Logo
 
Nederlands
Blog
Conferentie in Colorado PDF Print E-mail
zondag, 02 oktober 2016 22:00

Ha,

Hier zijn we weer na twee weken. In de laatste dagen voor de conferentie was het een kwestie van alles op tijd af krijgen. Op dinsdag heb ik mijn praatje voor de eerste maal geoefend. Dat bleek veel te lang te zijn met ruim 18 minuten in plaats van maximaal 15 min, wat me niet verbaasde. De poster was ook op tijd af net zoals de poster van Cristina. Op zaterdag zijn we naar Denver gevlogen. Dat was een vervelende vlucht van 2,5 uur, want er was veel turbulentie boven de Rockies Mountains. Daar werd ik niet lekker van, maar heb toch alles binnen weten te houden. 
 
Zondag hebben we beiden een poster gepresenteerd op hetzelfde tijdstip in de late middag. Dat was een uur vroeger dan op de andere dagen. Zo nu en dan kwamen er enkele geïnteresseerden voorbij. Een heel ander publiek dat stopte bij mijn poster dan in de vorige jaren tijdens diverse posters omdat het onderwerp radicaal anders was: bijna allemaal statistiek naar aanleiding van een database studie. Gelukkig waren er diverse geinteresseerde mensen. Op zondagavond was er bovendien de bijeenkomst van de paleontologische vereniging van de VS. Dat duurde enkele uren inclusief een behoorlijk diner en diverse toespraken. Daarna was snel naar de hotelkamer toe, want er moest nog geschaafd worden aan praatje voor de volgende dag.
 
alt
Donkere poster, donkere kledij. 
 
Een dag later heb ik zelf een sessie voorgezeten met een collega. Daarin heb ik een praatje gegeven over boorgaten in schelpen in de afgelopen 541 miljoen jaar. Er kwamen veel mensen kijken, ook al was het al om 8:30. Diverse mensen waren er enthousiast over hoorde ik achteraf. Nu dit werkje afschrijven in de komende periode en publiceren in een hoog aangeschreven tijdschrift, hopelijk. 
 
Op dinsdag en woensdag hebben we vooral naar praatjes geluisterd en posters bekeken, en met diverse collega's gesproken. Diezelfde woensdagavond zijn we weer terug gevlogen. Overigens was het weer erg goed en veel warmer dan drie jaar geleden. Een jas was daarom niet nodig, deels omdat het ruim een maand eerder is dan andere jaren. Geen sneeuw in de bergen. We hebben geen tijd gehad om andere dingen te doen behalve de conferentie zelf. Je ziet veel collega's maar eens per jaar, al waren er niet veel mensen van Kent State dit jaar. Wel enkele collega's uit Florida weer gezien en diverse nieuwe mensen ontmoet. Deze vier dagen zijn vermoeiend, maar zeker de moeite waard. Volgend jaar is het in Seattle aan de westkust van de VS, dus wederom relatief dichtbij als we dan nog in Californië wonen. Op donderdag en vrijdag weer naar kantoor geweest, waar het erg rustig was overigens.
 
Tot volgende week!
 
Doei,
Adiël
 
aardbeving PDF Print E-mail
maandag, 19 september 2016 07:22

Hallo allen,

Flink gewerkt deze week met name aan predatiesporen in het verre verleden. Daar mag ik volgende week maandag een – denk ik – leuk praatje over geven in Denver, Colorado. Omdat we een proefpresentatie doen binnen ons onderzoeksgroepje op dinsdag, ben ik dit weekend met name bezig geweest met het praatje. Het merendeel van het praatje is al af, maar het gaat langzamer dan gehoopt. Maandag er nog even flink aan werken, want er moet daarnaast een poster in elkaar gedraaid worden over een ander onderwerp. Dan heb ik ze ten minste op tijd af. Vorig jaar was ik de dag ervoor nog hard bezig om data te analyseren en het praatje te maken. Dat is niet zo goed bevallen.

Een ander onderwerp nu. Het gebied waar we nu wonen heeft een bijzondere geschiedenis qua natuurrampen, met name mbt aardbevingen. Een zware beving in 1906 en de daaropvolgende brand legde bijvoorbeeld een groot deel van het nabije San Francisco letterlijk plat. Nou heb ik nog geen beving gevoeld sinds dat ik hier woon (eind november 2015). Toch kregen we er eentje van maandag op dinsdag rond tien voor één in de nacht met een sterkte van 3,5. Het epicentrum was slechts ~15 km hier vandaan. We moeten net in slaap zijn gevallen en het was een lichte beving voor dit gebied. In Nederland zou men in paniek raken. Dat zet je toch wel even aan het denken over wat te doen als er een echt sterke beving is. Dat kan zomaar gebeuren, maar laten we het niet hopen. Hierbij een website waarop recente aardbevingen in ons gebied te vinden zijn.

alt

We wonen in één van die flatgebouwen op de Albany heuvel.

Ook dit jaar gaan we naar Kansas met de kerst om de ouders en grootmoeder van Cristina te bezoeken. Vluchten, met een overstap in Las Vegas, zijn afgelopen week geboekt. We hebben 2,5 uur de tijd om te gokken op deze luchthaven, als we dat zouden willen.... Komende zaterdag vliegen we al naar de conferentie die van zondag tot en met woensdag loopt. Een nieuwe blog volgt dus op 2 oktober met zeker veel nieuws. Het lezersonderzoek (zie blog twee weken geleden) loopt nog tot eind september.

Doei,

Adiël

 
Reparaties PDF Print E-mail
zondag, 11 september 2016 20:34

Ha!

Nog maar twee weken en dan gaan we beiden naar een geologische conferentie in Denver, Colorado. Ondergetekende heeft zich opgegeven om een praatje te geven én een poster te presenteren. Daarnaast ben ik gevraagd om mee te helpen een ochtendsessie van wetenschappelijke praatjes in goede banen te leiden. Op zondag de 25e september is de poster en op de 26e zijn de praatjes. Cristina zal een poster laten zien op zondag. Dat betekent dat we na de eerste twee dagen al klaar zijn en op dinsdag en woensdag meer praatjes kunnen zien en met meer collega’s kunnen praten. Het zullen twee heel drukke weken gaan worden om alles af te krijgen. Afgelopen week heb ik mooie progressie geboekt voor het praatje.  

Sinds december ben ik ook onderdeel van het plaatselijke fossielenmuseum. In het University of California Museum of Paleontology kom ik regelmatig om naar een praatje te luisteren of om fossielen op te speuren in de collectie. Zij hebben een webpagina met diverse nieuwsberichten en vorig weekend heb ik er eentje geschreven die afgelopen week online is gezet. Het is een populair artikeltje dus als je Engels kunt, dan zou het te volgen moeten zijn. 

Op zaterdag ben ik gefietst naar het schiereiland wat we vanuit ons appartement kunnen zien. Tot in de jaren tachtig was dit de plaatstelijke vuilnisbelt voor drie decennia lang, maar nu is het een wandel- en fietsgebied met veel gebroken blokken beton met graffiti erop en standbeelden gemaakt van rommel (?kunst). Tot 14 soorten vogels zijn er te zien in de kleine baai die zich heeft gevormd door de aanleg van de vuilnisbelt. De heuvel waar wij op wonen was een enorm explosief gebied ten tijde van de zoektocht naar o.m. goud aan het einde van de 19e eeuw en begin 20e eeuw. Hier rond de heuvel stonden fabrieken en opslagplaatsen voor buskruit. Explosies waren zo nu en dan te horen tot tientalen kilometers ver weg en één zo’n explosie zorgde zelfs voor gebroken ramen in San Francisco aan de andere kant van de baai.

alt

Op het schiereiland.

In ons appartement zijn een aantal dingetjes gerepareerd deze week op kosten van de huisbazin. Enkele lampen werken nu een stuk beter en de verwarmingselementen kunnen nu gemakkelijk aan worden gezet zonder dat het gevaarlijk zou zijn. Bovendien openen de koelkast- en vriezerdeur nu niet meer de verkeerde kant op. En na een maand heb ik mijn laatste doos met prullaria uitgepakt. Zo gaat het er nog eens netjes uit zien ;).

Tot zover het nieuws van deze week. Het lezersonderzoek (zie blog vorige week) loopt nog steeds overigens.

Doei,

Adiël

 
lezersonderzoek PDF Print E-mail
zondag, 04 september 2016 20:35

Hallo iedereen!

Welkom bij blog nummer 400 of zelfs iets meer. Al sinds de zomer van 2008 komt er meestal wekelijks een blogje op deze website te staan als ik niet in Nederland ben. Ik vraag me wel eens af wie er nog steeds leest, ofwel wekelijks of zo af en toe. De cijfers zeggen dat er behoorlijk wat geklikt wordt in de loop der maanden, maar of dat trouwe lezers zijn of mensen die toevalligerwijs op het blog klikken, kan ik niet nagaan. Hierbij dus een oproep: doe maar eens een emailtje naar Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. als je niet een toevallige lezer bent, als je durft ;) ! Jaja, een echt lezersonderzoek, maar ik verloot geen gratis reisje naar de Bahama’s oid onder de deelnemers. Ik woon niet meer dichtbij die eilanden en hier in het baaigebied hebben we het beruchte eiland Alacatraz... Gelukkig kost dit lezersonderzoek slechts 1 minuut in plaats van vraag na vraag over diverse nutteloze details.

Eén bachelorstudent is teruggekeerd om zijn onderzoek van vorig semester over de verdediging van fort schelp voort te zetten. De tweede studente heeft besloten van studierichting te veranderen, waardoor het niet reeël was om verder te gaan. Inmiddels zijn de onderzoeksvoorstellen waar deze studenten uit kunnen kiezen weer online gezet. Al zijn we laat hiermee, voor beginnende studenten is het belangrijk enige onderzoekservaring op te doen bij zo’n echte onderzoeksuniversiteit als hier. Hopelijk krijgen we nog één of twee geinteresseerden.

alt

Omdat er weinig anders dan zonsondergangen gefotografeerd zijn deze week. 

De eerste echte fossiele koffie, een bijeenkomst met een praatje op dinsdag, en het eerste praatje in de faculteit hebben we gehad deze week. Daarnaast waren er maar liefst vier mogelijkheden om iets te gaan drinken met diverse collega’s (promovendi en -da, professors, iedereen van de faculteit, en postdocs). Ben deze week naar de laatste toe geweest, want ik ben namelijk een postdoc. Naar alle bijeenkomsten gaan kost een volle dag in de week, dus er moet gekozen worden. Ik ga zeker vaker naar de postdoc bijeenkomst, die dit jaar net is opgezet.

Na hard werken de hele week inclusief in de avonden, heb ik op zaterdag minder gedaan. Er moest namelijk boodschappen gedaan worden en tegelijktijd hebben we de overgebleven post op mijn vorige adres in de heuvels van Berkeley opgepikt. Helaas is een groot deel van de post wat mijn vroegere huisbazin heeft verstuurd nooit aangekomen op ons nieuwe adres. Volgende week maar eens een belletje naar het postkantoor doen. Daarnaast zijn we nog even en voor het eerst in het openluchtzwembad dat bij ons appartementencomplex in zit geweest. Ben nog steeds geen groot fan van zwemmen overigens. Ik kijk liever naar een versteende zeebodem bijvoorbeeld.

Volgende week is het een ‘korte’ week. Maandag is namelijk een vrije dag (dag van de arbeid). Dan laat ik het fietsen naar kantoor achterwege, want dat scheelt een uur, en ik ga vanuit huis werk verzetten. Op de dag van de arbeid kan er toch ook best gewerkt worden?

Doei,

Adiël

 
Sociaal weekeinde PDF Print E-mail
zondag, 28 augustus 2016 18:57

Hallo,

Het semester is hier weer begonnen! De studenten zijn allemaal weer terug en ook de professor. Klassen startten op woensdag en ben zelf weer begonnen met het begeleiden van het onderzoek van een student die er vorig semester ook al was. Deze mensen werken/studeren er nu in onze onderzoeksgroep.

Donderdag hebben we James uitgezwaaid die allerlei dingen in onze groep regelde (van bonnetjes tot zelf onderzoek doen) en die nu een promotiestudie is begonnen in Michigan. Een vervangster is al voor James in de plaats gekomen afgelopen week. Er zijn geen nieuwe studenten, maar er komt wel een nieuwe postdoc bij, die een heel andere onderzoeksrichting heeft dan ondergetekende.

Op vrijdag zijn we met Ivo Duijnstee en Cindy Looy uit wezen eten. Dat was nog als cadeau voor onze bruiloft in Nederland. En lekker dat het was (jambalaya voor mij)! Eerder die dag was de opening van het academische jaar met aansluitend een hapje. En op zaterdag was er een middagje in de tuin bij Julia die dichtbij woont en op dezelfde faculteit werkt. Zo zat het einde van de week vol met leuke, sociale activiteiten. 

alt

De ramen zijn afgelopen weken schoongemaakt aan de buitenkant zodat we een helderder uitzicht hebben.

Met onderzoek ben ik deze week mooi opgeschoten. Toch redelijk wat schrijfwerk verricht voor een project dat in Denver over een maand gepresenteerd zal worden. Cristina heeft de eerste week erop zitten: op maandag moest er nog veel geregeld worden en hoefde er nog geen les gegeven te worden, maar op woensdag heeft ze wel lesgegeven. Ons appartementje komt er ondertussen steeds meer als ons appartement uit te zien. Nog niet alles staat op z’n plaats, maar dat komt in de komende weken.

Tot de volgende week!

Doei,

Adiël

 
verder uitpakken PDF Print E-mail
zondag, 21 augustus 2016 20:13

Hallo iedereen,

Langzaamaan worden de dozen leeggehaald en platgemaakt in ons appartment. Ben deze week zelf aan het werk geweest dus Cristina is veel van haar spullen aan het uitpakken geweest. Een groot deel van mijn spullen staat al min of meer op de plaats. Ook zijn er twee kasten aangekomen waarop spullen gezet worden.

We hebben nog lang niet alle activiteiten die bij ons appartementencomplex zitten geprobeerd. Tafeltennissen hebben wel een aantal keer gedaan in de late avond. Dat is leuk en het is ook nog eens een goede tafel met een strak net. Zwemmen, tennissen (waarvoor we rackets en ballen nodig hebben) en de kleine fitnesszaal moeten we nog proberen. Zonsondergangen zijn zeker de moeite waard hier. De zon slaat vaak oranje tot bijna rood aan, deels door de luchtvervuiling die hier boven de baai hangt. Het heeft al maanden niet echt geregend dus het hoopt zich flink op. Soms zijn het ook de wolken zelf die erg laag hangen en een deel van het zicht belemmeren. Sterker nog, er is nog geen dag voorbij gegaan zonder bewolking, van welk soort dan ook.

alt

Dit waren normale wolken die erg laag hingen. Foto vanuit appartement.

Van de week een review afgerond, de 6e van het jaar, naast het flink progressie boeken met eigen onderzoek. Vooral de analyses nav de database over predatiesporen in het verleden gaan de goede kant op. Dat moet ook wel, want over een maand mag ik een praatje geven daarover in Denver, Colorado, met name over de grootte van de roofdieren die gaatjes maakten in allerlei schelpen door de tijd heen.

Zaterdag hebben we nog even gegeten met een oud-collega uit Florida. Zij heeft nu een vaste baan in Ohio bij één van de universiteiten daar, maar haar man werkt momentaal ook als postdoc in Berkeley. Leuk om weer een af te spreken en bij te praten. Het Indische-Nepalese restaurent was minder goed dan verwacht. Al was het ook niet slecht, volgende keer gaan we iets anders proberen.

Cristina begint op woensdag met lesgeven aan de San Jose State University. Papierwerk moet nog wel gedaan worden op maandag, al was ze er ook al op woensdag, maar toen bleek personeelszaken er niet te zijn. Wel is de collectie die gebruikt gaat worden voor practica bekeken. Zelf ga ik gewoon verder met onderzoek komende week. Mijn baas is er ook weer vanaf dinsdag (na reisje België, Nederland, Duitsland en uiteindelijk Spitsbergen) dus dan mag ik laten zien wat ik allemaal uitgevoerd heb in de afgelopen maand.

Volgende week meer nieuws.

Doei,

Adiël

 
Verhuizing Californië PDF Print E-mail
zondag, 14 augustus 2016 21:38

Ha,

Inmiddels wonen we een week in ons nieuwe appartment met mooie uitzichten op de baai. We zien bijvoorbeeld San Francisco, Alcatraz, de beroemde Golden Gate Bridge, diverse eilanden en een o zo mooie snelweg. Zonsondergangen zijn soms ook zeer de moeite waard met bergen en vaak wolken op de achtergrond of voorgrond. De eerste dagen was het leeg in ons appartement omdat onze spullen nog in Oakland stonden bij een opslagterrein van onze transporteur. Woensdag hebben we met behulp van enkele verhuiskrachten alles in een middagje in ons appartement gekregen. Al heb ik ook flink geholpen, de verhuiskrachten maken het een stukje makkelijker, tegen behoorlijke betaling uiteraard. 

alt

Uitpakken en in elkaar zetten kost meer dan een middagje. 

En dan begint het uitpakken en alles op z'n plaats zetten. Gelukkig was er niet zoveel gebroken behalve wat kleine dingetjes en een groot apparaat. Eén van de twee verhuiskrachten liet namelijk de naaimachine van Cristina vallen en we weten niet precies of die nog werkt. We zijn inmiddels nog aan het uitpakken en het zal nog wel een weekje duren alvorens alles op z'n plaats staat. Elke dag maken we progressie. De boekenkasten staan inmiddels nadat ze weer in elkaar zijn gezet. Omdat ik gewoon moet werken, zal er gedurende de normale week niet zoveel van komen behalve dan gedurende een deel van de avond, maar we hebben ook niet echt haast. Cristina is dinsdag ook onderweg naar San Jose State University, 90 minuten ten zuiden van hier, om zich voor te bereiden op de klas paleontologie die ze daar gaat lesgeven voor twee dagen in de week tot en met begin december. Zelf moet ik elke dag een half uur heen en half uur terug fietsen op een valsplat terrein dus dat ik te doen al is de terugweg een stuk gemakkelijker dan de heenweg. Wel goed uitkijken met het drukke verkeer hier. 

De eerste indrukken van ons appartement zijn positief, al moeten, vinden wij, er nog aantal dingetjes gerepareerd worden, met name de blinderingen die enorm vies en deels kapot zijn. Bij ons appartementen complex is voldoende te doen qua sportactiviteiten: twee tennisbanen, een zwembad, een fitnesszaaltje, tafeltennistafel, bubbelbad en sauna kunnen we gratis gebruik van maken. Die tafeltennistafel hebben we op vrijdag even getest. Helaas zit er geen wasmachine en droger in ons optrekje, maar dat kunnen we elders in het complex doen tegen betaling. 

Volgende week weer een blogje! Overigens staan er 132 foto's van de reis van Florida naar Californië online.

Doei,

Adiël

 
Reis van Florida naar Californië PDF Print E-mail
zondag, 07 augustus 2016 20:33

Hallo iedereen,

Maandag zijn we vanuit westelijk Texas (Port Arthur) vertrokken richting het oosten van Texas. Onderweg gingen we dwars door de oliestad Houston heen, waar we ook 8 jaar geleden waren voor een conferentie. Het landschap veranderde langzaam van moerassen langs de kust van de Golf van Mexico naar meer droge streken. De volgende grote stad was San Antonio, waar we een paar uur gestopt zijn voor een adempauze. De Alamo, een oud gebouw dat symbool staat voor Texas en dat in de 19e eeuw kort is ingenomen door de Mexicanen na hevig verzet, hebben we bezocht en we hebben langs de rivier gelopen. Het was nog steeds enorm warm, maar minder benauwd. We zijn tot Ozona geraakt die dag, nog steeds in Texas. 

Dat veranderde de volgende dag want New Mexico was aan de beurt. Weer een staat erbij waar ik nog niet was geweest. Onderweg zijn we om uit te rusten bij de Carlsbad Caverns geweest voor een deel van de middag. Je kon helemaal naar beneden lopen, maar ook met de lift 250 meter de diepte in. Dat laatste hebben wij gedaan om tijd te besparen. Dit is echt een enorm stelsel van druipsteengrotten gevormd door de oplossing van kalksteen en gips. In een gedeelte, feitelijk één grote ruimte, hebben eerst een eigen wandeling gemaakt en even later zijn we met een gids naar een ander gedeelte gegaan. Zonder meer de grootste die ik ooit gezien heb. Zeker ook één van de mooiste. 

alt

In het midden van de grootste grot. Foto's maken zonder veel licht blijkt moeilijk, ook met mijn I-Pad.

De volgende dag zijn we onderweg een paar uurtjes gestopt bij het White Sands National Monument. Dit is een gigantisch duinenveld in New Mexico van gipszand van 582 vierkante kilometers. Het is daarom enorm wit tegen een achtergrond met donkere bergen. Bijzonder! Zelfs motten en hagedissen hebben zich aangepast aan al het wit. Hun schutkleur is nu ook licht. Tijdens de reis naar het hotel in de schemering en later in het donker waren veel herten te zien staand langs de kant van de weg. Gelukkig gingen ze niet rennen, maar het was zeker niet ongevaarlijk. Inmiddels waren we in Arizona aangekomen. 

Arizona staat vooral bekend om de Grand Canyon, maar daar waren we 6 jaar geleden al geweest. Waar we toen ook zijn geweest, maar slechts een klein stukje in mochten door ijs op de weg, was het Petrified Forest National Park met versteende stammen van bomen. De naam van het park zegt al: hier stond in het geologische verleden een groot bos gedurende de Trias periode. Onderdeel van dit park is de Painted Desert, waar de horizontale gesteentelagen diverse kleuren hebben. Op onze rit richting het oosten van Arizona hebben we hier een dagdeel gespendeerd. Dat was echt heel mooi en mijn favoriete stop van de reis.

alt

Een deel van de Painted Desert in Petrified Forest National Park.

En toen waren we nog maar 10 uur exclusief stops en vertragingen van ons nieuwe appartement af, terwijl de vrachtwagen met onze spullen aan het begin van de dag nog in Albuquerque, New Mexico, was. De vrachtwagen zou al op vrijdagmiddag aankomen. Eerder dan maandag zouden we toch niet onze spullen in ons appartement kunnen verhuizen. Omdat we pas om 11 uur in de avond aan kwamen bij het hotel in Arizona, hebben we besloten om er twee dagen over te doen. Vrijdag was daarom een reisdag naar het midden van Californië zonder bijzonderheden.

Op zaterdag zijn we in de ochtend en begin van de middag eerst in het Sequoia National Park geweest. Voor de wat oudere jongeren onder ons: daar zijn Bassie en Adriaan ook geweest voor een aflevering in de jaren 90. Nadat we fossiele bomen hadden gezien in Arizona wilden we ook graag de grootste bomen op aarde zien. Het lag toch mooi op de route. We zijn vroeg opgestaan want we hadden nog een uur te rijden tot het park. Ten eerste zijn we naar Moro Rock gereden/gelopen: 400 treden klimmen op een bolvormige rots voor een uitzicht op de Sierra Nevada's. Er was nog een heel klein beetje sneeuw te zien. Daarna door naar een omgevallen sequoia, maar een tunnel door de boom heen zorgde ervoor dat personenauto's toch door konden rijden. Dikte van de boom was een meter of vijf. Nog spectaculairder werd het tijdens een wandeling langs een drassig gebiedje. Veel, enorm dikke sequoia's stonden hier. Sommigen waren tot 2000-3000 jaar oud. De grootste boom ter wereld qua volume, de Sherman Tree, stond even verderop. Met een dikte van 11 meter en een gewicht van 1250 ton was het een reus. Deze jongen is 2200 jaar oud en slechts 90 meter hoog want het bovenste deel is er ooit vanaf gevallen. 

alt

Poseren met ons tweeën bij een van de grootste sequoia’s waar het niet zo druk was zoals bij de Sherman Tree.

Vijf uur na vertrek uit het park hebben we de sleutels voor ons nieuwe appartement opgehaald. We hadden luchtbedden, een pomp, een opklapbare tafel en stoelen meegenomen zodat we gewoon in appartement kunnen wonen totdat we onze spullen erin kunnen zetten begin van de week. De vrachtwagen met onze spullen was inmiddels ook aangekomen. Volgende week weer normaal aan het werk naast de boel uitpakken. Dan hoop ik ook meer foto’s van de reis online te zetten.

Doei,

Adiël

 
parasailing en vertrek PDF Print E-mail
maandag, 01 augustus 2016 04:47

Ha allen,

Deze blog komt vanuit de auto ergens in Louisiana. In de laatste week is veel gebeurd. Afgelopen zondag waren we nog in zuidelijk Florida voor een weekendvakantie. In de ochtend hebben we besloten om voor de eerste keer te gaan parasailen. We konden niet eerder dan 12:00 omdat andere mensen zich voor eerder hadden ingeschreven. Andere mensen die 12 uur zouden komen, waren er niet en dus kregen we een priverit in de boot. Er was nauwelijks wind dus de boot moest snel varen om de parachute in lucht te krijgen. Toen dat eenmaal gebeurd was, werden wij eraan vastgemaakt en even later stegen we langzaam op. En dat bleef langzaam omdat de man het touw waaraan wij en de parachute zaten langzaam liet vieren. Zeker een mooi uitzicht terwijl onze voeten naar beneden bungelden. Ik had hierbij helemaal geen last van hoogtevrees want voelde mijn benen en knieën niet. Na ca. 10 minuten in de lucht landden we weer op het achterdek van de boot. Heb zelf vanuit de lucht een aantal mooie foto’s kunnen maken en de tweede man op de boot heeft er nog meer gemaakt tegen een prijs. Erg leuk om een keer gedaan te hebben, maar het kost wel een paar stuivers. Die middag en avond zijn we weer helemaal teruggereden naar Gainesville, met behoorlijk wat onweers- en regenbuien onderweg. Zo hebben we de auto dat weekend goed kunnen testen voor de reis van Florida naar Californië.

alt

alt

Parasailing in Key Largo, Florida.

De rest van de week hebben we gewerkt in het museum of thuis. Met name in de avonduren moesten we Cristina’s en mijn overgebleven spullen inpakken. De verhuisvrachtwagen, althans het achtergedeelte, werd al op dinsdag bij ons afgeleverd en zou vrijdag worden opgehaald. Ook al had Cristina behoorlijk wat dozen ingepakt voordat ik aankwam, toch was er nog veel te doen. Heel veel, want op de donderdag heb ik de hele dag en nacht en Cristina de middag en nacht doorgewerkt om alles in de container te krijgen. Passen en meten want elke voet extra wat we zouden gebruiken betekende $150 meer en omgekeerd. Om 8 uur in de ochtend hadden we ons geuizendeelte afgesloten van de rest van de vrachtwagen middels deuren met metalen buizen. Dat luktte ons niet helemaal 4 jaar geleden toen we van Ohio naar Florida verhuisden. De deuren pastten ook nog tot mijn verbazing want we hadden het erg vol gestouwd. Al om 08:15 kwam de vrachtwagen aan om het achtergedeelte op te halen. We waren dus net op tijd klaar. Gelukkig! Zo’n verhuizing ruimt mooi op want je wordt gedwongen te kijken naar spullen die al jaren niet gebruikt zijn. Veel spullen die niet verkocht konden worden of die we bij de dump zouden zetten, zijn bij onze Indiase buurman beland. Hij heeft ons nog geholpen met veel lege kartonnen dozen bij het vuil te zetten op vrijdag.

Op vrijdag zijn we eerst beiden in het museum wezen werken, maar we moesten het appartement ook nog schoonmaken. Dat kostte uiteraard behoorlijk wat tijd. Om 2:30 zijn we gaan pitten op de achtergebleven luchtbedden en om 6:30 weer opgestaan om de rest op te ruimen, want om 8 uur zou de huisbazin langskomen om alles te bekijken. Uiteindelijk werd dat 8:30 omdat we iets meer tijd nodig hadden. De bazin en een man kwamen langs en concludeerden dat we nog $65 moesten betalen om het tapijt te stomen (dat wisten we), maar ook $105 omdat enkele dingen, met name het fornuis, niet helemaal schoon waren (natuurlijk na 4 jaar gebruik ervan). Bespottelijk uiteraard.  

alt

Jackson square in New Orleans.

Even later zijn we vertrokken naar het westen. Ook al waren we moe, we hebben toch 7 uur (exclusief vertragingen en pauzes) kunnen rijden. Via de “pannensteel” van Florida en Alabama zijn we beland in Mississippi, waar we hebben overnacht. Volgende dag zijn we eerst naar New Orleans gereden om daar het Franse gedeelte van de stad te bekijken. Erg mooie, oude huizen. Google eens “French quarter, New Orleans”. We hebben daar gelunched in een goed visrestaurant en daarna een zeer bekend orkaandrankje gehad elders. Na 4 uurtjes daar was het weer tijd om te gaan richting Texas, want daar is onze volgende overnachting. Via de zuidelijke route in Texas komen we via New Mexico en Arizona weer aan in California over een weekje afhankelijk van hoe snel alles gaat. Volgende blog meer reisverhalen!

Doei,

Adiël

 

 
In Florida PDF Print E-mail
zondag, 24 juli 2016 02:41

Ha,

De vliegreis naar Florida stond voor de boeg op woensdag de 20e. Voor mijn vertrek moest mijn hele appartement in Berkeley leeg zijn, want als we terug zijn in Californië betrekken we een nieuw, groter appartement. Daarom ben ik op zondag alvast begonnen een aantal spullen in te pakken. Ben blij dat ik dat gedaan heb want ook zelfs in een klein appartementje kan veel verstopt liggen. Maandag is de rest ingepakt en dinsdag heeft William, de promovendus die boven mij woont in het huis van de eigenares Katharine, me geholpen de spullen in mijn kantoor te krijgen voor tijdelijke opslag. Hij heeft namelijk een grote auto en ik slechts een fiets. Dinsdag ook behoorlijk wat tijd gespendeerd om het appartement schoon te maken. Ik denk dat het zelfs schoner is dan toen ik het appartement betrok begin januari. Katharine heeft er in de avond even naar gekeken en vond het al prima na 30 seconden. Gelijk de borg van $1000 gekregen, die we overigens een week geleden al uit hadden gegeven aan het nieuwe appartement. 

Woensdag was de vlucht van San Francisco naar Gainesville in Florida via Charlotte in North Carolina. Kwam pas om 10 uur in de avond aan omdat het drie uur later is in Florida. Donderdag gewerkt en eea ingepakt, en vrijdag zijn we vertrokken voor een weekendje in zuidelijk Florida om koraalriffen te bekijken in het John Pennenkamp State Park. Daar zijn mijn breur Bernie zijn vriendin Karin ook geweest vorig jaar. Zij hadden een financiële bijdrage geleverd daarvoor nav ons huwelijk in Nederland. De laatste weken heb ik voldoende gewerkt in het weekend dus een korte vakantie kan geen kwaad toch.

Omdat ze vroeg in ons het appartement in Gainesville, Florida, aan de slag moesten om ons aanrecht te vervangen met nepgraniet, zijn we op tijd vertrokken op vrijdag. We hebben de langere route genomen naar het zuiden van Florida om veel tol te vermijden. Slechts een uurtje langer met ruim 6 uur zonder stoppen, en ik heb nog wat schrijfwerk kunnen doen tijdens de reis. Bovendien hebben we een deel van de Everglades weer eens gezien inclusief vier alligators. Vroeg naar bed en de volgende dag om 5:30 opgestaan om maar op tijd bij het John Pennenkamp State Park te komen, want we hadden geen reservering meer kunnen maken op vrijdagmiddag. We waren er veel te vroeg want ze gingen pas om 7:45 open. Wel waren we als één van de eersten binnen, waardoor we de snorkeltocht van 4,5 uur toch konden doen gelukkig. We zijn bij drie koraalriffjes geweest: 1) Dry Rocks met een soort Christusbeeld onderwater, 2) Banana reef, en 3) Grecian Rocks. Halverwege de tweede snorkeltocht werd ik zeeziek en ben dus eerder naar de kant ben geholpen. Bij de laatste stop ben ik gewoon weer het water in geweest. Dat rif was ook veruit het mooiste met zeegras en daarna zeer ondiepe koralen en diverse veelkleurige vissen, enorme schelpen en ook een zeeëgel. Je kon de koralen aanraken, maar dat hebben we niet gedaan natuurlijk. Jammer dat we daar niet langer konden blijven. Zeker weer een mooie herinnering nadat we ook al in Puerto Rico een rif hadden bezocht.

alt

Tijdens de boottocht terug naar het vasteland.

Morgen vertrekken we weer naar Gainesville om ons werk daar af te maken en alles verder in te pakken de rest van de week. Aankomende zaterdag willen we graag vertrekken richting Californië namelijk.

Tot volgende week vanuit wie weet waarvandaan!

Adiël

 

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL