Logo
 
English (United States)
Blog
Veldwerk voor paleontologische vereniging PDF Print E-mail
Monday, November 22 2021 06:23

Hallo allen,

Het waren me de twee weekjes wel met bijzonder veel activiteiten. Zo kwam collega Jon Bryan uit Florida anderhalve week geleden langs om een fossiele schedel van een mosasaurus te doneren aan het museum. Dit is een mooie aanwinst voor onze grote collectie van deze uitgestorven zeereptielen, die voor het eerst uit Nederland zijn beschreven overigens. We hebben er een nieuwsbericht van gemaakt. De schedel vormt onderdeel van een lopend onderzoek. In diezelfde week mocht ik samen met collega’s voorin in een klas zitten waarna museumcertificaatstudenten vragen op ons afvuurden over collecties, waarna we twee rondleidingen hebben gedaan in de collecties. Zo was een middag snel gevuld onverwachts, want hoorde het pas een paar dagen van tevoren.

Ik had nooit verwacht om zoveel in de media te verschijnen dit jaar. Afgelopen week kwam er een nieuwsbericht van National Geographic naar aanleiding van een artikel samen met Australische collega’s over garnalen bewaard in grote schelpen uit het Krijt. Dit was al de 6e keer in het nieuws! Daar komt nog minimaal een keertje bij want een journalist van al.com is afgelopen week langsgekomen voor gesprek over de fossielenvindplaats Harrell Station, de fossielencollectie en de fossielententoonstellingen. Hij wilde bovendien graag naar Harrell Station. Dat kwam goed uit want afgelopen zondag moest ik er toch naar toe vanwege een veldwerkdag die ik georganiseerd heb voor de Alabama Paleontologische Vereniging. Dit was een schitterende dag qua weer en de 16 mensen inclusief de journalist die meegingen hebben ook erg genoten. Er waren een aantal mooie vondsten zoals een rudist (grote, uitgestorven tweekleppige), een vissenstaart en wervels van een mosasaurus. Een groot aantal mensen had ik nog nooit ontmoet behalve dan online vanwege de pandemie.

alt

Deelnemers aan het veldwerk in Harrell Station voor de Alabama Paleontologische Vereniging.

Tussen al het werk door heb ik voetbal zo nu en dan kunnen volgen. Ik ben erg blij dat het Nederlands Elftal naar de WK mag! Een solide wedstrijd tegen de Noren werd gelukkig met 2-0 gewonnen in de slotfase dus kan eind volgend jaar de vlag uit. Wat zouden de mensen hier in Alabama raar opkijken als ons huis met veel oranje slingers versierd zou zijn. Misschien is het best een aardig idee, haha.

De dinerkamer, waar ik het de vorige keer over had, is inmiddels helemaal af. Ook de plinten tegen het plafond aan heb ik erin gemaakt. Dat kostte behoorlijk veel tijd overigens want de hoekstukken waren niet helemaal van de juiste maat. Het bijwerken daarvan was dus noodzakelijk. Verder afschilderen en het klusje was geklaard afgelopen dinsdag. Dat was op tijd want de ouders van Cristina uit Kansas zouden zondag aankomen. Ze zijn hier inmiddels, maar in de volgende blog meer daarover.

Groeten,

Adiël

 
Negatief en veldwerk PDF Print E-mail
Monday, November 08 2021 03:15

Hallo iedereen,

De week na veldwerk in South Dakota (zie vorige blog) heb ik vooral thuisgezeten want je weet het natuurlijk nooit als je in twee vliegtuigen zit en mensen in South Dakota ontmoet die waarschijnlijk geen prik hebben gehad. Ik voelde me ook niet 100%. Net zoals na de reis naar Nederland, heb ik me daarom op covid-19 laten testen en gelukkig was de uitslag aan het einde van de week negatief. Die week heb ik overigens erg goed kunnen gebruiken om een manuscript over fossiele hurkkreeften zo goed als af te ronden, eindelijk. Hopelijk kan het deze maand nog verstuurd worden naar een wetenschappelijk blad. Met een beetje geluk wordt het ergens eind 2022 gepubliceerd. We denken dat we meerdere nieuwe soorten kunnen presenteren. Na het intensieve weekje in South Dakota was het overigens geen straf om een week met minder prikkels te hebben.

De week erna ben ik weer op kantoor verschenen om vier studenten te begeleiden met diverse collectiewerkzaamheden en dan vooral het fotograferen van ongewervelde fossielen uit Florida en Alabama waar we de komende twee jaren druk mee zullen zijn. Dat gaat allemaal prima en we liggen op schema, maar dat valt nog te bezien na de kerstvakantie! Vandaag (zondag) ben ik met diverse genodigden die op enigerlei wijze verbonden zijn aan de universiteit naar de fossielenvindplaats Harrell Station geweest. Het was een schitterende herfstdag van net boven de 20 graden, mensen hadden het naar hun zin en er werden aardige fossielen gevonden zo nu en dan. De regen in de zomer heeft geholpen om diverse nieuwe fossielen bloot te leggen! Over twee weken weer maar dan met een grotere groep als het weer zich goed houdt. Verschillende mensen hebben een aantal fossielen gedoneerd en een gastonderzoeker verbonden aan het museum bracht een schitterend geprepareerde schedel van een fossiele schildpad mee.

alt

Zoeken in de mergel van Krijt ouderdom.

Nu Thanksgiving er aan komt aan het einde van deze maand en Cristina’s ouders ons hopen te bezoeken voor de eerste keer in Alabama, wordt het tijd om ons huis verder op te knappen van binnen. Zo hebben we een aantal extra stoelen gekocht en we zijn bezig met het verven van de dinerkamer. Het wordt lichtoranje met spierwitte plinten. Bovendien komen er plinten aan de bovenkant. Over twee weken zou het zeker af moeten zijn.

Tot over twee weken,

Adiël

 

 

LAST_UPDATED2
 
South Dakota PDF Print E-mail
Monday, October 25 2021 00:14

Hallo allen,

Deze jongen is weer thuis na een druk maar erg leuke week in South Dakota. Vorige week zaterdagochtend ben ik via Birmingham en Denver naar Rapid City gevlogen. Waarom? Anderhalf jaar geleden heb ik een onderzoeksbeurs gescoord om veldwerk te doen in kalksteen uit de Krijt-periode toen een binnenzee van Canada naar Texas het Noord-Amerikaanse landschap in tweeën deelde. Die zee lag ook in South Dakota, waar op sommige plaatsen methaan naar boven bubbelde uit de zeebodem en uiteindelijk kalksteen vormde. Daar ontwikkelde zich vaak een divers ecosysteem met vaste en tijdelijke bewoners. Soms zijn decapoden zoals krabben en gravende garnalen zijn ook in deze kalkstenen bewaard gebleven.

In 2019 hebben Cristina en ik samen met collega Jamie Brezina ca. 25 decapoden gevonden in een halve dag. Veel meer onderzoek was nodig en dus heb ik drie dagen veldwerk gedaan met Jamie en ben ik een tweetal collecties in gedoken op zoek naar meer. We hebben in totaal ruim 140 fossiele decapoden gevonden tijdens het veldwerk en diverse individuen in museumcollecties bestudeerd. Een succes was het zeker! Het weer was goed behalve dan een nachtje met sneeuw, waardoor het te nat was voor een vindplaats in South Dakota. Daarom zijn we de laatste dag naar Wyoming gereden twee uur van Rapid City; daar hebben we tot onze de meeste individuen gevonden, wat een verrassing was want decapoden waren nog niet van die vindplaats bekend. Het onderzoek naar de decapoden uit die kalkstenen kan vanaf nu verder worden afgerond, te beginnen met een verslag voor de vereniging waarvan ik de beurs heb mogen ontvangen en daarna een wetenschappelijk artikel. Hopelijk komt het wetenschappelijke artikel eind volgend jaar uit.

alt

Eén van de vindplaatsen in South Dakota, ver van de bewoonde wereld. Vierwielsaandrijving was een vereiste want het had gesneeuwd de week ervoor en dus was het drassig op sommige plekken!

De week daarvoor was ook een bijzondere. Op woensdag was het namelijk de viering van National Fossil Day in het Alabama Museum of Natural History van 17 tot 19 uur. Dat heb ik deels helpen organiseren. Er waren verschillende tafels met fossielen, een wetenschapspraatje van een collega en de uitreiking van de tweede Alabama Avocational Paleontologist Award die ik heb mogen verzorgen. Er kwamen circa. 100 mensen op af, wat best een aardig aantal is in deze tijd. Wel moest iedereen een mondkapje op, uiteraard, want de vaccinatiegraad blijft achter hier.

Tot de volgend keer!

Groeten,
Adiël

 
conferentie en vooruitblik PDF Print E-mail
Sunday, October 10 2021 22:56

Hallo allen,

Op moment van schrijven doe ik mee aan een conferentie van de Geologische Vereniging van Amerika. Daarvoor ben ik niet naar Portland in Oregon afgereisd, maar ik kan online deelnemen voor een groot deel van de conferentie. Zo kan ik toch bijblijven rondom de laatste ontwikkelingen in het vakgebied, met name voor onderzoek dat plaatsvindt door wetenschappers in Noord-Amerika. Zelf doe ik mee als co-auteur van een verhaal over parasieten wat onlangs gepubliceerd is (zie link in vorige blog).

Die conferentie duurt tot en met woensdag, maar op die dag ben ik enorm druk met National Fossil Day hier in het Alabama Museum of Natural History die ik help organiseren dit jaar. Dat is ook de voornaamste reden waarom ik niet naar Portland ben afgereisd. National Fossil Day duurt van 17-19 uur met diverse tafels vol fossielen, een praatje en de uitreiking van een prijs voor een amateurpaleontoloog uit Alabama. Vorig jaar was het volledig online, maar ditmaal is het gewoon weer in het expositiegedeelte van het museum. Mondkapjes zijn verplicht, gelukkig.

Ik zeg gelukkig want de coronacrisis duurt hier nog wel even voort vanwege de lage vaccinatiegraad (slechts 43% is volledig gevaccineerd in Alabama). Zelf hebben we onze derde prik mogen krijgen afgelopen week, want we zitten in het onderwijs en gaan vrij veel met mensen om en hebben daarom voorrang. De bijwerkingen waren in de dagen erna nauwelijks te merken.

Afgelopen weken ben ik druk geweest met de studenten begeleiden en verdere collectiemanagement-werkzaamheden totdat er een nieuwe collectiemanager komt. Ook geef ik geregeld rondleidingen in de collectie. Afgelopen vrijdag kwam er een klas gepensioneerden langs bijvoorbeeld. Dat was leuk want ze hadden goede vragen en waren erg geïnteresseerd. Eén van de docenten nam zelfs een aantal fossielen mee voor de museumcollectie.

alt

Eén van de donaties was een fossiele schildpad uit de Krijt periode van Alabama. Foto: Bill Deutsch

De komende twee weken worden vrij hectisch. Denk aan de conferentie die nu bezig is, National Fossil Day en vanaf zaterdag ga ik een week naar South Dakota in het centrale noorden van de VS voor veldwerk. Anderhalf jaar geleden, net voor de pandemie, heb ik een beursvoorstel ingediend en die was goedgekeurd een paar maanden later. Nu kan het veldwerk eindelijk plaatsvinden vanwege de vaccinatie, de goede weersvoorspellingen en de beschikbaarheid van een collega.

Tot over twee weken met een leuke blog.

Groeten,

Adiël

LAST_UPDATED2
 
begin van fossielenproject PDF Print E-mail
Monday, September 27 2021 03:55

Ha iedereen,

Verrassing of toch niet? Deze kerel is de afgelopen twee weken vooral op kantoor geweest, wat anders was dan in augustus toen Cristina en ik kort op vakantie zijn geweest op rijafstand en ik daarna naar Nederland ben gevlogen. Er moest en moet enorm veel gebeuren. Met name het project waarvoor ik $40,000 heb gescoord kost tijd om op te starten. Inmiddels heb ik twee studenten ingewerkt voor dit project waarbij 100,000 fossielen gefotografeerd en in een online database gestopt gaan worden in de komende twee jaar. Ze zijn goed begonnen! Daarnaast moeten de fossielen opnieuw verpakt worden, want ze zitten in te oude doosjes. Na een aantal maanden heb ik een idee hoe snel het gaat ten opzichte van hoe snel het zou moeten gaan. Een derde student, terugkerend van vorig semester, is verdergegaan met klussen waar ze afgelopen semester mee is aangevangen. Voor het eerstgenoemde project ga ik een metalen kast voor speciale fossielen aanschaffen en een hoop nieuwe doosjes/plastic zakjes om de andere fossielen in de stoppen. De prijzen zijn in het afgelopen jaar echter enorm gestegen, zelfs zoveel dat ik op zoek moet naar goedkopere alternatieven. Niet leuk!

Als ik niet studenten aan het begeleiden ben of de fossielen controleer voordat ze gefotografeerd worden, geef ik af en toe een collectierondleiding. Afgelopen week waren dat er twee voor een klas in plantenbiologie. Voor komende maand staan er ook weer een aantal gepland, specifiek voor paleontologie.

Afgelopen zaterdag ben ik voor het eerst sinds begin augustus op veldwerk geweest, nu het droger en ietsje koeler is (dat is, 25 graden in plaats van 30-35). Een paar mooie krabben kwamen tevoorschijn, die onderdeel worden van een toekomstig wetenschappelijk artikel.

alt

Springhill Lake om ca. 06:45 net na zonsopkomst afgelopen zaterdag. Enige mist net boven het meer. Snel een kiekje nemen alvorens ruim twee uur te rijden naar het veldwerkgebied.

Over artikelen gesproken, in de afgelopen week zijn er twee wetenschappelijke verhalen verschenen waar ik aan mee heb mogen doen als co-auteur. Eentje over de hoeveelheid parasieten in de oceaan over de afgelopen 500 miljoen jaar en de ander over garnalen die in een schelp in Australië leefden in de Krijt-periode. Met name het eerste artikel heeft jaren gekost om alle data te verzamelen. Volgend jaar of later dit jaar verschijnen nog meer artikelen over parasieten uit het verleden.

Daarnaast werk ik samen met een collega aan een kleine expositie over fossiele inktvissen uit Alabama. Een paar individuen die hier onderdeel van zijn, kun je hier vinden. Hopelijk is de expositie later dit jaar te zien.

Tot over twee weken,

Adiël

 
terug in Alabama PDF Print E-mail
Sunday, September 12 2021 19:49

Hallo iedereen,

Een blog vanuit het subtropische Alabama ditmaal met temperaturen nog steeds rond de 30 graden. Anderhalve week geleden op 1 september ben ik met het vliegtuig rechtstreeks vanuit Amsterdam naar Atlanta in de staat Georgia gevlogen na de dagen ervoor nog enkele familieleden en vrienden te hebben bezocht eerder die week. Die vlucht ging niet helemaal zoals gepland want het vliegtuig vertrok met bijna 6 uur vertraging. Gelukkig zag ik dit ruim van tevoren op de email zodat ik nog even door kon slapen om pas in de middag te vertrekken. Mijn ouders hebben me weggebracht en op Schiphol heb ik nog even kort met een fossielenverzamelaar gepraat en enkele fossielen gezien. Mede omdat de vlucht zoveel vertraging had door een mechanisch probleem met dit vliegtuig en vanwege een nieuwe bemanning zaten er een stuk minder mensen in het vliegtuig dan verwacht. Ik denk dat veel mensen een andere vlucht geboekt hebben. Dit alles betekende dat ik de hele rij van drie voor mezelf had net zoals veel andere mensen. Dat is een stuk prettiger en iets veiliger vliegen. Ook al had iedereen een negatieve covid-test nodig om naar de VS te kunnen vliegen, toch kan het nog zo zijn dat er een enkele coronopatiënt bijzit omdat het virus niet meteen te detecteren is na het oplopen daarvan.

Na de douane en ophalen van de tas heb ik de huurauto opgehaald om vervolgens drie uur te rijden naar Tuscaloosa in Alabama. Dat viel me enorm tegen, want het was inmiddels donker en het was al een lange dag geweest. Ik was eigenlijk te moe, maar ben toch heelhuids thuisgekomen. Volgende keer wel wat cafeïne drinken…. Normaal gesproken zou ik overdag terugrijden, maar door de vertraging ging dat dus niet.   

alt

Ontbijt in de vroege ochtend op de 31e augustus op de verjaardag van tante Lucy. Bijzonder om bij te kunnen zijn.

Achteraf is het maar goed dat ik eind augustus naar Nederland heb kunnen reizen want een paar dagen na terugkomst zijn de regels aangescherpt voor vluchten vanuit de VS, inclusief maximaal 10 dagen in quarantaine voor de meeste mensen.

De eerste week na aankomst heb ik thuisgezeten en vanuit huis gewerkt tijdens de normale werkdagen. Na een negatieve test afgelopen week kon ik weer naar kantoor toe. Niet dat zo’n test een vereiste was hier op de universiteit, maar dat leek me wel zo verstandig voor eenieder. Veel mensen nemen het hier in Alabama niet zo nauw helaas, dus geen wonder dat de ziekenhuizen vol liggen. Thuis kan ik overigens nog heel veel werk doen. De eerste twee dagen op kantoor waren druk, wat deels te maken heeft met de zoektocht naar een nieuwe collega (collectiemanager). De komende weken zal het niet minder druk worden omdat ik verschillende studenten ga begeleiden voor diverse collectiewerkzaamheden.

Eén aardig nieuwsje is een artikel dat is verschenen in de landelijke media in de VS over het fossielenlandgoed van ruim 50 hectare dat ik beheer. Dit landgoed heet Harrell Station, waar ik een website over heb gemaakt vorig jaar. Het nieuwsartikel is gepubliceerd door Hakai is hier te vinden.

Tot over twee weken,

Adiël

 
In Nederland PDF Print E-mail
Sunday, August 29 2021 13:27

Hallo iedereen,

Voor het eerst in bijna twee jaar ben ik in Nederland. Op woensdag de 18e ben ik vertrokken uit Tuscaloosa met een huurauto richting Atalanta. Drie uur later daar aangekomen mocht ik inchecken met alleen maar een vaccinatiebewijs. Toch kwam mijn negatieve test binnen een paar minuten later via de email gelukkig. (Andersom moet je wel een negatieve test kunnen overleggen voor de terugreis naar de VS). De rechtstreekse vlucht naar Amsterdam was geen pretje met het mondkapje op en ik kon maar moeilijk slapen zo langs het gangpad. Aangekomen in Nederland kwamen mijn ouders me ophalen en heb toen de eerste dagen thuis gezeten en bewust geen mensen bezocht. Je weet namelijk nooit zeker of je toch wat opgelopen hebt in het vliegtuig met de zeer besmettelijke delta coronavariant die om zich heen grijpt in de VS en elders. Gelukkig was mijn thuistest ook negatief afgelopen maandag!

Vanaf die dag heb ik diverse familieleden en vrienden bezocht. Dan gebeurt er ineens veel in een korte tijdsspanne, zeker vergeleken met de afgelopen anderhalf jaar. Natuurlijk is het onmogelijk om de hele familie te zien in de korte periode (ik vertrek woensdag alweer) en datzelfde geldt voor vrienden. Soms zijn het daarom dagen met 2-3 bezoekjes per dag ergens in het land. Hectisch, maar wel erg leuk! Het voelt in ieder geval wel vertrouwd al zijn er ook dingen veranderd. Gelukkig kan dit opzoeken van mensen of andersom redelijk veilig gezien het relatief lage aantal besmettingen in Nederland, zeker ten opzichte van Alabama. En in het openbaar vervoer zijn mondkapjes gelukkig nog verplicht.

alt

Voor het eerst heb ik mijn twee jongste neefjes gezien.

Tussendoor moest er ook nog een aantal dagen gewerkt worden. We zijn op het werk namelijk bezig om een nieuwe collectiemanager te vinden. Hopelijk rolt er een goede collega uit later dit jaar. Waar ik jarenlang de sollicitant was, zit ik nu aan de andere kant wat inzichtelijk is. Verder zijn er nog wat andere werkzaamheden die ik gedaan heb, met name in de dagen net na de vlucht naar Nederland.

De volgende blog zal weer uit Alabama komen, aangenomen dat ik negatief test maandag en dus op de vlucht terug naar de VS mag op woensdagochtend. Daarna weer twee dagen werken, want druk zal het worden de rest van het jaar.

Tot dan!

Adiël

 

LAST_UPDATED2
 
Korte vakantie PDF Print E-mail
Sunday, August 15 2021 21:48

Ha allen,

Qua werk is er een enorme opsteker te melden. Een beursaanvraag voor de paleontologiecollectie ter waarde van $40,000 is goedgekeurd. Hiermee kan ik in samenwerking met studenten een deel (ca. 100,000 individuen) van de ongewervelde fossielen beter huisvesten, fotograferen en in een online database stoppen. Zo kan iedereen ter wereld beter zien wat we in huis hebben, en dit zal op den duur tot nog meer gebruik van de collectie leiden. Bovendien kunnen we met dit geld onze belangrijkste fossielen op basis waarvan nieuwe soorten zijn beschreven in een aparte kast plaatsen om er nog beter voor te kunnen zorgen. Met dat project zal ik de komende twee jaar druk bezig zijn, want het is een enorme klus!

Afgelopen zondag t/m donderdag zijn Cristina en ik voor het eerst in bijna twee jaar op vakantie geweest. Om zoveel mogelijk mensen te mijden zijn we vooral in de buitenlucht geweest behalve het Anniston Museum of Natural History / Berman Museum in Anniston, Alabama, waar weinig mensen waren op zondag. Op maandag zijn we eerst bij de Rock City Gardens in de staat Georgia net ten zuiden van het centrum van Chattanooga geweest om vervolgens naar de dierentuin in Knoxville, Tennessee, te gaan in de middag. De laatste drie dagen van het reisje waren gereserveerd voor het meest bezochte nationale park in de VS, te weten Smoky Mountains National Park. Het noordwestelijke deel ligt in Tennessee, terwijl het zuidoostelijke deel in North Carolina te vinden is. Dit enorme park hebben we grotendeels aangedaan met de auto, want veel wandelroutes waren te lang voor de tijd die we hadden. De vele, glooiende bergruggen en de mist/luchtvervuiling zorgden ervoor dat de bergruggen steeds waziger werden in de verte, vandaar ‘smoky’. Bovendien is dit nationale park rijk aan dieren en planten. Eén daarvan is de zwarte beer, waarvan we tot onze verbazing een bijzonder tam exemplaar hebben gezien bij een waterval. De beer had het voorzien op etensresten die de mensen achter hadden gelaten op de grond zonder aandacht te schenken aan de tientallen mensen die er waren. Van een wild dier was niet meer sprake, wat vrij triest is. Voor de rest waren er enkele leuke vogelsoorten te zien (red crossbill, kolobri) en enorm veel planten zoals wilde rododendrons. Wij hebben elke dag ontbijt en lunch klaargemaakt, en avondeten afgehaald. Mondkapje op uiteraard als we ergens naar binnen moesten. Het was schokkend om te zien hoe de grote meerderheid zich niets aantrok van de aanbevelingen van de gezondheidszorg om afstand te houden en mondkapjes te dragen binnen. Geen wonder dat de ziekenhuizen bomvol liggen met corona-patiënten hier in het zuiden van de VS. Al met al was het een leuk reisje. Zeker de Smoky Mountains zou ik wel een tweede keer willen bezoeken, maar dan in de herfst als de bladeren verkleuren.

alt

Smoky Mountains National Park, Mills Overlook. Niet slecht voor een parkeerplaats!

Over reizen gesproken, op woensdag vlieg ik van Atlanta naar Nederland voor twee weken, als alles goed gaat met de coronatest. Dat zou het eerste bezoek aan Nederland betekenen in bijna twee jaar (sinds november 2019). Het volgende blogje komt dus waarschijnlijk vanuit Nederland over twee weken.

Doei,

Adiël

 

 

 
vlucht naar Nederland PDF Print E-mail
Sunday, August 01 2021 20:38

Hallo allen,

Het is hartje zomer hier en de gevoelstemperaturen lopen nu regelmatig op tot 40 graden Celcius. Dat is te overzien als de luchtvochtigheid laag zou zijn, maar dat is niet het geval hier. Het is zaak om gedurende de ochtend in de tuin bezig te zijn, en bovendien zijn de muggen dan minder actief. Anderhalve week geleden regende het flink gedurende 1-2 uur. We reden terug van de campus naar huis en deels door ca. 10 cm water op een gedeelte van de weg. Dichtbij en in de tuin bij ons huis zagen we zelfs heuse watervalletjes. Dat resulteerde in erosie en zelfs brokken asfalt zijn tientallen meters meegesleurd naar beneden! Die had ik er een weekje daarvoor neergelegd tegen de erosie…

alt

Ze volgen de verkeersregels niet en hebben geen enkel respect voor het gazon van onze buren...grote Canadese ganzen (Branta canadensis).

Net voor of na het werk in de avond kijk ik deze periode veel naar de Olympische Spelen. Erg leuk om zo veel sporten te zien die je normaal gesproken niet tot nauwelijks ziet op TV, maar wellicht eens in de vier jaar. Ik baal wel een beetje van alle gemiste kansen voor veel Nederlandse deelnemers en -neemsters. Het hadden zoveel meer (gouden) medailles kunnen zijn, bijvoorbeeld bij het voetbal, roeien, hockey, wielrennen, skateboarden, mountainbiken, etc. Geen tot weinig fouten maken is echter ook een kwaliteit. Daarnaast zijn er ook schitterende prestaties geleverd bij met name BMX en wielrennen met de bijzondere verhalen die eraan verbonden zijn. Het is eigenlijk al een klein wondertje dat de OS überhaupt al door kunnen gaan in deze tijden van het zich verder evoluerend virus en te veel mensen die hun vaccinatie afslaan omdat ze onvoldoende geïnformeerd zijn.

Zelf ben ik al volledig gevaccineerd en heb besloten om toch een vlucht naar Nederland te boeken voor later deze maand, voor het eerst in bijna twee jaar. Een rechtstreekse vlucht en allerlei voorzorgsmaatregelen zouden het risico op besmetting moeten minimaliseren. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn om weer op Nederlandse bodem te zijn en kijk er zeker naar uit. Hopelijk kan ik veel familieleden en een aantal vrienden weer eens zien. Over twee weken, een aantal dagen voor de vlucht, zal er meer bekend zijn over de precieze regels voor vluchten vanwege het oplopende aantal besmettingen hier in de VS met name onder mensen die niet gevaccineerd zijn.

Gr.,

Adiël

LAST_UPDATED2
 
zeven voor tanden PDF Print E-mail
Monday, July 19 2021 03:37

Hallo allemaal,

Ook al is het hartje zomer hier met temperaturen boven de 28 graden zo goed als elke dag, zo af en toe ga ik op veldwerk en dan vooral als het bewolkt is. Ik ben tweemaal op pad geweest in de afgelopen twee weken. Eenmaal naar het zuiden naar een nieuwe vindplaats voor krabben en kreeften. Daar zal in de komende jaren een artikel over verschijnen als er eenmaal voldoende individuen van gevonden zijn. Afgelopen vrijdag ben ik met een groep mee geweest naar een tweetal kreken ten zuidwesten van Tuscaloosa om te mensen te helpen waar je met zeven vooral haaientanden kon vinden. Die trip ging uit van het educatiegedeelte van het museum (Museum Fossil Excursion) en iedereen kan mee tegen betaling. Zelf ben ik met de pickup achter de busjes met mensen aangereden. Er zijn inderdaad enorm veel tanden gevonden op de 2e vindplaats, minimaal 1 tand bij elke keer zeven zelfs! De vondst van de dag was die van een collega bij de eerste vindplaats: een heus mosasauruskaakgedeelte en ook een redelijk aantal ongewervelden zoals ammonieten, schelpen en wormen. De kreken zorgen voor een welkome afkoeling, want heet kan het worden in de middag. Het was een leuk tripje die dag, maar het zijn geen vindplaatsen die nuttig zijn voor mijn eigen onderzoek, maar wel enorm geschikt zijn voor educatie of gewoon een leuk dagje uit voor eenieder die interesse heeft in fossielen.

alt

Een aantal uren zeven voor tientallen haaientanden van Krijt ouderdom (ca. 85 miljoen jaren oud). 

Daarnaast ben ik veel op kantoor geweest in de afgelopen weken, zoals Cristina ook doet omdat ze 5 dagen per dag lesgeeft tot het einde van deze maand. De fossielencollectie wat betreft de ongewervelden is niet erg georganiseerd. Dit maakt het vinden van alle individuen van bepaalde groep fossielen bijzonder tijdrovend. Het gaat jaren duren, maar al deze > 300,000 fossielen moeten in een logische volgorde komen te liggen. Ik ben begonnen met inschatten hoeveel ruimte er nodig is voor elke groep. Dat betekent diverse keren door de hele collectie gaan, wat vele dagen in beslag neemt. Het doel is om dit jaar met de eigenlijke reorganisatie te beginnen. Uiteindelijk zal dit veel mensen enorme bergen tijd schelen in de komende decennia en ook leiden tot meer onderzoek.

Tenslotte heb ik weer een praatje mogen geven voor de Alabama Paleontological Society. Dit was al de derde maal in anderhalf jaar. Ditmaal heb ik ze verteld over rovers en roofdieren in de oceaan. Het ging natuurlijk met name over boorgaten in diverse dieren met een kalkschaal. Daar is tenslotte relatief veel over bekend. Dit was een online presentatie uiteraard. In de dagen erna heb ik een aantal reacties gehad van mensen die ook boorgaten in hun schelpen hadden gevonden en hier meer over wilden weten. Het is bijzonder leuk als blijkt dat mensen iets aan zo’n presentatie hebben.

Tot over twee weken en doei,

Adiël

 

 

 

LAST_UPDATED2
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL