Logo
 
Nederlands
Blog
China PDF Print E-mail
zondag, 31 maart 2019 21:42

Hallo allemaal,

Ben weer terug van het volgende reisje, ditmaal naar China zoals gemeld in de vorige blog. Na een aantal dagen op het kantoor ben ik op donderdag de 21e in de middag vertrokken. Gelukkig had ik een rechtstreekse vlucht van San Francisco naar Wuhan in China, maar die vlucht duurde wel ca. 13 uur en 40 minuten lang. Gelukkig kreeg ik een goede zitplaats aan het raam met niemand naast me. Heb een aantal uren geslapen om de tijd te overbruggen, maar ook om niet helemaal kapot aan te komen. Aangekomen werd ik opgehaald door een wetenschappelijke doctor en een chauffeur op een regenachtige avond. Ik was best vermoeid en na avondeten dichtbij het overigens erg goede hotel ben ik naar bed gegaan die zaterdagavond. Zaterdagavond? Ja, want inmiddels was het een dag later want China ligt maar liefst 15 uur voor op de westkust van de VS. De dag erop heb ik kunnen uitslapen, een goed ontbijt gehad en daarna naar de universiteit om met de professor te praten die me had uitgenodigd. Bovendien was er een lunch met hem en een aantal van zijn studenten. Inmiddels had ik Chinese yuan biljetten kunnen krijgen uit de muur na veel geldautomaten te hebben geprobeerd. De volgende dag wilde ik graag een gedeelte van de stad zien en samen met de man die me had opgehaald op het vliegveld, ben ik zowel naar het Hubei Provincial Museum (vooral archeologie) als de Yellow Crane Tower geweest. En beiden waren zeer de moeite waard! In de avond begon het forum waar ik voor uitgenodigd was met enkele traditionele dans- en komiekvoorstellingen.

alt

Yellow Crane Tower op een bewolkte maar mooie dag.

De volgende dag heb ik een praatje gegeven en mensen ontmoet en datzelfde gold voor de dag erna: een praatje over mijn onderzoek en nog meer ontmoetingen, waaronder een goed diner met andere jongere mensen en professoren aan een enorme ronde tafel. Na een zogenaamde en populaire hotpot lunch de volgende dag ben ik naar het vliegveld gebracht. Via Guangzhou ben ik weer teruggevlogen op woensdag, wederom aan het raam met niemand naast me op de langste vlucht. Heb enig werk kunnen verzetten in het vliegtuig waaronder twee reviews.

alt

Eén van de twee poorten naar de universiteit in de binnenstad van Wuhan. Zoals je ziet, was dit één van de officiële dagen.

De rest van de week ben ik thuis gebleven om uit te rusten van de leuke maar vermoeiende reis en vanuit huis te werken. Heb zelfs langer dan 12 uur geslapen twee nachten geleden en dat is erg lang geleden. Het lijkt erop dat ik nogmaals naar China ga binnenkort en wel met Cristina ditmaal om Wuhan nogmaals te bezoeken.

In de afgelopen weken was er ook enig wetenschapsnieuws. Een artikel samen met Cubaanse en Braziliaanse collega’s over boorgaten door slakken in de schelpen van fossiele mosselkreeften is online gepubliceerd in het bekende tijdschrift Palaeontology. Daarnaast heb ik samen met Cristina een artikel over fossiel hurkkreeften afgemaakt en verzonden naar een tijdschrift. Ook leuk om even te vermelden was een concert van Nederlands grootste muziekexportproduct in San Francisco alweer bijna twee weken geleden: Within Temptation was goed!

Tot over twee weken!

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op donderdag, 11 juli 2019 04:52
 
nog een vliegtuig PDF Print E-mail
maandag, 18 maart 2019 05:13

Hallo allemaal,

De vorige keer was ik er net weer van een reisje naar de oostkust van de VS en dat is anderhalve week later niet anders. Dit nieuwe reisje was slechts drie dagen. Ik heb het prima naar mijn zin gehad in de buurt van Boston waar ik faculteitsleden heb ontmoet en een praatje van een half uur heb mogen geven. Afgelopen maandag vroeg in de ochtend ben ik vertrokken met een rechtstreekse vlucht vanuit San Francisco, met gelukkig slechts een uurtje vertraging in tegenstelling to andere reisjes onlangs waarbij vluchten geannuleerd werden tot twee maal toe. Met een taxi ben zo bij het goede hotel, gelieerd aan het Hilton, beland en daar direct naast was een goed restaurant te vinden voor het avondeten. De volgende dag ben ik ca. 12 uur druk geweest om met diverse mensen te praten en een praatje te geven dus. Vroeg in de ochtend van de volgende dag weer vliegen. Dit was wederom een rechtstreekse vlucht en bovendien had ik ditmaal niemand in mijn rij zitten in het vliegtuig. Zo heb ik lekker ruim enig werk kunnen verzetten en een filmpje kunnen kijken, terwijl de meeste mensen aan het slapen waren.

alt

Mooie hotelkamer!

Direct na terugkomst in San Francisco heb ik mijn Chinese visum opgehaald. Die had ik de week ervoor aangevraagd, maar ik moest mijn paspoort en de aanvraagformulieren achterlaten. Dit is overigens een normaal toeristenvisum om de enorme stad Wuhan later deze maand te bezoeken. Daar ben ik uitgenodigd om diverse mensen te ontmoeten en een praatje te geven. Nou, die aanvraag is gelukt en met enkele uren wachten voor de aanvraag zelf én iets korter voor het ophalen afgelopen week kan ik naar Wuhan toe. Sterker nog, donderdag vlieg ik al, rechtstreeks naar Wuhan vanuit San Francisco, dus dat is erg fijn. Op de terugweg wel eenmaal overstappen binnen China. Dit wordt mijn tweede keer ik China want ik ben er 9 jaar geleden ook al geweest (Shanghai en Peking, waar ook blogs over te vinden zijn), samen met Cristina.

Tussen het reizen door en in de vliegtuigen terug kom ik aan normaal werk toe. Daartoe behoort onder andere het begeleiden van bachelorstudenten hier op de UC Berkeley. Ik help vijf studenten dit semester, al moeten we constant schuiven met de tijden vanwege mijn reisjes. Zo had ik ze afgelopen vrijdag alle vijf tegelijk, wat een record voor me is! Gelukkig werken de meesten redelijk zelfstandig dus het was te doen. Qua onderzoek is een artikel over fossielen uit Spitsbergen nu officieel publiceerd met paginanummers. Hier is het artikel gratis te downloaden. Vandaag kreeg ik hert verzoek van Elsevier of ik nog een keer naar proefdrukken van een groot artikel over predatie in de vroegere oceanen wilde kijken, en wel graag binnen 24 uur. Dat is gelukt. Tussendoor ben ik voor het eerst sinds jaren bezig geweest met Nederlandse fossielen. Dit was op uitnodiging en heb ja gezegd omdat het me leuk lijkt. Dit omvat een Engelstalig boek over fossielen van ~245 miljoen jaar oud uit de Winterswijkse steengroeves. Mijn hoofdstuk gaat over de geleedpotigen en is inmiddels ingediend en ik werk samen met een collega aan andere invertebraten. Ook ben ik flink bezig samen met Cristina om de laatste hand te leggen aan een – denk ik – opzienbarend artikel over fossiele hurkkreeften van ~150 miljoen jaar gevonden in oostelijk Oostenrijk halverwege de vorige eeuw en door ons geleend uit het natuurhistorische museum Wenen. Later meer daarover.

Over twee weken ben ik weer met een blog over de volgende reis.

Adiël

 
weer op reis PDF Print E-mail
woensdag, 06 maart 2019 05:48
Hallo,
 
Daar ben ik weer na ruim twee weken na twee reisjes naar de oostkust van de VS. Laat in februari ben ik vertrokken naar Virginia voor gesprek voor een baan. De reis ging prima tot de laatste van de drie vluchten. Die werd geannuleerd maar gelukkig kon ik worden opgehaald door één van de mensen van het museum. De anderhalve dag daarna heb ik twee praatjes gegeven, met veel mensen gepraat en het museum inclusief de enorme collectie gezien. Het waren leuke maar vermoeiende dagen. De volgende reis was naar Florida naar de stad Gainesville, waar ik al drie jaar heb gewerkt in het museum in het verleden. De positie in de faculteit geologie daar is vooral gericht op lesgeven, maar op die faculteit had ik al drie vakken lesgegeven dus ze kenden me al een beetje. Dat duurde twee volledige dagen want er zijn behoorlijk veel faculteitsleden om te ontmoeten. Mijn onderwijspraatje over aardbevingen ging best aardig, ook volgens de faculteitsleden. Natuurlijk heb ik collega’s in het museum, waar ik nog steeds mee samenwerk aan onderzoek, ook gezien en gesproken over verschillende projecten die bijna af zijn. Heb zelfs mogen blijven overnachten bij een goede collega en vriend en wat natuur kunnen zien in Gainesville. Al met al geslaagde reisjes en heb veel mensen kort leren kennen. De positie in Virginia gaat niet lukken heb ik al vernomen en van Florida heb ik nog niets gehoord, maar het kost vaak tijd voordat je überhaupt iets hoort vanwege de vele regels en papierwerk op veel universiteiten. Het is wel lekker om nu weer even terug te zijn en minder te reizen voor een week+. Het minder reizen geldt vooral voor april overigens, want in maart ga ik weer airmiles sparen. De komende twee maanden zijn erg spannend voor zowel Cristina en mij. 
 
alt
Paynes Prairie Preserve State Park.
 
Tussen de reisjes door probeer ik zo goed als mogelijk mijn studenten te begeleiden met hun onderzoek. De meesten zijn redelijk zelfstandig gelukkig en hebben niet heel veel hulp meer nodig. Zij werken allemaal aan spannend onderzoek wat zo goed als zeker publikaties gaat opleveren in de toekomst. Over publiceren gesproken: een artikel over eten en gegeten worden in oceanen in het verleden in samenwerking met verschillende collega's in de VS, Europa en India is gepubliceerd na enkele jaren werk, maar vooral vorig jaar zomer. Hier is alvast de proefdruk te zien.
 
Cristina is afgelopen week weer volledig aan het werk gegaan na haar operatie van vorige maand. Dat is erg fijn. De week ervoor heeft ze een aantal halve dagen kunnen maken. Nu maar hopen dat de operatie enig effect sorteert. 
 
De volgende blog komt uit Californië na weer een reisje, wederom naar de oostkust. 
 
Tot de volgende keer!
Adiël
 
Nog een reisje PDF Print E-mail
zondag, 17 februari 2019 21:56

Hallo iedereen,

Een paar maanden geleden dacht ik dat februari de eerste maand zonder een vliegreis zou zijn sinds juni. Dat bleek niet zo te zijn want ik heb drie reisjes gepland, waarvan er inmiddels één voorbij is. Dat was een kort reisje naar Milwaukee in Wisconsin afgelopen. Gelukkig heb ik er wel naar toe kunnen gaan ondanks dat de vlucht naar Milwaukee geannuleerd was door regenweer en technische problemen in Oakland. Via Las Vegas in plaats van Denver ben ik er drie uur later dan gepland toch nog geland in Milwaukee. De terugreis was een stuk gemakkelijker want ondanks een stop in Denver kon ik gewoon blijven zitten in hetzelfde vliegtuig. In Milwaukee, waar ook een schaatsbaan is zoals de schaatsliefhebbers weten, heb ik een praatje heb gegeven op de universiteit over mijn onderzoek en met diverse mensen waaronder studenten en professoren gepraat. Het was een leuke ervaring en de mensen waren bijzonder aardig! Natuurlijk was het er koud met een flinke laag sneeuw, want Milwaukee ligt in het noorden van de VS aan Lake Michigan, een anderhalf uur ten noorden van Chicago.

Tussen de reisjes door ben ik natuurlijk normaal aan het werk, zoals het afmaken van een beursvoorstel voor een onderzoek en het reviseren van manuscripten. Eén onderzoek in samenwerking met collega’s uit Polen, Zweden, Duitsland en Japan is overigens onlangs gepubliceerd! Dat gaat over een vroegere oceaanbodem op Spitsbergen waar methaan omhoog borrelde. Dat gas diende als voedsel voor bacteriën en schelpen. Er kwamen ook kreeften en gewervelden in deze omgeving voor. Kijk hier eens om het artikel gratis te bekijken. Nu het semester een paar weken bezig is, begint het onderzoek in samenwerking met bachelorstudenten weer. Twee van vorige semesters gaan door met hun onderzoek, één is er nieuw en nog twee nieuwe studenten beginnen later deze week (Seth helpt hun op weg in de komende weken en later neem ik het over). De studenten doen onderzoek naar krabben van diverse vindplaatsen en schelpen van Panamese wateren. Leuk om weer aan de slag te gaan met hen!

Niet afgelopen vrijdag maar de vrijdag ervoor was een ongewoon spannende dag. Cristina moest namelijk naar het ziekenhuis voor een operatie. Dat is allemaal goed gegaan gelukkig en ze is nu herstellende. Dat betekent ook dat ondergetekende het huishuiden alleen doet, maar gelukkig hebben niet een heel groot appartement vanwege de enorme kosten voor de huur hier. Misschien dat ze aankomende week weer met wat werk kan aanvangen.

Aankomende week ga ik op reis maar naar de oostkust van de VS, maar over twee weken ben ik er weer voor de volgende blog.

Doei,

Adiël

 
Belgenland PDF Print E-mail
zondag, 03 februari 2019 23:42
Hallo allemaal,
 
Waar was ik gebleven? Even kijken naar de vorige blog. Oh, ik zie het al: België. Om verder te gaan met dat verhaal kan ik ten eerste vertellen dat het huisje erg groot en mooi en hoog gelegen was met uitzicht op het dorpje Trois Ponts. Zelfs zo hoog dat één auto moeite had om de heuvel op te komen soms. De hele familie van 11 nu in totaal was er inclusief de kleine Iven, wiens favoriete bezigheid slapen en drinken is - uiteraard. Ondanks het regenachtige weer en later iets sneeuw die week, hebben we diverse activiteiten buitenshuis kunnen doen. Zo zijn we op een berg met uitkijktoren geweest, naar een heuse Belgische bierbrouwer (met bierproeven uiteraard), naar een behoorlijke waterval te voet, bowlen waar ik ze weer eens heb laten zien hoe het moet haha, en naar een echt kasteel.
 
Dat kasteel was erg leuk ondanks de kou want lang niet overal was verwarming in de vele vertrekken. Dat kasteel Reinhardstein lag niet op een heuvel maar in een dal langs een oude handelsroute in het verre verleden. Omdat breur Barney in het Engels i.p.v. Nederlands sprak over te telefoon om na te gaan of ze open waren, hadden ze een Engels-sprekende gids laten komen. Natuurlijk was er ook een Nederlands-sprekende gids en dus zijn Cristina en ik met de Engelse mee geweest en de rest met de andere gids. Bovendien duurde die van ons zelfs 25 minuten langer. Kastelen blijven boeiend!
 
alt
Het valt niet mee om een foto te krijgen waarbij iedereen naar de camera kijkt....maar hier is een poging. Foto: Dominick
 
De rest van de vakantie was vooral binnen zitten en spelletjes spelen zoals darts, klaverjassen en nog andere spelletjes. Ik heb bijzonder goed geslapen moet ik zeggen en lang ook tijdens die vakantie. Ten dele waarschijnlijk omdat we met een jetlegje te maken hadden, maar het was ook redelijk stil en niet te warm op zolder waar Cristina en ik sliepen. Na een weekje was het alweer afgelopen en terug naar Nederland. Het was een mooie en ook unieke vakantie in België. De volgende dag zijn we op de verjaardag van Renée geweest, waar ik nog nooit geweest was, want wanneer ben ik nu half januari in Nederland? De volgende dag was het terug vliegen naar Californië. Wel jammer dat zo’n leuke vakantie, al heb ik niet helemaal niets gedaan, alweer zo snel voorbij is.
 
De volgende weken ben ik deels op het kantoor geweest en thuis. Dat kwam door een aantal videogesprekken en door een reisje naar Tampa in Florida waar ik een praatje heb gegeven op de universiteit en met mensen heb gepraat. Tussendoor flink werken aan een revisie van een groot artikel. Overigens, net voor de vakantie naar België heeft de stichting Imara van mijn ouders en de buren een gemeentelijke erepenning mogen ontvangen omdat ze er al 20 jaar mee bezig zijn. Veel mensen en projecten in Oekraine zijn ondersteund met het opgehaalde geld middels diverse markten waar vooral veel zelfgemaakte spullen worden verkocht. Het verhaal over de penning is hier te lezen. Ze zijn ook op FaceBook te vinden overigens.
 
Tot de volgende keer over twee weken naar schatting!
 
Hartelijke groeten,
Adiël
Laatst aangepast op maandag, 04 februari 2019 00:26
 
reisjes gaan door PDF Print E-mail
zondag, 13 januari 2019 20:47

Hallo,

De vorige blog kwam uit Kansas en deze uit België. Sinds Kansas zijn we een ruime week thuis geweest van de 31e december tot de 10e januari. De vluchten op 31 december gingen via Las Vegas en dat gaf een mooi uitzicht op de stad vanuit de lucht evenals de laatste zonsondergang van 2018 een tijdje later boven Californië. Ik had namelijk de goede kant van het vliegtuig gekozen. Met nieuwjaar waren we weer thuis en, ondanks het tijdsverschil met Kansas van twee uur, zijn we tot na middernacht opgebleven. Ook al is er al vuurwerk op de 4e juli, toch was er ook dit jaar vuurwerk van de 31e op de 1e. We konden het zelfs goed zien vanuit ons appartement! Op de 2e januari moesten we weer aan de slag op het werk, maar ik de flinke verkoudheid meegenomen vanuit Kansas en heb daarom maar vanuit huis gewerkt. Het was bijna over en toen kwam alweer de volgende vlucht naar Amsterdam via Ijsland.

alt

De laatste zonsondergang van 2018 gezien vanuit het vliegtuig boven Californië.

Op de 7e december vorig jaar waren mijn ouders 40 jaar getrouwd en ze wilden graag met het hele gezin en aanhang nog een keer op vakantie. De vertaging in San Francisco viel nog mee met ruim een uur en zo hebben de vlucht in Ijsland toch nog makkelijk kunnen halen. In Amsterdam zijn we op de trein gestapt naar Arnhem waar mijn ouders ons hebben opgehaald. Twee-en-een-half uur later waren we in Trois Pont in de Belgische Ardennen, waar een enorm huis met 6 slaapamer was afgehuurd met een mooi uitzicht op het stadje. Daar verblijven we een week. Het is koud en regenachtig in België momenteel, maar er is voldoende in het huisje te doen voor degenen die niet stil willen zitten. Een dartbord is tijdelijk van Nederland naar België verhuist en er is een tafeltennistafel beneden. Diverse uitstapjes zullen ook gemaakt worden.

Voor het werk ben ik in de ruime week in Californië bezig geweest met een revisie van een groot manuscript die nu bijna af is. Dat duurt wat langer dan verwacht omdat het iets meer werk is dan verwacht en omdat de verkoudheid niet meehelpt. Hopelijk gaat het deze week ik België over.

De volgende blog komt waarschijnlijk uit Californië op de 26e. Zondag de 27e vertrek ik namelijk naar Tampa voor een paar dagen om de universiteit daar te bezoek en een praatje te geven.

Doei,

Adiël

 
kerst in Kansas PDF Print E-mail
dinsdag, 01 januari 2019 08:03

Hallo,

Deze blog komt niet uit Kansas maar uit Californië. Een aantal uren geleden zijn we weer thuis aangekomen na bijna twee weken op bezoek te zijn geweest bij de ouders van Cristina. We zijn op de 19e vertrokken zonder veel slaap want ons vliegtuig vanuit San Francisco vertrok al om 5:40. Lekker rustig op de weg en ook op het vliegveld, maar toch maar niet meer de volgende keer als we het kunnen vermijden. Een paar dagen later zijn Sean & Britta Murphy met de neefjes aangekomen met de auto vanuit Minnesota. Aric & Melanie wonen in China en konden niet komen. Op de 25e om ca. 7:30 hebben we cadeaus uitgepakt bij de kerstboom. Waarom zo vroeg? Dat is nu eenmaal de traditie als de kinderen zo jong zijn en ze niet enorm goed in wachten zijn. Ze wilden het al een dag eerder uitpakken zelfs! Een aantal dagen later zijn zij weer vertrokken vroeg in de ochtend. Wij zijn nog een aantal dagen langer gebleven. Omdat bijna iedereen verkouden was, hebben we niet veel anders gedaan dan binnenzitten, een praatje maken, en enkele spelletjes spelen. Het is uiteraard kerstvakantie! Al met al een leuke tijd. Beide ouders van Crisitina hebben ons afgezet in Wichita

alt

Kerstdiner in Kansas. Foto door moeder van Cristina.

Sommigen kunnen het niet laten om toch wat werk te verzetten in de vakantie, of aan de hobby te werken zoals ondergetekende. Bovendien hadden we niet alle dagen dat we in Kansas waren vakantie. Nog voor de kerst heb ik twee artikelen in samenwerking met collega’s af kunnen krijgen. Ben ik erg blij mee! Eén artikel gaat over spieren en spieraanhechtingspunten in fossiele krabben, kreeften en garnalen, in samenwerking met enkele studenten in Florida en collega’s uit Frankrijk, Slowakije en Denemarken. Daar zijn we al in 2015 mee begonnen, maar in de laatste maanden is het in een stroomversnelling geraakt om een deadline te halen. Met dit soort onderzoek heb ik minder ervaring dus ik ben heel benieuwd wat de reviewers er van gaan vinden. Het andere artikel behelst parasitaire zwellingen in fossiele krabben en kreeften. Dit onderzoek is vorige jaar gestart in Wenen samen met Cristina; dit artikel is het eerste product van dit lopende onderzoek. Voor wie al een kijkje wil nemen naar de resultaten, kun je hier klikken om een zogenaamde preprint te bekijken, wat een artikel is dat nog niet door reviewers is beoordeeld. Dat geeft iedereen de gelegenheid om commentaar te geven, wat van harte welkom is. Tussen kerst en oud en nieuw ben ik zo nu en dan een groot artikel over predatie aan het reviseren geweest en ben verder gegaan met een ander leuk artikel in samenwerking met Cristina. Daar later meer over in de komende blogs.

Het verzoek om mijn permanente verblijfsvergunning te verlengen, waar ik het in de vorig blog over had, is aangekomen bij de Amerikaanse immigratiedienst. Sterker nog, ik heb nu al een brief dat het ontvangen is en waarmee ik 18 maanden verder kan totdat de aanvraag is behandeld. We gaan ervan uit dat het goedgekeurd zal worden, want we hebben voldoende documenten aangeleverd daarvoor. Voor internationaal reizen is het nu een kwestie van de groene kaart meenemen én deze formulieren. Die formulieren gelden ook als werkvergunning.

De volgende blog over ca. twee weken komt niet uit Californië, maar uit België. Mijn ouders wilden graag met iedereen nog een keer op vakantie nav hun 40-jarig huwelijk op 7 december. Uiteindelijk is het gelukt om geschikte data te vinden en daarom gaan we een ruime week naar Europa toe.

Tot dan!

Groeten,

Adiël

 

 

Laatst aangepast op dinsdag, 01 januari 2019 08:07
 
Einde semester PDF Print E-mail
zondag, 16 december 2018 22:52

Hallo,

Het semester is officieel afgelopen hier. Sommige studenten hadden hun laatste tentamen pas van 19-22 uur afgelopen vrijdag waaronder één van de studenten die ik begeleid met onderzoek. Alle drie studenten zijn nu klaar met hun onderzoek voor dit semester. Eéntje is klaar met de studie dus die komt helaas niet terug komend semester, maar de andere twee wellicht wel. Ik hoop er sowieso één of twee nieuwe bij te krijgen vanaf januari. Alle drie hebben ze het goed gedaan met leuke voorlopige resultaten op basis van onderzoek naar moderne schelpen uit Panama en fossiele krabben van de hele wereld.

De afsluiting van het semester is ook een aanleiding voor diverse feestjes. Anderhalve week geleden was er ééntje van het museum waar Cristina bij werkt, maar ik was die dag vanuit huis aan het werk. Afgelopen week ben ik er wel naar twee gegaan. Eén daarvan had ik zelf georganiseerd voor postdocs in biologie/paleontologie. Met een select clubje tot max. 10 mensen gaan we een aantal keer per semester een biertje/wijntje drinken. Het andere feestje was een maaltijd van de faculteit waar ik onderdeel van ben. Lekker eten overigens.

Tussen de partijtjes door ben ik bezig om twee artikelen af te ronden die nog dit jaar verstuurd gaan worden. Het hangt van de co-auteurs af hoe snel alles klaar is dus ik ben zeer benieuwd naar hun commentaren. Twee andere artikelen waarvan ik co-auteur ben zijn geaccepteerd voor publikatie! Wat een co-auteur precies gedaan heeft verschilt enorm van bijna niets (waardoor die persoon niet eens co-auteur zou moeten zijn volgens velen) tot een groot bijdrage. Ik val zeker niet in die eerste categorie want heb er veel tijd aan besteed. De artikelen gaan over roofsporen in schelpen van fossiele mosselkreeftjes (ostracoden) uit Brazilië en een beschrijving van fossielen uit Spitsbergen afkomstig van een vroegere oceaanbodem waar methaan omhoog borrelde.

alt

Foto vanaf Albany Hill richting Berkeley. Heel in de verte is de toren van de universiteit te zien op een vergrote versie van deze foto. Er zijn herten en kalkoenen te vinden op deze heuvel.

Dan iets heel anders. Ook al heb ik een permanente verblijfsvergunning hier in de VS sinds februari van vorig jaar, toch is deze zogenaamde groene kaart slechts tijdelijk geldig. Deze kaart moet ik mijn geval, omdat ik hem via het huwelijk met Cristina verkregen heb, verlengd worden na twee jaar. Alle formulieren zijn zo goed als ingevuld en het vele geld ligt klaar. Morgen of overmorgen gaat het verstuurd worden. Ik zal waarschijnlijk begin volgend jaar naar San Francisco moeten voor vingerafdrukken en daarna is het afwachten.

De volgende blog komt waarschijnlijk uit Kansas over twee weken. We vliegen namelijk aanstaande woensdag in de extreem vroege ochtend vanaf San Francisco naar Wichita in Kansas. Daar verblijven we een ruime week om net voor het nieuwe jaar weer terug te keren naar Californië. We gaan uiteraard kerst vieren in Kansas bij de ouders van Cristina.

Tot later,

Adiël

 

 
Uitzicht terug PDF Print E-mail
zondag, 02 december 2018 22:57

Hallo allemaal,

De vorige keer had ik het over de enorme rookwolken boven ons gebied door de Camp Fire een aantal uur tern noorden van ons. De regens van een ruime week geleden hebben de vervuiling uit de lucht gehaald en het vuur is nu ook onder controle. De luchtkwaliteit is van boven de 150 naar ca. 20 gegaan sindsdien. De universiteit was zelfs helemaal gesloten net voor Thanksgiving, maar is weer open gegaan na Thanksgiving en na de regens. We kunnen San Francisco en de Golden Gate Bridge weer goed zien, zelfs beter dan in de periode voor de branden omdat ook de smog is verdwenen. De regenperiode met regen zo eens tot meerdere keren per week is aan gebroken en zal tot ca. maart duren. Het groene en enigzins koude seizoen (10-15 graden overdag) is dus begonnen.

alt

Uitzicht vanuit de tuin van ons appartementencomplex tijdens zonsondergang. Helder hè? Dat is nog eens een verschil met de foto uit de vorige blog.

Tijdens de Thanksgiving vakantie ben ik thuis gebleven, met uitzondering op donderdag toen ik naar een diner ben geweest bij mijn supervisor’s ouders net zoals enkele studenten. Cristina was er niet bij want haar grootmoeder was overleden, waarna ze naar Kansas is gevlogen net zoals haar zussen. Ze dementeerde al enkele jaren en haar overlijden was dan ook niet onverwacht net zoals dat van mijn oma eerder dit jaar.

Ondanks de break, was er voldoende te doen voor ondergetekende. Een aantal sollicitaties zijn verstuurd en ik heb een telefoongesprekje gehad met een universiteit naar aanleiding van een eerdere sollicitatie. Daarnaast blijf ik werken aan onderzoek, ook samen met studenten die in de komende week hun projecten zullen afronden voor dit semester. We gaan de verzamelde data samen analyseren en vergelijken met de resultaten van vorig semester voor degenen die niet dit semester zijn begonnen. Voor mijn eigen onderzoek ben ik de laatste hand aan het leggen aan een manuscript en hoop er nog minimaal één af te krijgen. De reviews van een enorm groot artikel van ca. 100 pagina’s zijn binnengekomen. De reviewers waren zeer positief (joepie!), maar het reviseren gaat toch wel wat tijd vergen omdat het zo’n groot manuscript is. Drukke tijden dus tot de kerst, wanneer we beiden naar Kansas vliegen.

Af en toe moet er natuurlijk ook ontspannen worden. Dat heb ik bijvoorbeeld afgelopen vrijdag nog gedaan met een aantal andere postdocs van de faculteit. Zo eens in de maand gedurende het semester organiseer ik een bijeenkomst in een café om even bij te praten over postdoc-zaken zoals de banenmarkt, onderzoek, etc. Volgende maand nog een keertje voor dit jaar.

Tot de volgende keer over twee weken.

Adiël

 
Conferentie Indianapolis + rook PDF Print E-mail
zondag, 18 november 2018 22:08

Hallo,

Welkom voor deze blog! De week voor de conferentie in Indianapolis was het hard werken aan mijn presentatie ism met onder andere studenten. Zij hebben afgelopen tijd veel nieuwe data verzameld over krabben, met name van de periodes genaamd het Eoceen, Plioceen en Pleistoceen. Samen met de al bestaande data is alles opnieuw bekeken en we zien spectaculaire trends in de loop van de afgelopen 200 miljoen jaar. De krabben veranderen enorm qua grootte én vorm. Die ca. 15 minuten durende presentatie heb ik op zondag de 4e november gegeven in Indianapolis. In die stad in Indiana had ik een erg goede Airbnb kamer geboekt dacht ik, en dat bleek ook zo te zijn toen ik er eenmaal was. Het was ca. 25 minuten lopen van het conferentiecentrum, de eigenaars waren prima, er was een grote kamer en bed en zelfs een eigen badkamer omdat ik de enige gast was behalve de laatste nacht. In de kamer die ik had, kon je makkelijk met twee personen verblijven. Ook al had ik mijn presentatie pas op zondag, toch ben ik op vrijdag al naar Indianapolis gevlogen met een rechtstreekse vlucht zonder al te veel mensen (geen hoogseizoen uiteraard!). Op zaterdag was er namelijk een cursus over lesgeven in paleontologie. Dat was nuttig om aan deel te nemen, want dit heeft natuurlijk mijn interesse en heb dat vak al eens gegeven in Florida. Heb een aantal ideeën op gedaan om te proberen, mocht ik dat boeiende en belangrijke vak nog eens mogen geven in de toekomst. Zondag was dus de presentatie, waar ik in de avond ervoor en in de morgen nog flink aan heb zitten sleutelen. De presentatie ging goed volgens vele mensen (joepie!). Later op de dag was er een eervolle prijsuitreiking voor mijn supervisor Seth Finnegan die de welverdiende Schuchert prijs kreeg van de Paleontological Society voor al zijn onderzoek tot dusver. Ook andere, zeer ervaren mensen kregen prijzen in diverse categoriën. De drie dagen erna heb ik veel leuke praatjes en posters gezien, uiteraard met bekenden en nieuwe mensen gepraat en nog met enkele potentiële werkgevers kennis gemaakt (korte sollicitatiegesprekjes dus). Ik vond het een erg geslaagde conferentie! Donderdag ben ik vroeg in de ochtend weer terug gevlogen om op vrijdag mijn studenten weer te kunnen helpen met onderzoek.

De week erna vanaf vrijdag ben ik non-stop bezig geweest met solliciteren want de 15e was een deadline voor een aantal posities. Van een echt weekend was er dus geen sprake, maar heb wel zo goed als alles af kunnen krijgen. Het wordt afwachten in de komende maanden en begin volgend jaar.

Voor de conferentie heb ik flink gewerkt aan een hoofdstuk over parasieten in fossiele kreeftachtigen, wat nu deels af is en later deze maand klaar zou moeten zijn. Nu een groot deel van de sollicitaties voor dit semester verstuurd zijn, heb ik dit hoofdstuk weer op kunnen pakken. Het gaat deels over onderzoek dat Cristina en ik in Wenen hebben gedaan vorige zomer.

alt

Zonsondergang....rode gloed en minder zicht door de vele rook van de bosbranden ten noorden van ons.

Het klinkt alsof dat er weinig tijd was voor andere dingen in de afgelopen weken en dat was ook zo. Wel hadden we afgelopen zaterdag een feestje van Seth en zijn vrouw: zij zijn eerder deze maand getrouwd! In de afgelopen week hebben we sowieso niet zoveel buiten kunnen doen, want de grote branden een aantal uur ten noorden van ons (google Camp fire maar eens) zorgen voor enorme wolken rook. De luchtkwaliteit is zelfs zo slecht dat alle klassen zijn afgelast op vrijdag. Op donderdagmiddag werd het een stuk slechter en dat was zelfs in het kantoor te merken. Heb maar een stofkapje opgezet op de terugweg. Aankomende week wordt regen verwacht vanaf woensdag, ook voor het rampgebied waar nog ca. 1000 mensen vermist worden. We blijven binnen, ook dit weekend.

Groeten,

Adiël

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL