Logo
 
Nederlands
Blog
Universal Studios PDF Print E-mail
zondag, 25 oktober 2015 17:54

Ha allen,

Afgelopen week is er naast werken ook tijd voor ontspanning geweest. Vorige week zondag de 18e zijn we naar het eerste van de twee Universal Studios parken geweest in Orlando. Dat is een pretpark naar aanleiding van films geproduceerd door Universal. Net zoals Disney vorig jaar was er ook voldoende te beleven en we hebben de hele dag rondgelopen. Voorbeelden van attracties zijn Shrek, Man in Black, E.T., Harry Potter en de Minions. Mijn favoriete attractie was toch wel de kleine achtbaan met effecten gebaseerd op de filmreeks de Mummy. Om vijf uur ging het park al dicht omdat er later op de avond een Halloween feestje zou zijn, wat vele mensen op de been bracht. Niet ons ding.

alt

Mensen zijn echt klein! Hierbij een link naar nog meer foto's van Universal Studios.

Maandag t/m donderdag is er gewerkt aan allerlei projecten, met name het fotograferen van garnaalresten uit Panama met een electronenmicroscoop en met een normale camera. Over deze garnalen moet volgende week een poster worden gemaakt voor de conferentie in samenwerking met enkele studenten van de klas paleontologie van afgelopen semester (zie hieronder). De tijd vliegt en voordat we het wisten was het alweer donderdag.

Die avond zijn we vertrokken voor een hotelletje op loopafstand van Universal Studios. Ondanks dat het hotel Quality Inn heet, was het bed belabberd slecht: net een springkussen want met iets bewegen ging het hele bed heen en weer. Heb in tijden niet zo slecht geslapen. De volgende dag hebben Cristina en ik ons 7-jarig samenzijn gevierd in Universal (2e park). Ik vond met name de Spiderman attractie, Rip Saw Falls (boottochtje over hellingen waarbij je erg nat werd) en de Harry Potter attactie in het kasteel leuk. Vooral voor de fans van Harry Potter is het een must (beide parken) want de attracties en alle gebouwen zijn erg mooi gemaakt (en relatief nieuw).

Van Cristina heb ik die dag nog een I-pad gekregen wat nuttig zal blijken te zijn eenmaal in Californië. Over Californië gesproken: het eerste appartement is geregeld van januari t/m juli. Met een andere voor eind november t/m eind december ben ik bezig.

Gisteren zijn Martijn en zijn vriendin Sara aangekomen in Gainesville na een lange reis vanuit Atlanta eerder die dag en Washington DC eerder die week. Martijn is hier al tweemaal eerder geweest in de afgelopen jaren. We hebben lekker gegeten bij de Indiër die avond. Vandaag en morgen gaan we wat leuke dingen doen in de omgeving en morgen naar St. Augustine, een plaatsje waar ik al een aantal malen ben geweest.

Volgende week zijn we op een conferentie in Baltimore (Maryland) die loopt van zaterdag t/m woensdag. Een blog schrijven zal er niet van komen vrees ik dus daarom zal het wel de week op worden als mijn broetje Bernie en zijn vriendin Karin hier zijn.

Groeten,

Adiël

 

 
weer in Florida PDF Print E-mail
zondag, 18 oktober 2015 12:25

Hallo,

Het is niet elke week een avontuur en dat kan ook niet. Anders heet het geen avontuur meer, want dan is het gewoon aan het worden. Dinsdag ben ik weer eens naar mijn kantoor gefietst. Het museum stond er nog steeds. Mijn kantoorgenoot, Irvy Quitmyer, was nog steeds verkouden na een aantal weken. Op kantoor zitten betekent niet automatisch dat je ook wat doet. Ik moet bekennen dat ik gedurende een deel van de middag een dramatische voetbalwedstrijd heb gezien via het internet. Ik wil er nog een dingetje over zeggen………GLOEIENDE GLOEIENDE GLOEIENDE. Dat was het.

De rest van de week heb ik meer uitgevoerd. Er is bijvoorbeeld een verhaaltje over krabben met rare gaatjes verzonden na vier jaar wachten op een co-auteur. Echt waar….sommige mensen hebben het te druk blijkbaar. Met heel veel geduld is iedereen toch binnenboord gebleven en nu is het wachten op de reviews. Het kan alle kanten op want er zit best veel speculatie in het verhaal. Een ander verhaalje naar aanleiding van veldwerk in Denemarken vorig jaar is nogmaals verzonden. Het is blijkbaar niet gemakkelijk om dit verhaal te verkopen aan competatieve bladen. Dus ik heb de samenvatting weer eens herschreven zodat het nog aantrekkelijker zou moeten lijken. Zo leer je het verhaal beter en beter te verkopen, hopelijk. Voor veel bladen die bijna alles publiceren is dat niet zo nodig, maar voor de meer competatieve bladen is het wel belangrijk. Nog een verhaaltje ben ik aan het afronden en heb er nog een paar die ver zouden moeten komen in de komende maand. Het is zaak om zoveel mogelijk van de projecten die ik hier in Florida ben begonnen af te ronden zodat er met een ‘schone lei’ begonnen kan worden aan nieuwe projecten in Californië, al zal er nog wel wat overloop zijn.

Het apartment in Berkeley is zo goed als geregeld. Alleen kan ik daar pas begin januari in. Dit betekent dat ik op zoek moet en ben naar een plekje voor een maandje van eind november tot eind december. Als er maar een bedje staat, je er iets kunt koken, en redelijk dichtbij de universiteit is; verder heb ik niet zoveel eisen want het is toch maar voor een maandje. Daarna gaan we – Cristina vanuit Florida en ik vanuit Californië – zoals elk jaar naar Kansas voor een ruime week om de familie van Cristina te bezoeken voor het 5e jaar op rij alweer. 

Komende week is er weer superveel te beleven. Op zondag de 18e gaan we naar Universal Studios en op vrijdag naar het tweede park. Op zaterdag komt de eerste visitie van aankomende maand langs. Martijn komt met z’n vriendin langs van zaterdag t/m dinsdagochtend.

Foto’s van Panama staan overigens online!

Tot de volgende week,

Adiël 

 
Panama PDF Print E-mail
dinsdag, 13 oktober 2015 15:50

Ha allen,

Voor de eerste keer ben ik in Panama geweest afgelopen week. Niet zozeer als toerist, maar voor veldwerk als onderdeel van mijn baan in het museum. Voor een gedeelte van mijn tijd word ik betaald om te werken aan fossielen uit Panama dus veldwerk daar past prima in dat plaatje. Maandag zijn we met een groep inclusief Cristina uit Gainesville vertrokken om in Orlando het vliegtuig naar Miami te pakken. In Maimi was de overstap tijd kort met minder dan een uur. Het reizen naar de gate duurde zelfs zo lang dat een aantal van onze namen werden omgeroepen om toch maar snel naar de gate te komen. Dat is gelukt gelukkig. Een vliegreis van drie uur volgde naar Panama City. Daar aangekomen werden we opgewacht door een Italiaan en zijn dochtertje en Panamese vrouw, die ons naar veel plaatsen zou brengen die week. Bij het hotel aangekomen bleek de hotelkamer erg ruim te zijn, want er zat zelfs een keuken bij. Ook het ontbijt was bijzonder smakelijk waardoor de dagen met een gevulde maag konden beginnen. Wat volgde waren veldwerkdagen van dinsdag t/m zaterdag.

De eerste dag was een dagje langs allerlei vindplaatsen van Miocene fossielen langs het Panama Kanaal. Door de uitbreiding van het kanaal de laatste jaren is veel gesteente bloot komen te liggen. Dat is ideaal om fossielen in te zoeken zolang het niet begroeid raakt, wat al binnen enkele maanden kan gebeuren. Op één vindplaatsvonden we vele resten van krabben en garnalen dus daar zijn we op vrijdag wederom naar toe gegaan. Helaas haalde ik de top van mijn rechter middelvingel daar open aan een scherpe steen dus dat moest verbonden worden voor de rest van de week. Het was wel even wennen aan de hitte in de eerste dagen, maar met voldoende drinken en niet te hard rennen was het wel te doen. Het verkeer op de eerste dag was enorm druk op de terugweg. We deden er wel 2,5  uur over in plaats van 30 minuten, blijkbaar omdat een persoon van een brug wilde afspringen.

alt

Dag 1 langs het Panama Kanaal waar zojuist een schip voorbij komt. Aankomende zondag zal ik meer foto's van de reis online zetten.

Op de tweede dag zijn we naar een meer gereden, toch wel een uurtje van het hotel vandaan. De oever van Lake Allajuela, met wederom Miocene fossielen, was behoorlijk onbegaanbaar. Er moest letterlijk een weg gemaakt worden door de begroeiing met kapmessen. Omdat alles in twee maanden overgroeid was, waren er in eerste instantie weinig fossielen te ontdekken. Later vonden we de al bekende oesterbank met allerlei ongewervelde fossielen daaronder. Zelf heb ik kunnen bijdragen door een vindplaats met fossiele bladeren te ontdekken. Die bleken nuttig voor onderzoek van een andere postdoc in ons museum. Bij dat meer hebben we geen kaaimannen gezien, maar wel schoot er een slang een meter voor me langs en ik ben gebeten door een tweetal mieren waarvan de bulten nu nog zichtbaar zijn.

De derde dag was een reis van ca. 90 min naar het noorden naar bekende vindplaatsen die niet allemaal even toegankelijk meer waren. Eén niet omdat er een hek omheen zat en de andere omdat we in een zwerverskamp terecht zouden komen. Dit gedeelte van Panama bij Colon is een arm gebied met veel vuil op straat. Wederom Miocene fossielen waren te vinden in de schalies in een groeve. Met zijn allen hebben we enorm veel slakken en schelpen gevonden. Enkele haaientanden, krabben- en garnaalresten kwamen ook tevoorschijn. Zeker een geslaagde dag.

De vierde veldwerkdag was weer langs het kanaal met veel krabben en garnalen. Een half zakje en honderden fossielen later was de dag alweer voorbij. De vijfde en laatste veldwerkdag was heel anders. In plaats van op zoek te gaan naar met name ongewervelden, gingen we met een aantal mensen naar gewervelde fossielen zoeken langs het kanaal. Daar zijn er veel minder van dus het was goed zoeken. Blijkbaar was ondergetekende de gelukkige van de dag want ik vond diverse tanden (paard, krokdil onder meer) en zelfs botten die geidentificeerd kunnen worden later. Anderen vonden minder helaas. In de middag hebben we als team fossielen ingepakt die met name in voorbije jaren verzameld waren.

Op zondag was er tijd om Panama City te bekijken. Eerst vanaf een bakje in een heiskraan met een mooi uitzicht over de stad én het tropische regenwoud. Iguana’s en luiaard? Met een jong konden we zien vanaf boven. Zeker een spectaculaire ervaring. Gelukkig hielden mijn benen zich goed met enige hoogtevrees. Daarna zijn we naar een park en een museum gegaan om vervolgens de stad rond te lopen. Na bier en worst zijn we via een dolle taxirit weer bij het hotel aangekomen. Maandag was de reis terug naar Gainesville met honderden kilo’s aan fossielen. Dat is uiteindelijk nog gelukt ook en na middernacht kwamen we weer thuis.

In de late middaguren en avonduren was er vaak weinig tijd over. Toch heb ik nog wat schrijfwerk kunnen verzetten. Vorige week had ik het over een artikeltje over spinkrabben dat was gepubliceerd. De faculteit Geologie waar ik lesgaf afgelopen jaar vond dat wel aardig omdat er studenten bij werden betrokken. Zij hebben er daarom een kort nieuwsberichtje van gemaakt voor hun website. Een appartement is inmiddels bijna geregeld in Berkeley overigens. Volgende week waarschijnlijk meer daarover.

Doei,

Adiël

 
Spiderman krab PDF Print E-mail
zondag, 04 oktober 2015 17:46

Ha allen,

In de afgelopen week heb ik vooral veel energie gestoken in het afmaken, voor zover mogelijk, van een verslag over fossiele sporen van galkrabben, een groep van meer dan 50 piepkleine moderne soorten die alleen in gaatjes in koralen leven. Nu ligt het bij de andere auteurs die er in de komende week naar kunnen kijken. Hopelijk kan het aan het eind van de maand naar een nader te bepalen blad verzonden worden. Leuk nieuws is verder dat een artikel over spinkrabben in de Atlantische Oceaan al gepubliceerd is, en wel binnen twee maanden na verzenden! Dit artikel, dat overigens een krabbengeslacht vernoemd naar de acteur van de Spiderman films grappig genoeg, is hier gratis online te bekijken. Voor de rest is het een leuk verhaaltje over biodiversiteit en de biogeografie van spinkrabben in het westelijke deel van de Atlantische Oceaan. Kijk er eens naar zou ik zeggen. 

alt

Een kleine en een groot individu van dezelfde soort spinkrab binnen het nieuwe geslacht Maguimithrax. Magui- is afgeleid van Tobey Maguire, de acteur in de drie Spider-man films van ca. tien jaar geleden.

Op vrijdag was er een praatje van de president van de paleontologische vereniging gevestigd hier in de VS. Dat ging over massa-uitstervingen in het verleden en het was zeker een interessant praatje. Later op de dag was er avondeten met hem en alle andere paleontologen binnen het museum. Ze hadden alleen pizza, dus ik ben op weg naar naar toe even ergens anders gestopt.

Met de apartmentenjacht in en rond Berkeley in Californië wil het nog niet vlotten. De goedkopere zijn superklein en heel snel weg voor mensen die langs kunnen komen om te kijken, terwijl de duurderen niet te betalen zijn. Maar ik blijf zoeken en er is nog tijd zat (anderhalve maand). Wellicht gaat het met wat hulp van mensen die er al wonen wel lukken.

Morgen gaan we vroeg in de ochtend op weg naar Panama City in Panama, waar we in de middag rond 14.30 aan zullen komen. Daar gaan we een weekje fossielen zoeken rond het Panama kanaal. Het weer voor de komende week voor het veldwerk ziet er niet goed uit, dus we zullen het wel zien. Volgende week zondag ben ik nog op veldwerk in Panama dus ik weet niet of ik een blog kan schrijven dan. Maandag laat de avond van de 12e oktober komen we pas weer. In ieder geval zal er weer een blog zijn die zondag daarop (18 okt).

Doei,

Adiël

 
Denen op bezoek PDF Print E-mail
zondag, 27 september 2015 17:10

Hoi,

De jacht op een apartment in of rond Berkeley (Californië) was al geopened, maar is nu in volle vaart. Van de week heb ik een overzichtje gemaakt met de mogelijkheden ‘binnen het budget’. Daarna heb ik contact gezocht met een aantal personen. Heb er nu eentje op het oog, die wel 2,5 x zoveel kost voor slechts 2/3 van de ruimte als dat we nu met z’n beiden hier betalen en hebben in Gainesville, Florida. Dat is erg veel geld, maar het zal hoe dan ook duurder zijn dan in Gainesville en Ohio. Het is wel dichtbij de universiteit en bijna alles zit bij de huur in (gas, electra, internet, water). Wellicht dat er meer ontwikkelingen zijn in de aankomende week.

Deze week hebben we de twee Denen die er vorig jaar ook waren, Sten Jakobsen en Mette Hofstedt, op bezoek gehad voor een dagje. Ze wilden graag veldwerk doen en dat hebben ze dan ook uiteindelijk kunnen doen in de late middag van woensdag met collectiedirecteur Roger Portell. Zelf had ik een afspraak met een student en moest ik naar het lab dus ik ben niet gegaan. Wel hebben we in de ochtend een aantal uur gepraat over lopende projecten en koetjes en kalfjes. Ze zijn diezelfde avond weer vertrokken om een auto in te kunnen leveren in Miami de volgende dag. We zullen ze waarschijnlijk volgend jaar juni weer zien tijdens een conferentie in Normandië in Frankrijk. Daar gaan we waarschijnlijk een gezamenlijk projectje presenteren. De volgende bezoekers zullen Martijn en zijn nieuwe vriendin zijn aan het einde van de volgende maand.

alt

Poseren voor de camera.

Over projecten gesproken: de proefdrukken van een artikel over spinkrabben in de Atlantische Oceaan (westelijke gedeelte) zijn binnen. Snel nakijken en weer verzenden zodat het deze week nog gepubliceerd kan worden. Dan is het binnen twee maanden nadat het verzonden is al gepubliceerd, wat waarschijnlijk een record is! Naar dat online blad (PeerJ) ga ik nog wel eens wat verzenden in de toekomst. Deze week ben ik verder druk geweest met een project over zogenaamde galkrabben, die letterlijk hun sporen achterlaten en -lieten in koralen. Aankomende week moet dit bijzonder leuke project bijna af komen.

Tot de volgende week!

Adiël

 
snel geaccepteerd PDF Print E-mail
zondag, 20 september 2015 16:52

Hallo allen,

Vorige week had ik het al over een artikel in het online blad PeerJ, en deze week is het verhaal geaccepteerd! Ben er erg blij mee want het is allemaal snel gegaan: 3 augustus verzonden, anderhalve maand later geaccepteerd na een revisie, en waarschijnlijk volgende maand online gepubliceerd. We (niet de studenten) hebben dan wel enig geld betaald, maar dan nog is het goed en snel verlopen. De studenten die meededen krijgen zo een idee hoe het hele review- en revisieproces gaat, idealiter. Hopelijk helpt hun dat indien ze meer onderzoek gaan doen. Verder ben ik bezig geweest met een verhaaltje nav het veldwerk in Denemarken vorig jaar iets anders te schrijven zodat het weer eens verzonden kan worden naar een blad. Hopelijk sturen die redacteuren het wèl door voor review. Soms gaat dat zo: veel bladen kunnen niet alles publiceren en moeten artikelen afwijzen (vaak met vage redenen). Maar goed, in mijn positie moet je proberen om in competatieve bladen te komen want dat gaat uiteindelijk helpen bij het verkrijgen van een vaste baan (overigens zijn twee sollicitaties de emaildeur weer uit gegaan van de week).

alt

Twee weken geleden was er een foto over een jonge witte ibis op dit blog te zien. Die was niet wit maar bruin. Deze foto laat zien dat ze wit worden als ze eenmaal wat ouder zijn. Overtuigd nu?

Deze week ben ik met name bezig geweest met het verzamelen van data uit de literatuur, maar ben ook op zoek geweest naar fossiele garnalen uit Panama in de collectie. Zeker wijzer geworden en veel goede individuen gevonden van diverse soorten. Helaas niet meer individuen met goed bewaarde fossiele spieren, maar wellicht is er nu voldoende materiaal om de soort te bepalen in plaats van alleen het geslacht. Over dat onderzoek gaat een postertje gemaakt worden voor een conferentie over anderhalve maand, in samenwerking met een aantal andere studenten en collega’s. Over Panama gesproken: de vluchten zijn inmiddels geboekt voor het veldwerk begin oktober en we weten wat het plan is met onze groep van ca. 15 mensen. We gaan vele sites bezoeken: bij het Panama kanaal en elders.

De verhuizing naar Californië komt dichterbij met nog maar twee maanden te gaan. Het is daar erg duur om te wonen, maar ik zal toch wat moeten vinden. Afgelopen week verder op zoek gegaan en deze week even een overzichtje maken tussen alles door. Tenslotte krijgen we deze week waarschijnlijk bezoek van onze Deense collega’s die er ook vorige zomer voor twee nachten waren. Wanneer het bezoek precies zal zijn, zullen we nog wel zien.

Tot de volgende keer,

Adiël

 

 
Panama en schilderen PDF Print E-mail
maandag, 14 september 2015 02:42

Ha allemaal,

En weer een weekje zit erop! Behoorlijk wat onderzoek gedaan gekregen waaronder werken aan een database en een revisie afmaken. Nu alleen nog op commentaar wachten van co-auteurs en dan kan het weer verzonden worden naar PeerJ. Verder heb ik ooit in 2011 een verhaaltje getikt over twee krabben met rare gaten in de schildjes. Dat verhaal met twee co-auteurs heeft enorme vertraging opgelopen. Deze week heb ik het verhaaltje weer eens doorgenomen, een flinke update gegeven, en de discussie ingekort. Hopelijk hoor ik deze maand nog van de collega’s zodat het nog deze maand de deur uit kan, eindelijk. Dan is er nog gewerkt aan een verhaaltje over enkele Spaanse krabben en garnalen met collega’s: bij dat verhaal doe ik mee op de achtergrond in plaats van het onderzoekje te leiden. Wederom met enige geluk kan dat deze maand nog verzonden worden. Of het nog allemaal niet genoeg is, kwamen er twee proefdrukken binnen. Eentje voor een populair verhaaltje over het aanboren van diverse prooidieren door slakken en octopussen en de andere over een opdracht voor studenten mbt tot transport van sediment onder water in een langwerpig aquarium, nog op basis van een nieuw practicum in Kent, Ohio. Volgende week weer door met data verzamelen en andere verhaaltjes.

Deze week waren er diverse bijeenkomsten: een korte met mijn supervisor op dinsdag, een met de hele club van invertebratenpaleontologen, eentje met alle postdocs samen met het hoofd van de faculteit, eentje met het hele museum om met name nieuwe studenten welkom te heten, eentje met een student over een lopend onderzoekje, en een Skype gesprekje met Berkeley. Daarnaast zijn we met alle invertebratenpaleontologen (incl. studenten) bij mijn supervisor beland op zaterdagavond. Het semester zal wel weer begonnen zijn….Dat merken we ook aan het feit dat de American football wedstrijden weer zijn begonnen en het vanaf een aantal vrijdagavonden al drukker begint te worden op de campus met grote bussen vol oranje-blauwe fans.

alt

Schilderen op zondagmiddag…..jij mag beoordelen of het nog wat is geworden.

In juli kwam er een berichtje op het blog over een wetenschappelijk artikel over de grootte van krabben en kreeften in het verre verleden. Het heeft heel lang geduurd, maar nu is er toch uiteindelijk een nieuwsberichtje van verschenen via de website van de University of Florida. Het is me een raadsel waarom het zolang heeft moeten duren, maar zo loopt de universiteit en het museum aandacht mis. Het is toch nog een beetje opgepakt ondanks dat het al oud nieuws is, onder andere door Phys.org en UPI.

Tenslotte is er nog een nieuwsje. Van 5 - 12 oktober gaan we een weekje naar Panama op veldwerk, nabij het Panama kanaal. Het doel voor mij is om met name fossiele tienpotigen verzamelen en aantekeningen daarvan maken. Maar natuurlijk is het ook een mooie ervaring, want ik ben er nog nooit geweest. Hopelijk valt het mee met de hitte….

Tot de volgende week,

Adiël

 
terug op werk PDF Print E-mail
zondag, 06 september 2015 20:41

Ha allen,

Na twee weken van veelal vakantie moest er weer gewerkt worden. En daar had ik – zoals bijna altijd – best zin in. Een vakantie om weer scherp te worden om veel werk te kunnen verzetten helpt zeker. Je bent uitgeruster en meer gefocust op wat moet gebeuren. Op het werk zelf is niet heel veel gebeurd om lang over uit te wijden. Gewoon weer druk met onderzoek, want dat doe ik dit semester totdat ik naar Californië verhuis. Onderwijs geven is niet realistisch omdat ik in november – als het semester hier nog gaande is – plan te verhuizen.

Zo ben ik bezig met een revisie van een manuscript over fossiele spinkrabben uit de Atlantische Oceaan. Er moest met name werk gebeuren aan sommige figuren en dat kostte behoorlijk wat tijd. Zeker deze week zou het af moeten kunnen geraken. Dat zal gepubliceerd worden in een online blad en is dan gratis toegankelijk voor iedereen. Dat verhaal is in samenwerking met enkele studenten die zo ervaring opdoen met het proces van publiceren. Hopelijk helpt hun dat in hun verdere carrière, wat ze ook gaan doen. Eentje is nu overigens als stagaire aan het werk binnen de vakgroep.

Afgelopen week hadden we ook een bijeenkomst van de vakgroep. De vorige hadden we gemist door een vakantie. Er zaten een aantal nieuwe studenten bij en waarschijnlijk komt er nog eentje bij volgende week. Zo zat het hele kantoor van Michal Kowalewski vol. Het is mooi om te zien dat zoveel mensen deelnemen aan onderzoek aan paleontologie / ecologie. Ook zijn er nieuwe mensen gehuurd voor onderzoek/onderwijs in het museum, voor andere vakgroepen. Het wordt daarom steeds drukker in het museum waardoor er soms behoorlijk wat frictie ontstaat over de ruimte. Niet bij mij overigens want ik heb het geluk aan het onderzoeksbureau van de directeur te mogen werken. Aan die ruimte komt niemand aan om het te verbouwen of permanent aan iemand anders te geven. Het bureau waar ik nu aan zit zal snel vergeven zijn als ik eenmaal weg ben. En terecht want heb weinig te klagen: het is rustig en heb behoorlijk wat ruimte.

alt

Op weg naar huis afgelopen week: Een jonge witte ibis...nog niet wit dus.

In de komende maanden is het zaak om zoveel mogelijk onderzoek waar ik mee bezig was af te ronden zodat er weinig ‘over’ is als ik eenmaal in Californië begin. September is daarvoor erg belangrijk want ik heb mijn handen bijna helemaal vrij. In oktober wordt het al drukker met mogelijk een reisje naar Panama en heel laat in de maand naar Maryland voor een conferentie. Bovendien wil er een vriend langskomen voor een aantal dagen in die maand. November wordt uiteraard hectisch: conferentie, verhuizen en breur Bernie en vriendin Karin komen langs voor een aantal dagen. U leest het goed: deze maand moet het gebeuren.

Wielrennen (de Vuelta in Spanje) gaat best goed voor de Nederlanders hè? Al drie ritten gewonnen en een Nederlander op de 4e plaats in het klassement voorlopig. Tenslotte wil ik het niet over het voetbal hebben.

Daarom: tot de volgende week!

Adiël

 

 
Yellowstone pt 2 & Grand Teton PDF Print E-mail
zondag, 30 augustus 2015 23:40

Hallo allen,

Hierbij verslag deel 2 van de reis in de staten Wyoming, Montana en Idaho. Vorige week verhaalde ik over de eerste twee dagen in Yellowstone. Hier volgt de rest. De derde dag zijn we naar het oosten van het park gereden om vervolgens ravijnen gemaakt door de Yellowstone rivier te bekijken. Er waren twee grote watervallen die we van beide kanten goed konden bekijken: van een afstandje en van dichtbij. Nu hebben we de Niagara watervallen aan de Canadees-Amerikaans grens al eens gezien – en die waren veel groter – maar deze watervallen waren ook mooi, vanwege het gele gesteente en geologische geschiedenis van het gebied. Diezelfde dag zijn we doorgereden naar het zuidoosten van het park voor een uitzicht over het enorme meer daar. Via het zuidwesten van het park zijn we weer teruggereden naar ons hotel in Montana. Onderweg hebben we nog 40 minuten gewacht op de uitbarsting van de beroemde geiser Old Faithful, die ongeveer elk anderhalfuur water tot ca. 35 meter de lucht in spuit. Zo rij je een groot gedeelte van de dag van plaats naar plaats binnen het park en dan weer terug naar het hotel met een tussenstop voor het avondeten onderweg naar het hotel. Gelukkig was onze gloednieuwe huurauto Hyunday sonata erg zuinig met de benzine waardoor je zo twee dagen veel kunt rijden zonder te hoeven tanken.

alt

De Yellowstone rivier en één van de twee watervallen in de verte.

Gedurende dag vier in Yellowstone hebben we veel minder gereden, deels omdat we die dag moesten inpakken bij het hotel in Montana en die avond naar een hotel in Idaho gingen, dichterbij het park. Bovendien was het laat geworden die avond ervoor vanwege het reizen, we kregen te maken met wegwerkzaamheden in het park, en we kwamen dichtbij de westingang een file tegen (twee grote mannetjesherten – elk) waar we een tijdje hebben staan kijken. Desalniettemin was het een mooie dag. In het noordwesten van het park zijn we bij diverse heetwaterbronnen geweest die enorme gelaagde kalkafzettingen veroorzaakten en nu nog steeds. Schitterende plaatjes heeft dat opgeleverd (wit kalksteen en soms daarbovenop bruine bacteriën en dat alles in een groen tot bruin landschap.

alt

Mannetjeselk in de rivier dichtbij de westingang van Yellowstone. Zo ontstaat een file op de weg daar.

De laatste dag in Yellostone zijn we naar een geisergebied in het zuidwesten geweest, waar ook diverse andere heetwatermeertjes te zien waren. Niet alle geisers spuiten regelmatig water de lucht in en soms zit er vele uren tot jaren tussen zelfs. Toch hebben we er drie aan het werk gezien in een uurtje of twee! Bovendien waren de heetwaterpoeltjes vaak schitterend gekleurd: afhankelijk van de temperatuur komen er andersgekleurde bacteriën in voor zodat in het midden regelmatig andere kleuren te zien zijn dan aan de buitenkant. Eén zo’n bron was enorm groot en helaas hadden we geen tijd om naar een overzichtspunt van bovenaf te lopen, al zijn we wel dichtbij deze vulkanische stoommachine geweest. Via de zuiduitgang van Yellowstone zijn we diezelfde dag nog Grand Teton National Park in gereden. Daar kregen we een schitterende gebergteketen te zien vanuit de vallei waarin we richting het zuiden reden. Wat ik nog graag wilde zien waren elanden, die in dit park meer aanwezig zouden zijn dan in Yellowstone. De eerste zoektocht leverde niets op die avond.

Vanuit wederom een ander hotel zijn we de laatste dag Grand Teton verder gaan verkennen. Het is een stuk kleiner dan Yellowstone dus dat was goed te doen in 1-2 dagen. Toen we richting het park reden op de laatste dag, kwamen we ineens in een wolkendek terecht, en met de voorspelling van regen in de middag beloofde dat niet veel goeds. De gebergteketen was inderdaad gehuld in een dik wolkendek vonden we al snel uit. Na nogmaals tevergeefs naar eland gespeurd te hebben, zijn we met een duur bootritje aan de andere kant van een meer beland en hebben daar een wandeling gemaakt naar een waterval. Een wandeling naar een uitzichtspunt in de bergen hebben we overgeslagen omdat er toch niets te zien was door het wolkendek. Toch klaarde het een tijdje later weer op zodat we veel meer zagen. Diverse uitzichtspunten in de vallei gaven zo een goed beeld van de bergen. Het vinden van een eland wilde echter niet vlotten tot op het einde van de dag die gelukkig weinig regen bracht. Rond 19 uur bij een rivier bij een camping hebben we een zelf vrouwtje ontdekt aan de overkant van de rivier. Mooi! Een uurtje later zagen we ergens anders een optocht auto’s langs de kant van de weg: daar was zelfs een mannetje met een gewei te zien, opvallend dichtbij de weg voor een eland (ca. 30 m – bisons en herten lopen soms gewoon op of naast de weg in de parken). Zo eindigde onze reis met een hoogtepunt: na een dag zoeken, hebben we deze grote dieren toch gevonden.

alt

Vallei met de bergen op de achtergrond.

Vrijdag zijn we weer vertrokken naar Gainesville. Via Jackson (Wyoming) en Dallas (Texas) zijn we in Jacksonville (Florida) geland. De autorit terug was best lastig met zeker wel 45 min flinke regen en beperkt zicht. Nee, de zomers in Florida kunnen me gestolen worden. Ruim anderhalf uur later kwamen we weer aan in Gainesville na een aantal weken. Het was een erg mooie reis die ik niet snel zal vergeten.

Volgende week ga ik weer hard aan het werk. Ik heb er wel weer zin in. De tropische storm Erika blijkt mee te vallen: die bestaat niet meer op dit moment, alhoewel we nog steeds veel regen krijgen deze week.

Meer foto’s (166 geselecteerde foto’s van de 1300) van de reis van de afgelopen twee weken zijn HIER te vinden.

Tot volgende week.

Adiël

Laatst aangepast op maandag, 31 augustus 2015 00:11
 
Yellowstone etc. PDF Print E-mail
maandag, 24 augustus 2015 05:45

Ha allemaal,

Groeten uit Big Sky, Montana, ditmaal. Er is veel gebeurd en gereisd afgelopen week. Maandag en dinsdag zijn we nog in Minnesota geweest bij Britta en Sean en de kids. We zijn met name binnen geweest want de kleintjes (1,5 jaar en 3 maanden) hebben natuurlijk constant verzorging nodig. De peuter Oliver hebben we even mee naar buiten genomen naar de speeltuin, de schommel en glijbaan op. Dat was leuk. Erg vroeg op woensdagochtend hebben we het vliegtuig vanuit Minneapolis genomen (06:00) via Denver (Colorado) naar Jackson (Wyoming). Daar – nog steeds in de ochtend – aangekomen bleken onze beide koffers nog in Denver te staan. Dat was niet zo’n ramp, maar wel vervelend. Zonder koffers zijn we met de huurauto naar Idaho vertrokken. De koffers kwamen de volgende dag laat in de avond pas aan bij ons hotel. Schone kleren is wel zo fijn en even scheren ook. De eerste dag zijn we naar een natuurhistorisch museum geweest in Pocatello, Idaho, (erg klein maar ok) en daarna naar het aardappelmuseum in Blackfoot, Idaho, waar ook ons hotel was voor de eerste twee nachten.

De volgende dag zijn we naar Craters of the Moon National Park geweest in Idaho. Vulkanen waren hier actief tot ca. 2000 jaar geleden en hebben hun sporen nagelaten. Enorme lavastromen zijn nog steeds erg goed te zien (versteend weliswaar) alsook heuse lavatunnels en grotten waar we in konden lopen. Ook waren er overblijfselen van kleine vulkaantjes te zien. Omdat delen van deze staat en Montana in brand staan, was er behoorlijk wat rook in het hele gebied waardoor uitzichten belemmerd werden.

De dag erna zijn we vroeg in de ochtend – met koffers – vertrokken naar Bozeman, Montana, naar het Museum of the Rockies. Dat is een erg mooi museum want we zijn er ca. 6 uur geweest in totaal. Er waren exposities over chocolade (Waar komt het vandaan? Wat is de geschiedenis?) en er was heel veel te zien over dino’s, met veel echte skeletten in plaats van afgietsels zoals in bijna elk museum. Daarnaast waren en nog een drietal shows over het heelal in een planetarium. Heerlijk bij de lokale Indiër gegeten en toen naar Big Sky naar ons tweede hotel gereden.

De afgelopen twee dagen zijn we naar Yellowstone National Park in Wyoming geweest. Dat is elke dag tweemaal 50 min rijden, maar hotels dichterbij zijn veel duurder en minder goed gewaardeerd door klanten. De twee eerste dagen waren erg mooi. De eerste dag zijn we vanuit de westelijke ingang van het park helemaal naar het noordoostelijke uitgang van het park en iets verder gereden (weer terug naar Montana en Wyoming). Vanaf ergens halverwege zijn we af en toe gestopt om van het uitzicht te genieten of om dieren te spotten. Uiteindelijk hebben we ernorm veel bizons gezien (honderden) waaronder een aantal van heel dichtbij (ze lagen netjes naast de weg, terwijl een andere kudde de weg overstak en eentje later zelfs gewoon met de weg mee ging lopen). Daarnaast hebben we ook diverse hertensoorten (pronghorn en elk) en een coyote gezien. Vooral in een vallei in het noordoosten van het park waren de landschappen prachtig en liepen er kuddes bizons. Uiteraard waren we er heel laat weer (22:30).

alt

Bij Tower Falls in Yellowstone.

De volgende dag zijn we niet zover het park in gereden (slechts 1 uurtje oid) en hebben we vooral enkele watervallen, geisers en heuse geiservelden gezien in diverse vormen en kleuren. Op het einde van de dag toch nog wat groot wild gezien met 6 herten. Vooral het Norris gebied was indrukwekkend met alle geisers, wat je een goed idee geeft dat het gebied nog steeds vulkanisch actief is (Yellowstone is een supervulkaan die op dit moment een rustige fase doormaakt, wat in het verleden soms anders was). We hebben in twee dagen slechts 1/3 van het park gezien, maar we hebben nog drie dagen over om andere hoogtepunten te bezoeken. Dit geeft denk ik een goed idee hoe uitgestrekt dit vulkanische gebied is. Tor nu toe is het adembenemed mooi.

Tot de volgende week met meer avonturen. Meer foto’s komen dan ook online.

Adiël

 

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL