Logo
 
English (United States)
Blog
Op reis naar het zuiden PDF Print E-mail
Sunday, March 25 2018 05:39

Hallo iedereen,

 
Hier volgt een blogje vanuit een andere staat, maar later meer daarover. Afgelopen weken was het vooral werken aan een revisie die in april af moet kunnen geraken. Sterker nog, daar is vandaag ook nog aan gewerkt. In mijn vrije tijd ben ik samen met Cristina bezig met een verhaaltje over twee fossiele kreeften uit Spitsbergen als onderdeel van een veel groter verhaal met collega's in Europa, wat ook volgende maand af gaat komen. Helaas niets meer gehoord van permanente banen waarop gesolliciteerd is, dus we blijven waarschijnlijk nog een tijdje wonen in Californië. Dat is ook zeker geen ramp.
 
Het schema voor de zomer begint langzaamaan duidelijk te worden. Eind mei gaan we naar een conferentie over bestaande en fossiele kreeftachtigen in Washington DC. Een schitterende netwerkgelegenheid. Daarvoor heb ik een geldbeursje mogen ontvangen die binnen was gesleept voor studenten en postdocs door mijn vroegere proefschrift-adviseurs in Ohio, Rod Feldmann en Carrie Schweitzer. Daarnaast hoop ik in juli naar Parijs te gaan voor een grote paleontologische conferentie en daarna Nederland aan te doen. Maar zo ver is het nog lang niet.
 
Om een beetje in conditie te komen voor het veldwerkje in deze lentevakantie voor studenten, ben ik extra gaan fietsen in de weekenden naast het naar het werk fietsen. Vooral afgelopen weekend flink doorgetrapt op sommige rechte, vlakke stukken. Tot mijn verbazing voelde ik de achterkant van mijn bovenbenen de dag erop, wat heel lang geleden moet zijn geweest. Dat leek niet te komen door enkele bovenlichaamoefeningen in de sportschool na het fietsen. Het was wel lekker hoor dat fietsen op een breed loop/fietspad langs het water met uitzicht op de baai, een mooie woonwijk met bloemen en echte haven. 
 
Vandaag, zaterdag 24 maart, zijn we helemaal van Berkeley naar Kingman in Arizona gereden. Dat was een ritje vanaf 8 uur tot ca. 17:30 uur. We zijn in vier auto's met zestien personen. Morgen gaat het echte veldwerk beginnen. Nou ja, een dagje Petrified Forest National Park. Paleontologisch zeer verantwoord maar niet erg inspannend. De komende week gaan we door naar New Mexico, Texas en weer terug via zuidelijk Californië. Met de progressie van het veldwerk worden de voorzieningen ook steeds minder, want van hotelovernachtingen worden het kampeernachten met voorzieningen en dan zonder toiletten in de laatste nacht. 
 
Tot over twee weken met foto's van het veldwerkje.
 
Groeten,
Adiël
 
Nederland en weer terug PDF Print E-mail
Monday, March 12 2018 05:35

Hallo iedereen,

Ben alweer een weekje in Californië na het reisje naar Nederland. Twee weken geleden was een heftige week met de begrafenis van mijn laatste grootouder, oma Mulder. Zoiets is niet een dag maar meerdere dagen met condoleren de avond ervoor en de dag daarvoor mocht je ook nog langskomen voor met name de kleinkinderen. Dat laatste was op zondag toen ik in de ochtend ben aangekomen op Schiphol en opgehaald door breur Bernie. Tijdens die dagen zie je sommige familieleden voor het eerst in tijden (in ieder geval sinds juni), en voor sommigen zelfs vele jaren. Alles bij elkaar was het moeilijk en het heeft het natuurlijk een grote indruk achtergelaten. Het was goed om erbij te zijn, voor mezelf maar ook voor anderen. Zoals je zult begrijpen is er die korte week, want ik ben vrijdag al weer terug gevlogen, weinig anders van gekomen dan familiebezigheden. Het was die week bijzonder koud in Nederland, zelfs zo koud dat het geschaatst kon worden. Dat heb ik met mijn ouders kunnen doen voor een uurtje op het Veluwemeer op donderdag 1 maart. Dit soort gelegenheden zijn zeer bijzonder, niet alleen de datum en gezelschap, maar zo vaak ben ik niet in Nederland in de winter. Na 10+ jaar ben ik voor het eerst weer eens gevallen met schaatsen overigens. ;) Diezelfde avond inpakken voor vertrek van de volgende ochtend, en ben op het vliegveld afgezet door mijn ouders.

alt

Op het Veluwemeer bij het aantrekken van de schaatsen met een snijdende wind. Vaseline op de gezichten hielp denk ik want zo koud had ik het eigenlijk niet. Prachtig ijs overigens....kuch.

In het vliegtuig weer flink aan de slag gegaan met artikelen lezen en schrijven. Maar er was meer te doen. Vooral de tweede vlucht van IJsland naar San Francisco was prachtig. Groenland en Canada lagen er wit bij, en vele bergen, ijsvlaktes, gletsjers en bevroren rivieren kwamen langzaam in zicht en weer uit beeld. Deze schilderachtige landschappen had ik vorige zomer ook al gezien, dus wederom een stoeltje aan het raam geboekt.

Afgelopen week moest ik er weer even inkomen. Niet aleen vanwege de jetlag, die overigens best meeviel voor beide richtingen, maar ook vanwege de gebeurtenissen van de week ervoor. Voor 6 maart had ik toegezegd een lesje over te nemen voor een klas hier aan de University of California Berkeley. Twee professoren konden namelijk niet. Dat was mijn eerste les in jaren overigens. Het kostte toch best wat voorbereidingstijd, maar het was zeker leuk om te doen! De studenten zijn top hier en dat merk je meteen aan hun vragen en de antwoorden op mijn vragen. Die 80 minuten waren dan ook zo voorbij, zelfs zo snel dat het niet allemaal afgekomen is. De rest van de week heb ik weer normaal onderzoek gedaan inclusief het preparen van fossielen die waren aangekomen. Op vrijdag heb ik de werkweek afgesloten met een biertje met enkele collega-postdocs. Zondag was het weer mooi hier en dus nog even lekker wezen fietsen en daarna de sportschool in. Wil toch graag een beetje beter in conditie raken nu het veldwerk in Arizona, New Mexico en westelijk Texas als onderdeel van een klas eraan komt over twee weken. Gaat leuk worden, en hopelijk kan ik het volgende blogje online zetten net voordat ik vertrek op zaterdag de 24e.

Doei,

Adiël

LAST_UPDATED2
 
in Nederland PDF Print E-mail
Monday, February 26 2018 12:35

Hallo iedereen vanuit Nederland,

Net zoals in de winter van vorig jaar ben ik even weer in Nederland sinds zondagochtend. Ditmaal niet voor een gesprek voor een baan, maar voor iets heel anders. Mijn laatste grootouder, oma Mulder, is overleden, iets wat er al lang aan zat te komen vanwege ouderdom en ziekte. Na een tante is dit het tweede overledene in de familie deze maand. Zaterdag heb ik wel het vliegtuig gepakt naar Nederland om onder meer de begrafenis bij te kunnen wonen. Ik ben dankbaar dat ik oma nog zo lang heb mogen kennen. Ook al woon ik in de VS sinds 2008, heb ik oma toch een paar maal per jaar kunnen bezoeken. Ik hoop dat ik mijn ouders en andere familie ook een beetje steun kan geven in de korte periode dat ik hier ben.

Vrijdag vlieg ik weer terug naar Californië. Het werk gaat door en ik heb vier studenten die elke week langskomen om onderzoek te doen. Qua solliciteren heb ik Skypegesprekken gehad. Er zijn veel minder banen dit jaar dus ik heb nog geen uitnodiging gehad voor een gesprek op een campus zoals vorig jaar. Sterker nog, diverse afwijzingsemails komen binnen, als je al bericht krijgt. De kans is aanwezig dat er niet veel uit gaat komen dit jaar, maar het seizoen is nog niet helemaal voorbij. Qua onderzoek kan ik aan de slag met een revisie van één verhaal dat eind december was verzonden. De reviewers waren positief over het algemeen, maar hadden ook diverse commentaren zoals verwacht. Nu gaan we kijken of het allemaal op te lossen is in de komende maand.

Tussen het onderzoek door keek ik graag naar de Olympische Spelen in de afgelopen weken. Dat is bijna niet mogelijk want alles is in de nacht. Toch heb ik een paar schaatsafstanden kunnen zien omdat die in het weekend vielen en niet al te laat waren. Zo heb ik afgelopen vrijdagnacht nog de bijzonder spannende 1000 m voor mannen gezien. Wat een mooie ritten op het einde met goud voor Nederland op 4 honderdsten van een seconde! Shorttrack heeft me positief verrast deze Spelen. Het zal over vier jaar niet veel anders zijn qua uitzendtijden overigens, want dan is dan in Peking.

Over schaatsen gesproken. Het vriest hier nu ook in Nederland waardoor buiten schaatsen heel snel mogelijk zou kunnen zijn aan het eind van de week...Ik zal me er waarschijnlijk niet aan wagen overigens.

Tot over twee weken, dan weer vanuit Californië,

Adiël

 
Studenten PDF Print E-mail
Sunday, February 11 2018 23:41

Ha,

Afgelopen weken heb ik nog een aantal studenten gesproken over hun sollicitaties voor diverse onderzoeksprojecten in ons vakgroepje waarop ze gesolliciteerd hebben. In totaal zal ik vier nieuwe studenten begeleiden dit semester, waarvan er al twee zijn begonnen. De andere twee beginnen aankomende week na hun gesprek van afgelopen week. Aangezien er eentje van vorig semester door gaat, begeleid ik nu vijf bachelorstudenten die elke week tot maximaal 1 dag langskomen voor onderzoek. Qua uren is het ruim meer dan vorige semesters dus ben benieuwd hoeveel tijd erin gaat zitten en hoe het allemaal zal gaan met hen. Verder weinig gehoord van mijn eigen sollicitaties tot nu toe, al heb ik eind van de week wel een Skype gesprek met een universiteit in de VS. Verder alles prima op het werk, en we zijn nog steeds bezig met een beursvoorstel. Daartoe heb ik een telefoongesprek met een verantwoordelijke van de overheidsinstantie die daar over gaat gesproken op donderdag. Dat was een nuttig gesprek.

alt

In deze boom zitten veel gaten en in een deel van die gaten zit zelfs een eikel. Een specht is hier heel druk mee geweest om een voorraadje aan te leggen in Pinnacles National Park.

Een ronduit slecht bericht kreeg ik ruim een week geleden op zaterdag over een plotseling overleden tante. Dat was moeilijk de afgelopen week en hield me bezig. Ik heb haar tijdens de bruiloft van mijn broer Bernie juni vorig jaar voor het laatst gezien, even vrolijk als ze altijd was. Vanwege de grote afstand ben ik niet naar Nederland gevlogen voor de begrafenis. Dit is niet de eerste keer in de afgelopen bijna 10 jaar dat ik nu al in de VS zit dat een oom of tante komt te overlijden, maar het blijft toch lastig om het van afstand te beleven.

Voor de afleiding van deze omstandigheden en voor normale ontspanning, volg ik behoorlijk wat sport en tv-programma’s, waaronder een aantal Nederlandse programma’s zoals Expeditie Robinson en Wie is de Mol. Van de Olypische Winterspelen in Zuid-Korea kan ik weinig zien helaas want het merendeel vindt plaats in de nacht voor ons in Californië. Van de schaatsafstanden kan ik eigenlijk alleen de 5000 m mannen zien op een redelijke tijd, en dat heb ik dan ook gedaan gisteravond laat met onder meer een mooie gouden race van Sven Kramer. Zo goed als vier jaar geleden in Rusland zal het niet gaan, want 64% van de medailles op de schaatsafstanden zal een unicum blijven, maar hopelijk blijft het goed gaan! Go Nederland!

Tot de volgende keer over twee weken,

Adiël

 

 

 
beursvoorstel PDF Print E-mail
Monday, January 29 2018 01:00

Hallo allemaal,

Vorige blof schreef ik over een conferentie in San Francisco, maar ik ga er naar nog eentje dit semester. Samen met Cristina vlieg ik naar een conferentie over levende en fossiele kreeftachtigen in Washington DC in mei. Daar kunnen we een hoop nieuwe collega’s leren kennen want veel biologen hebben we nog nooit persoonlijk ontmoet. Dit is ook een mooie gelegenheid om een museum te bezoeken en enkele fossielen nader te bekijken voor lopende projecten. Nu nog het reisje boeken. De rest van de zomer moeten we nog plannen, en is deels afhankelijk van de banensituatie. Er zijn nog diverse permanente en tijdelijke banen waar ik al op gesolliciteerd heb of nog op ga solliciteren waar ik een kans op hoop te maken. Daar valt bijvoorbeeld een baan in Texas onder waar ik een telefoongesprek mee had twee weken geleden.

alt

Hoog in de bergen op ca. 800 m zagen we deze Californische condors eind vorige maand in Pinnacles National Park. Deze beesten, met een spanwijdte van maximaal 3 meter, waren uitgestorven in het wild, maar nu vliegen er weer tientallen rond in het park.

In de afgelopen weken ging veel tijd zitten in het verder schrijven van een onderzoeksvoorstel in samenwerking met mijn supervisor en collega’s elders. Dit werkje hopen we begin februari af te ronden om zo gereviewd te kunnen worden in de eerste helft van het jaar. Dat zijn heel grote beursvoorstellen (qua geld), en het is heel goed om met het schrijven daarvan meer ervaring op te doen. Realistisch gezien is de kans heel klein dat het gefinancierd gaat worden in deze eerste ronde, en we hopen er daarom op dat de reviewers het in ieder geval een goed voorstel vinden. Dat zou namelijk een reden zijn om het nogmaals in aangepaste vorm te versturen later dit jaar of in 2019.

Afgelopen week hoorden we dat maar liefst 21 beachelorstudenten zich hebben aangemeld voor in totaal vier onderzoeksprojecten die mijn supervisor en ik elk semester aanbieden. Een record! Er zaten veel goede studenten tussen en ik heb er al met drie gesproken op vrijdag. Ze deden het allemaal goed tijdens de sollicitatiegesprekken van een half uur. Elke student had echter meerdere sollicitatiegesprekken dus het is afwachten hoeveel het aanbod voor maximaal een dag per week zullen accepteren. Deze week hoop ik er nog met een aantal te spreken. Ik vind het leuk om met diverse studenten aan enkele projecten te werken, en hoop er weer zo’n vier tot vijf te begeleiden net zoals vorige semesters.

Tot de volgende keer!

Adiël

 
Conferentie San Francisco PDF Print E-mail
Monday, January 15 2018 01:52

Hallo iedereen,

De tweede conferentie van het academische jaar stond op het programma van 4-7 januari. Geen vliegreis weg maar gewoon in San Francisco. De bus naar SF (aan de andere kant van de baai) stopt direct voor ons appartmentencomplex dus je bent er met een klein uurtje al. Dit was vooral een conferentie voor biologen, maar ditmaal waren er ook enkele sessies voor/door paleontologen. Omdat het dichtbij was en een aantal andere leuke sessies waren, ben ik gegaan. Voor veel studenten is het een ideale conferentie omdat het buiten het semester valt en zed us geen klassen hoeven te missen. Via de postdoc vereniging waar ik lid van ben hier op de universiteit was er een eenmalig beursje om alle kosten te dekken gelukkig want registratie kost al zo honderden dollars. De laatste dag was mijn presentatie over het voorkomen van parasitaire zwellingen in fossiele tienpotigen door de tijd heen, waar ik vanaf de zomer aan heb gewerkt samen met Amerikaanse, een Nederlandse en een Italiaanse collega. De presentatie ging goed en ik kreeg een mooi aantal vragen toen bleek dat de volgende presentator er niet was. Al snel daarna ging overigens een (vals) alarm af dus het aantal vragen bleef beperkt daardoor. Daarna heb ik geluncht met enkele biologen die ook kreeftachtigen bestuderen dus heb weer wat nieuwe collega’s leren kennen, inclusief één die deze parasieten in de huidige kreeftachtigen bestudeerd. Ik vond het een geslaagde en leuke conferentie. Op naar de volgende die ofwel in mei of in de zomer zal zijn.

alt

Flink wolken zijn gearriveerd in januari, met soms een dagje regen, maar nog geen lekkages dit jaar zoals vorig jaar. Avondrood, mooi weer aan boord gaat niet altijd op.

Na de conferentie was het weer terug naar kantoor. Het semester begint officieel pas op dinsdag dus het was nog behoorlijk rustig afgelopen week, al ben ik maandag thuis gebleven om even uit te rusten. Later deze maand komen waarschijnlijk een aantal van mijn bachelorstudenten terug om hun onderzoek op te pakken, en ik hoop op een aantal nieuwe studenten. Deze maand staat vooral in het teken van het klaarstomen van een groot beursvoorstel die we met een aantal collega’s af hopen te krijgen in de eerste week van februari. Dat zal heel druk worden, want ik zal een groot gedeelte ervan voor mijn rekening gaan nemen (omdat hier mijn toekomstige salaris van betaald zou kunnen worden). De eerste vijf pagina’s van de maximaal vijftien zijn klaar en collega’s zijn nu aan zet. De twee artikelen die eind vorig jaar zijn verzonden, zijn nu bij reviewers dus daar hoeft even niets aan te gebeuren. Wel blijf ik actief op de banenmarkt en had vrijdagochtend een Skype gesprek en aankomende dinsdag een telefoongesprek. Op het eind van de maand zijn nog een aantal banen waar ik op ga solliciteren.

Tot over twee weken!

Adiël

 
Pinnacles National Park PDF Print E-mail
Tuesday, January 02 2018 04:11

Hallo allemaal,

Ten eerste een gezond 2018 toegewenst! Afgelopen twee weken was behoorlijk hectisch. Ten eerste was er een normale werkweek in de week voor kerst en oud en nieuw met nog maar eens een kerstdineetje (de vierde). In die weken heb ik flink gewerkt aan een aantal artikelen, want wilde er graag twee verzenden voordat 2018 zou beginnen. Dat is ruimschoots gelukt voor een artikel over competitie tussen soorten in de oceaan door de tijd heen, in samenwerking met mijn supervisor hier. Voor dat andere artikel is het ook gelukt maar wel iets later op oudjaarsdag. Dat artikel, op uitnodiging van een collega uit Polen voor een speciaal boek, gaat over fossiele kreeftachtigen (Crustacea) in de diepzee, met name daar waar methaan omhoog kwam borrelen wat gebruikt wordt door bacteriën, wormen en schelpen. Daar komen ook veel kreeftachtigen op af, en zo zijn dat echte hotspots van leven in de grotendeels kale zeebodem. Erg leuk artikel om aan te werken, waarbij een Japanse en Amerikaanse collega ook een bijdrage hebben geleverd. Hopelijk worden beide werkjes in 2018 gepubliceerd. 

De week na kerst zijn we er een paar dagen op uitgetrokken naar Pinnacles National Park, 2,5 uur ten zuiden van waar we wonen. Dit was een vulkanisch actief gebied in het verleden, wat nu te zien is aan de enorme pilaren van vulkanisch gesteente van vooral roodachtig gesteente genaamd rhyoliet. Er waren echter ook twee grotten te verkennen, waarin we zaklampen nodig hadden en soms moesten bukken om onze weg te kunnen vervolgen. Vooral de tweede dag was het flink wandelen, met 500 m hoogteverschil langs steilwanden en zwevende condors. Ander bijzonder wild dat we hebben gezien zijn een roadrunner, kwartels, specht, coyote, en een bobcat (een soort lynx). In de lente moet het nog een stukkie mooier zijn als het groen is en de veelkleurige bloemen eindelijk water hebben gekregen na de regens vroeg in het jaar. Het gaat inderdaad regenen aankomende week. Zeker de moeite waard; vond het mooier dan dat ik had gedacht.

alt
Een foto uit Pinnacles National Park, dichtbij het reservoir aan de zuidkant van het park.

Zoals aan gememoreerd in de vorige blog, nog even kort terugblikken op 2017. Het was absoluut geen saai jaar. Dat begon al vroeg met vier sollicitatiegesprekken in januari t/m maart. Dat leverde helaas niets op om diverse redenen. Wat wel wat opleverde was een gesprek over een permanente verblijfsvergunning voor mij in San Francisco in februari samen met Cristina. In mei hoorde ik dat ik een geldbeursje had gescoord voor onderzoek in Europa in de zomer, inclusief veldwerk in Cyprus en collectieonderzoek in Nederland, Wenen en Florida. Echt erg mooi! Nog mooier qua werk was het artikel gepubliceerd in Science. Voor wie dat weinig zegt: dat is iets wat veel wetenschappers toch wel graag wil halen. In de zomer in Nederland hebben Cristina en ik de bruiloft van breur Bernie en Karin kunnen bijwonen; zeker ook één van de hoogtepunten. Gelukkig was er ook nog enige tijd om een aantal vrienden en familieleden te bezoeken in de zomer. Dit jaar ben ik maar eenmaal verhuisd: eind juli zijn we op de 4e in plaats van de 11e verdieping gaan wonen in hetzelfde appartementencomplex, vanwege de jammerlijke verkoop van het andere appartement door de eigenares. Voor de rest was het druk met wetenschap en studenten begeleiden met hun onderzoek. Tot zover 2017 in een paragraaf.

Aankomende week heb ik een conferentie in San Francisco, dus daarover later meer.
Tot de volgende keer over twee weken,
Adiël

 
Sinterklaas PDF Print E-mail
Sunday, December 17 2017 21:26

Hallo allemaal,

Dit is de op één-na-laatste blog van dit kalenderjaar: er volgt er nog maar eentje op 31 december of op 1 januari voor de meeste lezers waarschijnlijk. Volgende keer een terugblik op dit toch mooie jaar met diverse reizen.

Het is alweer bijna twee weken geleden dat de goedheiligman en zijn zwarte vrienden vertrokken zijn naar Spanje. Op hun terugweg zijn ze ook langsgekomen in Californië. Ook al was het een behoorlijke omweg, er zijn speculaaskoekjes én stroopwafels bezorgd. Mijn schoen had ik vergeten te zetten, maar toch lagen er pakketjes, en wel naast mijn tas op een ochtend. Ze hadden de cadeaus ook achterwege kunnen laten omdat ik mijn schoen met wortel én hooi vergeten was, maar ze hadden al een lange reis achter de rug en wilden het waarschijnlijk niet meer mee terug nemen. Het zou ook te maken kunnen hebben met de nieuwe pantoffels die ook cadeau zijn gedaan en wellicht als “schoen” hebben fungeerd. Hoe dan ook, ik zal me wel redelijk hebben gedragen dit jaar.

Een aantal dagen later kreeg ik nog een cadeautje, maar ditmaal van de Nederlandse overheid. Nou ja, cadeautje? Dit nieuwe paspoort kostte wel $150, maar is geldig voor tien jaar in plaats van vijf jaar zoals mijn oude paspoort. Mijn visumperiode in de VS is voorbij nu ik een permanente verblijfsvergunning heb en dus komen er geen visumplakplaatjes meer bij. Genoeg ruimte voor een hoop nieuwe stempels in het komende decennium dus.

alt

Aan de andere kant van de heuvel waarop we wonen.

Ondertussen is het semester hier afgelopen voor de studenten, inclusief de vier bachelorstudenten die ik heb begeleid afgelopen semester. Verleden week was dé toetsweek voor hun vakken. Aangaande hun onderzoek hebben ze met statistische analyses van de gegevens die ze verzameld hebben het semester afgesloten. Alle resultaten zien er best veelbelovend uit. Een aantal van hen zal waarschijnlijk doorgaan met het onderzoek, en tegelijkertijd zoeken we ook naar nieuwe studenten voor komend semester.

Het semester is nog niet over voor mij. Ik ben geen student meer en heb dus geen lange vakanties. Voor het einde van het jaar wil ik graag nog één maar het liefst twee artikelen afmaken, al staat er natuurlijk een verplichte korte vakantie voor de deur. Of het voltooien van de artikelen gelukt is horen jullie de volgende keer.  

Net daarna, ik begin januari, ga ik naar een conferentie in San Francisco, waar ik een klein geldbeursje voor heb gescoord afgelopen week om de registratiekosten en deelname te kunnen betalen. Ik geef daar een praatje. Een vroege versie daarvan heb ik afgelopen week nog geoefend voor onze vakgroep. Het ging een beetje stroefjes voor mijn gevoel, en heb goede commentaren gehad om het te verbeteren. Die zijn inmiddels grotendeels doorgevoerd en nu is het wachten op nieuwe gegevens van collega’s uit Florida en Italië om de laatste puntjes op de i te zetten.

Een goede kerst en oud en nieuw aan eenieder,

Adiël

LAST_UPDATED2
 
Thanksgiving in Kansas PDF Print E-mail
Monday, December 04 2017 00:57

Hallo iedereen,

Vorige week dinsdag 21 november zijn we erg vroeg vertrokken vanaf Oakland om 06:15. Half vier in de nacht opstaan is niets voor mij, want was de hele dag slaperig en niet al te lekker, zeker in de vroege uurtjes. Het was zelfs zo vroeg dat we niet met de metro naar het vliegveld konden, maar in plaats daarvan met de dure taxi. Via Phoenix in de zuidelijke staat Arizona kwamen we aan in Wichita in Kansas. De zus Britta en zwager Sean kwamen ons afhalen van het vliegveld. Het was meteen tijd om te lunchen dus zijn we naar het bufferrestaurant Golden Corral geweest; blijkbaar een nieuwe ervaring voor sommigen. Nog net niet tonnetje rond kwamen we naar buiten huppelen, en 75 minuten later waren we in huize Robins waar Ross en Jennifer alsook de kleinzonen en peuters van 3 en 2, Olivier en Simon, ons verwelkomden. Gegroeid als kool ten opzichte van 11 maanden geleden konden we ze nog net herkennen (tenminste, als we geen digitale foto's hadden gezien in de tussentijd). De volgende dag op woensdag hebben we al de Thanksgiving maaltijd gehad met onder meer natuurlijk kalkoen, bonen, aardappelpuree en pompoentaart. En de dag erop wederom toen we oma Doris bezochten in het bejaardenhuis. Met de peuters was het flink onrustig en rennen geblazen tot zaterdag in de vroege ochtend toen ze vertrokken. In tegenstelling tot de kerstperiode, wanneer we er meestal zijn, was het behoorlijk warm met temperaturen van 15-20+ graden overdag. Niet dat we er veel gebruik van hebben gemaakt, want veel mensen van diverse plaatsen en veel reizen betekent verkoudheid dat rondgaat. Wij zijn zelf tot dinsdagochtend gebleven vanwege de veel lagere vluchtprijzen en zodat we de ouders van Cristina iets langer konden bezoeken. De vlucht terug ging prima zonder vertragingen maar met volle vliegtuigen. Met enkele gratis bonnen voor drank was het goed vertoeven, behalve dan op de tweede vlucht toen een baby de boel onder spuugde in de rij voor ons. Ik heb geen zwakke maag gelukkig. Een derde gratis Baileys van die dag – kleine flesjes welteverstaan – hielp ;).

alt

Een goede maaltijd van rood, wit, oranje, bruin en groen gevolgd door nog meer oranjebruin (pompoentaart).

Rondom Thanksgiving moest er gewoon gewerkt worden want ik had geen vrij. Gelukkig kon ik voldoende doen op afstand met twee reviews en een aantal manuscripten waar verder aan is gewerkt. Een vakantie was het dus niet echt. Het einde van het semester staat voor de deur over enkele weken en met kerst zijn we weer vrij. Wat we precies gaan doen hebben we nog niet uitgedokterd, maar we gaan waarschijnlijk wel iets ondernemen om toch een echte vakantie te hebben na een best wel druk semester waarin we beiden ook een aantal studenten hebben. De rest van dit semester is het afmaken van een aantal manuscripten hopelijk én werken aan een onderzoeksvoorstel.

Tot over twee weken en een goed Sinterklaasfeest gewenst!

Adiël

 
paspoort PDF Print E-mail
Monday, November 20 2017 01:55

Goedemiddag iedereen,

Komende dinsdag vliegen we naar Kansas om daar Thanksgiving te vieren bij de ouders van Cristina in plaats van rond de kerst zoals de afgelopen jaren. Britta, zus van Cristina, en Sean en de twee kleine neefjes zijn er ook. Dat wordt dus veel vliegen en rennen met de peuters die we vorige kerst voor het laatst hebben gezien. Nu nog kalkoenen ‘zoeken’, die we overigens hier zo kunnen vinden in de heuvels van Berkeley en zelfs 500 m hier vandaan bij een grasveldje tegenover een school.

De kerst kunnen we nu nog gaan invullen. Of een klein reisje ergens naar toe of gewoon in de buurt blijven en wat werk verzetten. Hawaii is in ieder geval te duur want vliegprijzen zijn al ruim tweemaal zo duur, maar wellicht is dat leuk voor een ruime week in de zomer afhankelijk van hoeveel vrije uren we dan nog hebben.

Over reizen gesproken, donderdag ben ik naar San Francisco geweest om mijn paspoort te verlengen. Als het goed, is krijg ik over een maand de nieuwe in de postbus nadat dit papiertje eenmaal gemaakt is in Nederland. Die is voor tien jaar geldig in plaats van mijn oude van vijf jaar. Die dag was bijzonder regenachtig dus het gebruik van het openbaar vervoer was ideaal. Later die dag ben ik nog met enkele postdocs een biertje wezen drinken als afscheid van één van de postdocs die een permanente baan heeft gevonden bij een universiteit in de staat Georgia. Dat het maar zo mag afgelopen met eenieder van ons groepje.

Daar ben ik dit semester ook mee aan de slag. Vier sollicitaties zijn de deur uit, en over een eerdere sollicitatie heb ik begrepen dat mijn referenties zijn gevraagd voor brieven. We gaan zien hoe het begin volgend jaar gaat uitpakken, want mijn huidige contract loopt eind van de zomer af. Ten minste tot die tijd is het flink aan de slag met onderzoek en begeleiden van studenten met hun onderzoek.

alt

Nog een foto van Seattle: de kauwgommuur. Als je geen prullenmand kunt vinden, dan mag je hier blijven plakken.

Afgelopen weekend was het tijd voor iets heel anders. Er was namelijk een workshop over de communicatie van wetenschap georganiseerd door enkele promovendi. Wat is nu de beste manier om een verhaal te vertellen en hoe gebruik je sociale media zijn aan bod gekomen. Diverse gasten zoals een fotograaf en een videomaker deden ook hun verhaal. Best leerzaam, maar toch met name voor beginnende promovendi.

Tot over twee weken met verhalen uit Kansas,

Adiël

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL