Logo
 
Nederlands
Blog
reisjes gaan door PDF Print E-mail
zondag, 13 januari 2019 20:47

Hallo,

De vorige blog kwam uit Kansas en deze uit België. Sinds Kansas zijn we een ruime week thuis geweest van de 31e december tot de 10e januari. De vluchten op 31 december gingen via Las Vegas en dat gaf een mooi uitzicht op de stad vanuit de lucht evenals de laatste zonsondergang van 2018 een tijdje later boven Californië. Ik had namelijk de goede kant van het vliegtuig gekozen. Met nieuwjaar waren we weer thuis en, ondanks het tijdsverschil met Kansas van twee uur, zijn we tot na middernacht opgebleven. Ook al is er al vuurwerk op de 4e juli, toch was er ook dit jaar vuurwerk van de 31e op de 1e. We konden het zelfs goed zien vanuit ons appartement! Op de 2e januari moesten we weer aan de slag op het werk, maar ik de flinke verkoudheid meegenomen vanuit Kansas en heb daarom maar vanuit huis gewerkt. Het was bijna over en toen kwam alweer de volgende vlucht naar Amsterdam via Ijsland.

alt

De laatste zonsondergang van 2018 gezien vanuit het vliegtuig boven Californië.

Op de 7e december vorig jaar waren mijn ouders 40 jaar getrouwd en ze wilden graag met het hele gezin en aanhang nog een keer op vakantie. De vertaging in San Francisco viel nog mee met ruim een uur en zo hebben de vlucht in Ijsland toch nog makkelijk kunnen halen. In Amsterdam zijn we op de trein gestapt naar Arnhem waar mijn ouders ons hebben opgehaald. Twee-en-een-half uur later waren we in Trois Pont in de Belgische Ardennen, waar een enorm huis met 6 slaapamer was afgehuurd met een mooi uitzicht op het stadje. Daar verblijven we een week. Het is koud en regenachtig in België momenteel, maar er is voldoende in het huisje te doen voor degenen die niet stil willen zitten. Een dartbord is tijdelijk van Nederland naar België verhuist en er is een tafeltennistafel beneden. Diverse uitstapjes zullen ook gemaakt worden.

Voor het werk ben ik in de ruime week in Californië bezig geweest met een revisie van een groot manuscript die nu bijna af is. Dat duurt wat langer dan verwacht omdat het iets meer werk is dan verwacht en omdat de verkoudheid niet meehelpt. Hopelijk gaat het deze week ik België over.

De volgende blog komt waarschijnlijk uit Californië op de 26e. Zondag de 27e vertrek ik namelijk naar Tampa voor een paar dagen om de universiteit daar te bezoek en een praatje te geven.

Doei,

Adiël

 
kerst in Kansas PDF Print E-mail
dinsdag, 01 januari 2019 08:03

Hallo,

Deze blog komt niet uit Kansas maar uit Californië. Een aantal uren geleden zijn we weer thuis aangekomen na bijna twee weken op bezoek te zijn geweest bij de ouders van Cristina. We zijn op de 19e vertrokken zonder veel slaap want ons vliegtuig vanuit San Francisco vertrok al om 5:40. Lekker rustig op de weg en ook op het vliegveld, maar toch maar niet meer de volgende keer als we het kunnen vermijden. Een paar dagen later zijn Sean & Britta Murphy met de neefjes aangekomen met de auto vanuit Minnesota. Aric & Melanie wonen in China en konden niet komen. Op de 25e om ca. 7:30 hebben we cadeaus uitgepakt bij de kerstboom. Waarom zo vroeg? Dat is nu eenmaal de traditie als de kinderen zo jong zijn en ze niet enorm goed in wachten zijn. Ze wilden het al een dag eerder uitpakken zelfs! Een aantal dagen later zijn zij weer vertrokken vroeg in de ochtend. Wij zijn nog een aantal dagen langer gebleven. Omdat bijna iedereen verkouden was, hebben we niet veel anders gedaan dan binnenzitten, een praatje maken, en enkele spelletjes spelen. Het is uiteraard kerstvakantie! Al met al een leuke tijd. Beide ouders van Crisitina hebben ons afgezet in Wichita

alt

Kerstdiner in Kansas. Foto door moeder van Cristina.

Sommigen kunnen het niet laten om toch wat werk te verzetten in de vakantie, of aan de hobby te werken zoals ondergetekende. Bovendien hadden we niet alle dagen dat we in Kansas waren vakantie. Nog voor de kerst heb ik twee artikelen in samenwerking met collega’s af kunnen krijgen. Ben ik erg blij mee! Eén artikel gaat over spieren en spieraanhechtingspunten in fossiele krabben, kreeften en garnalen, in samenwerking met enkele studenten in Florida en collega’s uit Frankrijk, Slowakije en Denemarken. Daar zijn we al in 2015 mee begonnen, maar in de laatste maanden is het in een stroomversnelling geraakt om een deadline te halen. Met dit soort onderzoek heb ik minder ervaring dus ik ben heel benieuwd wat de reviewers er van gaan vinden. Het andere artikel behelst parasitaire zwellingen in fossiele krabben en kreeften. Dit onderzoek is vorige jaar gestart in Wenen samen met Cristina; dit artikel is het eerste product van dit lopende onderzoek. Voor wie al een kijkje wil nemen naar de resultaten, kun je hier klikken om een zogenaamde preprint te bekijken, wat een artikel is dat nog niet door reviewers is beoordeeld. Dat geeft iedereen de gelegenheid om commentaar te geven, wat van harte welkom is. Tussen kerst en oud en nieuw ben ik zo nu en dan een groot artikel over predatie aan het reviseren geweest en ben verder gegaan met een ander leuk artikel in samenwerking met Cristina. Daar later meer over in de komende blogs.

Het verzoek om mijn permanente verblijfsvergunning te verlengen, waar ik het in de vorig blog over had, is aangekomen bij de Amerikaanse immigratiedienst. Sterker nog, ik heb nu al een brief dat het ontvangen is en waarmee ik 18 maanden verder kan totdat de aanvraag is behandeld. We gaan ervan uit dat het goedgekeurd zal worden, want we hebben voldoende documenten aangeleverd daarvoor. Voor internationaal reizen is het nu een kwestie van de groene kaart meenemen én deze formulieren. Die formulieren gelden ook als werkvergunning.

De volgende blog over ca. twee weken komt niet uit Californië, maar uit België. Mijn ouders wilden graag met iedereen nog een keer op vakantie nav hun 40-jarig huwelijk op 7 december. Uiteindelijk is het gelukt om geschikte data te vinden en daarom gaan we een ruime week naar Europa toe.

Tot dan!

Groeten,

Adiël

 

 

Laatst aangepast op dinsdag, 01 januari 2019 08:07
 
Einde semester PDF Print E-mail
zondag, 16 december 2018 22:52

Hallo,

Het semester is officieel afgelopen hier. Sommige studenten hadden hun laatste tentamen pas van 19-22 uur afgelopen vrijdag waaronder één van de studenten die ik begeleid met onderzoek. Alle drie studenten zijn nu klaar met hun onderzoek voor dit semester. Eéntje is klaar met de studie dus die komt helaas niet terug komend semester, maar de andere twee wellicht wel. Ik hoop er sowieso één of twee nieuwe bij te krijgen vanaf januari. Alle drie hebben ze het goed gedaan met leuke voorlopige resultaten op basis van onderzoek naar moderne schelpen uit Panama en fossiele krabben van de hele wereld.

De afsluiting van het semester is ook een aanleiding voor diverse feestjes. Anderhalve week geleden was er ééntje van het museum waar Cristina bij werkt, maar ik was die dag vanuit huis aan het werk. Afgelopen week ben ik er wel naar twee gegaan. Eén daarvan had ik zelf georganiseerd voor postdocs in biologie/paleontologie. Met een select clubje tot max. 10 mensen gaan we een aantal keer per semester een biertje/wijntje drinken. Het andere feestje was een maaltijd van de faculteit waar ik onderdeel van ben. Lekker eten overigens.

Tussen de partijtjes door ben ik bezig om twee artikelen af te ronden die nog dit jaar verstuurd gaan worden. Het hangt van de co-auteurs af hoe snel alles klaar is dus ik ben zeer benieuwd naar hun commentaren. Twee andere artikelen waarvan ik co-auteur ben zijn geaccepteerd voor publikatie! Wat een co-auteur precies gedaan heeft verschilt enorm van bijna niets (waardoor die persoon niet eens co-auteur zou moeten zijn volgens velen) tot een groot bijdrage. Ik val zeker niet in die eerste categorie want heb er veel tijd aan besteed. De artikelen gaan over roofsporen in schelpen van fossiele mosselkreeftjes (ostracoden) uit Brazilië en een beschrijving van fossielen uit Spitsbergen afkomstig van een vroegere oceaanbodem waar methaan omhoog borrelde.

alt

Foto vanaf Albany Hill richting Berkeley. Heel in de verte is de toren van de universiteit te zien op een vergrote versie van deze foto. Er zijn herten en kalkoenen te vinden op deze heuvel.

Dan iets heel anders. Ook al heb ik een permanente verblijfsvergunning hier in de VS sinds februari van vorig jaar, toch is deze zogenaamde groene kaart slechts tijdelijk geldig. Deze kaart moet ik mijn geval, omdat ik hem via het huwelijk met Cristina verkregen heb, verlengd worden na twee jaar. Alle formulieren zijn zo goed als ingevuld en het vele geld ligt klaar. Morgen of overmorgen gaat het verstuurd worden. Ik zal waarschijnlijk begin volgend jaar naar San Francisco moeten voor vingerafdrukken en daarna is het afwachten.

De volgende blog komt waarschijnlijk uit Kansas over twee weken. We vliegen namelijk aanstaande woensdag in de extreem vroege ochtend vanaf San Francisco naar Wichita in Kansas. Daar verblijven we een ruime week om net voor het nieuwe jaar weer terug te keren naar Californië. We gaan uiteraard kerst vieren in Kansas bij de ouders van Cristina.

Tot later,

Adiël

 

 
Uitzicht terug PDF Print E-mail
zondag, 02 december 2018 22:57

Hallo allemaal,

De vorige keer had ik het over de enorme rookwolken boven ons gebied door de Camp Fire een aantal uur tern noorden van ons. De regens van een ruime week geleden hebben de vervuiling uit de lucht gehaald en het vuur is nu ook onder controle. De luchtkwaliteit is van boven de 150 naar ca. 20 gegaan sindsdien. De universiteit was zelfs helemaal gesloten net voor Thanksgiving, maar is weer open gegaan na Thanksgiving en na de regens. We kunnen San Francisco en de Golden Gate Bridge weer goed zien, zelfs beter dan in de periode voor de branden omdat ook de smog is verdwenen. De regenperiode met regen zo eens tot meerdere keren per week is aan gebroken en zal tot ca. maart duren. Het groene en enigzins koude seizoen (10-15 graden overdag) is dus begonnen.

alt

Uitzicht vanuit de tuin van ons appartementencomplex tijdens zonsondergang. Helder hè? Dat is nog eens een verschil met de foto uit de vorige blog.

Tijdens de Thanksgiving vakantie ben ik thuis gebleven, met uitzondering op donderdag toen ik naar een diner ben geweest bij mijn supervisor’s ouders net zoals enkele studenten. Cristina was er niet bij want haar grootmoeder was overleden, waarna ze naar Kansas is gevlogen net zoals haar zussen. Ze dementeerde al enkele jaren en haar overlijden was dan ook niet onverwacht net zoals dat van mijn oma eerder dit jaar.

Ondanks de break, was er voldoende te doen voor ondergetekende. Een aantal sollicitaties zijn verstuurd en ik heb een telefoongesprekje gehad met een universiteit naar aanleiding van een eerdere sollicitatie. Daarnaast blijf ik werken aan onderzoek, ook samen met studenten die in de komende week hun projecten zullen afronden voor dit semester. We gaan de verzamelde data samen analyseren en vergelijken met de resultaten van vorig semester voor degenen die niet dit semester zijn begonnen. Voor mijn eigen onderzoek ben ik de laatste hand aan het leggen aan een manuscript en hoop er nog minimaal één af te krijgen. De reviews van een enorm groot artikel van ca. 100 pagina’s zijn binnengekomen. De reviewers waren zeer positief (joepie!), maar het reviseren gaat toch wel wat tijd vergen omdat het zo’n groot manuscript is. Drukke tijden dus tot de kerst, wanneer we beiden naar Kansas vliegen.

Af en toe moet er natuurlijk ook ontspannen worden. Dat heb ik bijvoorbeeld afgelopen vrijdag nog gedaan met een aantal andere postdocs van de faculteit. Zo eens in de maand gedurende het semester organiseer ik een bijeenkomst in een café om even bij te praten over postdoc-zaken zoals de banenmarkt, onderzoek, etc. Volgende maand nog een keertje voor dit jaar.

Tot de volgende keer over twee weken.

Adiël

 
Conferentie Indianapolis + rook PDF Print E-mail
zondag, 18 november 2018 22:08

Hallo,

Welkom voor deze blog! De week voor de conferentie in Indianapolis was het hard werken aan mijn presentatie ism met onder andere studenten. Zij hebben afgelopen tijd veel nieuwe data verzameld over krabben, met name van de periodes genaamd het Eoceen, Plioceen en Pleistoceen. Samen met de al bestaande data is alles opnieuw bekeken en we zien spectaculaire trends in de loop van de afgelopen 200 miljoen jaar. De krabben veranderen enorm qua grootte én vorm. Die ca. 15 minuten durende presentatie heb ik op zondag de 4e november gegeven in Indianapolis. In die stad in Indiana had ik een erg goede Airbnb kamer geboekt dacht ik, en dat bleek ook zo te zijn toen ik er eenmaal was. Het was ca. 25 minuten lopen van het conferentiecentrum, de eigenaars waren prima, er was een grote kamer en bed en zelfs een eigen badkamer omdat ik de enige gast was behalve de laatste nacht. In de kamer die ik had, kon je makkelijk met twee personen verblijven. Ook al had ik mijn presentatie pas op zondag, toch ben ik op vrijdag al naar Indianapolis gevlogen met een rechtstreekse vlucht zonder al te veel mensen (geen hoogseizoen uiteraard!). Op zaterdag was er namelijk een cursus over lesgeven in paleontologie. Dat was nuttig om aan deel te nemen, want dit heeft natuurlijk mijn interesse en heb dat vak al eens gegeven in Florida. Heb een aantal ideeën op gedaan om te proberen, mocht ik dat boeiende en belangrijke vak nog eens mogen geven in de toekomst. Zondag was dus de presentatie, waar ik in de avond ervoor en in de morgen nog flink aan heb zitten sleutelen. De presentatie ging goed volgens vele mensen (joepie!). Later op de dag was er een eervolle prijsuitreiking voor mijn supervisor Seth Finnegan die de welverdiende Schuchert prijs kreeg van de Paleontological Society voor al zijn onderzoek tot dusver. Ook andere, zeer ervaren mensen kregen prijzen in diverse categoriën. De drie dagen erna heb ik veel leuke praatjes en posters gezien, uiteraard met bekenden en nieuwe mensen gepraat en nog met enkele potentiële werkgevers kennis gemaakt (korte sollicitatiegesprekjes dus). Ik vond het een erg geslaagde conferentie! Donderdag ben ik vroeg in de ochtend weer terug gevlogen om op vrijdag mijn studenten weer te kunnen helpen met onderzoek.

De week erna vanaf vrijdag ben ik non-stop bezig geweest met solliciteren want de 15e was een deadline voor een aantal posities. Van een echt weekend was er dus geen sprake, maar heb wel zo goed als alles af kunnen krijgen. Het wordt afwachten in de komende maanden en begin volgend jaar.

Voor de conferentie heb ik flink gewerkt aan een hoofdstuk over parasieten in fossiele kreeftachtigen, wat nu deels af is en later deze maand klaar zou moeten zijn. Nu een groot deel van de sollicitaties voor dit semester verstuurd zijn, heb ik dit hoofdstuk weer op kunnen pakken. Het gaat deels over onderzoek dat Cristina en ik in Wenen hebben gedaan vorige zomer.

alt

Zonsondergang....rode gloed en minder zicht door de vele rook van de bosbranden ten noorden van ons.

Het klinkt alsof dat er weinig tijd was voor andere dingen in de afgelopen weken en dat was ook zo. Wel hadden we afgelopen zaterdag een feestje van Seth en zijn vrouw: zij zijn eerder deze maand getrouwd! In de afgelopen week hebben we sowieso niet zoveel buiten kunnen doen, want de grote branden een aantal uur ten noorden van ons (google Camp fire maar eens) zorgen voor enorme wolken rook. De luchtkwaliteit is zelfs zo slecht dat alle klassen zijn afgelast op vrijdag. Op donderdagmiddag werd het een stuk slechter en dat was zelfs in het kantoor te merken. Heb maar een stofkapje opgezet op de terugweg. Aankomende week wordt regen verwacht vanaf woensdag, ook voor het rampgebied waar nog ca. 1000 mensen vermist worden. We blijven binnen, ook dit weekend.

Groeten,

Adiël

 
New York City PDF Print E-mail
maandag, 29 oktober 2018 07:34

Hallo iedereen,

Het is me vorig weekend ontschoten om een blog te schrijven dus bij deze. Hoogtepunt van de afgelopen weken was het onderzoeksreisje naar New York. Eerder dit jaar heb ik een reisbeurs mogen ontvangen van het American Museum of Natural History gelegen in het centrum van New York in Manhattan net naast Central Park. Het doel was om in hun collectie op zoek te gaan fossiele kreeftachtigen uit kalkstenen van Krijt ouderdom uit de staat South Dakota.

Ik had een rechtstreekse vlucht en ben op zaterdag de 13e al aan gekomen in een Airbnb appartement in de regio Harlem ten noorden van Manhattan. Zondag had ik de tijd om bij te komen en omdat je toch in New York bent (2e maal voor mij nadat ik er ca. 8 jaar geleden ook was met een vriend), ben ik er op uit getrokken. Het vrijheidsbeeld en Ellis Island had ik nog nooit gezien dus daar ben ik naar toe geweest met redelijk goed weer. Met de veerpond naar het beeld toe in de late ochtend, mét een mooi uitzicht op de Manhattan onderweg. Het Franse cadeau voor New York was indrukwekkend hoog met ca. 100 m inclusief voetstuk en een must als je de tijd hebt. De audiotour is gewoon goed. Later die dag op naar Ellis Island, wederom met de veerpond naar nog een eiland. Daar zijn miljoenen Europeanen eind van de 19e en begin van de 20e eeuw aangekomen om een ander leven te zoeken. Ellis Island was veruit de grootste immigratiepost van de VS destijds met soms ca. 10.000 mensen per dag. Ik vond het erg indrukwekkend, temeer daar ik me een beetje kan identificeren met die mensen.

alt

Het bronzen vrijheidsbeeld (niet massief) was eerst bruinig, maar is groen geworden door oxidatie.

De vijf dagen erna ben ik erg druk geweest in het museum. Er bleek zoveel materiaal te zijn dat het niet is afgekomen. Toch heb ik een kleine 30 krabben gevonden en bewijs van hun activiteiten te zien aan gebroken of herstelde schelpen. De mensen daar waren bijzonder vriendelijk en heb er een aantal wat beter leren kennen waaronder Neil Landman, die ook mee gaat doen met het onderzoek. Het materiaal wordt naar verwachting later dit jaar verzonden naar Californië. Wellicht moet ik nog eens terug want er is zeker nog meer te vinden. Op de vroege zaterdagochtend ben ik terug gevlogen naar Californië.

De volgende vliegreis staat deze week voor de boeg: naar de conferentie van de geologische vereniging van Amerika in Indianapolis. Daar ga ik op zaterdag een cursus bijwonen over het geven van de klas paleontologie. Ben vooral benieuwd hoe anderen dit aanpakken, want heb deze klas zelf in 2015 eens gegeven in Florida. Zondag geef ik een wetenschappelijk praatje over de grootte en vorm van krabben in samenwerking met bachelor studenten in Berkeley, mijn huidige supervisor en mijn vroegere PhD adviseurs uit Ohio. De conferentie duurt t/m woensdag en ik vlieg op donderdag weer terug. Tussendoor werk ik verder aan onderzoek, maar ook aan diverse sollicitiebrieven.

Over twee weken een nieuwe blog wanneer ik er weer ben vanuit Indianapolis.

Doei,

Adiël

 
symposium Nederland PDF Print E-mail
zondag, 07 oktober 2018 18:37

Hallo daar,

En dat was het eerste reisje van het semester! Van 25 september tot en met 3 oktober ben ik in Nederland geweest om op vrijdag de 28e een praatje van 45 minuten te geven in het Boxtelse Oertijdmuseum. Daar was namelijk een symposium over Crustacea Through Time georganiseerd door de Paleobiologische Kring waarvoor ondergetekende uitgenodigd was om de laatste van de zeven praatjes te verzorgen. Twee volle reisdagen voor zo’n praatje is lang, maar het was de moeite wel waard vanwege het reisbeursje en het symposium op zichzelf waar vele collega’s ook een praatje gaven. Bovendien kon ik nog even de collectie in om data te verzamelen en met diverse collega’s praten over lopende en nieuwe projecten. En natuurlijk is het ook leuk weer even in Nederland te zijn en familie te zien! Sterker nog, mijn ouders zijn die vrijdag meegeweest naar Boxtel en hebben zo ook het museum voor het eerst gezien en gehoord waar hun zoon zich druk over maakt. Zelf kom ik daar eens per jaar maar dat is met name voor collectieonderzoek en dus zie ik weinig van het museum zelf. Ditmaal ben ik tussen de middag meegelopen met een rondleiding door het binnengedeelte van het museum door directeur en collega René Fraaije. Zo is het een mooi dagje geworden!

alt

Tijdens de introductie van het praatje. Foto: Edo Klompmaker


In de dagen voor de reis en voor die vrijdag was het enorm druk. Enkele manuscripten moest aan gewerkt worden en dan was er nog het praatje. Daar is veel tijd in gaan zitten, maar dat mag zeker ook wel voor alle mensen die registratiekosten hebben betaald en dus leuke, wetenschappelijke praatjes wilden horen. In het weekend moest er even uitgerust worden want met de jetlag en met alle drukte was de energie even op. Onder meer Bernie, Karin en het kleine neefje Iven kwamen langs, voor de kleine voor het eerst. 

De reis terug naar Californië op woensdag is voorspoedig gegaan en ben de laatste dagen van de week op kantoor geweest om studenten te begeleiden en het onderzoek weer op te pakken. Volgende week weer in het normale ritme, al ben ik woensdag op de campus van de University of California Davis om een praatje te geven en met mensen te praten.

Nog twee reisjes te gaan met onder meer een museumbezoek voor onderzoek in New York over een week voor een week lang. De volgende blog komt over twee weken als er weer ben vanuit New York.

Tot dan,
Adiël

 
op naar Nederland PDF Print E-mail
zondag, 23 september 2018 23:55

Alle vriendjes en vriendinnetjes...

Vorige week had ik het er al over: het grote beursvoorstel waar ik samen met mijn supervisor en andere collega’s uit Panama en Ohio mee bezig was. Het doel was om het afgelopen maandag te verzenden. Na hard werken is het niet gelukt helaas want mijn supervisor heeft niet voldoende tijd kunnen vinden om eraan te werken in zijn drukke schema. Heel jammer natuurlijk, maar we gaan er mee door en zullen het waarschijnlijk in oktober verzenden zodat het ruim op tijd is voor de volgende reviewronde begin volgend jaar. In het (onwaarschijnlijke) geval dat de beurs wordt toegekend, kunnen we begin september volgend jaar aan het spannende project beginnen. Hopelijk meer daarover begin volgend jaar.

In 2019 hoop ik een aantal leuke wetenschapsartikelen te publiceren. Veel artikelen zijn bijna klaar of zullen tegen het einde van het jaar afkomen. In tegenstelling tot andere jaren, zullen het vooral een aantal artikelen zijn over kreeftachtigen inclusief hun taxonomie en verwantschap. Dat komt vooral door een bezoek aan Wenen vorig jaar waar Cristina en ik duizenden kreeftachtigen hebben bestudeerd voor een ander project en daarvan enkele honderden hebben geleend voor nader onderzoek. Het kost veel tijd, maar het gaat de goede kant op!

alt

Cristina onder een paars-huilende boom bij ons in de voortuin.

Mijn bachelorstudenten zijn inmiddels op stoom met hun onderzoek; drie stuks dit semester. Eentje heeft veel gewerkt in de afgelopen maand en doet nu een voltijdklas elders tot midden november. Een andere student, die vorig semester al begonnen is, kan behoorlijk zelfstandig werken, terwijl de nieuwe student natuurlijk meer begeleiding nodig heeft. In de perioden dat ik niet op kantoor ben, kunnen ze beiden gewoon doorgaan met hun onderzoek en vragen stellen per email of opsparen. In ieder geval hebben ze voldoende materiaal.

Eén van die perioden dat ik weg ben begint morgen. Via IJsland vlieg ik naar Amsterdam om daar deze vrijdag een praatje te geven over de ontwikkeling van tienpotige kreeftachtigen (Decapoda) in de afgelopen 250 miljoen jaar tijdens een internationaal symposium in het Oertijdmuseum in Boxtel. Dat zal voor een heel divers publiek zijn van professoren tot mijn ouders die (nog) niet veel van fossiele decapoden weten. In de dagen voor het symposium zal het flink sleutelen worden aan dit praatje in het Engels om het op maat te maken voor de meeste mensen. Het zal een lange dag worden, want na het symposium blijf ik daar eten en heb daarna nog een bespreking met collega’s over lopende projecten.

Kijk ook zeker uit om familie en wellicht een paar vrienden te zien gedurende de ruime week in Nederland. Tot de volgende keer over twee weken, alweer vanuit Californië!

Adiël

 

 

 
terug in Californië PDF Print E-mail
maandag, 10 september 2018 00:18

Hallo,

Leuk dat je er weer bent voor deze blog! Het gaat best prima hier in Californië na zo’n tijd in Nederland. Gelukkig viel de jetleg erg mee en heb er eigenlijk niet tot nauwelijks last van gehad met slapen, al was ik wel iets vermoeider die week. Goed natuurlijk om weer thuis te zijn bij de vrouw. Twee weken op het werk zitten er alweer op: er is weinig veranderd want alle promovendi en postdocs zijn er nog. Wat wel anders is, is het aantal bachelorstudenten dat ik begeleid met onderzoek. Afgelopen week is er één nieuwe student begonnen, terwijl er ook een aantal doorgaan van vorig semester, waardoor ik er dit semester drie heb. Veel meer is ook niet ideaal voor de studenten zelf, want ik ben dit semester een aantal weken weg van kantoor.

Eén van die reisjes staat al over twee weken voor de deur en wel naar Nederland. In juli tijdens  een conferentie in Parijs kreeg ik een uitnodiging om een zogenaamde keynote speaker te zijn voor een ééndaags symposium over “Crustacea through time” in het Oertijdmuseum in Boxtel op 28 september, georganiseerd door de Paleobiologische Kring. Dat is een hele eer, want ik ben pas tien jaar bezig met onderzoek aan fossiele kreeftachtigen. Het kost dan wel twee volle reisdagen, maar omdat de Paleobiologische Kring mijn vlucht heeft kunnen vergoeden, kan ik toch komen. Ik blijf niet voor één dagje in Nederland maar voor een ruime week, want drie dagen inclusief reis is niet echt gezond en bovendien veel duurder voor de Paleobiologische Kring. Bovendien kan ik nu ook mijn kleine neefje van een maand oud dan en familie weer even zien in het weekend.

alt

Een sfeerbeeld vanuit ons balkon met pelikanen en ander gevogelte.

Tot de reis is het nog even hard doorwerken hier. Afgelopen weken heb ik een groot manuscript met vijf collega’s kunnen afronden van ca. 100 pagina’s over rovers en sporen daarvan in de vroegere oceanen. Ben blij dat we het af hebben kunnen ronden in de zomer met behulp van collega’s! Verder werk ik flink door aan een aantal manuscripten om ze deze herfst klaar te stromen om te verzenden, onder meer over fossiele krabben en kreeften. Een ander spannende ontwikkeling is een enorm beursvoorstel die we eind van de week willen verzenden naar de Amerikaanse versie van NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek). De kans op goedkeuring is niet heel groot omdat er bijzonder veel voorstellen worden ingediend, maar we gaan er wel voor!

Tot over twee weken, wat een dag zal zijn voor het reisje naar Nederland.

Doei,

Adiël

 
Nederland en neefje PDF Print E-mail
dinsdag, 28 augustus 2018 03:07

Hallo!

De laatste blog dateert alweer van halverwege juli na de conferentie in Parijs, maar nu ik weer terug ben in de Californië komt er regelmatig een blogje, zo om de twee weken zoals in de afgelopen jaren. Waar zal ik beginnen na zes weken Nederland? Ten eerste heb ik een heel aantal vrienden en familieleden kunnen bezoeken want dat was alweer een jaar geleden voor veel mensen. Voor vrienden betekende dat vooral treinreisjes maken om ze te bezoeken, maar met diverse kortingen via de NS Spoordeelwinkel vielen de kosten nog behoorlijk mee want de trein is duur geworden in Nederland zeg! Autorijden heb ik trouwens heel weinig gedaan, want die tijd dat je aan het stuur zit kun je niet gebruiken en de auto van mijn ouders was lang niet altijd beschikbaar. En autorijden is ook niet mijn hobby overigens. Familieleden kwamen ook langs zo nu en dan, en zeker op de 7e augustus toen mijn vader jarig was. Op zijn verjaardag was ik al heel lang niet meer geweest omdat ik meestal in mei, juni en/of juli in Nederland ben. Het was mooi om een groot deel van de familie weer eens te zien en erbij te zijn. Er waren zelfs nog enkele gelegenheden om ook eens neven en nichten te zien die ik al jaren niet heb gezien soms. Toch leuk om weer eens mee te kunnen pakken!

alt

Gezinsuitje.

Daarnaast heb ik nog een aantal dingen kunnen doen met mijn ouders zoals gaan naar enorme bergen aan zandsculpturen in Elburg, midgetgolven, spelletjes spelen, en met vaders naar de wedstrijd om de Johan Cruijffschaal die jammerlijk verloren werd door PSV met penalties tot blijdschap van vader. Ook met het gezin was er wat te beleven zoals een zogenaamde Escape Room in voor een uur en daarna onbeperkt uit eten, wat dus vele uren duurde. Karin was tegen die tijd al flink zwanger en was op de 19e augustus uitgeteld. Voor mij was het wel spannend of de kleine op tijd zo komen vanwege mijn vertrek op de 26e. Een aantal dagen voor mijn vertrek had ik er een hard hoofd in, maar toen ging op de 24e de huistelefoon. Al gauw had ik door dat mijn moeder met Bernie aan het praten was over zijn pasgeboren zoon Iven Roan Klompmaker. Iedereen blij! Die avond en volgende dag ben ik met mijn ouders naaar het ziekenhuis en hun thuis geweest om kraambezoek naar het kleine manneke. Goed getimed Iven!  

alt

Trotse grootouders op de avond van de geboortedag.

Eén van de hoogtepunten was ook de festivalzaterdag van Huntenpop. Samen met een vriend ben ik daar een avondje naar toe gegaan. Met name K’s Choice was steengoed en we konden nog vooraan staan ook. Dat concertje staat in mijn top 5!

Al was het op de festivalavond goed vertoeven qua weer, het grootste gedeelte van de zes weken Nederland was erg warm en droog. Dat betekende dat het lekker was in de avond en ook helder. Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe camera eens goed te testen met de maan. Dat is redelijk gelukt gedurende ca. twee weken achtereen inclusief de spectaculaire bloedmaannacht in het midden van die periode. De bloedmaan was eerst niet goed te zien, maar werd steeds duidelijker. Erg mooi, en zeker ook toen het eerste directe zonlicht weer weerkaatst werd! Dat was nog eens wat anders dan de zonsverduistering die helemaal niet te zien was door bewolking in Californië vorig jaar zomer. Die periode van twee weken betekende ook lang opblijven tijdens het laatste gedeelte toen de maan pas een paar uur na middernacht opkwam. Het was echter toch erg warm op mijn oude slaapkamer boven.

alt

De bloedmaan op 27 juli verdwijnt langzaam weer nadat het zonlicht weer direct weerkaatst wordt naar de aarde.

Wie denkt dat het allemaal als vakantie klinkt, heeft het mis. Parijs was natuurlijk werk met die conferentie, al was er gelukkig ook ruimte om de stad enigzins te zien. In Nederland heb ik flink gewerkt aan een verhaal over Jura en Krijt krabben en aan het afmaken van een review artikel over predatiesporen in de vroegere oceanen. Die laatste is nu bijna af na enkele jaren werk met flinke tussenpozen. Het artikel over competitie in de oceaan, waar ik het over had in de vorige blog, is nu ook gepubliceerd met paginanummers in het augustusnummer. Daarnaast heb ik er nog eentje zelf online gezet als zogenaamde preprint, wat betekent dat het verhaal nog niet gereviewd is door specialisten. Iedereen is welkom om commentaar te leveren overigens op dit verhaal over fossiele kreeftachtigen in en nabij plaatsen waar methaan opborrelde in de oceaan in het verleden! 

Tenslotte....het was erg leuk om zo lang in Nederland te kunnen en mogen verblijven, maar het is ook fijn om weer terug in huis te zijn. Het is lang geleden dat Cristina en ik zo lang bij elkaar vandaan waren (2011 was ook zo’n lange zomer). Volgende keer meer over reisjes in de komende maanden!

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 28 augustus 2018 03:21
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL