Logo
 
Nederlands
Blog
getrouwd in Florida PDF Print E-mail
zondag, 13 maart 2016 21:07

Ha,

Vorig weekend stond er veel te gebeuren met de trouwerij in Florida. Donderdag waren de zussen van Cristina al aangekomen en op vrijdag zijn zowel de ouders van Cristina en mijn ouders en twee broers gearriveerd. De laatstgenoemden kwamen pas laat aan door onvoorziene vertraging bij de douane in Orlando. Op vrijdag hadden we gelukkig bijna alles al gedaan voor de trouwerij (dingen regelen en kleren). We zijn op vrijdagavond met de zussen van Cristina nog een schilderij wezen maken (dat is: doe wat een docent ook doet). Dat hebben we ook al eens eerder gedaan; wellicht hangen we die ooit nog eens op.

We hadden de bruiloft midden in de zaterdagmiddag gepland zodat beide ouders en broers nog wat konden uitrusten van de reis, al is dat minder gelukt dan dat we hadden gehoopt. We zijn in de ochtend, uitgedost en al, nog naar de supermarkt geweest om de taarten en de lunch op te halen. Daarnaast hebben we ook nog allerlei andere spullen gekocht, waaronder een koelbox om de tweede taart in te zetten want onze andere koelboxen waren iets te klein. Daardoor kwamen we iets later dan gepland aan om iedereen op te halen van het hotel. Nadat Melanie, de zus van Cristina, Cristina’s haar had gedaan hun hotelkamer, zijn we in een optocht van vier auto’s vertrokken naar Williston, een half uurtje ten zuiden van Gainesville.

Aangekomen in de steengroeve omgebouwd tot botanische tuin hebben we eerst geluncht en daarna heeft breur Dominick diverse foto’s gemaakt van de familie en ons op diverse plaatsen in de tuin. Daarna kwam de huwelijksplechtigheid, geleid door een notaris, die rond 14.50 startte in een mooi gedeelte van de tuin. Dat was uiteraard heel mooi en het ging ook heel snel overigens (binnen 7 minuten). Dat weten we precies want het is opgenomen vanuit twee hoeken met camera’s van Dominick geplaatst op statieven. We hadden een gedeelte van de begintekst gemaakt en mijn moeder en de vader van Cristina hebben nog een stukje voorgelezen.

alt

Veel van de foto’s zijn nog in bewerking, maar hieronder is er alvast eentje. Foto door Dominick Klompmaker.

De notaris, die het ook voor het eerst deed overigens, nodigde ons na afloop nog uit om in het zinkgat te kijken net naast de botanische tuin. Na de taart hebben we besloten maar eens een kijkje te nemen. Gelukkig was ze er en kon iedereen een kijkje nemen in het zinkgat dat met water gevuld was. Een klein gat aan de bovenkant zorgde ervoor dat het ook nog eens goed te zien was. Na een diner in The Top hebben we afscheid genomen van de zussen van Cristina die alweer vroeg in de ochtend vertrokken vanuit Orlando de dag erop.

De volgende dag zijn we naar Paynes Praire Preserve State Park geweest met iedereen die er nog was. Net als de dag ervoor was het weer erg goed: niet te warm en zonnig. Daar was veel meer te zien dan eigenlijk verwacht: meer dan 30 alligators inclusief sommigen die half op het pad lagen en anderen die hun bek opendeden, drie slangen, een bizon die op het looppad liep, vele vogels, en op het einde ook een schilpadje. Na een bbq lunch zijn we naar het Florida Museum of Natural History geweest, want velen hadden onder andere de vlindertuin nog niet gezien door slechte weersomstandigheden of omdat ze nog niet eerder bij ons in Florida waren geweest (moeder Cristina en Dominick). Na een kleine tour door de campus zijn we nog even op kantoor geweest om te laten zien waar Cristina werkt en ik heb gewerkt. We kregen zelfs nog een kleine rondleiding van onze goede collega Roger die er aanwezig was. Na diner zijn mijn ouders en broers nog even in ons appartement geweest om wat te drinken en te taarten (nieuw werkwoord). De ouders van Crisina hadden een enorm vroege vlucht om 05:20 vanuit Gainesville. We hebben ze vroeg in de ochtend weggebracht en later op de ochtend heb ik mijn ouders en broers uitgezwaaid bij hun hotel. Nog een aantal werkuren in het museum gemaakt die dag en toen was het de volgende dag zelf tijd om weer te vliegen, ook om 05:20 vanuit Gainesville. Dat was een ruime week als nooit tevoren. Best raar om nu weer in Californië te zitten, maar zo hebben we het gepland vanwege onze werkzaamheden. Het semester begon namelijk weer in Florida en Cristina geeft daar les t/m eind april.

Afgelopen week heb ik gewoon weer gewerkt op kantoor in Berkeley, inclusief op dinsdagmiddag na een trein/metroreisje vanaf het vliegveld van San Francisco. Wel leuk om collega’s van hier weer terug te zien natuurlijk. Vrijdagavond nog even naar een stevig rockconcert geweest in San Jose, een uurtje ten zuiden van Berkeley (zonder verkeer dan). Dat was leuk, alleen niet de heenreis met veel te veel verkeer en flinke vertraging. Op zaterdagochtend natuurlijk flink gebruik gemaakt van de huurauto (ik heb geen auto hier in Californië) door veel boodschappen te doen en hem precies op tijd weer in te leveren.

Volgend weekend kan ik waarschijnlijk geen blog online plaatsen. Het idee is dat ik mee ga op veldwerk met een klas die mijn supervisor en Nederlandse collega die hier ook werkt, Cindy Looy, geven. Dat gaat over veldwerkmethoden voor studenten die er niet zoveel ervaring mee hebben met veldwerk. Voor mij een gelegenheid om veel geologie en paleontologie van Californië te zien en ook om het eea te leren/op te frissen. Dat wordt een week in een tentje met dagen zonder stroom en internet. Back to basic dus. Het is overigens meer dat tien jaar geleden dat ik zo gecampeerd heb voor minimaal een week. We gaan vooral naar Death Valley waar het bijna altijd droog en warm is dus goed drinken is belangrijk. Tot de volgende keer.

Doei,

Adiël

 
trouwen PDF Print E-mail
vrijdag, 04 maart 2016 06:02

Ha allen,

Mijn laatste blog ben ik helemaal vergeten te doen op zondag. Bij deze dus een verlate blog. Vorige week maandag heb ik een bijeenkomst van ons clubje paleontologen mogen leiden want mijn supervisor Seth was een paar dagen naar Yale aan de oostkust van de VS toe. Tijdens de bijeenkomst hebben we zoals altijd een wetenschappelijk artikel besproken en wat huishoudelijke mededelingen uitgewisseld. Dinsdag ben ik maar thuis blijven werken want ik was erg verkouden (en nog steeds een beetje overigens), maar de rest van de week erweer tegenaan gegaan. Toch nog ver gekomen met een artikel en verder gegaan met andere onderzoekjes die hier in Berkeley gestart zijn. Over artikelen gesproken: er zijn er twee geaccepteerd afgelopen week en ééntje met een oud-student van me als hoofdauteur is online gepubliceerd. Soms is er maanden nauwelijks niets en dan gaat het ineens heel snel. Voor 2016 komt het wel goed met de productie dus.

Donderdagavond heb ik mijn spulletjes ingepakt voor de reis naar Florida om Cristina weer te bezoeken na haar een paar maanden niet gezien te hebben (behalve dan dagelijks via het internet). Gedurende de nachtvlucht van vrijdag op zaterdag heb ik niet tot nauwelijks kunnen slapen. Na even overstappen in Charlotte (North Carolina) kwam ik om 10.20 in de ochtend aan in Gainesville. Cristina was op veldwerk met haar studenten dus ik heb de bus gepakt naar ons appartement. Een aantal uren later was Cristina er ook weer. Maandag zijn we beiden weer op het kantoor geweest: Cristina voor haar normale werk en ik ook met enkele besprekingen met ex-collega’s, waarmee ik nog steeds samenwerk overigens dus nog gewoon collega’s.

Ook ben ik maar weer eens naar de kapper geweest. Dat is de gewoonste zaak van de wereld zou je misschien zeggen. Dit keer zit er een wat kortere periode tussen dan normaal gesproken. Hoe komt dat? Cristina en ik gaan zaterdag 5 maart trouwen in Florida! Dat werd wel eens tijd na ruim 7 jaar volgens diverse mensen. Bij deze dus! We gaan het relatief klein vieren in Florida met ouders, broers en zussen van beiden kanten. Het wordt ook geen lange aangelegenheid overigens, maar gewoon eenvoudig in een nieuwe botanische tuin in een oude steengroeve (want we zijn geologen/paleontologen qua opleiding). 

alt

Een foto van een deel van de botanische tuin Cedar Lakes Woods and Gardens in Williston, Florida.

We hopen ook in Nederland een feest te geven in de zomer, wat zeker groter zal zijn. Dat is ook betaalbaar voor veel meer mensen natuurlijk want reisjes naar Florida zijn niet zo goedkoop, zeker omdat we pas in februari besloten hebben de stap te zetten. In de afgelopen dagen is er van werk natuurlijk niet heel veel gekomen al is er wel eea gedaan, want er moest nog flink geshopt worden voor kleren en veel moest nog geregeld worden voor zaterdag. De ringen gaan niet lukken voor zaterdag want dat bleek meer tijd te kosten dan dat we gedacht hadden, maar er zijn vervangende ringen die we mogen gebruiken. We zien uit naar zaterdag. Op dit moment zijn de zussen van Cristina al gearriveerd en ze zijn even langs geweest in de avond. Morgen komen de ouders van Cristina en ondergetekende aan en zaterdag is het al zover.

Zo…dit is wel weer genoeg nieuws voor deze blog. Tot de volgende keer (zondag, maandag of anders dinsdag).

Doei,

Adiël

 
twee praatjes PDF Print E-mail
zondag, 21 februari 2016 21:03

Hallo,

Maandag was het hier presidentsdag, een dag waarop mensen hier blijkbaar een vrije dag hebben in Californië. Mijn universiteitsbusje reed niet die dag, en dus ben ik gewoon thuis blijven werken aan een presentatie. Dinsdag had ik namelijk een praatje op de universiteit hier tijdens “fossiele koffie”. Dat ging wel goed volgens de mensen die ik er over heb gehoord, deels omdat er zoveel onderwerpen over fossiele krabben, kreeften, en garnalen werden behandeld. Zo weten ze hier deels wat ik voor soort onderzoek heb gedaan voordat ik naar Berkeley kwam.

Twee dagen later had ik een praatje voor de paleontologie groep van Stanford University, een paar uur hier vandaan. Met het openbaar vervoer ben ik er gekomen. Het praatje heb ik iets veranderd ten opzichte van dinsdag. In Stanford heb ik vooral met Noel Heim, een postdoctorale onderzoeker net zoals ik, gepraat en we hebben gelunched na afloop van mijn praatje met onderzoeksleider Jonathan Payne en promovendus William Gearty. Leuk om enkele nieuwe mensen een beetje te leren kennen. Het praatje zelf ging wel goed (naar mijn mening dan). Er werden, net zoals in Berkeley, een mooi aantal vragen gesteld zodat we wat dieper in de materie konden duiken. In het latere deel van de middag heb ik de campus van Stanford bekeken, ook omdat het weer goed was. Het heeft een Mediterrane / Midden-Oostelijke uitstraling qua bouwstijl. Deze universiteit heeft hier voldoende geld voor overigens, want het is één van de rijkste en hoogst aangeschreven universiteiten van de wereld (top 3). 

alt

Een voorbeeld van de bouwstijl van de campus van Stanford University.

alt

Een deel van de universiteit vanuit de Hoover Tower.

Op woensdag ben ik verder gegaan met het begeleiden van een van de bachelorstudenten. Daarnaast heb ik nog wat onderzoek weten te verzetten en ben begonnen met een tweede project samen met mijn supervisor Seth Finnegan. Daarnaast zijn er nog een aantal revisies en proefdrukken te doen tussendoor in de vrije uurtjes. Nog een klein weekje hard werken en dag vlieg ik naar Florida toe voor 10 dagen. Ik vlieg al vanaf vrijdag op zaterdag, dus de volgende blog komt vanuit Florida! Er staat een hoop te gebeuren in de komende weken, maar later meer daarover.

Tot de volgende keer,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 21 februari 2016 21:17
 
studenten begeleiden PDF Print E-mail
maandag, 15 februari 2016 01:34

Ha allen,

En weer is er een weekje om! De tijd vliegt als je druk bent, overdag in de avonduren. Nog steeds ben ik bezig met een nieuw project hier en het verzamelen van meer data voor een project dat al gestart was in Florida. Deze week zijn er op woensdag twee studenten bezig geweest met nieuw onderzoek. Eén daarvan was nieuw, terwijl de andere vorige week al is begonnen. Ze verzamelen beiden gegevens over slakken en schelpen uit het Krijt. Eens in de week komen ze langs voor een volle dag en ik probeer ze zo goed mogelijk te begeleiden ism met mijn supervisor. Aan het einde van het semester is er hopelijk een spannend verhaal te vertellen voor beide groepen.

alt

Nog een fotootje van vorige week in de botanische tuinen.

Afgelopen maandag had ik een telefoongesprekje met West Virginia University in de vroege ochtend over een permanente positie daar. Dat ging wel goed denk ik. Maar ja...ze hebben waarschijnlijk met veel andere kandidaten gesproken, dus het is hopen op een uitnodiging. In dat geval zou ik er aankomende week over moeten horen is mijn inschatting.

Omdat onder andere mijn rechterknie nog niet helemaal 100% is, heb ik op vrijdag maar eens de dokter gebeld voor een afspraakje. Ondanks dat deze dokter op mijn zorgverzekeringskaartje stond, kon ik niet een afspraak maken zo werd mijn duidelijk gemaakt. Deze dokter accepteerde al jaren geen klanten meer. Dus moest ik weer van dokter veranderen, maar de website van de zorgverzekeraar werkte niet helemaal goed, en juist dat gedeelte wat ik nodig had natuurlijk. Toen maar gebeld. Hopelijk gaat het nu wel goed, en ook het bezorgen van post naar mijn nieuwe adres. Voorlopig heb ik weinig vertrouwen in de zorgverzekering hier.

De komende tijd wordt een drukke periode. Natuurlijk wil ik zoveel mogelijk afmaken voordat ik voor een korte periode naar Florida vertrek om Cristina te bezoeken. Over twee weken ben ik alweer in Florida. Deze week ga ik twee praatjes geven: eentje hier in Berkeley op dinsdag en eentje (hetzelfde praatje) op donderdag in Stanford University een kleine twee uur verderop met het openbaar vervoer. Lijkt me leuk om de campus te zien en andere paleontologen te ontmoeten.

Verder ga ik waarschijnlijk mee op veldwerk in Californië en Nevada in maart, al moet ik de knoop nog wel doorhakken. Maar ja…wanneer krijg je die kans nu weer, dus als er niets iets anders tussen komt, dan ga ik mee voorlopig.

Tot volgende week,

Adiël

 
tuinen PDF Print E-mail
zondag, 07 februari 2016 20:32

Ha allen,

Gisteren ben ik eens even naar de botanische tuinen van de universiteit gereden met het fietsje. Het is op slechts 1.8 km afstand en op de heenweg is het vooral naar beneden rijden. Het weer was mooi met 15 graden en een zonnetje zoals het eigenlijk de hele week al was. De botanische tuinen zijn behoorlijk groot en je kunt er zeker een volledige middag spenderen om later nog eens terug te komen tijdens een ander seizoen. Ik heb maar een klein gedeeltje bekeken op mijn dooie gemakje. Als medewerker van de universiteit kom je er namelijk gratis in dus misschien dat ik volgende week de rest ga bekijken. Heb vooral het gedeelte over Californië, de oostkust van Noord-Amerika en Mexico gezien. Niet veel was in bloei, maar toch was het mooi om eea te zien. Even uitwaaien.

En toen moest ik weer naar boven rijden met de mountainbike. Met 116 m klimmen over ietsje minder dan 1 km (=12%) was ik blij dat ik boven was bij de Lawrence Hall of Science waar ik een aantal weken geleden ben geweest tijdens het weekend. De rest van de korte rit (0.8 km) was vrij vlak. Ben nog niet een keer helemaal naar boven gereden vanaf de universiteit, waarvoor je een bijzonder goede conditie moet hebben. Wellicht later deze maand eens proberen. Aan het weer zal het niet liggen.

alt

Leuk plantje in de botanische tuinen.

Op het werk ben ik redelijk ver gekomen met het analyseren van een dataset met behulp van een programmeertaal die ik aan het leren ben. Deze week gaan we verder. Bovendien is een bachelorstudent begonnen aan zijn onderzoeksproject op donderdag. Die begeleid ik samen met mijn supervisor. Hij zal data te verzamelen over schelpen uit de Krijt periode om deze dataset aan het einde van het semester te analyseren. Tussen het normale werk door waren er diverse bijeenkomsten, veel meer dan ik gewend was in Florida. Hierdoor blijft er een stuk minder tijd over voor onderzoek. In de avonduren en op zaterdag ben ik bezig geweest om twee revisies en twee reviews de emaildeur uit te werken. Eén verhaal van een student uit Florida is naar aanleiding hiervan al geaccepteerd! Joepie, met name voor de student.

Morgen heb ik een telefoongesprekje met West Virginia University over een permanente positie waarop ik heb gesolliciteerd. Ze hebben hoogstwaarschijnlijk nog vele kandidaten waarmee ze gaan praten dus een goede voorbereiding is belangrijk. Daar ga ik zo maar eens mee verder.

Tot de volgende week,

Adiël

 

Laatst aangepast op zondag, 07 februari 2016 20:40
 
puf puf PDF Print E-mail
maandag, 01 februari 2016 06:19

Ha allen,

Niet zoveel nieuws deze week! Deze week ben ik maar eens een stukje gaan fietsen tegen de heuvel op naar huis toe. Dat ging redelijk goed zodat ik tot de Botanische Tuinen ben gekomen (170 m klimmen) en toen was ik behoorlijk moe want het werd steeds steiler. Daar heb ik op de laatste bus gewacht om een lang en steil stuk te vermijden en er bij de volgende halte uit te stappen. Niets meer gewend he. Als mijn conditie beter is, ga ik eens proberen een stukje verder te komen (=helemaal boven, want dat is de volgende stap). Gelukkig voelde mijn knie de volgende dag redelijk goed!

Qua onderzoek ben ik nog steeds data aan het verzamelen en een programmeertaal aan het leren genaamd R zodat het kan worden toegepast op een enorme database van fossielen. Ik maak al vorderingen en hopelijk komen deze maand de resultaten op het scherm. In mijn ‘vrije tijd’ moeten er diverse dingen gebeuren zoals het reviewen van artikelen en het reviseren van een artikel met een student. Dat is nu bijna af en wordt hopelijk in maart al gepubliceerd.

alt

De sabeltandtijger Smilodon is het staatsfossiel van Californië. Dit bronzen afgietsel staat voor het aardwetenschappengebouw op de campus.

Over studenten gesproken: hier in Berkeley heeft men een programma voor bachelorstudenten om onderzoekservaring op te doen. Hiervoor hebben mijn supervisor en ondergetekende drie projecten aangeboden voor een semester. Op één project hebben maar liefst vijf studenten gesolliciteerd, terwijl de andere twee geen sollicitanten trok. Dat project gaat dus zeker door en de komende weken gaan we hiermee beginnen. Zo krijg ik weer wat meer ervaring met het begeleiden van studenten, al heb dat al een aantal keer gedaan met studenten in Florida. Hopelijk komen er enige resultaten uit het onderzoek. Ben benieuwd hoe ver de student of de studenten gaan komen.

Februari wordt een druk maandje! Een aantal praatjes, veel onderzoek doen en tenslotte een leuk reisje naar Florida. In juni gaan Cristina en ik naar Frankrijk overigens voor een conferentie over fossielen krabben, kreeften en garnalen. Het registratiegeld is betaald en we hebben al een klein apartementje geboekt op 1-2 minuten lopen van het conferentiezaaltje. Mijn ouders gaan ook mee als toerist om de omgeving van Normandië te herontdekken.

Tot volgende week!

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 07 februari 2016 20:35
 
lentesemester 2016 begonnen PDF Print E-mail
zondag, 24 januari 2016 21:53

Ha allen,

En dat is alweer weekje drie in Berkeley. Nog steeds ga ik met het busje op en neer naar de faculteit behalve een dagje als er boodschappen gedaan moeten worden. Met de bus of lopen naar de supermarkt is simpelweg te ver en kost te veel tijd. Niet dat ik die dag met boodschappen en al naar boven fiets. Met een gemiddeld stijgingspercentage van 6.5% (over 4.35 km) als ik een wat minder steile route neem, waar de bus ook langs gaat, is al een lastig ritje zonder gewicht. De volgende dag komt het fietsje weer naar boven toe, voorop of achterop de bus. Deze week proberen om eens een stukje verder geraken met klimmen. Het wordt namelijk voor het eerst mooi weer met zonneschijn, want regen was er regelmatig in de afgelopen weken. De temperaturen zijn hier behoorlijk stabiel: maximum en minimumtemperaturen schommelen van ongeveer 7-15 graden en het vriest hier nooit. Zelfs in Florida heeft het iets gesneeuwd afgelopen week, maar niet hier.

alt

De voorkant van het Valley and Life Sciences gebouw waar ook mijn kantoor in zit.

Het semester is hier begonnen sinds dinsdag na de vrije Martin Luther King dag op maandag. Het is meteen een stuk drukker. Mijn supervisor is een stuk drukker met het begeleiden van studentonderzoek en lesgeven, terwijl ik hard werk aan onderzoek. Op vrijdag was er behoorlijke aanloop in het lab: vele studenten van elders kwamen kijken en praten om te ontdekken of Berkeley iets voor hen is in de komende jaren voor hun master of PhD studie. Natuurlijk kijken ze ook naar andere universiteiten en er is geen garantie dat ze een aanbod krijgen van Berkeley. Voor ons onderzoeksgroepje kwam er een potentiele studente kijken met wie we hebben geluncht. Later was er nog een avondbuffet voor alle mogelijk toekomstige master en PhD studenten. De eerstejaar PhD studenten regelen dit allemaal, ook voor zaterdag wanneer ze op veldwerk gaan om een dagje te ontspannen.

Verder heb ik een vluchtje geboekt naar Florida voor de lentevakantie daar. Eind februari tot begin maar ben ik daar. Cristina gaat niet op veldwerk naar Panama maar heeft dus vrij van de klas die ze lesgeeft.

Hopelijk ziet de website er weer normaal uit volgende week. Ik heb geen idee hoe het kan dat er vele vraagtekentjes staan op de voorpagina en elders dus ik heb mijn provider een emailtje gestuurd.

Doei,

Adiel

Laatst aangepast op maandag, 01 februari 2016 05:54
 
op en af PDF Print E-mail
zondag, 17 januari 2016 20:29

Ha,

En dat is weekje twee in Berkeley. Na zoveel keer het ritje gedaan te hebben met de shuttlebus begint het te wennen: de steile weg naar beneden en naar boven met af en toe een mooi uitzicht op het stedelijke kustgebied (zie blogfoto vorige week) en een enorme stadium waar we bijna in rijden alvorens op de campus aan te komen. Het wordt drukker en drukker want de studenten komen langzaamaan weer terug naar Berkeley. Het semester begint dinsdag weer officieel na Martin Luther King day op maandag, wat een vrije dag is. Dat kan ik goed merken, want de gratis shuttlebussen rijden dan ook niet net zoals in het weekend. Daarom zit ik gewoon hier bijna bovenop de heuvel dit weekend en maandag, al gaat er wel een andere bus (duur lang en is tegen betaling). Werk kan namelijk ook uitgevoerd worden vanaf mijn computer want drie dagen stilzitten (qua werk) is me ook niets. Stilzitten is het wel qua lichamelijke activiteit.

alt

Het benedengedeelte van dit huis is mijn apartment.

Afgelopen week ben ik voor het eerst met mijn fiets naar beneden gereden op een droge dag, want het is vrij nat hier deze winter. Een 280 meter hoogteverschil over 4 km of zoiets gaat natuurlijk enorm snel. Die fiets had ik beneden weer nodig om boodschappen te doen in een grotere winkel dan vorige week. Alles wat je koopt, moet je ook weer meenemen naar boven toe. De fiets heb ik maar in mijn kantoor gezet want naar boven fietsen is al een enorme uitdaging laat staan met veel te veel boodschappen op de rug en in je hand. Fietsen van de supermarkt naar het kantoor en daarvandaan lopen naar de bushalte en van de bushalte naar huis was al zwaar genoeg met de hoogteverschilletjes en de boodschappen.

Naast werken deze week, toch wel lange dagen, waarbij ik een programmeerprogramma probeer onder de knie te krijgen en het uitbreiden van een database met wetenschappelijke gegevens over sporen van rovers in het verleden, was er nog tijd voor andere dingen. Heb maar weer eens gesolliciteerd voor een permanente baan in mijn vakgebied en een review afgekregen! Dat was mooi. Verder ben ik deze week uitgenodigd om een praatje te geven aan de andere kant van de baai voor de paleontologie groep aan de Stanford University, nog zo’n bekende universiteit hier in de buurt én wereldwijd overigens. Dat gaat op 18 februari gebeuren. Vrijdag ben ik nog even een biertje wezen drinken met jonge faculteitsleden (onder 50 jaar over het algemeen), al moest ik weer snel weg om de laatste bus te halen. 

Volgende week een nieuwe blog!

Doei,

Adiël

 
verhuisd naar Berkeley PDF Print E-mail
maandag, 11 januari 2016 01:46

Ha,

Vandaag komt de blog uit mijn nieuwe apartement in heuvels van Berkeley in Califonië. Maandag ben ik vertrokken vanuit Pratt, Kansas, weer terug op weg naar Californië. Op het vliegveld van Wichita, Kansas, afscheid genomen van Cristina die nog een tijdje in Florida blijft werken t/m juli. Via Las Vegas ben ik zo met twee tassen en een rugzak op het vliegveld van San Francisco aangekomen. De trein (BART) was bij het vliegveld nog niet vol, maar wel halverwege en toen ik eruit moest. Toch heb ik snel bus 65 kunnen vinden om uiteindelijk om een uurtje of 7 aan te komen bij waar ik wezen moet. Enige vertraging kwam omdat het vliegtuig Las Vegas maar niet wilde verlaten en omdat het ophalen van de koffers lang duurde. Het systeem daar op het vliegveld werkt niet: het is blijkbaar te veel moeite om aan te geven op welke band de koffers eruit komen rollen en bijna iedereen stond verkeerd. Gelukkig was alles nog heel overigens.

Bij het apartment aangekomen na een klein stukje lopen vanaf de bushalte heette Katharine Young, de huisbazin, me welkom en bood me zelfs avondeten aan. De soep en salade waren prima te eten. Dat was ook een gelegenheid om verder kennis te maken: zij geeft les in antropolgie/folklore op de San Francisco State University. De volgende dag was gewoon een werkdag net als de rest van de week. Na het werk op dinsdag heeft mijn supervisor me geholpen om alle spullen in mijn kantoor, inclusief mijn mountainbike, naar boven te krijgen met zijn pick-up. Het hoogteverschil voor 3.4 km is 270 m. Even daarvoor had ik wat boodschapjes gedaan in de lokale supermarkt net ten westen van de campus. Zo met wat hulp is het zoveel sneller gegaan dan een paar keer op en neer met de bus om alle spullen boven te krijgen.

alt

Uitzicht in de morgen op weg naar de bushalte bij de Lawrence Hall of Science.

Overigens kan ik door de week een gratis busje nemen naar beneden naar de campus en weer terug. Dat wist ik nog niet voordat ik hier kwam. Zeker nu mijn knie nog enige problemen geeft, is dit een uitkomst! De laatste bus terug gaat overigens om 19:00 uur en die heb ik nog niet gemist gelukkig.

Vandaag, zondag, heb ik naast wat werk mijn kleren gewassen (wasmachine en droger zijn toegankelijk bij de huisbazin die boven me woont met samen met een promovendus). Verder ben ik een uurtje naar de Lawrence Hall of Science geweest. Dat is een wetenschapsmuseum voor met name kleine kinderen. Het was slechts op 10 minuten lopen en naast de bushalte die ik altijd gebruik dus wilde wel even zien wat het was. Ook vanaf dat museum was er een mooi uitzicht, net als ietsje eerder op weg naar de bushalte.

Tot volgende week!

Adiël

 

Laatst aangepast op maandag, 11 januari 2016 01:54
 
Kansas deel 2 PDF Print E-mail
zondag, 03 januari 2016 21:18

Ha iedereen,

Vorige week had ik het over sneeuw. In de ochtend ervoor hadden sommige websites het nog over 25+ cm, maar er helemaal NIETS gevallen. Dikke onvoldoende voor de 'voorspellers' dus! Natuurlijk is er wel sneeuw ten oosten, westen, noorden en vooral ten zuiden van ons gevallen. Gelukkig heeft het een paar dagen later toch nog gesneeuwd, al was het maar een centimeter.

Het is lang geleden dat ik zo stil heb gezeten zoals afgelopen week. Ik heb bijna geen enkele calorie verbrand. Dit vooral om mijn knie maar te laten rusten. De hamstringrekoefenen hadden een tegenovergesteld effect dan gehoopt. Toen ik mijn knie ook nog eens verkeerd neerzette op vrijdagavond bij het instappen in de auto vanaf een restaurant was de conclusie duidelijk: dit gaat niet over met rust alleen. Hopelijk kan ik begin januari de dokter bezoeken. Fietsen zal niet gemakkelijk gaan met deze knie dus ik zal de bus veel gaan gebruiken van en naar mijn nieuwe apartment in de heuvels van Berkeley.

Morgen vlieg ik alweer terug om hopelijk ergens in het begin van de avond aan te komen in dat apartement. Een dagje later kan ik waarschijnlijk al mijn spulletjes ophalen in mijn kantoor, al zal ik ook boodschappen moeten gaan doen op de 5e januari. Volgende week meer over mijn nieuwe apartment, want zelf heb ik alleen foto’s gezien.

alt

Scrabble in het Engels! Een woordenboek is dan erg handig om toch een beetje bij te blijven. Foto: Cristina Robins

Afgelopen week heb ik gewerkt aan diverse projecten en natuurlijk ook een beetje vakantie gehouden. In de avond hebben we met name spelletjes gedaan en overdag heb ik heel wat darts kunnen kijken tussen het werk door. Op zaterdag zijn we in de morgen naar Doris, de grootmoeder van Cristina, geweest en in de avond zijn we met de ouders van Cristina naar Star Wars geweest. Leuke film, maar wel voorspelbaar.

Hong Kong is trouwens niets geworden. Niet onverwacht overigens. Volgende week een blog vanuit Berkeley, Californië!

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 03 januari 2016 21:23
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL