Logo
 
Nederlands
Blog
Uitzicht terug PDF Print E-mail
zondag, 02 december 2018 22:57

Hallo allemaal,

De vorige keer had ik het over de enorme rookwolken boven ons gebied door de Camp Fire een aantal uur tern noorden van ons. De regens van een ruime week geleden hebben de vervuiling uit de lucht gehaald en het vuur is nu ook onder controle. De luchtkwaliteit is van boven de 150 naar ca. 20 gegaan sindsdien. De universiteit was zelfs helemaal gesloten net voor Thanksgiving, maar is weer open gegaan na Thanksgiving en na de regens. We kunnen San Francisco en de Golden Gate Bridge weer goed zien, zelfs beter dan in de periode voor de branden omdat ook de smog is verdwenen. De regenperiode met regen zo eens tot meerdere keren per week is aan gebroken en zal tot ca. maart duren. Het groene en enigzins koude seizoen (10-15 graden overdag) is dus begonnen.

alt

Uitzicht vanuit de tuin van ons appartementencomplex tijdens zonsondergang. Helder hè? Dat is nog eens een verschil met de foto uit de vorige blog.

Tijdens de Thanksgiving vakantie ben ik thuis gebleven, met uitzondering op donderdag toen ik naar een diner ben geweest bij mijn supervisor’s ouders net zoals enkele studenten. Cristina was er niet bij want haar grootmoeder was overleden, waarna ze naar Kansas is gevlogen net zoals haar zussen. Ze dementeerde al enkele jaren en haar overlijden was dan ook niet onverwacht net zoals dat van mijn oma eerder dit jaar.

Ondanks de break, was er voldoende te doen voor ondergetekende. Een aantal sollicitaties zijn verstuurd en ik heb een telefoongesprekje gehad met een universiteit naar aanleiding van een eerdere sollicitatie. Daarnaast blijf ik werken aan onderzoek, ook samen met studenten die in de komende week hun projecten zullen afronden voor dit semester. We gaan de verzamelde data samen analyseren en vergelijken met de resultaten van vorig semester voor degenen die niet dit semester zijn begonnen. Voor mijn eigen onderzoek ben ik de laatste hand aan het leggen aan een manuscript en hoop er nog minimaal één af te krijgen. De reviews van een enorm groot artikel van ca. 100 pagina’s zijn binnengekomen. De reviewers waren zeer positief (joepie!), maar het reviseren gaat toch wel wat tijd vergen omdat het zo’n groot manuscript is. Drukke tijden dus tot de kerst, wanneer we beiden naar Kansas vliegen.

Af en toe moet er natuurlijk ook ontspannen worden. Dat heb ik bijvoorbeeld afgelopen vrijdag nog gedaan met een aantal andere postdocs van de faculteit. Zo eens in de maand gedurende het semester organiseer ik een bijeenkomst in een café om even bij te praten over postdoc-zaken zoals de banenmarkt, onderzoek, etc. Volgende maand nog een keertje voor dit jaar.

Tot de volgende keer over twee weken.

Adiël

 
Conferentie Indianapolis + rook PDF Print E-mail
zondag, 18 november 2018 22:08

Hallo,

Welkom voor deze blog! De week voor de conferentie in Indianapolis was het hard werken aan mijn presentatie ism met onder andere studenten. Zij hebben afgelopen tijd veel nieuwe data verzameld over krabben, met name van de periodes genaamd het Eoceen, Plioceen en Pleistoceen. Samen met de al bestaande data is alles opnieuw bekeken en we zien spectaculaire trends in de loop van de afgelopen 200 miljoen jaar. De krabben veranderen enorm qua grootte én vorm. Die ca. 15 minuten durende presentatie heb ik op zondag de 4e november gegeven in Indianapolis. In die stad in Indiana had ik een erg goede Airbnb kamer geboekt dacht ik, en dat bleek ook zo te zijn toen ik er eenmaal was. Het was ca. 25 minuten lopen van het conferentiecentrum, de eigenaars waren prima, er was een grote kamer en bed en zelfs een eigen badkamer omdat ik de enige gast was behalve de laatste nacht. In de kamer die ik had, kon je makkelijk met twee personen verblijven. Ook al had ik mijn presentatie pas op zondag, toch ben ik op vrijdag al naar Indianapolis gevlogen met een rechtstreekse vlucht zonder al te veel mensen (geen hoogseizoen uiteraard!). Op zaterdag was er namelijk een cursus over lesgeven in paleontologie. Dat was nuttig om aan deel te nemen, want dit heeft natuurlijk mijn interesse en heb dat vak al eens gegeven in Florida. Heb een aantal ideeën op gedaan om te proberen, mocht ik dat boeiende en belangrijke vak nog eens mogen geven in de toekomst. Zondag was dus de presentatie, waar ik in de avond ervoor en in de morgen nog flink aan heb zitten sleutelen. De presentatie ging goed volgens vele mensen (joepie!). Later op de dag was er een eervolle prijsuitreiking voor mijn supervisor Seth Finnegan die de welverdiende Schuchert prijs kreeg van de Paleontological Society voor al zijn onderzoek tot dusver. Ook andere, zeer ervaren mensen kregen prijzen in diverse categoriën. De drie dagen erna heb ik veel leuke praatjes en posters gezien, uiteraard met bekenden en nieuwe mensen gepraat en nog met enkele potentiële werkgevers kennis gemaakt (korte sollicitatiegesprekjes dus). Ik vond het een erg geslaagde conferentie! Donderdag ben ik vroeg in de ochtend weer terug gevlogen om op vrijdag mijn studenten weer te kunnen helpen met onderzoek.

De week erna vanaf vrijdag ben ik non-stop bezig geweest met solliciteren want de 15e was een deadline voor een aantal posities. Van een echt weekend was er dus geen sprake, maar heb wel zo goed als alles af kunnen krijgen. Het wordt afwachten in de komende maanden en begin volgend jaar.

Voor de conferentie heb ik flink gewerkt aan een hoofdstuk over parasieten in fossiele kreeftachtigen, wat nu deels af is en later deze maand klaar zou moeten zijn. Nu een groot deel van de sollicitaties voor dit semester verstuurd zijn, heb ik dit hoofdstuk weer op kunnen pakken. Het gaat deels over onderzoek dat Cristina en ik in Wenen hebben gedaan vorige zomer.

alt

Zonsondergang....rode gloed en minder zicht door de vele rook van de bosbranden ten noorden van ons.

Het klinkt alsof dat er weinig tijd was voor andere dingen in de afgelopen weken en dat was ook zo. Wel hadden we afgelopen zaterdag een feestje van Seth en zijn vrouw: zij zijn eerder deze maand getrouwd! In de afgelopen week hebben we sowieso niet zoveel buiten kunnen doen, want de grote branden een aantal uur ten noorden van ons (google Camp fire maar eens) zorgen voor enorme wolken rook. De luchtkwaliteit is zelfs zo slecht dat alle klassen zijn afgelast op vrijdag. Op donderdagmiddag werd het een stuk slechter en dat was zelfs in het kantoor te merken. Heb maar een stofkapje opgezet op de terugweg. Aankomende week wordt regen verwacht vanaf woensdag, ook voor het rampgebied waar nog ca. 1000 mensen vermist worden. We blijven binnen, ook dit weekend.

Groeten,

Adiël

 
New York City PDF Print E-mail
maandag, 29 oktober 2018 07:34

Hallo iedereen,

Het is me vorig weekend ontschoten om een blog te schrijven dus bij deze. Hoogtepunt van de afgelopen weken was het onderzoeksreisje naar New York. Eerder dit jaar heb ik een reisbeurs mogen ontvangen van het American Museum of Natural History gelegen in het centrum van New York in Manhattan net naast Central Park. Het doel was om in hun collectie op zoek te gaan fossiele kreeftachtigen uit kalkstenen van Krijt ouderdom uit de staat South Dakota.

Ik had een rechtstreekse vlucht en ben op zaterdag de 13e al aan gekomen in een Airbnb appartement in de regio Harlem ten noorden van Manhattan. Zondag had ik de tijd om bij te komen en omdat je toch in New York bent (2e maal voor mij nadat ik er ca. 8 jaar geleden ook was met een vriend), ben ik er op uit getrokken. Het vrijheidsbeeld en Ellis Island had ik nog nooit gezien dus daar ben ik naar toe geweest met redelijk goed weer. Met de veerpond naar het beeld toe in de late ochtend, mét een mooi uitzicht op de Manhattan onderweg. Het Franse cadeau voor New York was indrukwekkend hoog met ca. 100 m inclusief voetstuk en een must als je de tijd hebt. De audiotour is gewoon goed. Later die dag op naar Ellis Island, wederom met de veerpond naar nog een eiland. Daar zijn miljoenen Europeanen eind van de 19e en begin van de 20e eeuw aangekomen om een ander leven te zoeken. Ellis Island was veruit de grootste immigratiepost van de VS destijds met soms ca. 10.000 mensen per dag. Ik vond het erg indrukwekkend, temeer daar ik me een beetje kan identificeren met die mensen.

alt

Het bronzen vrijheidsbeeld (niet massief) was eerst bruinig, maar is groen geworden door oxidatie.

De vijf dagen erna ben ik erg druk geweest in het museum. Er bleek zoveel materiaal te zijn dat het niet is afgekomen. Toch heb ik een kleine 30 krabben gevonden en bewijs van hun activiteiten te zien aan gebroken of herstelde schelpen. De mensen daar waren bijzonder vriendelijk en heb er een aantal wat beter leren kennen waaronder Neil Landman, die ook mee gaat doen met het onderzoek. Het materiaal wordt naar verwachting later dit jaar verzonden naar Californië. Wellicht moet ik nog eens terug want er is zeker nog meer te vinden. Op de vroege zaterdagochtend ben ik terug gevlogen naar Californië.

De volgende vliegreis staat deze week voor de boeg: naar de conferentie van de geologische vereniging van Amerika in Indianapolis. Daar ga ik op zaterdag een cursus bijwonen over het geven van de klas paleontologie. Ben vooral benieuwd hoe anderen dit aanpakken, want heb deze klas zelf in 2015 eens gegeven in Florida. Zondag geef ik een wetenschappelijk praatje over de grootte en vorm van krabben in samenwerking met bachelor studenten in Berkeley, mijn huidige supervisor en mijn vroegere PhD adviseurs uit Ohio. De conferentie duurt t/m woensdag en ik vlieg op donderdag weer terug. Tussendoor werk ik verder aan onderzoek, maar ook aan diverse sollicitiebrieven.

Over twee weken een nieuwe blog wanneer ik er weer ben vanuit Indianapolis.

Doei,

Adiël

 
symposium Nederland PDF Print E-mail
zondag, 07 oktober 2018 18:37

Hallo daar,

En dat was het eerste reisje van het semester! Van 25 september tot en met 3 oktober ben ik in Nederland geweest om op vrijdag de 28e een praatje van 45 minuten te geven in het Boxtelse Oertijdmuseum. Daar was namelijk een symposium over Crustacea Through Time georganiseerd door de Paleobiologische Kring waarvoor ondergetekende uitgenodigd was om de laatste van de zeven praatjes te verzorgen. Twee volle reisdagen voor zo’n praatje is lang, maar het was de moeite wel waard vanwege het reisbeursje en het symposium op zichzelf waar vele collega’s ook een praatje gaven. Bovendien kon ik nog even de collectie in om data te verzamelen en met diverse collega’s praten over lopende en nieuwe projecten. En natuurlijk is het ook leuk weer even in Nederland te zijn en familie te zien! Sterker nog, mijn ouders zijn die vrijdag meegeweest naar Boxtel en hebben zo ook het museum voor het eerst gezien en gehoord waar hun zoon zich druk over maakt. Zelf kom ik daar eens per jaar maar dat is met name voor collectieonderzoek en dus zie ik weinig van het museum zelf. Ditmaal ben ik tussen de middag meegelopen met een rondleiding door het binnengedeelte van het museum door directeur en collega René Fraaije. Zo is het een mooi dagje geworden!

alt

Tijdens de introductie van het praatje. Foto: Edo Klompmaker


In de dagen voor de reis en voor die vrijdag was het enorm druk. Enkele manuscripten moest aan gewerkt worden en dan was er nog het praatje. Daar is veel tijd in gaan zitten, maar dat mag zeker ook wel voor alle mensen die registratiekosten hebben betaald en dus leuke, wetenschappelijke praatjes wilden horen. In het weekend moest er even uitgerust worden want met de jetlag en met alle drukte was de energie even op. Onder meer Bernie, Karin en het kleine neefje Iven kwamen langs, voor de kleine voor het eerst. 

De reis terug naar Californië op woensdag is voorspoedig gegaan en ben de laatste dagen van de week op kantoor geweest om studenten te begeleiden en het onderzoek weer op te pakken. Volgende week weer in het normale ritme, al ben ik woensdag op de campus van de University of California Davis om een praatje te geven en met mensen te praten.

Nog twee reisjes te gaan met onder meer een museumbezoek voor onderzoek in New York over een week voor een week lang. De volgende blog komt over twee weken als er weer ben vanuit New York.

Tot dan,
Adiël

 
op naar Nederland PDF Print E-mail
zondag, 23 september 2018 23:55

Alle vriendjes en vriendinnetjes...

Vorige week had ik het er al over: het grote beursvoorstel waar ik samen met mijn supervisor en andere collega’s uit Panama en Ohio mee bezig was. Het doel was om het afgelopen maandag te verzenden. Na hard werken is het niet gelukt helaas want mijn supervisor heeft niet voldoende tijd kunnen vinden om eraan te werken in zijn drukke schema. Heel jammer natuurlijk, maar we gaan er mee door en zullen het waarschijnlijk in oktober verzenden zodat het ruim op tijd is voor de volgende reviewronde begin volgend jaar. In het (onwaarschijnlijke) geval dat de beurs wordt toegekend, kunnen we begin september volgend jaar aan het spannende project beginnen. Hopelijk meer daarover begin volgend jaar.

In 2019 hoop ik een aantal leuke wetenschapsartikelen te publiceren. Veel artikelen zijn bijna klaar of zullen tegen het einde van het jaar afkomen. In tegenstelling tot andere jaren, zullen het vooral een aantal artikelen zijn over kreeftachtigen inclusief hun taxonomie en verwantschap. Dat komt vooral door een bezoek aan Wenen vorig jaar waar Cristina en ik duizenden kreeftachtigen hebben bestudeerd voor een ander project en daarvan enkele honderden hebben geleend voor nader onderzoek. Het kost veel tijd, maar het gaat de goede kant op!

alt

Cristina onder een paars-huilende boom bij ons in de voortuin.

Mijn bachelorstudenten zijn inmiddels op stoom met hun onderzoek; drie stuks dit semester. Eentje heeft veel gewerkt in de afgelopen maand en doet nu een voltijdklas elders tot midden november. Een andere student, die vorig semester al begonnen is, kan behoorlijk zelfstandig werken, terwijl de nieuwe student natuurlijk meer begeleiding nodig heeft. In de perioden dat ik niet op kantoor ben, kunnen ze beiden gewoon doorgaan met hun onderzoek en vragen stellen per email of opsparen. In ieder geval hebben ze voldoende materiaal.

Eén van die perioden dat ik weg ben begint morgen. Via IJsland vlieg ik naar Amsterdam om daar deze vrijdag een praatje te geven over de ontwikkeling van tienpotige kreeftachtigen (Decapoda) in de afgelopen 250 miljoen jaar tijdens een internationaal symposium in het Oertijdmuseum in Boxtel. Dat zal voor een heel divers publiek zijn van professoren tot mijn ouders die (nog) niet veel van fossiele decapoden weten. In de dagen voor het symposium zal het flink sleutelen worden aan dit praatje in het Engels om het op maat te maken voor de meeste mensen. Het zal een lange dag worden, want na het symposium blijf ik daar eten en heb daarna nog een bespreking met collega’s over lopende projecten.

Kijk ook zeker uit om familie en wellicht een paar vrienden te zien gedurende de ruime week in Nederland. Tot de volgende keer over twee weken, alweer vanuit Californië!

Adiël

 

 

 
terug in Californië PDF Print E-mail
maandag, 10 september 2018 00:18

Hallo,

Leuk dat je er weer bent voor deze blog! Het gaat best prima hier in Californië na zo’n tijd in Nederland. Gelukkig viel de jetleg erg mee en heb er eigenlijk niet tot nauwelijks last van gehad met slapen, al was ik wel iets vermoeider die week. Goed natuurlijk om weer thuis te zijn bij de vrouw. Twee weken op het werk zitten er alweer op: er is weinig veranderd want alle promovendi en postdocs zijn er nog. Wat wel anders is, is het aantal bachelorstudenten dat ik begeleid met onderzoek. Afgelopen week is er één nieuwe student begonnen, terwijl er ook een aantal doorgaan van vorig semester, waardoor ik er dit semester drie heb. Veel meer is ook niet ideaal voor de studenten zelf, want ik ben dit semester een aantal weken weg van kantoor.

Eén van die reisjes staat al over twee weken voor de deur en wel naar Nederland. In juli tijdens  een conferentie in Parijs kreeg ik een uitnodiging om een zogenaamde keynote speaker te zijn voor een ééndaags symposium over “Crustacea through time” in het Oertijdmuseum in Boxtel op 28 september, georganiseerd door de Paleobiologische Kring. Dat is een hele eer, want ik ben pas tien jaar bezig met onderzoek aan fossiele kreeftachtigen. Het kost dan wel twee volle reisdagen, maar omdat de Paleobiologische Kring mijn vlucht heeft kunnen vergoeden, kan ik toch komen. Ik blijf niet voor één dagje in Nederland maar voor een ruime week, want drie dagen inclusief reis is niet echt gezond en bovendien veel duurder voor de Paleobiologische Kring. Bovendien kan ik nu ook mijn kleine neefje van een maand oud dan en familie weer even zien in het weekend.

alt

Een sfeerbeeld vanuit ons balkon met pelikanen en ander gevogelte.

Tot de reis is het nog even hard doorwerken hier. Afgelopen weken heb ik een groot manuscript met vijf collega’s kunnen afronden van ca. 100 pagina’s over rovers en sporen daarvan in de vroegere oceanen. Ben blij dat we het af hebben kunnen ronden in de zomer met behulp van collega’s! Verder werk ik flink door aan een aantal manuscripten om ze deze herfst klaar te stromen om te verzenden, onder meer over fossiele krabben en kreeften. Een ander spannende ontwikkeling is een enorm beursvoorstel die we eind van de week willen verzenden naar de Amerikaanse versie van NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek). De kans op goedkeuring is niet heel groot omdat er bijzonder veel voorstellen worden ingediend, maar we gaan er wel voor!

Tot over twee weken, wat een dag zal zijn voor het reisje naar Nederland.

Doei,

Adiël

 
Nederland en neefje PDF Print E-mail
dinsdag, 28 augustus 2018 03:07

Hallo!

De laatste blog dateert alweer van halverwege juli na de conferentie in Parijs, maar nu ik weer terug ben in de Californië komt er regelmatig een blogje, zo om de twee weken zoals in de afgelopen jaren. Waar zal ik beginnen na zes weken Nederland? Ten eerste heb ik een heel aantal vrienden en familieleden kunnen bezoeken want dat was alweer een jaar geleden voor veel mensen. Voor vrienden betekende dat vooral treinreisjes maken om ze te bezoeken, maar met diverse kortingen via de NS Spoordeelwinkel vielen de kosten nog behoorlijk mee want de trein is duur geworden in Nederland zeg! Autorijden heb ik trouwens heel weinig gedaan, want die tijd dat je aan het stuur zit kun je niet gebruiken en de auto van mijn ouders was lang niet altijd beschikbaar. En autorijden is ook niet mijn hobby overigens. Familieleden kwamen ook langs zo nu en dan, en zeker op de 7e augustus toen mijn vader jarig was. Op zijn verjaardag was ik al heel lang niet meer geweest omdat ik meestal in mei, juni en/of juli in Nederland ben. Het was mooi om een groot deel van de familie weer eens te zien en erbij te zijn. Er waren zelfs nog enkele gelegenheden om ook eens neven en nichten te zien die ik al jaren niet heb gezien soms. Toch leuk om weer eens mee te kunnen pakken!

alt

Gezinsuitje.

Daarnaast heb ik nog een aantal dingen kunnen doen met mijn ouders zoals gaan naar enorme bergen aan zandsculpturen in Elburg, midgetgolven, spelletjes spelen, en met vaders naar de wedstrijd om de Johan Cruijffschaal die jammerlijk verloren werd door PSV met penalties tot blijdschap van vader. Ook met het gezin was er wat te beleven zoals een zogenaamde Escape Room in voor een uur en daarna onbeperkt uit eten, wat dus vele uren duurde. Karin was tegen die tijd al flink zwanger en was op de 19e augustus uitgeteld. Voor mij was het wel spannend of de kleine op tijd zo komen vanwege mijn vertrek op de 26e. Een aantal dagen voor mijn vertrek had ik er een hard hoofd in, maar toen ging op de 24e de huistelefoon. Al gauw had ik door dat mijn moeder met Bernie aan het praten was over zijn pasgeboren zoon Iven Roan Klompmaker. Iedereen blij! Die avond en volgende dag ben ik met mijn ouders naaar het ziekenhuis en hun thuis geweest om kraambezoek naar het kleine manneke. Goed getimed Iven!  

alt

Trotse grootouders op de avond van de geboortedag.

Eén van de hoogtepunten was ook de festivalzaterdag van Huntenpop. Samen met een vriend ben ik daar een avondje naar toe gegaan. Met name K’s Choice was steengoed en we konden nog vooraan staan ook. Dat concertje staat in mijn top 5!

Al was het op de festivalavond goed vertoeven qua weer, het grootste gedeelte van de zes weken Nederland was erg warm en droog. Dat betekende dat het lekker was in de avond en ook helder. Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe camera eens goed te testen met de maan. Dat is redelijk gelukt gedurende ca. twee weken achtereen inclusief de spectaculaire bloedmaannacht in het midden van die periode. De bloedmaan was eerst niet goed te zien, maar werd steeds duidelijker. Erg mooi, en zeker ook toen het eerste directe zonlicht weer weerkaatst werd! Dat was nog eens wat anders dan de zonsverduistering die helemaal niet te zien was door bewolking in Californië vorig jaar zomer. Die periode van twee weken betekende ook lang opblijven tijdens het laatste gedeelte toen de maan pas een paar uur na middernacht opkwam. Het was echter toch erg warm op mijn oude slaapkamer boven.

alt

De bloedmaan op 27 juli verdwijnt langzaam weer nadat het zonlicht weer direct weerkaatst wordt naar de aarde.

Wie denkt dat het allemaal als vakantie klinkt, heeft het mis. Parijs was natuurlijk werk met die conferentie, al was er gelukkig ook ruimte om de stad enigzins te zien. In Nederland heb ik flink gewerkt aan een verhaal over Jura en Krijt krabben en aan het afmaken van een review artikel over predatiesporen in de vroegere oceanen. Die laatste is nu bijna af na enkele jaren werk met flinke tussenpozen. Het artikel over competitie in de oceaan, waar ik het over had in de vorige blog, is nu ook gepubliceerd met paginanummers in het augustusnummer. Daarnaast heb ik er nog eentje zelf online gezet als zogenaamde preprint, wat betekent dat het verhaal nog niet gereviewd is door specialisten. Iedereen is welkom om commentaar te leveren overigens op dit verhaal over fossiele kreeftachtigen in en nabij plaatsen waar methaan opborrelde in de oceaan in het verleden! 

Tenslotte....het was erg leuk om zo lang in Nederland te kunnen en mogen verblijven, maar het is ook fijn om weer terug in huis te zijn. Het is lang geleden dat Cristina en ik zo lang bij elkaar vandaan waren (2011 was ook zo’n lange zomer). Volgende keer meer over reisjes in de komende maanden!

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 28 augustus 2018 03:21
 
Parijs PDF Print E-mail
zondag, 15 juli 2018 21:25

Hallo,

Hartelijke groeten uit Nederland waar dit blog is afgemaakt. De week voor vertrek naar Frankrijk is het druk geweest: je kent het wel dat veel dingen klaar moeten komen voor vertrek of geregeld moeten worden om er in de komende periode mee door te kunnen gaan. Zo heb ik bijvoorbeeld de laatste foto’s gemaakt van fossiele krabben om ze daarna terug te sturen naar een museum in South Dakota waarvan het materiaal geleend was. Dat materiaal wordt meegenomen voor een studie waarvoor ik later dit jaar naar New York ga naar het American Museum of Natural History. Van veel andere krabben zijn ook foto’s gemaakt om verder te kunnen werken aan een publicatie in de zomer in Nederland. Nog even naar de dokter geweest om nog eens naar de knie te laten kijken. Niet geheel tot mijn verbazing moet ik meer rek en strekoefeningen gaan doen, waar ik mee begonnen ben in Parijs. Een röntgenfoto leverde niets op zoals verwacht.

alt

Kenmerkende ronde ramen van de Notre Dame in Parijs.


Op moment van schrijven ben ik in Parijs, en de laatste hand aan deze blog zal in Nederland worden gelegd. De vlucht naar Parijs is bijzonder goed verlopen want het was rechtstreeks, de prijs kon niet beter, heb kunnen slapen tijdens de overnachtse vlucht, ik had een rij voor mij alleen en vertraging was er niet. Aangekomen in Parijs een treintje gepakt naar het centrum, en gelukkig had ik eurobiljetten mee want mijn Nederlandse bankkaart en Amerikaanse creditcard deden het niet. Een uurtje later kwam ik aan bij mijn verblijfadres in een rustige buurt bij een vriendelijke oudere Franse vrouw, waar ik ook nog eens goed ontbijt kreeg. Kan niet veel beter dus. De volgende dag begon de internationale paleontologische conferentie al in de middag met normale sessies. In de ochtend even bijkomen door alvast wat bezienswaardigheden mee te pakken zoals de welbekende Notre Dame kathedraal met de kenmerkende ronde ramen en het Franse Panthéon waar onder meer wetenschappers Pierre en Marie Curie liggen. In de opvolgende anderhalve dag veel collega’s weer gezien en zelf een praatje gehouden over bewaarde spieren en afdrukken daarvan in fossiele kreeftachtigen. Vooral die afdrukken worden vaak niet herkend. Op die dinsdag met collega’s voetbal wezen kijken in een bar waar de Fransen ondanks de winst op België maar matig enthousiast waren. Dat gold niet voor een straat verderop waar het veel drukker was en heel veel toeterende auto’s waren na afloop en tot diep in de nacht. Zo laat heb ik het niet gemaakt want de volgende wilde ik niet de morgen verspelen.... Dat is ook niet gebuurd want net zoals andere dagen om 7 uur opgestaan en ditmaal naar het Louvre gegaan; het was namelijk een vrije dag tussen de 4 conferentiedagen door. Niets te klagen daarover als je voor het eerst in Parijs bent. Het Louvre was héél uitgestrekt zodat je niet alles goed kan bekijken in een dag. Toch heb ik bijna alles kunnen zien want het was langer open dan normaal en ik hoefde maar een half uurtje in de rij te staan om binnen te geraken. Wellicht bekendste kunstwerk is de toch kleine Mona Lisa waar het 15 rij dik stond. Andere werken zoals landschapsschilderijen en die van boten vind ik veel mooier alsook schitterende beeldhouwwerken en Griekse vazen. Heel vermoeiend dagje met veel trappen. Dat was minder de dag erop toen de conferentie weer begon. Na afloop en tussen de middag samen collega Matus Hyzny en zijn dochter doorgebracht in het museum en tijdens diner. En vrijdag weer na afloop van de conferentie. Zo heb ik nog een deel van de fossiele kreeftachtigen kunnen zien en enkele foto’s gemaakt. Daarna zijn we nog naar de tentoonstellingen wezen kijken van zowel fossielen als moderne skeletten. In alcohol bewaarde beesten met twee hoofden waren bizar. Later die avond ben ik naar de Arc de Triomphe gereden met de metro waar het vooral in de ochtenden en in de avondspits soms proppen was. Die boog was indrukwekkend qua bouw, plaatsing en hoogte van 50 m en dus uitzicht. Heb de 276 treden voorzichtig genomen en zo is de knie heel gebleven. De zaterdag, 14 juli, was de nationale feestdag van Frankrijk, en daarvoor ben ik nog een dagje extra gebleven. In de middag wederom met Matus en dochter op pad geweest. Een mooi boottochtje op de Seine rivier kunnen maken en ook nog het Legermuseum en Les Invalides deels gezien met blijkbaar ook de tombe van Napoleon. Daarna ben ik naar de Eiffeltoren gegaan bij het enorme grasveld van de Champ de Mars om daar te wachten. Urenlang want het was me aangeraden door de huisbazin om er vroeg te zijn. Ik was er om 5 uur om een klassiek concert later op de avond en vooral de vuurwerkshow van 11 uur te zien, wat allemaal gratis was. Het was zeker de moeite waard en kon alles goed zien! Dat is wel even geleden voor vuurwerk overigens.

alt

Vuurwerk en lichtshow op de nationale feestdag voor de Fransen. Een heel aantal video's is gelukt.

Daarnaast is er nog iets leuks gebeurd. Mijn eerste wetenschappelijke publicatie van 2018 is online gepubliceerd. Dit artikel in het bekende vakblad Geology laat zien dat een extreme vorm van competitie tussen soorten waarbij de ene soort nooit tot zelden voorkomt met een andere soort nauwelijks voorkomt in en op huidige en vroegere oceaanbodems, zelfs niet voor nauwverwante soorten. Hier kwam veel statistiek bij kijken en voorwerk resulterend in drie pagina’s text en een grote bijlage voor de liefhebbers van details. Vijf jaar geleden heb ik ook al in dit blad mogen staan als hoofdauteur. Ditmaal is samen met mijn huidige adviseur in Berkeley. 

Tot de volgende keer!

Adiël

 

 

 
zeilen PDF Print E-mail
zondag, 24 juni 2018 20:47

Hallo allemaal,

Afgelopen zaterdag zijn we er eens op uit getrokken om een zeiltocht te maken; het was overigens Cristina’s verjaardag. Kunnen we zeilen dan? Zeker niet maar met een hoop centjes neerleggen net zoals andere mensen wordt het voor je gedaan. Zo zijn we vanuit San Francisco vertrokken, rondom Alcatraz gevaren en toen onder de Golden Gate brug door. Het was iets heiig maar het uitzicht was toch goed. Veel foto’s geschoten met mijn nieuwe camera overigens, van vogels, zeeleeuwen en -honden, andere zeilboten, kite-surfers en het landschap. Nadat we vervolgens uit een spiegeldoolhof zijn geraakt, even echte Britse fish & chips gehad bij een speciaalzaak.

alt

Net onder de brug door aan de kant van de Stille Oceaan. De zon schijnt hier naar de brug toe waardoor de kleur goed te zien is.

Een beetje ontspannen is lekker op z’n tijd want ben erg druk met mijn hobby wat voor veel andere mensen werk heet. Meest opmerkelijke van de afgelopen twee weken was wellicht een bezoek aan San Francisco, en wel het California Academy of Sciences. Niet om dit museum wederom te bekijken, maar om een gedeelte van de kreeftachtigencollectie te bestuderen en fotograferen voor lopend onderzoek. Ik heb zowel bestaande als fossiele individuen in mijn handen gehad. Het collectiepersoneel was zo vriendelijk om alles al van te voren klaar te leggen zodat alles in één dag is afgekomen.

Met een ander onderzoek over hoe belangrijk extreme competitie nu eigenlijk is en was in de oceanen gaat het de goede kant. We kregen de reviews terug die over het algemeen positief waren, en de revisie is inmiddels bijna klaar. Met geluk wordt het nog dit jaar gepubliceerd, maar later meer daarover. Er wordt verder gewerkt aan diverse manuscripten en veel foto’s zijn gemaakt in de afgelopen twee weken. 

Zo tussen het werk door, als ik thuis zit tenminste, wil ik nog wel eens een op voorhand leuk lijkende WK voetbalwedstrijd opzetten. En meestal valt het niet tegen met wedstrijden als Spanje-Portugal, Duitsland-Zweden etc. Wel ongelofelijk dat Nederland er niet bij is als je sommige teams ziet spelen zeg. Nog maar twee jaartjes te gaan en dan staan we er weer, want bijna half Europa mag tegenwoordig meedoen met het EK. Dat was in 1992 nog eens anders met slechts 8 landen!

Over twee weken vlieg ik alweer naar Parijs voor een internationale paleontologenconferentie! De volgende blog zal dus uit Parijs komen aangenomen dat het internet een werkt.

Doei,

Adiël

 

 
woningmarkt PDF Print E-mail
zondag, 10 juni 2018 20:55

Hallo allemaal,

Welkom voor deze nieuwe blog vanuit een zonnig California, want het heeft hier al een maand of twee niet geregend. Zo af en toe zit ik buiten, maar voor je het weet ben je weer eens verbrandt met de wind hier aan de kust. Het is leuk wonen hier, ook al is de huur ongeveer drie maal zo veel als in Florida en nog iets meer dan in Ohio. Vorig jaar zijn we verhuisd van één appartement naar een andere binnen hetzelfde gebouw omdat de huisbazin ineens besloot het te verkopen om veel geld te verdienen. Dat appartment is voor een recordbedrag van bijna een half miljoen verkocht voor ongeveer 70 m2 in de opgeblazen woningmarkt hier en voor een veel hogere huur weer aangeboden! Gelukkig lukte het om een ander appartment te vinden met een huisbaas die niet aan verkopen zou denken, ook al was de huur 7,5% hoger. Nu kregen we vorige week het bericht dat de beste man toch aan verkopen is gaan denken onder druk van zijn kinderen. We zijn dus op zoek gegaan en hadden bijna een nieuw plekje verder weg gevonden voor een relatief goede prijs, maar andere mensen waren net een aantal uren sneller met hun papierwerk. Even later hoorden we dat we toch nog langer kunnen blijven in ons huidige appartement, maar wel op maandbasis in plaats van een contract voor een jaar. Het lijkt er dus op dat we nog even hier blijven (gelukkig) want verhuizen kost heel veel tijd en ook geld, zeker als we elders zouden gaan wonen.

alt

Cristina had een puzzel van 550 stukjes gescoord op de krabben- en kreeftenconferentie in DC. Die was heel snel af vorig weekend, vooral door haar overigens.

Na de conferentie in Washington DC ben ik weer gewoon aan het werk geweest, overigens op deeltijdbasis op papier vanaf begin van deze maand om een nieuw contract te kunnen rekken tot ergens volgend jaar. Ik werk deels vanuit huis om de knie te ontzien en om reistijd te besparen (bijna 1,5 uur per dag). Het gaat overigens beter met de knie de afgelopen weken heb ik het idee. Nu mijn baas weer terug is van veldwerk en ook een studente door gaat met haar onderzoek tot begin juli, ben ik een aantal dagen per week op het kantoor om zo ook een beetje in beweging te blijven. Zo werken we bijvoorbeeld verder aan een beursvoorstel en een manuscript Panamese mollusken samen met een andere studente. Daarnaast heb ik nog allerlei projecten lopen die ik deze zomer graag wil afronden. Daar heb ik ook alle tijd voor want er staat alleen een conferentie ik Parijs gepland begin juli voordat ik Nederland aan doe. Als het sollicitatieseizoen weer eenmaal begint, dan staat het uiteraard goed als er veel verzonden is naar wetenschappelijke tijdschriften. Natuurlijk zit er nog veel meer in de pijplijn, maar manuscripten die alleen in voorbereiding zijn betekenen niet zoveel op papier, want het kan soms nog jaren af zijn alvorens ze af zijn. Tot over twee weken met meer nieuws!

Doei,

Adiël

 

Laatst aangepast op zondag, 10 juni 2018 20:58
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL