Logo
 
Nederlands
Blog
Sociaal weekeinde PDF Print E-mail
zondag, 28 augustus 2016 18:57

Hallo,

Het semester is hier weer begonnen! De studenten zijn allemaal weer terug en ook de professor. Klassen startten op woensdag en ben zelf weer begonnen met het begeleiden van het onderzoek van een student die er vorig semester ook al was. Deze mensen werken/studeren er nu in onze onderzoeksgroep.

Donderdag hebben we James uitgezwaaid die allerlei dingen in onze groep regelde (van bonnetjes tot zelf onderzoek doen) en die nu een promotiestudie is begonnen in Michigan. Een vervangster is al voor James in de plaats gekomen afgelopen week. Er zijn geen nieuwe studenten, maar er komt wel een nieuwe postdoc bij, die een heel andere onderzoeksrichting heeft dan ondergetekende.

Op vrijdag zijn we met Ivo Duijnstee en Cindy Looy uit wezen eten. Dat was nog als cadeau voor onze bruiloft in Nederland. En lekker dat het was (jambalaya voor mij)! Eerder die dag was de opening van het academische jaar met aansluitend een hapje. En op zaterdag was er een middagje in de tuin bij Julia die dichtbij woont en op dezelfde faculteit werkt. Zo zat het einde van de week vol met leuke, sociale activiteiten. 

alt

De ramen zijn afgelopen weken schoongemaakt aan de buitenkant zodat we een helderder uitzicht hebben.

Met onderzoek ben ik deze week mooi opgeschoten. Toch redelijk wat schrijfwerk verricht voor een project dat in Denver over een maand gepresenteerd zal worden. Cristina heeft de eerste week erop zitten: op maandag moest er nog veel geregeld worden en hoefde er nog geen les gegeven te worden, maar op woensdag heeft ze wel lesgegeven. Ons appartementje komt er ondertussen steeds meer als ons appartement uit te zien. Nog niet alles staat op z’n plaats, maar dat komt in de komende weken.

Tot de volgende week!

Doei,

Adiël

 
verder uitpakken PDF Print E-mail
zondag, 21 augustus 2016 20:13

Hallo iedereen,

Langzaamaan worden de dozen leeggehaald en platgemaakt in ons appartment. Ben deze week zelf aan het werk geweest dus Cristina is veel van haar spullen aan het uitpakken geweest. Een groot deel van mijn spullen staat al min of meer op de plaats. Ook zijn er twee kasten aangekomen waarop spullen gezet worden.

We hebben nog lang niet alle activiteiten die bij ons appartementencomplex zitten geprobeerd. Tafeltennissen hebben wel een aantal keer gedaan in de late avond. Dat is leuk en het is ook nog eens een goede tafel met een strak net. Zwemmen, tennissen (waarvoor we rackets en ballen nodig hebben) en de kleine fitnesszaal moeten we nog proberen. Zonsondergangen zijn zeker de moeite waard hier. De zon slaat vaak oranje tot bijna rood aan, deels door de luchtvervuiling die hier boven de baai hangt. Het heeft al maanden niet echt geregend dus het hoopt zich flink op. Soms zijn het ook de wolken zelf die erg laag hangen en een deel van het zicht belemmeren. Sterker nog, er is nog geen dag voorbij gegaan zonder bewolking, van welk soort dan ook.

alt

Dit waren normale wolken die erg laag hingen. Foto vanuit appartement.

Van de week een review afgerond, de 6e van het jaar, naast het flink progressie boeken met eigen onderzoek. Vooral de analyses nav de database over predatiesporen in het verleden gaan de goede kant op. Dat moet ook wel, want over een maand mag ik een praatje geven daarover in Denver, Colorado, met name over de grootte van de roofdieren die gaatjes maakten in allerlei schelpen door de tijd heen.

Zaterdag hebben we nog even gegeten met een oud-collega uit Florida. Zij heeft nu een vaste baan in Ohio bij één van de universiteiten daar, maar haar man werkt momentaal ook als postdoc in Berkeley. Leuk om weer een af te spreken en bij te praten. Het Indische-Nepalese restaurent was minder goed dan verwacht. Al was het ook niet slecht, volgende keer gaan we iets anders proberen.

Cristina begint op woensdag met lesgeven aan de San Jose State University. Papierwerk moet nog wel gedaan worden op maandag, al was ze er ook al op woensdag, maar toen bleek personeelszaken er niet te zijn. Wel is de collectie die gebruikt gaat worden voor practica bekeken. Zelf ga ik gewoon verder met onderzoek komende week. Mijn baas is er ook weer vanaf dinsdag (na reisje België, Nederland, Duitsland en uiteindelijk Spitsbergen) dus dan mag ik laten zien wat ik allemaal uitgevoerd heb in de afgelopen maand.

Volgende week meer nieuws.

Doei,

Adiël

 
Verhuizing Californië PDF Print E-mail
zondag, 14 augustus 2016 21:38

Ha,

Inmiddels wonen we een week in ons nieuwe appartment met mooie uitzichten op de baai. We zien bijvoorbeeld San Francisco, Alcatraz, de beroemde Golden Gate Bridge, diverse eilanden en een o zo mooie snelweg. Zonsondergangen zijn soms ook zeer de moeite waard met bergen en vaak wolken op de achtergrond of voorgrond. De eerste dagen was het leeg in ons appartement omdat onze spullen nog in Oakland stonden bij een opslagterrein van onze transporteur. Woensdag hebben we met behulp van enkele verhuiskrachten alles in een middagje in ons appartement gekregen. Al heb ik ook flink geholpen, de verhuiskrachten maken het een stukje makkelijker, tegen behoorlijke betaling uiteraard. 

alt

Uitpakken en in elkaar zetten kost meer dan een middagje. 

En dan begint het uitpakken en alles op z'n plaats zetten. Gelukkig was er niet zoveel gebroken behalve wat kleine dingetjes en een groot apparaat. Eén van de twee verhuiskrachten liet namelijk de naaimachine van Cristina vallen en we weten niet precies of die nog werkt. We zijn inmiddels nog aan het uitpakken en het zal nog wel een weekje duren alvorens alles op z'n plaats staat. Elke dag maken we progressie. De boekenkasten staan inmiddels nadat ze weer in elkaar zijn gezet. Omdat ik gewoon moet werken, zal er gedurende de normale week niet zoveel van komen behalve dan gedurende een deel van de avond, maar we hebben ook niet echt haast. Cristina is dinsdag ook onderweg naar San Jose State University, 90 minuten ten zuiden van hier, om zich voor te bereiden op de klas paleontologie die ze daar gaat lesgeven voor twee dagen in de week tot en met begin december. Zelf moet ik elke dag een half uur heen en half uur terug fietsen op een valsplat terrein dus dat ik te doen al is de terugweg een stuk gemakkelijker dan de heenweg. Wel goed uitkijken met het drukke verkeer hier. 

De eerste indrukken van ons appartement zijn positief, al moeten, vinden wij, er nog aantal dingetjes gerepareerd worden, met name de blinderingen die enorm vies en deels kapot zijn. Bij ons appartementen complex is voldoende te doen qua sportactiviteiten: twee tennisbanen, een zwembad, een fitnesszaaltje, tafeltennistafel, bubbelbad en sauna kunnen we gratis gebruik van maken. Die tafeltennistafel hebben we op vrijdag even getest. Helaas zit er geen wasmachine en droger in ons optrekje, maar dat kunnen we elders in het complex doen tegen betaling. 

Volgende week weer een blogje! Overigens staan er 132 foto's van de reis van Florida naar Californië online.

Doei,

Adiël

 
Reis van Florida naar Californië PDF Print E-mail
zondag, 07 augustus 2016 20:33

Hallo iedereen,

Maandag zijn we vanuit westelijk Texas (Port Arthur) vertrokken richting het oosten van Texas. Onderweg gingen we dwars door de oliestad Houston heen, waar we ook 8 jaar geleden waren voor een conferentie. Het landschap veranderde langzaam van moerassen langs de kust van de Golf van Mexico naar meer droge streken. De volgende grote stad was San Antonio, waar we een paar uur gestopt zijn voor een adempauze. De Alamo, een oud gebouw dat symbool staat voor Texas en dat in de 19e eeuw kort is ingenomen door de Mexicanen na hevig verzet, hebben we bezocht en we hebben langs de rivier gelopen. Het was nog steeds enorm warm, maar minder benauwd. We zijn tot Ozona geraakt die dag, nog steeds in Texas. 

Dat veranderde de volgende dag want New Mexico was aan de beurt. Weer een staat erbij waar ik nog niet was geweest. Onderweg zijn we om uit te rusten bij de Carlsbad Caverns geweest voor een deel van de middag. Je kon helemaal naar beneden lopen, maar ook met de lift 250 meter de diepte in. Dat laatste hebben wij gedaan om tijd te besparen. Dit is echt een enorm stelsel van druipsteengrotten gevormd door de oplossing van kalksteen en gips. In een gedeelte, feitelijk één grote ruimte, hebben eerst een eigen wandeling gemaakt en even later zijn we met een gids naar een ander gedeelte gegaan. Zonder meer de grootste die ik ooit gezien heb. Zeker ook één van de mooiste. 

alt

In het midden van de grootste grot. Foto's maken zonder veel licht blijkt moeilijk, ook met mijn I-Pad.

De volgende dag zijn we onderweg een paar uurtjes gestopt bij het White Sands National Monument. Dit is een gigantisch duinenveld in New Mexico van gipszand van 582 vierkante kilometers. Het is daarom enorm wit tegen een achtergrond met donkere bergen. Bijzonder! Zelfs motten en hagedissen hebben zich aangepast aan al het wit. Hun schutkleur is nu ook licht. Tijdens de reis naar het hotel in de schemering en later in het donker waren veel herten te zien staand langs de kant van de weg. Gelukkig gingen ze niet rennen, maar het was zeker niet ongevaarlijk. Inmiddels waren we in Arizona aangekomen. 

Arizona staat vooral bekend om de Grand Canyon, maar daar waren we 6 jaar geleden al geweest. Waar we toen ook zijn geweest, maar slechts een klein stukje in mochten door ijs op de weg, was het Petrified Forest National Park met versteende stammen van bomen. De naam van het park zegt al: hier stond in het geologische verleden een groot bos gedurende de Trias periode. Onderdeel van dit park is de Painted Desert, waar de horizontale gesteentelagen diverse kleuren hebben. Op onze rit richting het oosten van Arizona hebben we hier een dagdeel gespendeerd. Dat was echt heel mooi en mijn favoriete stop van de reis.

alt

Een deel van de Painted Desert in Petrified Forest National Park.

En toen waren we nog maar 10 uur exclusief stops en vertragingen van ons nieuwe appartement af, terwijl de vrachtwagen met onze spullen aan het begin van de dag nog in Albuquerque, New Mexico, was. De vrachtwagen zou al op vrijdagmiddag aankomen. Eerder dan maandag zouden we toch niet onze spullen in ons appartement kunnen verhuizen. Omdat we pas om 11 uur in de avond aan kwamen bij het hotel in Arizona, hebben we besloten om er twee dagen over te doen. Vrijdag was daarom een reisdag naar het midden van Californië zonder bijzonderheden.

Op zaterdag zijn we in de ochtend en begin van de middag eerst in het Sequoia National Park geweest. Voor de wat oudere jongeren onder ons: daar zijn Bassie en Adriaan ook geweest voor een aflevering in de jaren 90. Nadat we fossiele bomen hadden gezien in Arizona wilden we ook graag de grootste bomen op aarde zien. Het lag toch mooi op de route. We zijn vroeg opgestaan want we hadden nog een uur te rijden tot het park. Ten eerste zijn we naar Moro Rock gereden/gelopen: 400 treden klimmen op een bolvormige rots voor een uitzicht op de Sierra Nevada's. Er was nog een heel klein beetje sneeuw te zien. Daarna door naar een omgevallen sequoia, maar een tunnel door de boom heen zorgde ervoor dat personenauto's toch door konden rijden. Dikte van de boom was een meter of vijf. Nog spectaculairder werd het tijdens een wandeling langs een drassig gebiedje. Veel, enorm dikke sequoia's stonden hier. Sommigen waren tot 2000-3000 jaar oud. De grootste boom ter wereld qua volume, de Sherman Tree, stond even verderop. Met een dikte van 11 meter en een gewicht van 1250 ton was het een reus. Deze jongen is 2200 jaar oud en slechts 90 meter hoog want het bovenste deel is er ooit vanaf gevallen. 

alt

Poseren met ons tweeën bij een van de grootste sequoia’s waar het niet zo druk was zoals bij de Sherman Tree.

Vijf uur na vertrek uit het park hebben we de sleutels voor ons nieuwe appartement opgehaald. We hadden luchtbedden, een pomp, een opklapbare tafel en stoelen meegenomen zodat we gewoon in appartement kunnen wonen totdat we onze spullen erin kunnen zetten begin van de week. De vrachtwagen met onze spullen was inmiddels ook aangekomen. Volgende week weer normaal aan het werk naast de boel uitpakken. Dan hoop ik ook meer foto’s van de reis online te zetten.

Doei,

Adiël

 
parasailing en vertrek PDF Print E-mail
maandag, 01 augustus 2016 04:47

Ha allen,

Deze blog komt vanuit de auto ergens in Louisiana. In de laatste week is veel gebeurd. Afgelopen zondag waren we nog in zuidelijk Florida voor een weekendvakantie. In de ochtend hebben we besloten om voor de eerste keer te gaan parasailen. We konden niet eerder dan 12:00 omdat andere mensen zich voor eerder hadden ingeschreven. Andere mensen die 12 uur zouden komen, waren er niet en dus kregen we een priverit in de boot. Er was nauwelijks wind dus de boot moest snel varen om de parachute in lucht te krijgen. Toen dat eenmaal gebeurd was, werden wij eraan vastgemaakt en even later stegen we langzaam op. En dat bleef langzaam omdat de man het touw waaraan wij en de parachute zaten langzaam liet vieren. Zeker een mooi uitzicht terwijl onze voeten naar beneden bungelden. Ik had hierbij helemaal geen last van hoogtevrees want voelde mijn benen en knieën niet. Na ca. 10 minuten in de lucht landden we weer op het achterdek van de boot. Heb zelf vanuit de lucht een aantal mooie foto’s kunnen maken en de tweede man op de boot heeft er nog meer gemaakt tegen een prijs. Erg leuk om een keer gedaan te hebben, maar het kost wel een paar stuivers. Die middag en avond zijn we weer helemaal teruggereden naar Gainesville, met behoorlijk wat onweers- en regenbuien onderweg. Zo hebben we de auto dat weekend goed kunnen testen voor de reis van Florida naar Californië.

alt

alt

Parasailing in Key Largo, Florida.

De rest van de week hebben we gewerkt in het museum of thuis. Met name in de avonduren moesten we Cristina’s en mijn overgebleven spullen inpakken. De verhuisvrachtwagen, althans het achtergedeelte, werd al op dinsdag bij ons afgeleverd en zou vrijdag worden opgehaald. Ook al had Cristina behoorlijk wat dozen ingepakt voordat ik aankwam, toch was er nog veel te doen. Heel veel, want op de donderdag heb ik de hele dag en nacht en Cristina de middag en nacht doorgewerkt om alles in de container te krijgen. Passen en meten want elke voet extra wat we zouden gebruiken betekende $150 meer en omgekeerd. Om 8 uur in de ochtend hadden we ons geuizendeelte afgesloten van de rest van de vrachtwagen middels deuren met metalen buizen. Dat luktte ons niet helemaal 4 jaar geleden toen we van Ohio naar Florida verhuisden. De deuren pastten ook nog tot mijn verbazing want we hadden het erg vol gestouwd. Al om 08:15 kwam de vrachtwagen aan om het achtergedeelte op te halen. We waren dus net op tijd klaar. Gelukkig! Zo’n verhuizing ruimt mooi op want je wordt gedwongen te kijken naar spullen die al jaren niet gebruikt zijn. Veel spullen die niet verkocht konden worden of die we bij de dump zouden zetten, zijn bij onze Indiase buurman beland. Hij heeft ons nog geholpen met veel lege kartonnen dozen bij het vuil te zetten op vrijdag.

Op vrijdag zijn we eerst beiden in het museum wezen werken, maar we moesten het appartement ook nog schoonmaken. Dat kostte uiteraard behoorlijk wat tijd. Om 2:30 zijn we gaan pitten op de achtergebleven luchtbedden en om 6:30 weer opgestaan om de rest op te ruimen, want om 8 uur zou de huisbazin langskomen om alles te bekijken. Uiteindelijk werd dat 8:30 omdat we iets meer tijd nodig hadden. De bazin en een man kwamen langs en concludeerden dat we nog $65 moesten betalen om het tapijt te stomen (dat wisten we), maar ook $105 omdat enkele dingen, met name het fornuis, niet helemaal schoon waren (natuurlijk na 4 jaar gebruik ervan). Bespottelijk uiteraard.  

alt

Jackson square in New Orleans.

Even later zijn we vertrokken naar het westen. Ook al waren we moe, we hebben toch 7 uur (exclusief vertragingen en pauzes) kunnen rijden. Via de “pannensteel” van Florida en Alabama zijn we beland in Mississippi, waar we hebben overnacht. Volgende dag zijn we eerst naar New Orleans gereden om daar het Franse gedeelte van de stad te bekijken. Erg mooie, oude huizen. Google eens “French quarter, New Orleans”. We hebben daar gelunched in een goed visrestaurant en daarna een zeer bekend orkaandrankje gehad elders. Na 4 uurtjes daar was het weer tijd om te gaan richting Texas, want daar is onze volgende overnachting. Via de zuidelijke route in Texas komen we via New Mexico en Arizona weer aan in California over een weekje afhankelijk van hoe snel alles gaat. Volgende blog meer reisverhalen!

Doei,

Adiël

 

 
In Florida PDF Print E-mail
zondag, 24 juli 2016 02:41

Ha,

De vliegreis naar Florida stond voor de boeg op woensdag de 20e. Voor mijn vertrek moest mijn hele appartement in Berkeley leeg zijn, want als we terug zijn in Californië betrekken we een nieuw, groter appartement. Daarom ben ik op zondag alvast begonnen een aantal spullen in te pakken. Ben blij dat ik dat gedaan heb want ook zelfs in een klein appartementje kan veel verstopt liggen. Maandag is de rest ingepakt en dinsdag heeft William, de promovendus die boven mij woont in het huis van de eigenares Katharine, me geholpen de spullen in mijn kantoor te krijgen voor tijdelijke opslag. Hij heeft namelijk een grote auto en ik slechts een fiets. Dinsdag ook behoorlijk wat tijd gespendeerd om het appartement schoon te maken. Ik denk dat het zelfs schoner is dan toen ik het appartement betrok begin januari. Katharine heeft er in de avond even naar gekeken en vond het al prima na 30 seconden. Gelijk de borg van $1000 gekregen, die we overigens een week geleden al uit hadden gegeven aan het nieuwe appartement. 

Woensdag was de vlucht van San Francisco naar Gainesville in Florida via Charlotte in North Carolina. Kwam pas om 10 uur in de avond aan omdat het drie uur later is in Florida. Donderdag gewerkt en eea ingepakt, en vrijdag zijn we vertrokken voor een weekendje in zuidelijk Florida om koraalriffen te bekijken in het John Pennenkamp State Park. Daar zijn mijn breur Bernie zijn vriendin Karin ook geweest vorig jaar. Zij hadden een financiële bijdrage geleverd daarvoor nav ons huwelijk in Nederland. De laatste weken heb ik voldoende gewerkt in het weekend dus een korte vakantie kan geen kwaad toch.

Omdat ze vroeg in ons het appartement in Gainesville, Florida, aan de slag moesten om ons aanrecht te vervangen met nepgraniet, zijn we op tijd vertrokken op vrijdag. We hebben de langere route genomen naar het zuiden van Florida om veel tol te vermijden. Slechts een uurtje langer met ruim 6 uur zonder stoppen, en ik heb nog wat schrijfwerk kunnen doen tijdens de reis. Bovendien hebben we een deel van de Everglades weer eens gezien inclusief vier alligators. Vroeg naar bed en de volgende dag om 5:30 opgestaan om maar op tijd bij het John Pennenkamp State Park te komen, want we hadden geen reservering meer kunnen maken op vrijdagmiddag. We waren er veel te vroeg want ze gingen pas om 7:45 open. Wel waren we als één van de eersten binnen, waardoor we de snorkeltocht van 4,5 uur toch konden doen gelukkig. We zijn bij drie koraalriffjes geweest: 1) Dry Rocks met een soort Christusbeeld onderwater, 2) Banana reef, en 3) Grecian Rocks. Halverwege de tweede snorkeltocht werd ik zeeziek en ben dus eerder naar de kant ben geholpen. Bij de laatste stop ben ik gewoon weer het water in geweest. Dat rif was ook veruit het mooiste met zeegras en daarna zeer ondiepe koralen en diverse veelkleurige vissen, enorme schelpen en ook een zeeëgel. Je kon de koralen aanraken, maar dat hebben we niet gedaan natuurlijk. Jammer dat we daar niet langer konden blijven. Zeker weer een mooie herinnering nadat we ook al in Puerto Rico een rif hadden bezocht.

alt

Tijdens de boottocht terug naar het vasteland.

Morgen vertrekken we weer naar Gainesville om ons werk daar af te maken en alles verder in te pakken de rest van de week. Aankomende zaterdag willen we graag vertrekken richting Californië namelijk.

Tot volgende week vanuit wie weet waarvandaan!

Adiël

 

 
Verblijfsvergunning verstuurd PDF Print E-mail
zondag, 17 juli 2016 22:22

Ha,

Het is jaren geleden dat ik een cursus heb gevolgd voor langer dan één dag. Dat moet in 2013 zijn geweest toen ik in een klas heb gezeten over statistiek gegeven door mijn vroegere supervisor in Florida. Afgelopen week heb ik deelgenomen aan een cursus over het digitaliseren en analyseren van vormen middels diverse computerprogramma’s. Dat zou nuttig kunnen zijn in de toekomst, bijvoorbeeld bij het beschrijven van nieuwe soorten die veel op elkaar lijken, al doe ik nauwelijks meer dat soort onderzoek op dit moment. In de ochtend was er een lange lezing van drie uur en in de middag konden we zelf spelen met een code om bijgeleverde gegevens te analyseren.

Van de week hebben Cristina en ondergetekende een aantal samenvattingen verstuurd voor een geologische conferentie in september in Denver, Colorado. Dat is de grote jaarlijkse bijeenkomst van de geologische vereniging van de VS, waar we bijna elk jaar sinds 2008 zijn geweest. Vliegtickets (rechtstreeks) zijn geboekt. Nu de nog de over het algemeen dure hotels; we zullen daarom ietsje verder van het conferentiecentrum gaan zitten want veel zullen we zelf moeten betalen. Een eigen potje met geld zoals in Florida heb ik niet meer hier in Berkeley.

Vanuit Berkeley zijn op woensdag zeer belangrijke documenten verzonden naar de Amerikaanse overheid. Het betreft papierwerk voor een verblijfsvergunning waar Cristina en ik heel veel papierwerk voor hebben verzameld en ingevuld in de afgelopen maanden. Nadat we terug zijn gekomen uit Europa kon het uiteindelijk verstuurd worden. Nu is het afwachten. Het kan zo tot ergens in 2017 duren voordat alles goedgekeurd is. Een werkvergunning en toestemming om naar het buitenland te kunnen reizen tijdens de procedure zouden er veel sneller door moeten zijn (3-4 maanden). Ik houd jullie op de hoogte.

alt

Laatste kans dit weekend om rond te fietsen hier in de omgeving. Zaterdag een uurtje wezen fietsen en kijken. Dit is wederom dichtbij Inspiration Point, 4 km vanwaar ik nu nog woon.

Vanaf 300 meter hoogte rij weer veilig naar beneden naar mijn kantoor inmiddels nu mijn mountainbike weer gemaakt is. De fiets kon echter bijna weer naar de fietsenmaker afgelopen week. De fietsendragers voor- en achterop de bus, die ik meestal neem naar boven toe, zien er niet heel stabiel uit. Tot nu toe is het altijd nog goed gegaan tot mijn verbazing. Donderdag ging het echter mis. Het achterwiel en frame van mijn fiets op de fietsendrager achterop schoten los uit het fietsenrek, terwijl mijn voorwiel bleef zitten want daar zat een klem omheen. Ik zag het gebeuren via de camera en liet de chauffeur meteen weten dat hij moest stoppen. Behalve flinke krassen op de rechterzijkant heeft de mountainbike het wonderwel overleefd. Laatste stukje heeft de fiets in de bus gestaan uiteraard.

Nog maar een aantal dagen en dan hoef ik die bus naar boven niet meer te gebruiken. Op woensdag vlieg ik namelijk al naar Florida. Komende dagen ben ik bezig met de boel in te pakken en op te ruimen hier. Volgend weekend willen we naar zuidelijk Florida nu het nog makkelijk kan om daar een koraalrif te bekijken. Dat was echt heel mooi in Puerto Rico in 2013 dus zeker het herhalen waard. Volgende week daarom wellicht een verlate blog. Het weekend daarop zijn we al op weg naar Californië met onze auto. In de auto zou ik een blog moeten kunnen schrijven dus ik ga ervan uit dat de blogs gewoon doorgaan.

Tot de volgende keer.

Adiël

 
op appartementenjacht PDF Print E-mail
zondag, 10 juli 2016 23:09

Hallo,

Maandag was het 4 juli, onafhankelijkheidsdag in de VS, dus de bussen reden niet. Ben daarom maar thuis gebleven en vandaaruit werkzaamheden verricht en een klein fietstochtje gemaakt in de middag. Helaas was er niets van het vuurwerk te zien die avond omdat het compleet bewolkt was. Altijd pech. De hele week is het behoorlijk rustig geweest op kantoor, want alleen de labtechnicien was er van tijd tot tijd. Dat is gedurende het semester wel anders als de studenten en mijn supervisor er zijn. Het loopt de hele dag dan door, vooral omdat ik dichtbij de ingang van het lab zit.

alt

Maandag tijdens een fietstochtje in de middag. Dit is dichtbij Inspiration Point in Tilden Park. Het is droog geweest in de afgelopen maanden....

De jacht op een appartement is voortgezet deze week. Op dinsdag heb ik er weer eentje bekeken, in hetzelfde gebouw als eentje die ik op zaterdag al heb gezien. Die bleek echt te klein te zijn, en daar was de prijs ook naar. Op woensdag nogmaals wezen kijken voor eentje aan de baai in Albany, ongeveer 6,5 km van mijn kantoor af. Dat is nog net te fietsen, zeker als het mooi weer is. Het hoogteverschil is nog geen honderd meter in plaats van 300 meter waar ik nu woon. Op de terugweg naar het appartement is het bijna alleen maar naar beneden dus zal wel enigzins moe aankomen op het werk afhankelijk van hoe snel ik rijdt. Het appartment bevat één ruime slaapkamer en een ruime woonkamer met keuken erbij aan. Het is onderdeel van een flatgebouw op 11 hoog, maar er is een mooi uitzicht, de prijs is goed (voor dit gebied althans), winkels zijn dichtbij, het is veilig, en alles ziet er mooi uit. Bovendien kunnen bewoners gebruik maken tennisbanen, zwembad, bubbelbad, fitnessruimte, en tafeltennis dus er is ook eea te doen om je conditie op peil te houden. Dat dit een leuk appartement was hadden ook andere mensen gezien dus er waren er nog zes die dag en hoorde dat er nog meer zouden komen in de dagen erna. Mensen kregen de gelegenheid om het appartement, waar nu nog een ander jong stel in zat, te bekijken en om vragen te stellen aan de eigenares. Dat heb ik ook gedaan. Tot mijn verbazing kreeg ik een aantal uur na afloop al een emailtje van de eigenares dat wij de eerste keus waren. Cristina en ik hebben er even over nagedacht en besloten het te doen. Vrijdag al is het contract getekend in het grote en mooie huis van de eigenares en een aantal cheques zijn overhandigd. Het huurcontract voor een jaar is hierbij van kracht. We weten daarom ook waar onze spullen naar toe moeten wanneer we eind juli/begin augustus verhuizen naar Californië. De zoektocht is hiermee te einde, eigenlijk veel sneller dan verwacht gezien de druk op de woningmarkt en de vele andere mensen die geinteresseerd waren.

Mijn fiets heb ik dinsdag laten repareren. De remmen deden het al niet zo best meer en dinsdagochtend was remmen zo goed als onmogelijk. Ben heelhuids beneden gekomen na een snelle afdaling, maar dat doe ik niet weer. Mijn voeten gebruiken als rem is niet best. Gelukkig kon ik hem diezelfde dag alweer ophalen na reparatie. Naast normaal werk verder gegaan met papierwerk voor een verblijfsvergunning. Hopelijk kunnen we dat eind volgende week verzenden. Volgend weekend ben ik nog in Californië, maar die week erop reis ik naar Florida om te helpen onze spullen in te pakken voor de lange, lange reis van Florida naar Californië. Wij gaan zelf met de auto, terwijl onze spullen met een vrachtwagen meegaan.

Doei,

Adiël

 

 

 
bruiloft Nederland en verder PDF Print E-mail
maandag, 04 juli 2016 00:26

Hallo iedereen!

Op zaterdag 25 juni was onze tweede trouwdag alweer na een weekje waarin voorbereidingen en normal werken de hoofdmoot voerden. Dit zal het laatste feest zijn, want eentje in Florida en eentje in Nederland is afdoende toch? Bovendien waren enkele collega's/vrienden uit Californië ook op de Nederlandse bruiloft. De ouders en zussen van Cristina konden er zit keer niet bij zijn helaas, maar ze waren er in Florida wel bij.

In de morgen zijn we met Dominick op pad geweest om foto's te maken op de Wezepsche Heide en later in de Fantasietuin in 't Loo. Het was goed weer zonder regen, maar met bewolking, die later op de dag water naar beneden zou spuwen. De foto's zijn goed gelukt overigens zagen we een aantal dagen later toen Dominick ze gesorteerd en bewerkt had. Even lunchen en niet veel later kwamen de eerste gasten al aan, vrienden en broertjes met vriendinnen. Het weer was inmiddels omgeslagen naar zachte regen, maar de radarbeelden gaven aan dat er het een klein tijdje droog zou worden voor foto's met een grotere groep van vrienden en het gezin. Vrienden kwamen uit allerlei provincies van het land dus sommigen waren maar het op tijd. Toen met z'n allen naar de Wezepsche Heide waar een andere fotograaf ons al stond op te wachten. Het regende niet tot een klein beetje. In die tijd hebben we veel foto's genomen in allerlei opstellingen. Leuk om dat zo te kunnen doen met zoveel bekenden. Om 16:15 begon het echter flink te regenen en toen zijn we maar gegaan. Enkele teken, die blijkbaar veel aanwezig waren op de hei, werden op tijd een kopje kleiner gemaakt of weggegooid. Vervelend zeg, dat wist ik ook niet voor die dag.

alt

In de ochtend bij de Wezepsche Heide. Foto: Dominick Klompmaker. Nog eens 40 andere foto’s van de bruiloft zijn te zien op het fotogedeelte van de website.

Door de regen kwamen we een half uur eerder dan gepland aan bij Coelenhage. We moesten daarom even op het buffet wachten. Rond 17 uur kwamen ook oma en ome Aalt en tante Harynette aan voor het diner. Daarna kon het eten beginnen. Na het diner inclusief het ijsje zat ik al behoorlijk vol. Heb daarom maar geen taartje genomen om 19 uur toen we naar de andere zaal verhuisden voor het avondprogramma met nog meer gasten. De eerste gasten waren er inmiddels al overigens en langzaamaan liep het vol. Bijna iedereen die heeft aangegeven te komen is ook gekomen gelukkig. Om 20 uur zou de ceremonie zijn, maar de technologie wilde niet meewerken in eerste instantie. Uiteindelijk werd het daarom zeker wel half negen, maar dat was geen probleem. Met ongeveer 60 mensen hebben we een soortgelijke ceremonie gedaan zoals in Florida, maar dan voornamelijk in het Nederlands. Die ceremonie was weer in een andere zaal van Coelenhage, waar mijn broertje Christiaan werkt die flink heeft meegeholpen het feest te organiseren. Een vriend van mijn ouders, Bert Schipper, heeft de ceremonie in goede banen geleid. Van wat ik heb gehoord, vonden mensen het mooi en dat vonden wij ook. Ook de ouders en zussen en zwagers van Cristina waren erbij via een live internetverbinding, wat natuurlijk helemaal van deze tijd is. Na deze speciale gelegenheid ging het feest weer verder in de andere zaal waar we vandaan kwamen. We hebben geprobeerd bij een heel aantal tafeltjes langs te gaan om iedereen even te spreken, wat natuurlijk niet gelukt is. Wel errug leuk en bijzonder om zoveel familieleden en vrienden tegelijk te zien, want dat maak je nooit meer mee hierna. Het einde was al genaderd want er werd ijs geserveerd, net zoals aan het einde van het diner. Niet lang daarna stond er spontaan een lange rij in de hoek, waar wij toevallig stonden. Het was namelijk al 23 uur en het feest was ten einde. Zelden is een avond zo snel gegaan. Als afsluiter zijn we met de limousine naar 't Loo gebracht. Lekker ruim zitten daar al was het maar voor een aantal kilometers.
 

alt

Klassieke toeristenplek in Nederland: de in dit geval regenachtige Kinderdijk dichtbij Rotterdam. Best aardig om een keer te zien voor een middagje.

Vrijdag was het alweer inpakken en vrijdagavond werden we door mijn ouders alweer naar Schiphol gebracht. Het vliegtuig bleef echter twee uur langer aan de grond staan ivm problemen met de airconditioning (het was erg warm in eerste instantie). We hebben toch nog wat geslapen tijdens de lange 11 uur durende vlucht naast reviewen van een wetenschappelijk artikel en de film Jungle Book (best leuk!). Het vliegtuig heeft snel gevlogen want we hadden slechts 45 minuten vertraging bij binnenkomst van Mexico City. We hadden dus nog steeds 4 uur overstaptijd voor de volgende vlucht; voor mij naar San Francisco en voor Cristina terug naar Florida. Nou, ik kan vertellen dat we de volgende vluchten gehaald hebben. Zo rond 12 uur kwam ik weer aan in de VS en kwam zonder enig probleem door de douane gekomen met de goedgekeurde werkvergunning in de hand. Twee uur later weer aan het werk in het kantoor, want ik voelde me best ok naar omstandigheden. Waarom ook niet toch, want mijn werk is leuk en het lag op de route naar mijn appartement.

Dagje erop op zaterdag toch weer naar kantoor gegaan. Met mijn supervisor hebben we een aantal te presenteren samenvattingen besproken voor een conferentie in Denver (Colorado) in september. Daarnaast, heel belangrijk, druk geweest met het zoeken van een nieuw appartement voor ons, want Cristina verhuisd zeer binnenkort naar Californië. Twee appartementen zijn bezocht, maar ik was niet de enige, want vele andere mensen hadden hetzelfde idee. Dit is illustratief voor de druk op de woningmarkt hier, wat zich ook uitdrukt in de prijzen die driemaal zo hoog liggen als in Florida. Hopelijk heb ik de komende weken goed nieuws te melden over de zoektocht…

Als laatste is er nieuws over een wetenschappelijk artikel. Samen met een Duitse en Poolse college hebben we het volgende artikel over boorgaten in schelpen van Trias ouderdom gepubliceerd in Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. De meeste artikelen zijn dit jaar al gepubliceerd. Nu terug naar het schrijven van andere artikelen. Leuk!

Tot de volgende week. Nu ik weer in Californië zit, zal er weer wekelijks een blogje te lezen zijn.

Groeten,

Adiël

 

Laatst aangepast op zaterdag, 03 september 2016 18:51
 
conferentie Frankrijk PDF Print E-mail
zondag, 19 juni 2016 19:28

Ha,

Wederom komt deze blog uit een voertuig, ditmaal uit de auto op de terugweg vanuit Frankrijk. Afgelopen week hebben we daar een conferentie gehad vanaf maandagavond. De vrijdag ervoor zijn we al vertrokken vanuit 't Loo, samen met mijn ouders, die mooi vakantie gingen houden in Villers-sur-mer, Normandië.

De reis ging soepel, maar niet alles ging zoals gepland. Op vrijdag hield mijn laptopadapter ermee op. Dat was flink balen want ik had nog best veel te doen aan mijn presentatie voor de conferentie. Gelukkig hadden ze bij een electronicazaak 20 min ten noorden van het huurappartement een adapter die het wel deed. Een pak van mijn hart. Zonder laptop geen presentatie. 

alt

Bovenop de kliffen van Etretat in Normandië op zaterdag.

Zondag hebben Cristina en ik gewerkt aan onze presentaties, alsook op delen van maandag. Die avond was de openingsceremonie van de conferentie in een museum op nog geen 200 meter van ons appartement. Daar hebben we veel Europese collega's weer gezien na drie jaar. Bijzonder dus. Daarna ben ik tot ca. 02:00 bezig geweest met mijn presentatie. Die volgende dag hebben we veel presentaties gezien en zelf eentje gegeven. Die avond was het omgekeerd: nu was Cristina tot ergens in de nacht bezig met voorbereiden. Het waren dus te korte nachten.

Daarna twee veldwerkdagen waarbij we naast indrukwekkende oorlogsmonumenten bezoeken ook fossielen hebben gezocht. Veel minder fossiele tienpotigen dan drie jaar geleden in Polen overigens. Op zaterdag was er een sociale dag zoals het werd genoemd, met een 350 kg en 70 m lang tapijt van 950 jaar oud over Willem de Veroveraar in de morgen en een oorlogsmuseum in de middag. Daarna hebben we afscheid genomen van de nog overgebleven mensen. Tot over drie jaar in Slovenië hopelijk, want daar wordt de volgende conferentie van dit soort gehouden. Al met al een zeer geslaagde week met praatjes, mensen, en uitstapjes.

Morgen, maandag, gewoon weer aan het werk, maar zaterdag volgt onze tweede trouwerij. Spannend weekend dus. Afgelopen week werd er ook nog een artikeltje gepubliceerd in BMC Evolutionary Biology! Eindelijk is het verhaal naar aanleiding van veldwerk in Denemarken in de zomer van 2014 gepubliceerd. Hier is het gratis te lezen. 

Groeten,
Adiël

Laatst aangepast op zaterdag, 03 september 2016 18:47
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL