Logo
 
Nederlands
Blog
Reisseizoen Europa PDF Print E-mail
zaterdag, 01 juli 2017 23:14

Hallo iedereen,

De laatste blog is tween maanden geleden, maar daar komt verandering in in de komende tijd. Nu de reis in Europa weer voorbij is, ga ik weer een blog schrijven eens in de twee weken zoals gebruikelijk in het afgelopen jaar. Wanneer ik in Nederland  ben, kan men mij tenslotte bezoeken en het is vaak erg druk zodat blogjes niet altijd lukken. Wat is er gebeurd sinds begin mei? Heel erg veel: van diverse vluchten naar en binnen Europa, een gepubliceerd artikel in Science, een onverwachts aanbod voor een tijdelijke baan in New York, tot een bruiloft van een broertje. Hier volgt het chronologische verhaal, te starten in de VS:

Ross, de vader van Cristina, is van eind april tot begin mei bij ons geweest in Albany zoals te lezen was in de vorige blog. Walvissen kijken was best bijzonder, en de volgende dag op zondag zijn we naar een gevangenis bij San Francisco geweest. Tegen betaling nog wel! Die gevangenis is het beruchte Alcatraz, een eilandje op klein afstandje van de stad waar zeer bekende gevangenen hebben gezeten zoals Al Capone en waar ook de Clint Eastwood film Escape from Alcatraz is gemaakt. Tegenwoordig is het een toeristische attractie met een goed gemaakte audiotour. Een wat vreemde ervaring en toch moeilijk voor te stellen dat het nog tot 1963 dienst deed, maar wel aardig om gezien te hebben voor een keertje. De gevangenen konden de vrijheid elke dag zien met San Francisco op enkele kilometers afstand, maar het was o zo ver weg in realiteit. Geen leuke plek voor een vakantie. 

alt

De gevangenis van Alcatraz gezien vanaf de boot.

De dag dat Ross wegging was alweer mijn 34e verjaardag. We hebben het sober gevierd eigenlijk met een etentje. Het was ook een gewone werkdag. De reis voor mij naar Europa was al op 7 mei en eindigde op de 29e juni pas. Een lange vakantie? Nee dat zeker niet, want ik heb het geluk gehad om na 2014 weer een Boucot onderzoeksbeurs gescoord te hebben dit jaar. Om alles te kunnen doen wat voorgesteld was in het voorstel en enige flexibiliteit in te bouwen was nu eenmaal zoveel tijd nodig. Maar eerst naar Europa met Wowair een IJslandse en relatief nieuwe luchtvaartmaatschappij, met een tussenstop nabij Reykjavik. Dat was onverwachts goedkoop met 715 dollar want zo'n reisje hadden we niet eerder gezien. Zowel Cristina, die pas op de 21e zou landen in Amsterdam, als ondergetekende hebben de vlucht vrij vroeg geboekt voordat de prijzen de lucht in zouden schieten. Als je op het internet zoekt naar deze maatschappij dan blijkt dat heel veel mensen klagen. Ze zijn heel streng met gewicht van de handbagage, er zijn vaak behoorlijke vertragingen, en je moet alles zelf kopen in het vliegtuig. Alleen dat laatste lijkt te kloppen, voor onze vluchten althans. We gaan deze luchtvaartmaatschappij zeker nog eens proberen als de prijzen goed blijven. 

Aangekomen in Amsterdam hebben mijn ouders me opgehaald zoals ze altijd trouw doen. In de dagen erna ben ik vooral hard enorm hard aan het werk geweest met een revisie van een verhaal voor het wetenschapsblad Science. Daar wil je als natuurwetenschapper erg graag in komen, maar dit is bijzonder moeilijk. Er wordt minder dan 10% van de verzonden artikelen gepubliceerd. Na hard werken en een Skype gesprek met de co-auteurs is het toch nog net afgekomen voordat ik naar Cyprus zou gaan voor veldwerk. Althans, de revisie is verzonden.

Die reis naar Cyprus, van 12 tot 21 mei, was onderdeel van de Boucot beurs. Daar ben ik samen met collega en directeur van het Oertijdmuseum in het Brabantse Boxtel René Fraaije naar toe geweest. Hij kende het gebied goed en was er al tig geweest als leider van groepsreizen in met name de jaren negentig. Maar hij was er ook in 2013 nog geweest voor een vakantie en wat veldwerk op zoek naar krabben en kreeften. Met hem ben ik ook enkele keren op veldwerk geweest in Zuid-Duitsland rond 2005 toen ik nog in Utrecht studeerde en in Spanje in de zomers van 2008-2010 toen ik aan mijn proefschrift werkte in Ohio. Zo oostelijk was ik nog nooit geweest in Europa want het eiland Cyprus ligt net onder Turkije en een stuk ten westen van Syrië. Na een vliegreis van 4 uur naar Larnaca was het nog even zoeken naar de huurauto. Dat duurde nogal lang, en we kwamen pas rond 10 uur in de avond aan bij ons appartement in Tochni. Gelukkig konden we nog een inbegrepen warme hap krijgen want we hadden half pension. Dat was René goed bevallen in 2013 en dat was ook ditmaal prima. Erg handig als je het veld in wilt in de ochtend en wilt eten in de avond zonder steeds te hoeven zoeken naar een restaurant.

In de eerste dagen zijn we naar diverse bekende vindplaatsen geweest van Miocene ouderdom, waar nog niet zoveel verzameld is. Daar is zeker verandering in gekomen want we hebben tientallen krabben gevonden in de loop van het veldwerk. Daarnaast hebben we een nieuwe vindplaats ontdekt ergens in het centrum van het eiland, ook met vooral Miocene krabben en we hebben nog wat Pliocene schelpen en zogenaamde stoottandjes verzameld een klein stukje ten noorden daarvan. Maar die nieuwe vindplaats is me er eentje. Sommige brokken kalksteen zijn zo enorm groot en rijk aan decapoden dat we tientallen individuen (50+) per dag per persoon konden verzamelen. We zijn daar een drietal dagen geweest en er is nog zoveel meer te vinden. Er zitten zeker nieuwe soorten bij die in de toekomst beschreven zullen worden in een gezamenlijk verhaal. Maar het ging mij met name om eventuele zwellingen in de kalkschaal van deze krabben. Dat komt door parasieten van een groep genaamd isopoden (waar pissebedden ook toe behoren) die in het achterlijf zitten van decapodenschildjes. De isopode blijft niet bewaard met haar weke delen, maar de zwelling in de relatief harde schaal van de krab wel. De verwachting was dat er weinig van zulke sporenfossielen gevonden zouden worden in het Mioceen en dat bleek ook zo te zijn. In het veld hebben we er geen één gezien, maar er moet nog veel geprepareerd worden in Boxtel als het lab daar klaar is. Niemand had dit ooit nog bekeken dus het is sowieso nuttig geweest. 0% is een buitengewoon interessant resultaat in vergelijking met hogere percentages uit oudere fauna's. We hebben alles behoorlijk klein weten te slaan dus het totale gewicht aan stenen in onze koffers was slechts een kilo of vijf. 

alt

Met René Fraaije in het veld in Cyprus.

Maar er was in die 8,5e dag op Cyprus exclusief reis ook tijd om wat van de cultuur en de geschiedenis te proeven. We hebben bijvoorbeeld een half dagje Pafos gedaan in het zuidwesten van Cyprus, waar schitterende mozaïeken uit de Griekse en Romeinse tijd te zien waren maar ook ruïnes. Een middeleeuws kasteel hergebruikte een deel van de Romeinse pilaren. Voldoende is er nog op te graven daar. Even naar het westen bij Kourion waren nog meer mooie Romeinse ruïnes te zien alsook enkele andere mozaïeken. En op de laatste dag hebben we de indrukwekkende stenen resten van een ca. 9000 jaar oude nederzetting uit de Neolithische steentijd lang voor de Grieken en Romeinen gezien bij Choirokoitia. Vlakbij het vliegtuig waren flamingo's te zien in het verleden, maar die waren niet te vinden ditmaal. Wel schelpen en stoottandjes gelukkig dus daar konden we nog mooi even zoeken. Cyprus is heel strategisch gelegen en was dus van groot belang voor handel en is dus doelwit geweest in diverse oorlogen. Turkije heeft bijvoorbeeld nu het noordelijke deel van het eiland bezet zonder dat ook maar één ander land het erkend. Daar zijn we dus niet geweest. Al met al hebben we een mooie en productieve tijd gehad op Cyprus. Het is zeker de moeite waard om nog eens terug te gaan voor de wetenschap en de cultuur. 

alt

Prachtige mozaieken uit de Romeinse tijd in Pafos op Cyprus.

De 21e mei zijn we in de avond weer terug gevlogen naar Amsterdam. Een paar uur eerder was ook Cristina vanuit San Francisco via IJsland aangekomen. Mijn ouders kwamen ons weer ophalen. Na een relatief rustig weekje in Nederland met normale werkzaamheden en bezoek aan grootmoeder zijn Cristina en ik op maandag de 29e naar Wenen gevlogen. Maar niet voordat er een vrijgezellenfeest was gehouden voor Bernie en Karin, mannen en vrouwen apart voor het grootste gedeelte van de dag. De mannen gingen paintballen en dat hebben er veel geweten. Ik heb er een aantal blauwe plekken aan over gehouden maar de helm was mijn grote vriend. Een balletje verf kwam namelijk al in de eerste ronde op de bril van de helm. Na de eerste ronde ging het een stuk beter. Bernie kwam er minder goed vanaf want tijdens één van de laatste rondes was alleen hij het doelwit. De beste jongen heeft dat geweten en heeft weken met tientallen blauwe plekken gelopen. Daarna was er nog een expeditie Robinson spel en een bbq-avond. De vrouwen hebben corsages gemaakt die dag. Later op de avond is bijna iedereen weer bij elkaar gekomen voor een drankje in Apeldoorn en daarna de discotheek in. Laat ik het zo zeggen: veel mensen hebben schik gehad daar, maar bewegen op de dansvloer is niets (meer) voor mij. Van een stijve hark kun je nooit een danstalent maken. Laat weer thuis uiteraard.

alt

Laatste onderdeel van het Expeditie Robinson spel. Het andere team pikte onze sleutel die in een kapotgeschoten ballon zat en won zo. Waar was de scheids? ;)

Toen was het tijd voor Wenen. Niet voor veldwerk of een vakantie, maar om een enorme collectie van krabben en kreeften van ongeveer 150 miljoen jaar oud te bestuderen in het Naturhistorisches Museum Wien. Het waren toch zeker 8500 individuen waarvan de meerderheid individueel in plastic zakjes zat. Dat kostte veel tijd, maar we hadden dan ook tot de 14e juni. Cristina heeft haar proefschrift gedaan over de hurkkreeften van deze collectie, maar heeft maar een deel van de collectie kunnen bekijken destijds. Nu heeft ze dus alles kunnen zien. Ik had het met name gemunt op de zwellingen door parasieten in deze hurkkreeften en ook de krabben. We hebben daartoe het bruikbare deel van de collectie zo goed mogelijk geïdentificeerd en de zwellingen geteld. En ik kan verklappen dat het er veel meer waren dan in Cyprus. We hebben hard moeten werken om alles af te krijgen en hebben zelfs speciale toestemming gekregen om op de laatste zondag in het museum te werken. Andreas Kroh en andere mensen waren zeer behulpzaam tijdens ons verblijf in Wenen. We konden zelfs gratis verblijven in een kamertje 5 minuten van het museum. Perfect dus. 

alt

Aan het werk in de collectie van Wenen samen met Cristina. Met 14 graden was een jasje bijzonder welkom.

In het weekend en op pinkstermaandag was toegang tot de collectie normaal gesproken niet mogelijk. We zijn daarom nog een dagje naar Bratislava geweest om vriend en collega Matus Hyzny te bezoeken. In zijn kantoor hebben we een mooie collectie krabben gezien en daarna heeft hij ons een rondleiding in de mooie stad willen geven. De invloed van de Russen was echter nog goed te zien in de stad ook al is het ruim 25 jaar geleden. Zo anders is Wenen dat niet achter het IJzeren Gordijn lag. We hebben een kleine drie dagen rond kunnen lopen in deze werkelijkwaar prachtige stad waar wel een gedeelte hersteld is na de oorlog. Het ene gebouw zag er nog mooier uit dan het andere. Veel grote en kleine beelden waren te zien en veel gebouwen hadden barokstijlinvloeden. We zijn verder het natuurhistorisch en kunstmuseum in geweest naast ook een schatkamer, de enorme Steven's kathedraal, een halve dag bij het beroemde en zeer mooie Schönbrunn paleis inclusief tuinen, en nog kort een gratis anti-aids festival met muziek en modellen bijgewoond bij het stadhuis in de avond. En dan ook nog een avondje bij Andreas Kroh thuis samen met postdoc Omri Bronstein uit Israël en de Amerikaanse collega Tom Baumiller uit Michigan. Ook voor Wenen geldt dat het erg productief was en zeker de moeite waard om nog eens naar toe te gaan. 

alt

Het mooie Schonbrunn paleis waar bijvoorbeeld Franz Joseph, Maria Theresa en Sisi gewoond hebben in Wenen. Er mochten geen foto's binnen genomen worden.

Voordat we naar Wenen gingen hoorde ik al dat het artikel voor Science was geaccepteerd. Geweldig nieuws natuurlijk na al die jaren werk. In 2014 was ik al begonnen met het verzamelen van gegevens en sinds ik in Berkeley ben komen werken heb ik er nog veel meer tijd aan besteed. Hard werken en doorzetten loont dus! Een mooie opsteker is het ook voor mijn huidige supervisor Seth Finnegan die er ook tijd in heeft gestoken alsmede de andere auteurs. Op het einde van ons verblijf in Wenen kreeg ik al een aantal e-mails van journalisten over het artikel dat men al had gezien (nog wel onder embargo toen). Via antwoorden per email en een videogesprek hebben ze zo hun info gekregen. Ook hebben we aan persberichten gewerkt met journalisten van de universiteit om zo nog meer aandacht voor het verhaal te krijgen. Dat is redelijk gelukt, vooral via twitter en facebook. Het nieuws is ook in West-Europa en Rusland beland. En oh ja....waar gaat het eigenlijk over? Boorgaten in schelpen worden flink groter in afgelopen 500 miljoen jaar. Dit betekent dat de roofdieren, die deze gaten maken, ook groter zijn geworden (grotere boorders maken immers grotere gaten vandaag de dag). Laat nu de prooidieren juist niet groter zij geworden. Roofdieren zijn wel groter geworden omdat de hoeveelheid 'vlees' per schelp is toegenomen maar ook omdat er steeds meer prooidieren te vinden waren op en in de zeebodem. Meer voedsel dus! Prooidieren zelf waren niet helemaal hulpeloos ondanks hun steeds groter en sterker wordende vijanden. De schelpdieren werden steeds beweeglijker en konden dus soms ontsnappen en bovendien ze verstopten zich vaker in de bodem. Desondanks vonden boorders hun prooidier toch regelmatig. Het verhaal is op vrijdag de 16e juni gepubliceerd, op een sowieso bijzondere dag...

alt

Na jaren werk is dit artikel gepubliceerd. Kijk op het Engelstalige gedeelte van "publicaties" op deze website om het verhaal te lezen op PDF.

We zijn laat weer terug gekomen op de 14e juni. Een dagje uitrusten en gegevens van Wenen verwerken. De volgende dag, de 16e, kwam er echter niets van uitrusten en werken want mijn broertje Bernie en vriendin Karin zijn die dag in het huwelijk getreden. Na een broodje en kennismaken met familie bij hun huis in Apeldoorn zijn we naar Brummen gereden. Daar heeft de overigens zeer mooie ceremonie plaatsgevonden in het bijzijn van de daggasten. Oma Mulder kon er helaas niet meer bij zijn vanwege haar afnemende gezondheid in tegenstelling tot vorig jaar bij ons Nederlandse huwelijk. Daarna was het tijd voor een soort champagne en een batterij aan foto's. Er zitten een aantal hele mooie tussen! Het aansluitende 3-gangen diner was zeer goed en geslaagd. Daarna werd het feest geopend en vele avondgasten kwamen aan. Zo heb ik nog met vele ooms en tantes een kort praatje kunnen maken en ook met enkele nichten die ik al lang niet had gezien. Cristina wilde graag dansen (er was best een aardig bandje) dus daar ben ik ook een tijd gaan staan. Staan dus. Ik was de bob die avond dus heb niets meer gedronken vanaf het avondeten. Na een uurtje waren Cristina, mijn broertje Dominick en zijn vriendin Corine, en ondergetekende weer thuis. Gelukkig zonder wild varken geraakt te hebben want een volwassen exemplaar bleef gelukkig staan in de berm bij Wezep. 

alt

Bernie en Karin in het midden en de ouders aan beide zijden.

Op zondag zijn we naar oma geweest en naar Giethoorn voor vaderdag, en op maandag naar het Muiderslot. Woensdag de 21e juni heb ik Cristina naar het vliegveld gebracht met de trein vanuit Zwolle nadat moeders ons daar had afgezet. Cristina zou immers de volgende maandag haar nieuwe baan bij de University of California Museum of Paleontology gaan beginnen. Zelf heb ik de resterende tijd in Nederland nog een aantal vrienden kunnen bezoeken die ik nog niet had gezien met name in de avonduren. Maar er moest ook gewerkt worden voor het project. Daarom ben ik drie dagen in het zuiden des lands geweest. Ruim twee dagen in Boxtel in het Oertijdmuseum om de krabbencollecties van René te bekijken op parasitaire zwellingen en een half dagje in de beroemde ENCI steengroeve en aansluitend even in het Natuurhistorisch Museum Maastricht waar collega John Jagt werkzaam is. Mooie, erg lange dagen, maar het is uiteindelijk afgekomen. Nog even een weekje naar Florida in september voor dit parasietenproject  en dan zouden alles gegevens binnen moeten zijn.

alt

Een fossiel krabbenschild van het Oertijdmuseum uit Zuid-Duitsland met een parasitaire zwelling aan de rechterachterkant.

Na vele maanden heb ik eindelijk gehoord dat er geen vaste baan zal worden aangeboden door de instituten waar ik op gesprek ben geweest eerder dit jaar. Een grote teleurstelling natuurlijk want er heeft zoveel tijd en energie in gezeten. En mijn CV is zeker goed genoeg. Helaas spelen er ook andere factoren mee waar ik geen invloed op heb helaas. Tot mijn grote verbazing kreeg ik wel een aanbieding voor een 2-jarige baan bij het American Museum of Natural History in New York (Manhattan en ook nog eens naast Central Park om precies te zijn). Op die lesgeef- en onderzoeksbaan had ik begin vorig jaar gesolliciteerd toen het een driejarige positie was. Die baan is destijds naar iemand gegaan die er al werkte, maar die vrouw is inmiddels vertrokken. En zo kwamen ze bij mij terecht. Na lang nadenken heb ik het niet gedaan. Cristina wilde graag in Berkeley blijven om haar 2-jarige baan te beginnen en apart te wonen voor maximaal twee jaar is geen optie. Bovendien heb ik nog ruim een jaar een baan in Berkeley. Het was wel een mooi aanbod dus het blijft jammer. Het sollicitatieseizoen begint over een paar maanden weer en wie weet wat er dan in het verschiet ligt aan permanente banen. 

Op donderdag de 29e juni ben ik weer aangekomen in het baaigebied bij San Francisco na een goede reis en inmiddels ben ik op vrijdag weer een dagje op mijn kantoor geweest. Het normale leven begint weer. Nou ja, we gaan nog wel verhuizen binnen hetzelfde appartementencomplex, maar daarover meer in de volgende blog.

Tot over twee weken, met een flink kortere blog. Dit is namelijk mijn langste blog ooit met ca. 3000 woorden. Doei!

Adiël 

Laatst aangepast op zondag, 02 juli 2017 20:35
 
Bezoek en beursgeld PDF Print E-mail
zondag, 30 april 2017 17:20

Hallo iedereen,

Afgelopen twee weken flink bezig geweest met een revisie van een artikel. Dat ging redelijk vlotjes en we zijn er nu mee bezig om dat af te maken en dan te verzenden naar het tijdschrift. Dat gaat komende week gebeuren. Daarnaast heb ik er nog eentje terug gekregen, maar die moet nog een keer gereviseerd worden want de reviewers waren behoorlijk nukkig zo af en toe. Ach ja, je kan het niet altijd eens zijn. Nog maar een keertje reviseren dus in de komende maand.

Afgelopen maandag heb ik een dagje vrij genomen, want had het weekend gewerkt aan de revisie. We zijn wijn wezen proeven in Sonoma County ten noorden van San Francisco bij maar liefst drie wijnboeren met een groepsreis. Maar....eerst even Muir Woods wezen bekijken, wat onverwacht mooi was met flinke bomen en ondergroei langs een kreekje. De wijnen waren heel soms goed. We zijn niet echte wijnmensen, dus er zaten slechts een paar zoete tussen die lekker waren van de in totaal 18. Op de terugweg nog even kort bij de alombekende gouden brug gestopt voor een kiekmomentje. Dit dagje was overigens nog om ons 1-jarig huwelijk te vieren.

alt

De vaten staan al klaar voor ons bij de laatste van de drie wijnboeren.

Afgelopen week hebben we voor het eerst een dagenlang bezoek gehad. Ross, de vader van Cristina, is woensdagavond aangekomen vanuit Kansas. Cristina en Ross zijn op donderdag en vrijdag erop uit getrokken naar de botanische tuin van de universiteit hier en naar de California Academy of Sciences in San Francisco. Ik moest gewoon werken want een student op donderdag en vier op vrijdag kwamen langs om hun wekelijkse onderzoek uit te voeren. Volgende week komen ze voor het laatst dit semester.

Op zaterdag ben ik mee geweest walvissen kijken vanaf de kust van Moss Landing, een kleine twee uur hier vandaan. Vorig jaar waren we hier ook rond deze tijd geweest, maar omdat de zee te ruig was, zijn we destijds omgekeerd na een half uurtje. Zo anders was het deze keer. Net buiten de baai zagen we al de eerste walvissen en veel meer volgden er in de twee uur daarop. Het waren allemaal bultrugwalvissen, waarvan een paar mooie foto's van zijn gemaakt. Nog eventjes naar Capitola Beach geweest in het warme weer en ook nog eens enkele schelpfossielen gevonden bij deze rotsachtige kust! Niet gezwommen overigens. Op zondag gaan we de gevangenis in. Die zien we al een klein jaar vanuit ons raam, maar nu is het tijd om Alcatraz te bezoeken.

alt

Deze walvis duikt weer naar beneden nu voldoende zuurstof is opgehaald.

Waar ik bijzonder weinig hoor over banen, heeft Cristina een 2-jarige baan bij het paleontologie museum bij de universiteit in Berkeley in de wacht gesleept. Ze wordt een manager om een hoop fossielen te prepareren en in de collectie te stoppen. Goed nieuws want vanaf eind juni hebben we beiden een voltijdbaan.

Dit zal de laatste blog zijn vanuit Californië voor de komende twee maanden. Ik vlieg namelijk naar Nederland aankomende zaterdag. Ik heb namelijk een onderzoeksbeurs gescoord om onderzoek te doen in Nederland, Cyprus, Wenen en later in Florida. Dat gaat vooral om onderzoek aan fossielen in collecties, behalve op Cyprus waar ik veldwerk ga doen. Superleuk!  Cristina vliegt pas later naar Nederland en vertrekt ook weer eerder. Ze gaat mee naar Wenen.

Tot de volgende blog ergens vanuit Europa,
Adiël

 
oude schoolvriend PDF Print E-mail
maandag, 17 april 2017 06:17

Ha allen,

Zondag twee weken geleden ben ik naar San Francisco geweest in de late middag en avond. Dat was helemaal niet gepland tot die dag ervoor toen ik weer eens op FaceBook keek. Een oude schoolvriend van de basisschool, de enige die ook in het buitenland woont en ook nog eens in Californië op dit moment maar dan in Los Angeles, was in San Francisco voor een korte vakantie met zijn Amerikaanse vrouw en kind. Ik had Tim vorig jaar zomer voor het eerst in ongeveer 15 jaar gezien in Oldebroek. Dat was bijzonder, maar dit keer natuurlijk ook. Dachten we elkaar een lange tijd niet weer te gaan zien, maar zo zie je maar weer dat je het nooit weet. We hebben door de stad gelopen en bij de zeer populaire lokale Chinees gegeten en daarna eten meegenomen voor Tim's Amerikaanse vrouw Cynthia en 4-jarige zoon Elessar die waren achtergebleven in de hotelkamer. Na een tijdje kennismaken met hen was het tijd om te gaan. Zij gingen verder met vakantie vieren en ik weer aan het werk op maandag. Spring break (voor de studenten dan) is voorbij.

alt

Samen met Tim op een heuvel in San Francisco. Op de achtergrond een deel van de Transamerica Pyramid, het hoogste gebouw in deze metropool.  

Veel onderzoek heb ik kunnen uitvoeren in de afgelopen weken. Ten eerste ben ik flink aan het schrijven geweest over een tweetal onderzoeken. Eén heeft te maken met competitie tussen organismen op de vroegere en huidige zeebodem, terwijl een ander gaat over sporen van rovers in het verre verleden. Die laatste wordt een groot verhaal in samenwerking met collega’s uit Noord-Amerika en Azië. Dit duurt nog wel even voordat het af is. Ten tweede kreeg ik vorige week de reviews terug van een kort maar krachtig verhaal over de grootte van boorgaten in schelpen door de tijd heen. De reviewers waren behoorlijk positief waardoor we het verhaal mogen reviseren voor een hoog aangeschreven blad! Dit kan echt een positieve klapper worden. Flink bezig met de revisie, ook dit weekend, want dit verhaal heeft prioriteit boven bijna alles. We kunnen het waarschijnlijk deze maand nog opsturen voor verdere review. Spannende tijden of het al dan niet geaccepteerd gaat worden.

Qua sollicitaties heb ik van San Jose State U via een email vernomen dat ik het niet ben geworden helaas. Veel meer wil ik er niet over kwijt hier, maar ik ben er niet blij mee. Van de rest moet ik nog horen, al duurt het wel behoorlijk lang voor eentje die al in januari heeft plaatsgevonden. Cristina’s sollicitatiebrief voor een 2-jarige voltijdbaan in het paleontologiemuseum van UC Berkeley, waar ik ook aan ben verbonden, is succesvol geweest. Althans, ze heeft op gesprek mogen komen vorige week en dat ging goed volgens haar. Daar hoort ze waarschijnlijk meer over later deze maand of in mei, al kan ze ook weer deeltijd les gaan geven in San Jose volgend semester. Ook spannend dus.

Met de lekkage bij onze ramen is het nog steeds niet over, ook al wonen we op 11 hoog. Het lekt bij elke flinke regenbui sinds eind vorig jaar, voor bij het omglaasde balkon. Dichtkitten heeft niet geholpen helaas, wat betekent dat de ramen nu echt vervangen moeten worden. Maar dat kost geld en daar wil de appartementeigenarenverenging natuurlijk niet zomaar aan, want zij moeten dat bekostigen. Gelukkig is de eigenares van ons appartement advocate dus die zal het vast voor elkaar krijgen. Afgelopen week is er een specialist bij ons wezen kijken om de schade op te nemen. Wordt vervolgd.

Tot over twee weken. Doei,

Adiël

Laatst aangepast op maandag, 17 april 2017 06:22
 
naar Nederland PDF Print E-mail
zondag, 02 april 2017 04:16

Hallo iedereen,

De afgelopen weken waren een stuk rustiger dan de afgelopen maanden zonder al het reizen. Schrijven is de leus dus, want ik kom tijd te kort om alles op te schrijven wat ik zou willen. Ten eerste is daar een onderzoek dat ik hier in Berkeley ben begonnen begin 2016. Dat gaat over de competitie voor voedsel tussen soorten in de oceaan vandaag de dag en in het verre verleden. Bijzonder weinig van bekend, zeker als het gaat om het becijferen daarvan. Na veel programmeerwerk en analyseren van databases is het nu tijd om de resultaten op te schrijven en uiteindelijk te publiceren na review. Ten tweede zijn er nog diverse andere projecten die later aan bod komen of in mijn spaarzame vrije tijd.

alt

Huizen aan de noorkant van de Albany Hill, waar wij ook bij wonen. Na een wandelingetje op de heuvel kom je nog eens wat tegen.

Voorlopig heb ik niets gehoord van de sollicitaties eerder dit semester behalve dan dat er eentje brieven van mijn referenties wilde hebben. Dat kan vele oorzaken hebben dus ik wacht rustig af. In april kan ik er zeker meer over zeggen. Mathematisch gezien is de kans dat ik een aanbod krijg kleiner dan 100% bij gelijke kansen ondanks dat er maar liefst vier sollicitatiegesprekken waren in de afgelopen maanden, wat veel is in mijn vakgebied. Gelukkig mag ik hier nog als postdoc blijven werken tot eind juli 2018 dus een ramp is het niet. Het leven als een postdoc is heel druk, zeker dit semester, maar ook erg leuk. Je hebt relatief veel vrijheid.

Cristina heeft vorige week gesolliciteerd voor een baan bij het paleontologische  museum bij de Universiteit van Californië Berkeley. Die baan is het managen van het prepareren en catalogiseren van fossielen gevonden bij de afgraving van een plaatselijke dam. Ze heeft daar met name in Florida ervaring mee opgedaan, dus wie weet mag ze op gesprek komen voor deze tweejarige baan.

Komende zomer komen we beiden naar Nederland. Ik zal zelf op de 7e mei al aankomen en pas op de 29e juni weer vertrekken. Dat komt deels omdat ik voldoende tijd over wil houden om onderzoek in Europa te doen mocht ik een geldbeurs scoren. Dat hoor ik pas begin mei, maar wil niet zo lang wachten met het boeken van vliegtickets, die anders honderden euro's duurder zullen zijn. Cristina komt ook mee dit jaar maar wel wat korter. We zullen dus beiden bij de trouwerij van mijn breur Bernie met Karin K. zijn op 16 juni.

Tot over twee weken,
Adiël

Laatst aangepast op zondag, 02 april 2017 04:48
 
Sollicitatie bij museum PDF Print E-mail
zondag, 19 maart 2017 06:02

Hallo,

Daar ben ik dan weer na drie weken. Nu het weer rustiger wordt in de komende maanden qua reizen en sollicitaties ga ik weert elke twee weken een blog tikken. Dat is vorig weekend niet gelukt vanwege de voorbereiden op het sollicitatiegesprek in North Carolina bij het natuurwetenschappelijk museum in de stad Raleigh.

Op dinsdagochtend ben ik om 7:15 vertrokken vanaf het vliegveld in San Francisco om via een korte overstap in Charlotte na een vluchten van in totaal 5 uur in Raleigh te landen. Door het hoofd van paleontologie ben ik vanaf het vliegveld afgehaald, eventjes langs het hotel gegaan en daarna bij de Griek er net naast eten met vier mensen van het zoekcomité. Dat was vooral om kennis te maken, al is er ook over onderzoek gesproken.

alt

Vanuit het vliegtuig op de heenreis naar North Carolina.


De volgende dag was dé sollicitatiedag. Na een ontbijt met enkele stafleden op gesprek gegaan bij diverse mensen. Daarnaast heb ik een rondleiding in de collectie en het hele museum gehad voor het gedeelte in de binnenstad. Later op die ochtend heb ik een praatje gegeven over mijn onderzoek. 45 minuten lang zoals te doen gebruikelijk voor dit soort praatjes. Daarna een lunch met studenten, postdocs en mensen van collectiebeheer gevolgd door een 15 minuten durend praatje voor museumpubliek dat zelfs op twee ballonnen meters boven de eigenlijke zaal stond. Dat was toch even wennen met een enorm scherm van 20 meter hoog en geen klein scherm bij me in de buurt. Denk het wel redelijk is gegaan, al had het beter gekund. Daarna gelijk door na gesprek met het gehele comité en een drietal individuele gesprekken van een half uurtje. En zo was de dag in sneltreinvaart voorbij. Ben één van de vier kandidaten en kan mogelijk iets in april horen.

Mijn terugvlucht, na het missen van de bus naar het vliegveld toe en dus maar een taxi die 23 maal zo duur was dan de bus (grrrrr), was halverwege de middag van de volgende dag dus ik heb mijn vrije ochtend weer in het museum gespendeerd om alles in een rustiger tempo te kunnen bekijken. Het is zeker een mooi en ook interactief museum waar vele scholieren op af komen. Je leert er over de natuur en beesten en planten uit het verre verleden, vooral uit North Carolina, terwijl het tweede gebouw meer gaat over hoe onderzoek werkt. Op vrijdag ben ik weer op kantoor geweest om mijn 5 bachelor studenten met hun onderzoek te helpen wat ze voor een halve of hele dag in de week doen.

Is er dan nog meer spannends gebeurd in de afgelopen weken? Jazeker wel want mijn groene kaart (verblijfsvergunning en werkvergunning ineen) is met de post aangekomen. Het is een mooi kaartje met de vlaggen van elke staat erop en ook de hoofden van alle presidenten behalve de huidige. Een formuliertje op het werk ingevuld zodat men daar ook weet dat een werkvisum verleden tijd is. Daarnaast is mijn huidige contract verlengd tot halvewege volgend jaar. Super dat ik nog een jaartje mag blijven!

Tenslotte kreeg ik de reviews terug van een artikel over experimenten mbt het vergaan van kreeftachtigen en wat dat betekent voor de biodiversiteit van deze beestjes door de tijd heen. Daar moest nog wel wat aan gebeuren volgens de reviewers, maar dat is ook prima. Ik heb het binnen een week gereviseerd en weer terug gezonden naar het wetenschappelijke tijdschrift. Nog één revisie te gaan hierna hopelijk.

Ondertussen bezig gegaan met het schrijven van het artikel over het tweede onderzoek dat ik hier ben begonnen in Berkeley. Dat moet de komende maand flink gaan rollen voordat we een reisje naar Europa gaan maken.

Tot over twee weken!

Doei,
Adiël

 

 

 

 
Sollicitatie en verblijfsvergunning PDF Print E-mail
zondag, 26 februari 2017 19:25

Hallo allemaal,

Saaie weken zitten er niet bij in het begin van dit jaar. Vorige week ben ik namelijk op dinsdag vertrokken naar San Jose State University voor een sollicitiatiegesprek van 1,5 dag daar. Dat was slechts ruim twee uur reizen met de metro en bus in plaats van één of twee vliegtuigen zoals bij de vorige gesprekken. Het ging best aardig voor mijn gevoel. In totaal heb ik daar twee praatjes gegeven: ééntje over onderzoek van de afgelopen jaren én een echte les van 75 minuten voor studenten. Daar tussendoor waren er ontbijten, lunches, en avondeten en vele praatjes met voornamelijk faculteitsleden en met een paleontoloog die hogerop zit in deze universiteit. Hele aardig mensen allemaal en heb zeker een goede indruk gekregen daar. De studenten komen van veel verschillende achtergronden zoals van Aziatische, Spaanstalige en internationale afkomst. De blanke mensen zijn zeker in de minderheid. Ergens in maart zal ik waarschijnlijk horen of ik het al dan niet geworden ben want er zijn nog drie kandidaten geweest. De sollicitie was nog niet helemaal over na die 2e dag, want heb die maandag erop nog met een ander faculteitslid gepraat via Skype voor ruim een uur, want hij kon er die weer ervoor niet bij zijn. Deze baan is vooral lesgeven en ook enig onderzoek.

Diezelfde week van de sollicitie in San Jose ben ik wederom uitgenodigd voor een sollicitiegesprek. De vierde al dit semester! Die zal half maart plaatsvinden in North Carolina bij het natuurhistorisch museum in Raleigh. Veel mensen ontmoeten natuurlijk én twee praatje geven op de 15e maart. Zie er zeker naar uit (net als bij die andere sollicitatiegesprekken overigens). Die baan, waarvoor waarschijnlijk vijf mensen zijn uitgenodigd, is met name onderzoek, de collectie beheren en uitbreiden, en meehelpen in het museum. 

alt

Door de Golden Gate brug komen veel vrachtboten binnen in het baaigebied. Hier een voorbeeldje geschoten in Richmond tijdens een fietstochtje.

Afgelopen week ben ik voor het eerst weer vier dagen op mijn kantoor geweest sinds half januari (maandag was het presidentsdag – een regenachtige vrije dag waarop ik thuis aan het werk ben gebleven). Zo heb ik onderzoek weer kunnen oppakken. Maar....op vrijdag was er nog een gesprek waarvoor ik behoorlijk wat tijd heb gespendeerd. Geen sollicitatiegesprek maar een gesprek samen met Cristina bij de Amerikaanse immigratiedienst in San Francisco over de aanvraag van een veblijfsvergunning voor mij. Natuurlijk hebben we ons voorbereid en diverse extra documenten verzameld voor het geval ze nodig zouden zijn, en een deel daarvan hebben we inderdaad gebruikt. Het gesprek duurde slechts 20 minuten en na 15 minuten liet de man al merken dat het goedgekeurd zou worden. Dat is fantastisch nieuws wat betekent dat ik vrij kan werken in en vrij kan reizen naar de VS zonder visum. Over twee jaar moet deze zogenaamde groene kaart, die ergens in maart in de bus zou moeten vallen, weer verlengd worden ondanks dat het een permanente verblijfsvergunning is. We hebben het gevierd met een etenje en we gaan nog een keertje bowlen. Het heeft behoorlijk tijd gekost in april – juli vorig jaar en ook veel geld met zo’n kleine 2000 dollar. Dat had nog veel duurder kunnen uitpakken als we een advocaat in de hand hadden genomen, maar het kan dus ook zonder als je je er maar goed in verdiept en met diverse mensen praat die het al eerder hebben gedaan. 

Ondertussen zijn er twee artikelen met ondergetekende als hoofdauteur in review. Ben benieuwd wanneer de uitslagen daarvan terug komen! Dit jaar zal er niet zoveel gepubliceerd worden als vorig jaar, maar het zijn wel heel bruikbare artikelen voor collega’s denk ik. Dit semester begeleid ik vijf bachelorstudenten met hun onderzoek, waarvan er drie nieuw zijn. Ze komen voornamelijk op vrijdag waardoor het behoorlijk druk is op die dag, zeker nu ze aan hun onderzoek beginnen. Meer het is leuk om ze te helpen om onderzoekservaring op te doen.

Tot over twee weken.

Adiël

 
Reisjes VS en Europa PDF Print E-mail
zondag, 12 februari 2017 21:56

Hallo iedereen,

Daar ben ik dan weer, ditmaal vanuit Californië na acht vluchten (steeds eenmaal overstappen) en vele treinreisjes in de afgelopen vier weken. Ben in de weer geweest en mede daarom is het blog verlaat. Hieronder volgt een korte samenvatting het verhaal in chronologische volgorde.

Ten eerste heb ik op de universiteit hier (UC Berkeley) een proefpraatje gegeven over mijn onderzoek als voorbereiding op sollicitatiepraatjes. Na afloop heb ik nuttig commentaar gekregen van mijn supervisor en promovendi en -da. Het bleek eigenlijk alleen nog maar te gaan om het verbeteren van het spreken en niet zozeer de powerpointpresentatie zelf. Daar ben ik mee aan de slag gegaan en die vrijdag ben ik er nog eens mee aan de slag gegaan. Diezelfde week is eindelijk het artikel verzonden over de grootte van boorgaten in schelpen. Nu wachten we af of het naar de reviewfase gaat want het blad is zeer selectief. Voorlopig heb ik nog niets gehoord na twee weken.

Op zondag ben ik vertrokken naar Texas (College Station) via een vliegreis van San Francisco en Houston. Een paar uur van tevoren kreeg ik het schema te zien voor de komende 2,5 dag. Die zat vol met een praatje en ontbijt, lunch en avondeten met in totaal dertig mensen van met name de faculeit geologie. Goed gegeten trouwens bij een biefstukrestaurant, een Indiër, Chinees, en nogmaals een biefstukrestaurant. Op maandag heb ik mijn onderzoekspraatje gegeven. Verder waren er veel gesprekjes van een half uur met diverse faculteitsleden. Er zijn veel mogelijkheden tot samenwerking, veel apparatuur om te gebruiken, de sfeer binnen de faculteit was positief, en er werken relatief veel jonge professoren. Ook al waren het lange dagen, ik was niet zo vermoeid als verwacht, mede omdat men enthausiast was over de universiteit en de mogelijkheden. Er kwamen na mij nog drie andere kandidaten dus ik zal pas in maart weer iets horen als mij een aanbod wordt gedaan. Na een vluchtje terug weer twee dagen op kantoor geweest en daar kennisgemaakt met mogelijke toekomstige PhD studenten binnen ons groepje hier. Daarnaast heb ik ook een bachelorstudente geinterviewd voor een onderzoekje binnen ons onderzoeksgroepje en afgelopen vrijdag nog twee. Het komt erop neer dat ik waarschijnlijk 5 bachelorstudenten onder mijn hoede krijg voor de rest van het semester. Leuk!

Twee weken geleden op zaterdag was het weer vliegen, maar dan naar Europa. Via Amsterdam en een nachtje in ’t Loo de volgende dag de trein genomen in de vroege ochtend naar Erlangen in Duitsland voor praatjes op de universiteit daar. Eentje over mijn onderzoek en een over de koolstofkringloop. Direct na elkaar, maar dat ging ook wel goed denk ik. Daarna een gesprekje met committee van 14 mensen en daarna met 5 studenten gevolgd door een rondleiding en een diner bij de Indiër. Ook hier was het leuk en zijn er mogelijkheden voor diverse samenwerkingen. Hier zijn zelfs 6 kandidaten in plaats van 4 zoals in Texas. Op 1 februari ben ik weer naar Nederland gereist waar ik een aantal dagen heb gespendeerd totdat de vlucht weer is gegaan op 8 februari vanaf Amsterdam via Dublin naar San Francisco. Natuurlijk heb ik familie gezien in het weekend en vrije tijd na het reguliere werk.

alt

Eten op een zondag met ouders en broers + aanhang. Foto door pa.

Er is voorlopig nog één sollicitatiegesprek te gaan, en deze is in Californië. Die zal volgende week plaatsvinden op de San Jose State University, wat slechts anderhalf uur ten zuiden is van waar we wonen in Californië. Dat is nog eens makkelijk! Dat zal ongeveer anderhalve dag duren want de faculteit in niet zo groot als die in Texas. Hier mag ik twee praatjes geven: eentje is een klas leiden over een onderwerp naar keuze en dan is er het onderzoekspraatje. Die laatste zal niet veel verschillen van de twee die ik al heb gegeven in de afgelopen maand.

Over spannende gesprekken gesproken: later deze maand volgt nog een gesprek, maar dan met één of misschien meerdere personen van de immigratiedienst over een eventuele verblijfsvergunning voor mij nav huwelijk van vorig jaar. We hebben de formulieren daarvoor midden juli vorig jaar verstuurd. Cristina moet ook mee naar San Francisco daarvoor en krijgt dus hoogstwaarschijnlijk ook vragen.

Tot de volgende keer over twee weken.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 12 februari 2017 22:01
 
Circus in San Francisco PDF Print E-mail
maandag, 16 januari 2017 03:38

Ha allen,

Nog even terugkomen op Kansas. Op maandag de 2e januari zijn we naar de Cosmosphere in Hutchinson geweest met z’n vieren (ouders C en wij). In dat toch enorme museum, waar je een dag nodig hebt om alles te lezen, staat de ontwikkeling van de ruimtevaart centraal. Van de vroege ontwikkeling van raketten tijdens het laatste deel van de Tweede Wereldoorlog tot de ruimtevaartwedloop tussen de Russen en Amerikanen in de jaren vijftig en zestig. Vooral het eerstegenoemde was me niet goed bekend, en het was zeker interessant om hier meer van op te steken. Die Duitsers waren hun tijd ver vooruit. De Duitse hoofdman van raketontwikkeling is na de oorlog met veel andere Duitsers in de VS beland met veel materieel en heeft zo de ruimtevaart hier een enorme impuls gegeven. Voordat we het museum betraden was er nog een aardig filmpje over natuurrampen: veel spectaculaire beelden maar (te) weinig informatie.

alt

De Cosmosphere in Kansas.

Op woensdag weer terug gevlogen naar San Francisco met enige vertraging. Daar kwam nog een uur vertraging bovenop toen de metro niet verder kon net voordat we San Francisco in gingen vanwege een ongeval. Toch goed aangekomen en de dagen erop weer op kantoor geweest. Het was nog heel rustig, want het semester begint pas aankomende week. Dat weekend een artikel verder afgemaakt en verzonden op maandagavond. Eindelijk! De experimenten over hoe snel krabben, kreeften en garnalen vervallen vonden in 2015 en begin 2016 plaats. Wordt zeker dit jaar nog gepubliceerd en denk dat het zeer bruikbaar zal zijn voor collega’s. Datzelfde weekend nog even naar Star Wars Rogue One geweest aan de andere kant van de heuvel hier in Albany. Best een leuke film en we hadden heuze fauteuils om in te zitten. Wel kwamen we aan de laten kant zodat we vooraan belandden.

Afgelopen week flink gewerkt aan het afronden van een ander artikel over boorgaten in fossiele schelpen, maar ook al enig voorbereidingswerk gedaan voor het onderzoekspraatje in Texas (23 of 24 januari) en later deze maand op de 31e in Duitsland. Daar komt nog een praatje bij eind februari in San Jose, een uurtje ten zuiden van hier (als er geen verkeer is, haha). Daar geeft Cristina nu les. Het wordt dus een spannende en heel drukke anderhalve maand met veel reizen en kennismaken met veel mensen op drie universiteiten. Ben zeer benieuwd.

Om toch nog een beetje te ontspannen, zijn ze naar het circus (Cirque du Soleil – Luzia) geweest op woensdagavond in San Francisco. Dat was een cadeautje voor Cristina. Het is wellicht 20 jaar geleden dat ik in een circus ben geweest! Het was best leuk om te zien, al waren er geen dieren. Vele stuntmannen en -vrouwen (bal, ringen, trampolines, bruggen, etc.) maakten de twee uur durende show vol in een voor ~80% gevulde grote tent. Mijn favorieten waren een voetbalkunstenaar en een Tarzan-achtige man die in de ringen slingerde. Noemenswaardig is ook een ongelofelijk lenige jongen die letterlijk met z’n achterste het hoofd kon aantikken en benen bijna elke richting op kon krijgen. Bijzonder bizar om te zien.

alt

Artiesten van de Cirque du Soleil – Luzia voorstelling.

Komende week hopelijk het boorgaten-artikel verzenden, het eerste artikel wat ik vooral hier in Berkeley heb gedaan. Daarnaast een proefpresentatie van het onderzoekspraatje geven en verder voorbereiden op de bezoeken aan Texas en Duitsland. Aankomende zondag vlieg ik al naar Texas.

Tot over twee weken met veel nieuws waarschijnlijk.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 17 januari 2017 03:48
 
Feestdagen in Kansas PDF Print E-mail
maandag, 02 januari 2017 00:10

Dag lieve mensen,

Gelukkig Nieuwjaar aan iedereen! Wij zijn hier in Kansas opgebleven tot even na middernacht. Nauwelijks vuurwerk hier dus er was geen reden om naar buiten te gaan zoals in Nederland. Een drankje voor het naar bed gaan is ook prima. Mis wel elk jaar de oliebollen en appelflappen, maar wellicht dat er nog enkele over zijn over een maandje als ik in Europa ben. Ja want over een maandje vlieg ik richting Europa voor een praatje bij een universiteit in Duitsland.

Een paar dagen geleden ben ik uitgenodigd voor twee dagen in Texas om daar een praatje te geven en met de mensen te praten van de universiteit daar. Dat is ook in januari, en al over drie weken overigens dus zal zeer binnenkort beginnen met de voorbereiding daarvoor. Het Skypegesprek in december is blijkbaar voldoende geweest voor een uitnodiging, waar ik erg blij mee ben natuurlijk. Eea betekent dat ik niet heel veel in Californië zal zijn eind januari – begin februari.

Voor de kerst en nieuwjaar zijn op woensdag de 21e december naar Kansas gevlogen via Las Vegas, waar we overigens niet de gokkasten op het vliegveld hebben gebruikt in de 2,5 uur overstaptijd die we hadden. Een dagje laten kwamen Sean en Britta met de kids (Oliver, 2 jaar; en Simon, 1 jaar) om de kerst te vieren bij Jennifer en Ross, de ouders van Cristina. Wat een energie hebben die kinderen! Heel vroeg opstaan en spelen, en ’s avonds toch nog proberen te spelen als ze al in bed liggen. Maar wel heel leuk natuurlijk om ze weer te zien voor het eerst sinds augustus vorig jaar toen we Britta en Sean hebben bezocht in Minnesota voor onze reis naar Yellowstone/Grand Teton verder naar het westen. Voor kerst heb ik een zeer goede theepot en een waterfles gekregen. Die zullen zeer veel gebruikt worden!

alt

Uitpakken van de cadeaus vanaf half acht in de ochtend op de 25e. Ik dacht echt dat het een grap was, maar dat bleek niet zo te zijn. 

Helaas heb ik een flinke verkoudheid opgelopen, waarschijnlijk tijdens de vliegreis dus ik ben zo’n beetje de hele vakantie aan het snotteren en hoesten geweest, net zoals enkele andere mensen hier helaas. Veel binnen gezeten daarom, werk opgeknapt, spelletjes gedaan en natuurlijk darten gekeken. Ik ben zeer benieuwd naar de halve finale en finale van het wereldkampioenschap darts later vandaag en morgen. Voor het kerstdiner en ook een dagje eerder zijn we naar de grootmoeder van Cristina geweest in hetzelfde dorpje. Daar gaan we een dezer dagen nog een keertje naar toe voordat we op de 4e januari terugvliegen via Phoenix, Arizona, naar het baaigebied van San Francisco.

Toch nog even een korte terugblik op 2016. Het was een zeer speciaal jaar met maar liefst twee bruiloften (Florida en Nederland) met familie en vrienden. Wat wil je nog meer. Dan was er nog een reisje naar Frankrijk, en een verhuizing van de ene kant van de VS naar de andere kant voor Cristina en veel van onze spullen. We hebben veel mooie plaatsen gezien op die 8-daagse reis. 2017 zal vast iets rustiger worden toch?

Tot de volgende blog over twee weekjes.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 17 januari 2017 03:49
 
afsluiting semester PDF Print E-mail
zondag, 18 december 2016 22:55

Ha allemaal,

Mijn nieuwe matras en het onderstel staan inmiddels alweer bijna twee weken in onze slaapkamer. Het slaapt best goed al was het even wennen in de eerste twee nachten. De ruimte onder het bed is flink opgevuld met allerlei spullen die ofwel nog in de woonkamer ofwel in de slaapkamer stonden. Inmiddels staat hier de verwarming redelijk vaak aan met maximumtemperaturen van rond de 14 graden (jaja het is echt winter hier ;) ), al warmt de late middagzon ons appartement lekker op tot 20 graden. Tenminste, als het zonnig is want het aantal bewolkte en regenachtige dagen is flink toegenomen in de afgelopen anderhalve maand. Zo viel er op donderdag maar liefst meer dan 40 mm regen.

Al fiets ik uren in de week van en naar het werk en gaan we in het weekend vaak naar de sportschool en tafeltennissen, toch blijft er verder niet heel veel tijd over om aan sport te doen. Maar.....afgelopen week hebben we op woensdagavond een bowlingballetje of 40 geworpen als afsluiting van het semester met onze paleo-groep van Berkeley. Dat was alweer meer dan een jaar geleden zo niet langer, met een vriend uit Nederland destijds. Deze knakker is het nog niet helemaal verleerd, want tot mijn verbazing won ik beide potjes van 9 mensen in totaal. Het ziet er niet uit van achteren, want mijn rechterbeen schijnt een eind de lucht in te zwaaien, maar mikken lukt blijkbaar nog steeds gezien de spares en af en toe strikes. Cristina deed het ook bijzonder goed tijdens het twee potje met een score van 146 als ik het me goed herinner. Als afsluiting van het jaar waren er begin december ook een etentje van de bond van postdocs en een bijeenkomst van het paleontologiemuseum. Biertje erbij en praten maar.

alt

Na het bowlen. Deed nog zo mijn best om te bukken, maar de kleinste persoon ging achter me staan (of ik ging ervoor staan).

Het sollicitatieseizoen is ten einde voor dit semester. Afgelopen week heb ik er nog weer eentje verstuurd en ik heb een Skype-gesprekje gehad met een universiteit in Texas. Als dat volgens hen goed is gegaan (al ging het best goed m.i.), dan zou er binnenkort een uitnodiging kunnen volgen voor gesprek op de campus voor begin volgend jaar. Ben benieuwd, net als veel andere kandidaten die net zo’n gesprekje hebben gehad.

De onderzoekswerkzaamheden gaan lekker door. Eén artikel is nog steeds in de afrondende fase en ik heb flinke progressie geboekt met een ander artikel in mijn spaarzame vrije tijd. Hopelijk zijn ze beiden min of meer af een het einde van het jaar of anders in januari. (Goed) onderzoek kost altijd meer tijd dan je denkt, maar de echte vraag is hoeveel meer tijd het kost. Ter afsluiting van het semester hebben de twee bachelorstudenten die ik begeleid met een onderzoekje voor een aantal uur in de week verteld over hun voorlopige resultaten. De intentie is om volgend semester door te gaan met allebei of één van hen, afhankelijk hoeveel tijd zij hebben tussen al hun klassen door.

Volgend jaar ga ik zeker stemmen voor de Nederlandse verkiezingen. Het registratiewerk is geregeld en moeders gaat namens mij een stem uitbrengen. Als ik de huidige peilingen zo zie, is kabinetformatie niet eenvoudig.

Op woensdag vliegen we overigens naar Kansas voor de feestdagen om de ouders van Cristina te bezoeken. Daar zullen de zus en zwager van Cristina uit Minnesota inclusief kleine neefjes ook zijn, terwijl de andere zus en zwager in China blijven. Volgende keer dus een blog vanuit koud Kansas, al zit een witte kerst er waarschijnlijk niet in. Toch maar even een sneeuwdans doen aankomende donderdag.

Goede kerstdagen iedereen!

Doei,

Adiël

 

Laatst aangepast op zondag, 18 december 2016 23:01
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL