Logo
 
Nederlands
Blog
oude schoolvriend PDF Print E-mail
maandag, 17 april 2017 06:17

Ha allen,

Zondag twee weken geleden ben ik naar San Francisco geweest in de late middag en avond. Dat was helemaal niet gepland tot die dag ervoor toen ik weer eens op FaceBook keek. Een oude schoolvriend van de basisschool, de enige die ook in het buitenland woont en ook nog eens in Californië op dit moment maar dan in Los Angeles, was in San Francisco voor een korte vakantie met zijn Amerikaanse vrouw en kind. Ik had Tim vorig jaar zomer voor het eerst in ongeveer 15 jaar gezien in Oldebroek. Dat was bijzonder, maar dit keer natuurlijk ook. Dachten we elkaar een lange tijd niet weer te gaan zien, maar zo zie je maar weer dat je het nooit weet. We hebben door de stad gelopen en bij de zeer populaire lokale Chinees gegeten en daarna eten meegenomen voor Tim's Amerikaanse vrouw Cynthia en 4-jarige zoon Elessar die waren achtergebleven in de hotelkamer. Na een tijdje kennismaken met hen was het tijd om te gaan. Zij gingen verder met vakantie vieren en ik weer aan het werk op maandag. Spring break (voor de studenten dan) is voorbij.

alt

Samen met Tim op een heuvel in San Francisco. Op de achtergrond een deel van de Transamerica Pyramid, het hoogste gebouw in deze metropool.  

Veel onderzoek heb ik kunnen uitvoeren in de afgelopen weken. Ten eerste ben ik flink aan het schrijven geweest over een tweetal onderzoeken. Eén heeft te maken met competitie tussen organismen op de vroegere en huidige zeebodem, terwijl een ander gaat over sporen van rovers in het verre verleden. Die laatste wordt een groot verhaal in samenwerking met collega’s uit Noord-Amerika en Azië. Dit duurt nog wel even voordat het af is. Ten tweede kreeg ik vorige week de reviews terug van een kort maar krachtig verhaal over de grootte van boorgaten in schelpen door de tijd heen. De reviewers waren behoorlijk positief waardoor we het verhaal mogen reviseren voor een hoog aangeschreven blad! Dit kan echt een positieve klapper worden. Flink bezig met de revisie, ook dit weekend, want dit verhaal heeft prioriteit boven bijna alles. We kunnen het waarschijnlijk deze maand nog opsturen voor verdere review. Spannende tijden of het al dan niet geaccepteerd gaat worden.

Qua sollicitaties heb ik van San Jose State U via een email vernomen dat ik het niet ben geworden helaas. Veel meer wil ik er niet over kwijt hier, maar ik ben er niet blij mee. Van de rest moet ik nog horen, al duurt het wel behoorlijk lang voor eentje die al in januari heeft plaatsgevonden. Cristina’s sollicitatiebrief voor een 2-jarige voltijdbaan in het paleontologiemuseum van UC Berkeley, waar ik ook aan ben verbonden, is succesvol geweest. Althans, ze heeft op gesprek mogen komen vorige week en dat ging goed volgens haar. Daar hoort ze waarschijnlijk meer over later deze maand of in mei, al kan ze ook weer deeltijd les gaan geven in San Jose volgend semester. Ook spannend dus.

Met de lekkage bij onze ramen is het nog steeds niet over, ook al wonen we op 11 hoog. Het lekt bij elke flinke regenbui sinds eind vorig jaar, voor bij het omglaasde balkon. Dichtkitten heeft niet geholpen helaas, wat betekent dat de ramen nu echt vervangen moeten worden. Maar dat kost geld en daar wil de appartementeigenarenverenging natuurlijk niet zomaar aan, want zij moeten dat bekostigen. Gelukkig is de eigenares van ons appartement advocate dus die zal het vast voor elkaar krijgen. Afgelopen week is er een specialist bij ons wezen kijken om de schade op te nemen. Wordt vervolgd.

Tot over twee weken. Doei,

Adiël

Laatst aangepast op maandag, 17 april 2017 06:22
 
naar Nederland PDF Print E-mail
zondag, 02 april 2017 04:16

Hallo iedereen,

De afgelopen weken waren een stuk rustiger dan de afgelopen maanden zonder al het reizen. Schrijven is de leus dus, want ik kom tijd te kort om alles op te schrijven wat ik zou willen. Ten eerste is daar een onderzoek dat ik hier in Berkeley ben begonnen begin 2016. Dat gaat over de competitie voor voedsel tussen soorten in de oceaan vandaag de dag en in het verre verleden. Bijzonder weinig van bekend, zeker als het gaat om het becijferen daarvan. Na veel programmeerwerk en analyseren van databases is het nu tijd om de resultaten op te schrijven en uiteindelijk te publiceren na review. Ten tweede zijn er nog diverse andere projecten die later aan bod komen of in mijn spaarzame vrije tijd.

alt

Huizen aan de noorkant van de Albany Hill, waar wij ook bij wonen. Na een wandelingetje op de heuvel kom je nog eens wat tegen.

Voorlopig heb ik niets gehoord van de sollicitaties eerder dit semester behalve dan dat er eentje brieven van mijn referenties wilde hebben. Dat kan vele oorzaken hebben dus ik wacht rustig af. In april kan ik er zeker meer over zeggen. Mathematisch gezien is de kans dat ik een aanbod krijg kleiner dan 100% bij gelijke kansen ondanks dat er maar liefst vier sollicitatiegesprekken waren in de afgelopen maanden, wat veel is in mijn vakgebied. Gelukkig mag ik hier nog als postdoc blijven werken tot eind juli 2018 dus een ramp is het niet. Het leven als een postdoc is heel druk, zeker dit semester, maar ook erg leuk. Je hebt relatief veel vrijheid.

Cristina heeft vorige week gesolliciteerd voor een baan bij het paleontologische  museum bij de Universiteit van Californië Berkeley. Die baan is het managen van het prepareren en catalogiseren van fossielen gevonden bij de afgraving van een plaatselijke dam. Ze heeft daar met name in Florida ervaring mee opgedaan, dus wie weet mag ze op gesprek komen voor deze tweejarige baan.

Komende zomer komen we beiden naar Nederland. Ik zal zelf op de 7e mei al aankomen en pas op de 29e juni weer vertrekken. Dat komt deels omdat ik voldoende tijd over wil houden om onderzoek in Europa te doen mocht ik een geldbeurs scoren. Dat hoor ik pas begin mei, maar wil niet zo lang wachten met het boeken van vliegtickets, die anders honderden euro's duurder zullen zijn. Cristina komt ook mee dit jaar maar wel wat korter. We zullen dus beiden bij de trouwerij van mijn breur Bernie met Karin K. zijn op 16 juni.

Tot over twee weken,
Adiël

Laatst aangepast op zondag, 02 april 2017 04:48
 
Sollicitatie bij museum PDF Print E-mail
zondag, 19 maart 2017 06:02

Hallo,

Daar ben ik dan weer na drie weken. Nu het weer rustiger wordt in de komende maanden qua reizen en sollicitaties ga ik weert elke twee weken een blog tikken. Dat is vorig weekend niet gelukt vanwege de voorbereiden op het sollicitatiegesprek in North Carolina bij het natuurwetenschappelijk museum in de stad Raleigh.

Op dinsdagochtend ben ik om 7:15 vertrokken vanaf het vliegveld in San Francisco om via een korte overstap in Charlotte na een vluchten van in totaal 5 uur in Raleigh te landen. Door het hoofd van paleontologie ben ik vanaf het vliegveld afgehaald, eventjes langs het hotel gegaan en daarna bij de Griek er net naast eten met vier mensen van het zoekcomité. Dat was vooral om kennis te maken, al is er ook over onderzoek gesproken.

alt

Vanuit het vliegtuig op de heenreis naar North Carolina.


De volgende dag was dé sollicitatiedag. Na een ontbijt met enkele stafleden op gesprek gegaan bij diverse mensen. Daarnaast heb ik een rondleiding in de collectie en het hele museum gehad voor het gedeelte in de binnenstad. Later op die ochtend heb ik een praatje gegeven over mijn onderzoek. 45 minuten lang zoals te doen gebruikelijk voor dit soort praatjes. Daarna een lunch met studenten, postdocs en mensen van collectiebeheer gevolgd door een 15 minuten durend praatje voor museumpubliek dat zelfs op twee ballonnen meters boven de eigenlijke zaal stond. Dat was toch even wennen met een enorm scherm van 20 meter hoog en geen klein scherm bij me in de buurt. Denk het wel redelijk is gegaan, al had het beter gekund. Daarna gelijk door na gesprek met het gehele comité en een drietal individuele gesprekken van een half uurtje. En zo was de dag in sneltreinvaart voorbij. Ben één van de vier kandidaten en kan mogelijk iets in april horen.

Mijn terugvlucht, na het missen van de bus naar het vliegveld toe en dus maar een taxi die 23 maal zo duur was dan de bus (grrrrr), was halverwege de middag van de volgende dag dus ik heb mijn vrije ochtend weer in het museum gespendeerd om alles in een rustiger tempo te kunnen bekijken. Het is zeker een mooi en ook interactief museum waar vele scholieren op af komen. Je leert er over de natuur en beesten en planten uit het verre verleden, vooral uit North Carolina, terwijl het tweede gebouw meer gaat over hoe onderzoek werkt. Op vrijdag ben ik weer op kantoor geweest om mijn 5 bachelor studenten met hun onderzoek te helpen wat ze voor een halve of hele dag in de week doen.

Is er dan nog meer spannends gebeurd in de afgelopen weken? Jazeker wel want mijn groene kaart (verblijfsvergunning en werkvergunning ineen) is met de post aangekomen. Het is een mooi kaartje met de vlaggen van elke staat erop en ook de hoofden van alle presidenten behalve de huidige. Een formuliertje op het werk ingevuld zodat men daar ook weet dat een werkvisum verleden tijd is. Daarnaast is mijn huidige contract verlengd tot halvewege volgend jaar. Super dat ik nog een jaartje mag blijven!

Tenslotte kreeg ik de reviews terug van een artikel over experimenten mbt het vergaan van kreeftachtigen en wat dat betekent voor de biodiversiteit van deze beestjes door de tijd heen. Daar moest nog wel wat aan gebeuren volgens de reviewers, maar dat is ook prima. Ik heb het binnen een week gereviseerd en weer terug gezonden naar het wetenschappelijke tijdschrift. Nog één revisie te gaan hierna hopelijk.

Ondertussen bezig gegaan met het schrijven van het artikel over het tweede onderzoek dat ik hier ben begonnen in Berkeley. Dat moet de komende maand flink gaan rollen voordat we een reisje naar Europa gaan maken.

Tot over twee weken!

Doei,
Adiël

 

 

 

 
Sollicitatie en verblijfsvergunning PDF Print E-mail
zondag, 26 februari 2017 19:25

Hallo allemaal,

Saaie weken zitten er niet bij in het begin van dit jaar. Vorige week ben ik namelijk op dinsdag vertrokken naar San Jose State University voor een sollicitiatiegesprek van 1,5 dag daar. Dat was slechts ruim twee uur reizen met de metro en bus in plaats van één of twee vliegtuigen zoals bij de vorige gesprekken. Het ging best aardig voor mijn gevoel. In totaal heb ik daar twee praatjes gegeven: ééntje over onderzoek van de afgelopen jaren én een echte les van 75 minuten voor studenten. Daar tussendoor waren er ontbijten, lunches, en avondeten en vele praatjes met voornamelijk faculteitsleden en met een paleontoloog die hogerop zit in deze universiteit. Hele aardig mensen allemaal en heb zeker een goede indruk gekregen daar. De studenten komen van veel verschillende achtergronden zoals van Aziatische, Spaanstalige en internationale afkomst. De blanke mensen zijn zeker in de minderheid. Ergens in maart zal ik waarschijnlijk horen of ik het al dan niet geworden ben want er zijn nog drie kandidaten geweest. De sollicitie was nog niet helemaal over na die 2e dag, want heb die maandag erop nog met een ander faculteitslid gepraat via Skype voor ruim een uur, want hij kon er die weer ervoor niet bij zijn. Deze baan is vooral lesgeven en ook enig onderzoek.

Diezelfde week van de sollicitie in San Jose ben ik wederom uitgenodigd voor een sollicitiegesprek. De vierde al dit semester! Die zal half maart plaatsvinden in North Carolina bij het natuurhistorisch museum in Raleigh. Veel mensen ontmoeten natuurlijk én twee praatje geven op de 15e maart. Zie er zeker naar uit (net als bij die andere sollicitatiegesprekken overigens). Die baan, waarvoor waarschijnlijk vijf mensen zijn uitgenodigd, is met name onderzoek, de collectie beheren en uitbreiden, en meehelpen in het museum. 

alt

Door de Golden Gate brug komen veel vrachtboten binnen in het baaigebied. Hier een voorbeeldje geschoten in Richmond tijdens een fietstochtje.

Afgelopen week ben ik voor het eerst weer vier dagen op mijn kantoor geweest sinds half januari (maandag was het presidentsdag – een regenachtige vrije dag waarop ik thuis aan het werk ben gebleven). Zo heb ik onderzoek weer kunnen oppakken. Maar....op vrijdag was er nog een gesprek waarvoor ik behoorlijk wat tijd heb gespendeerd. Geen sollicitatiegesprek maar een gesprek samen met Cristina bij de Amerikaanse immigratiedienst in San Francisco over de aanvraag van een veblijfsvergunning voor mij. Natuurlijk hebben we ons voorbereid en diverse extra documenten verzameld voor het geval ze nodig zouden zijn, en een deel daarvan hebben we inderdaad gebruikt. Het gesprek duurde slechts 20 minuten en na 15 minuten liet de man al merken dat het goedgekeurd zou worden. Dat is fantastisch nieuws wat betekent dat ik vrij kan werken in en vrij kan reizen naar de VS zonder visum. Over twee jaar moet deze zogenaamde groene kaart, die ergens in maart in de bus zou moeten vallen, weer verlengd worden ondanks dat het een permanente verblijfsvergunning is. We hebben het gevierd met een etenje en we gaan nog een keertje bowlen. Het heeft behoorlijk tijd gekost in april – juli vorig jaar en ook veel geld met zo’n kleine 2000 dollar. Dat had nog veel duurder kunnen uitpakken als we een advocaat in de hand hadden genomen, maar het kan dus ook zonder als je je er maar goed in verdiept en met diverse mensen praat die het al eerder hebben gedaan. 

Ondertussen zijn er twee artikelen met ondergetekende als hoofdauteur in review. Ben benieuwd wanneer de uitslagen daarvan terug komen! Dit jaar zal er niet zoveel gepubliceerd worden als vorig jaar, maar het zijn wel heel bruikbare artikelen voor collega’s denk ik. Dit semester begeleid ik vijf bachelorstudenten met hun onderzoek, waarvan er drie nieuw zijn. Ze komen voornamelijk op vrijdag waardoor het behoorlijk druk is op die dag, zeker nu ze aan hun onderzoek beginnen. Meer het is leuk om ze te helpen om onderzoekservaring op te doen.

Tot over twee weken.

Adiël

 
Reisjes VS en Europa PDF Print E-mail
zondag, 12 februari 2017 21:56

Hallo iedereen,

Daar ben ik dan weer, ditmaal vanuit Californië na acht vluchten (steeds eenmaal overstappen) en vele treinreisjes in de afgelopen vier weken. Ben in de weer geweest en mede daarom is het blog verlaat. Hieronder volgt een korte samenvatting het verhaal in chronologische volgorde.

Ten eerste heb ik op de universiteit hier (UC Berkeley) een proefpraatje gegeven over mijn onderzoek als voorbereiding op sollicitatiepraatjes. Na afloop heb ik nuttig commentaar gekregen van mijn supervisor en promovendi en -da. Het bleek eigenlijk alleen nog maar te gaan om het verbeteren van het spreken en niet zozeer de powerpointpresentatie zelf. Daar ben ik mee aan de slag gegaan en die vrijdag ben ik er nog eens mee aan de slag gegaan. Diezelfde week is eindelijk het artikel verzonden over de grootte van boorgaten in schelpen. Nu wachten we af of het naar de reviewfase gaat want het blad is zeer selectief. Voorlopig heb ik nog niets gehoord na twee weken.

Op zondag ben ik vertrokken naar Texas (College Station) via een vliegreis van San Francisco en Houston. Een paar uur van tevoren kreeg ik het schema te zien voor de komende 2,5 dag. Die zat vol met een praatje en ontbijt, lunch en avondeten met in totaal dertig mensen van met name de faculeit geologie. Goed gegeten trouwens bij een biefstukrestaurant, een Indiër, Chinees, en nogmaals een biefstukrestaurant. Op maandag heb ik mijn onderzoekspraatje gegeven. Verder waren er veel gesprekjes van een half uur met diverse faculteitsleden. Er zijn veel mogelijkheden tot samenwerking, veel apparatuur om te gebruiken, de sfeer binnen de faculteit was positief, en er werken relatief veel jonge professoren. Ook al waren het lange dagen, ik was niet zo vermoeid als verwacht, mede omdat men enthausiast was over de universiteit en de mogelijkheden. Er kwamen na mij nog drie andere kandidaten dus ik zal pas in maart weer iets horen als mij een aanbod wordt gedaan. Na een vluchtje terug weer twee dagen op kantoor geweest en daar kennisgemaakt met mogelijke toekomstige PhD studenten binnen ons groepje hier. Daarnaast heb ik ook een bachelorstudente geinterviewd voor een onderzoekje binnen ons onderzoeksgroepje en afgelopen vrijdag nog twee. Het komt erop neer dat ik waarschijnlijk 5 bachelorstudenten onder mijn hoede krijg voor de rest van het semester. Leuk!

Twee weken geleden op zaterdag was het weer vliegen, maar dan naar Europa. Via Amsterdam en een nachtje in ’t Loo de volgende dag de trein genomen in de vroege ochtend naar Erlangen in Duitsland voor praatjes op de universiteit daar. Eentje over mijn onderzoek en een over de koolstofkringloop. Direct na elkaar, maar dat ging ook wel goed denk ik. Daarna een gesprekje met committee van 14 mensen en daarna met 5 studenten gevolgd door een rondleiding en een diner bij de Indiër. Ook hier was het leuk en zijn er mogelijkheden voor diverse samenwerkingen. Hier zijn zelfs 6 kandidaten in plaats van 4 zoals in Texas. Op 1 februari ben ik weer naar Nederland gereist waar ik een aantal dagen heb gespendeerd totdat de vlucht weer is gegaan op 8 februari vanaf Amsterdam via Dublin naar San Francisco. Natuurlijk heb ik familie gezien in het weekend en vrije tijd na het reguliere werk.

alt

Eten op een zondag met ouders en broers + aanhang. Foto door pa.

Er is voorlopig nog één sollicitatiegesprek te gaan, en deze is in Californië. Die zal volgende week plaatsvinden op de San Jose State University, wat slechts anderhalf uur ten zuiden is van waar we wonen in Californië. Dat is nog eens makkelijk! Dat zal ongeveer anderhalve dag duren want de faculteit in niet zo groot als die in Texas. Hier mag ik twee praatjes geven: eentje is een klas leiden over een onderwerp naar keuze en dan is er het onderzoekspraatje. Die laatste zal niet veel verschillen van de twee die ik al heb gegeven in de afgelopen maand.

Over spannende gesprekken gesproken: later deze maand volgt nog een gesprek, maar dan met één of misschien meerdere personen van de immigratiedienst over een eventuele verblijfsvergunning voor mij nav huwelijk van vorig jaar. We hebben de formulieren daarvoor midden juli vorig jaar verstuurd. Cristina moet ook mee naar San Francisco daarvoor en krijgt dus hoogstwaarschijnlijk ook vragen.

Tot de volgende keer over twee weken.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 12 februari 2017 22:01
 
Circus in San Francisco PDF Print E-mail
maandag, 16 januari 2017 03:38

Ha allen,

Nog even terugkomen op Kansas. Op maandag de 2e januari zijn we naar de Cosmosphere in Hutchinson geweest met z’n vieren (ouders C en wij). In dat toch enorme museum, waar je een dag nodig hebt om alles te lezen, staat de ontwikkeling van de ruimtevaart centraal. Van de vroege ontwikkeling van raketten tijdens het laatste deel van de Tweede Wereldoorlog tot de ruimtevaartwedloop tussen de Russen en Amerikanen in de jaren vijftig en zestig. Vooral het eerstegenoemde was me niet goed bekend, en het was zeker interessant om hier meer van op te steken. Die Duitsers waren hun tijd ver vooruit. De Duitse hoofdman van raketontwikkeling is na de oorlog met veel andere Duitsers in de VS beland met veel materieel en heeft zo de ruimtevaart hier een enorme impuls gegeven. Voordat we het museum betraden was er nog een aardig filmpje over natuurrampen: veel spectaculaire beelden maar (te) weinig informatie.

alt

De Cosmosphere in Kansas.

Op woensdag weer terug gevlogen naar San Francisco met enige vertraging. Daar kwam nog een uur vertraging bovenop toen de metro niet verder kon net voordat we San Francisco in gingen vanwege een ongeval. Toch goed aangekomen en de dagen erop weer op kantoor geweest. Het was nog heel rustig, want het semester begint pas aankomende week. Dat weekend een artikel verder afgemaakt en verzonden op maandagavond. Eindelijk! De experimenten over hoe snel krabben, kreeften en garnalen vervallen vonden in 2015 en begin 2016 plaats. Wordt zeker dit jaar nog gepubliceerd en denk dat het zeer bruikbaar zal zijn voor collega’s. Datzelfde weekend nog even naar Star Wars Rogue One geweest aan de andere kant van de heuvel hier in Albany. Best een leuke film en we hadden heuze fauteuils om in te zitten. Wel kwamen we aan de laten kant zodat we vooraan belandden.

Afgelopen week flink gewerkt aan het afronden van een ander artikel over boorgaten in fossiele schelpen, maar ook al enig voorbereidingswerk gedaan voor het onderzoekspraatje in Texas (23 of 24 januari) en later deze maand op de 31e in Duitsland. Daar komt nog een praatje bij eind februari in San Jose, een uurtje ten zuiden van hier (als er geen verkeer is, haha). Daar geeft Cristina nu les. Het wordt dus een spannende en heel drukke anderhalve maand met veel reizen en kennismaken met veel mensen op drie universiteiten. Ben zeer benieuwd.

Om toch nog een beetje te ontspannen, zijn ze naar het circus (Cirque du Soleil – Luzia) geweest op woensdagavond in San Francisco. Dat was een cadeautje voor Cristina. Het is wellicht 20 jaar geleden dat ik in een circus ben geweest! Het was best leuk om te zien, al waren er geen dieren. Vele stuntmannen en -vrouwen (bal, ringen, trampolines, bruggen, etc.) maakten de twee uur durende show vol in een voor ~80% gevulde grote tent. Mijn favorieten waren een voetbalkunstenaar en een Tarzan-achtige man die in de ringen slingerde. Noemenswaardig is ook een ongelofelijk lenige jongen die letterlijk met z’n achterste het hoofd kon aantikken en benen bijna elke richting op kon krijgen. Bijzonder bizar om te zien.

alt

Artiesten van de Cirque du Soleil – Luzia voorstelling.

Komende week hopelijk het boorgaten-artikel verzenden, het eerste artikel wat ik vooral hier in Berkeley heb gedaan. Daarnaast een proefpresentatie van het onderzoekspraatje geven en verder voorbereiden op de bezoeken aan Texas en Duitsland. Aankomende zondag vlieg ik al naar Texas.

Tot over twee weken met veel nieuws waarschijnlijk.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 17 januari 2017 03:48
 
Feestdagen in Kansas PDF Print E-mail
maandag, 02 januari 2017 00:10

Dag lieve mensen,

Gelukkig Nieuwjaar aan iedereen! Wij zijn hier in Kansas opgebleven tot even na middernacht. Nauwelijks vuurwerk hier dus er was geen reden om naar buiten te gaan zoals in Nederland. Een drankje voor het naar bed gaan is ook prima. Mis wel elk jaar de oliebollen en appelflappen, maar wellicht dat er nog enkele over zijn over een maandje als ik in Europa ben. Ja want over een maandje vlieg ik richting Europa voor een praatje bij een universiteit in Duitsland.

Een paar dagen geleden ben ik uitgenodigd voor twee dagen in Texas om daar een praatje te geven en met de mensen te praten van de universiteit daar. Dat is ook in januari, en al over drie weken overigens dus zal zeer binnenkort beginnen met de voorbereiding daarvoor. Het Skypegesprek in december is blijkbaar voldoende geweest voor een uitnodiging, waar ik erg blij mee ben natuurlijk. Eea betekent dat ik niet heel veel in Californië zal zijn eind januari – begin februari.

Voor de kerst en nieuwjaar zijn op woensdag de 21e december naar Kansas gevlogen via Las Vegas, waar we overigens niet de gokkasten op het vliegveld hebben gebruikt in de 2,5 uur overstaptijd die we hadden. Een dagje laten kwamen Sean en Britta met de kids (Oliver, 2 jaar; en Simon, 1 jaar) om de kerst te vieren bij Jennifer en Ross, de ouders van Cristina. Wat een energie hebben die kinderen! Heel vroeg opstaan en spelen, en ’s avonds toch nog proberen te spelen als ze al in bed liggen. Maar wel heel leuk natuurlijk om ze weer te zien voor het eerst sinds augustus vorig jaar toen we Britta en Sean hebben bezocht in Minnesota voor onze reis naar Yellowstone/Grand Teton verder naar het westen. Voor kerst heb ik een zeer goede theepot en een waterfles gekregen. Die zullen zeer veel gebruikt worden!

alt

Uitpakken van de cadeaus vanaf half acht in de ochtend op de 25e. Ik dacht echt dat het een grap was, maar dat bleek niet zo te zijn. 

Helaas heb ik een flinke verkoudheid opgelopen, waarschijnlijk tijdens de vliegreis dus ik ben zo’n beetje de hele vakantie aan het snotteren en hoesten geweest, net zoals enkele andere mensen hier helaas. Veel binnen gezeten daarom, werk opgeknapt, spelletjes gedaan en natuurlijk darten gekeken. Ik ben zeer benieuwd naar de halve finale en finale van het wereldkampioenschap darts later vandaag en morgen. Voor het kerstdiner en ook een dagje eerder zijn we naar de grootmoeder van Cristina geweest in hetzelfde dorpje. Daar gaan we een dezer dagen nog een keertje naar toe voordat we op de 4e januari terugvliegen via Phoenix, Arizona, naar het baaigebied van San Francisco.

Toch nog even een korte terugblik op 2016. Het was een zeer speciaal jaar met maar liefst twee bruiloften (Florida en Nederland) met familie en vrienden. Wat wil je nog meer. Dan was er nog een reisje naar Frankrijk, en een verhuizing van de ene kant van de VS naar de andere kant voor Cristina en veel van onze spullen. We hebben veel mooie plaatsen gezien op die 8-daagse reis. 2017 zal vast iets rustiger worden toch?

Tot de volgende blog over twee weekjes.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 17 januari 2017 03:49
 
afsluiting semester PDF Print E-mail
zondag, 18 december 2016 22:55

Ha allemaal,

Mijn nieuwe matras en het onderstel staan inmiddels alweer bijna twee weken in onze slaapkamer. Het slaapt best goed al was het even wennen in de eerste twee nachten. De ruimte onder het bed is flink opgevuld met allerlei spullen die ofwel nog in de woonkamer ofwel in de slaapkamer stonden. Inmiddels staat hier de verwarming redelijk vaak aan met maximumtemperaturen van rond de 14 graden (jaja het is echt winter hier ;) ), al warmt de late middagzon ons appartement lekker op tot 20 graden. Tenminste, als het zonnig is want het aantal bewolkte en regenachtige dagen is flink toegenomen in de afgelopen anderhalve maand. Zo viel er op donderdag maar liefst meer dan 40 mm regen.

Al fiets ik uren in de week van en naar het werk en gaan we in het weekend vaak naar de sportschool en tafeltennissen, toch blijft er verder niet heel veel tijd over om aan sport te doen. Maar.....afgelopen week hebben we op woensdagavond een bowlingballetje of 40 geworpen als afsluiting van het semester met onze paleo-groep van Berkeley. Dat was alweer meer dan een jaar geleden zo niet langer, met een vriend uit Nederland destijds. Deze knakker is het nog niet helemaal verleerd, want tot mijn verbazing won ik beide potjes van 9 mensen in totaal. Het ziet er niet uit van achteren, want mijn rechterbeen schijnt een eind de lucht in te zwaaien, maar mikken lukt blijkbaar nog steeds gezien de spares en af en toe strikes. Cristina deed het ook bijzonder goed tijdens het twee potje met een score van 146 als ik het me goed herinner. Als afsluiting van het jaar waren er begin december ook een etentje van de bond van postdocs en een bijeenkomst van het paleontologiemuseum. Biertje erbij en praten maar.

alt

Na het bowlen. Deed nog zo mijn best om te bukken, maar de kleinste persoon ging achter me staan (of ik ging ervoor staan).

Het sollicitatieseizoen is ten einde voor dit semester. Afgelopen week heb ik er nog weer eentje verstuurd en ik heb een Skype-gesprekje gehad met een universiteit in Texas. Als dat volgens hen goed is gegaan (al ging het best goed m.i.), dan zou er binnenkort een uitnodiging kunnen volgen voor gesprek op de campus voor begin volgend jaar. Ben benieuwd, net als veel andere kandidaten die net zo’n gesprekje hebben gehad.

De onderzoekswerkzaamheden gaan lekker door. Eén artikel is nog steeds in de afrondende fase en ik heb flinke progressie geboekt met een ander artikel in mijn spaarzame vrije tijd. Hopelijk zijn ze beiden min of meer af een het einde van het jaar of anders in januari. (Goed) onderzoek kost altijd meer tijd dan je denkt, maar de echte vraag is hoeveel meer tijd het kost. Ter afsluiting van het semester hebben de twee bachelorstudenten die ik begeleid met een onderzoekje voor een aantal uur in de week verteld over hun voorlopige resultaten. De intentie is om volgend semester door te gaan met allebei of één van hen, afhankelijk hoeveel tijd zij hebben tussen al hun klassen door.

Volgend jaar ga ik zeker stemmen voor de Nederlandse verkiezingen. Het registratiewerk is geregeld en moeders gaat namens mij een stem uitbrengen. Als ik de huidige peilingen zo zie, is kabinetformatie niet eenvoudig.

Op woensdag vliegen we overigens naar Kansas voor de feestdagen om de ouders van Cristina te bezoeken. Daar zullen de zus en zwager van Cristina uit Minnesota inclusief kleine neefjes ook zijn, terwijl de andere zus en zwager in China blijven. Volgende keer dus een blog vanuit koud Kansas, al zit een witte kerst er waarschijnlijk niet in. Toch maar even een sneeuwdans doen aankomende donderdag.

Goede kerstdagen iedereen!

Doei,

Adiël

 

Laatst aangepast op zondag, 18 december 2016 23:01
 
visum goedgekeurd PDF Print E-mail
maandag, 05 december 2016 03:23

Hallo iedereen,

Afgelopen week kreeg ik een emailtje dat mijn werkvisum (H-1B) alweer is goedgekeurd en later die week heb ik het papierwerk opgehaald bij het zogenaamde internationale huis aan de noordrand van de campus. Binnen twee weken is het er door in plaats van 8-9 maanden zoals bij de vorige aanvraag. Dat komt omdat ditmaal betaald is voor de snelle procedure. Zo kan er wel internationaal gereisd worden in de komende 8 maanden en dat zal nodig zijn ook. Het is overigens goedgekeurd voor één jaar. Bovendien is mijn brutoloon sinds 1 december gestegen met maar liefst 12.8%. Dat komt vanwege nieuwe regelgeving voor alle postdocs door de succesvolle onderhandelingen van de bond van postdocs met de universiteit in oktober/november. Zo’n onderhandeling vindt slechts eenmaal per vier jaar plaats dus dat is geluk hebben in mijn geval. Nou is zo’n stijging ook wel welkom hoor gezien de hoge levenskosten hier. We betalen alleen al $2000 per maand aan appartmenthuur bijvoorbeeld, en dat is nog niet eens peperduur voor dit gebied.

De week ervoor was het Thanksgiving. We zijn in en rondom ons appartement gebleven. Op donderdag was er de kalkoen van maar liefst 18 pond want er waren geen kleinere bij de supermarkt waar de kalkoen is gekocht. We hebben dus dagen kalkoen gegeten, en ik begin nu dus ook al een lange nek te krijgen ;). De dag na Thanksgiving zijn er altijd veel uitverkopen, maar ik heb al op woensdagavond aankopen gedaan, namelijk een nieuw matras en een metalen bedframe. De dag erop was het matras al niet meer te krijgen voor die prijs. Inmiddels is het matras gearriveerd, terwijl het bedframe morgen komt. Ik heb vier maanden op een luchtbed gelegen, wat me overigens prima beviel; vandaar dat ik niet echt haast had met het bestellen van een nieuw matras, want het oude matras heb ik in Florida achter gelaten. Ik ben benieuwd of het matras me bevalt, want ik heb het nog niet geprobeerd, ook niet voordat ik het bestelde.

alt

Net voor de grote maaltijd tijdens Thankgiving, hier op het overdekte 'balkon' waar we meestal eten.

Ook tijdens het lange Thanksgiving-weekend van vier dagen ging het sollicitatieseizoen gewoon door. Drie zijn er weer verzonden naar diverse universiteiten, sommigen met een museum erbij, net zoals het geval was in Florida en hier in Californië. Komende maand en in januari zal duidelijk worden of er een uitnodiging op een campus in zit voor deze sollicitaties en nog anderen. Ik ben uitgenodigd in Erlangen (Duitsland) voor praatje op 31 januari zoals gemeld in de vorige blog. Afgelopen week heb ik via Skype met een professor daarvandaan gesproken om meer informatie over de positie te krijgen, wat zeker nuttig was.

Qua onderzoek zijn we nog steeds bezig met een artikel af te ronden. Met drie co-auteurs gaat het artikel heen en weer om het steeds een stapje beter te maken. Ik ga er vanuit dat het deze maand toch wel af zal komen, afhankelijk van hoe snel andere mensen eraan toe komen om een volgende versie door te nemen. In de tijd dat ik wacht op commentaar ben ik verder gegaan met andere artikelen. Er is nog veel schrijfwerk te verrichten voor een aantal artikelen dus ik hoef me niet te vervelen.

Cristina kan volgend semester weer een klas lesgeven in San Jose, tweemaal in de week. Nog steeds veel reizen, maar het is een baan in het vakgebied. Sterker nog, die klas heeft ze al meerdere keren gedaan in het verleden dus dat scheelt met de voorbereidingstijd.

Als laaste nog even dit: volgend jaar ga ik stemmen voor de Nederlandse verkiezingen in februari. Hopelijk is het papierwerk daarvoor deze keer wel compleet en vergeet ik het niet. Goed nieuws daaromtrent: het papierwerk voor registratie is al ingevuld.

Tot de volgende keer,

Adiël

 

Laatst aangepast op dinsdag, 17 januari 2017 03:49
 
Ja een nieuwe blog PDF Print E-mail
maandag, 21 november 2016 00:00

Ha,

Hierbij weer een blogje na twee weken! Inmiddels is de aanvraag voor mijn nieuwe werkvisum verzonden naar de Amerikaanse immigratiedienst. Dat heeft nog wel even geduurd, maar als goed is, komt het nog op tijd aan bij die instantie zodat ik mijn huidige werkstatus voorgezet kan worden. Tot mijn verbazing heeft men wederom maar een aanvraag voor één jaar ingediend ondanks dat ik recht heb op een contract tot 21 maanden aangenomen.

Je kunt stellen dat personeelszaken hier steken heeft laten vallen, en mijn supervisor was hier ook niet zo blij mee want het kost hem veel extra geld (> $2000 in dit geval) en wellicht weer in de toekomst. Dat had prima voorkomen kunnen worden door het voorbeeld van Florida te volgen mbt dit soort visums, maar daar wilden ze niet veel van weten tot mijn verbazing. Hoe dan ook, de verwachting is dat dit visum eind december of begin januari goedgekeurd zal worden. Ik kan moelijk internationaal reizen in die periode. Dus, iedereen gezond blijven aan de andere kant van de plas graag.

Qua werk zijn we met het team (mijn huidige supervisor, vorige supervisor en een collega uit de staat Missouri) flink opgeschoten met een artikel dat we graag naar het hoogaangeschreven blad Science willen sturen. Een redacteur van dat blad, die bij ons op de faculteit zit, vond het ook een goed idee om het naar dit blad te zenden. Bovendien had hij goede adviezen om het artikel een nog betere insteek te geven. Nog een aantal versies heen en weer sturen en verbeteren en dan verzenden dus. Ik hoop dat het eind deze maand of anders begin december gaat gebeuren. Realistisch gezien is de kans nog steeds klein dat we het daar gepubliceerd krijgen, maar wie niet waagt...

alt

Een getijderivier tijdens zonsondergang. 

 

Ondertussen gaat het sollicitatieseizoen gewoon door. Inmiddels heb ik van twee universiteiten al wat gehoord: in Texas hebben ze om brieven gevraagd van mijn referenties en ik mag eind januari een praatje geven in Duitsland (Erlangen). De reis wordt grotendeels vergoed dus dat is mooi meegenomen.

Dan tenslotte nog even een ander onderwerp. De uitslag van de verkiezingen hebben de mensen op de universiteit hier behoorlijk geschokt, want bijna iedereen op universiteiten stemt links/progressief en de peilingen zaten er naast. Hopelijk gaat de verandering niet ten koste van onderwijs en de wetenschap, zo belangrijk voor de hele maatschappelijke vooruitgang in de afgelopen 100 jaar.

Aankomende week is het Thanksgiving op donderdag. Ook vrijdag, “zwarte vrijdag” vanwege de vele uitverkopen, is ook een vrije dag. Ik blijf in en rondom ons appartement, al zal er toch wel wat werk verzet gaan worden. Te leuk om te laten liggen toch. Tot over twee weken.

Gr.,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 17 januari 2017 03:50
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL