Logo
 
Nederlands
Blog
Lake Tahoe & Yosemite National Park PDF Print E-mail
zondag, 18 augustus 2019 23:27

Hallo iedereen,

In twee weken kan veel gebeuren en zo ook bij ons. Anderhalve week geleden ben ik via Dallas naar Alabama gevlogen om een praatje te geven op de universiteit van Alabama en diverse mensen te ontmoeten. Dat was erg leuk om te doen en heb ook het museum en de collecties gezien. Op vrijdag wilde ik weer terug vliegen, maar mijn eerste vlucht was geannuleerd. Met twee latere vluchten ben ik toch nog in San Francisco aangekomen. Ik stond als eerste op de wachtlijst voor beide vluchten en aangezien niet alle mensen hun vlucht haalden, ben ik toch nog in beide vliegtuigen beland en geland. Voor de tweede vlucht mocht ik zelfs in de eerste klasse zitten op rij 1. In de afgelopen 12 jaar heb ik in meer dan 100 vliegtuigen gezeten, maar nog nooit in de eerste klasse. Lekker ruim en meer te knabbelen en te drinken. Niet de meerprijs waard mijns inziens die in dit geval niet voor mij gold, maar wel aardig om een keer mee te maken.

De week erop zijn Cristina en ik op vakantie geweest. Niet ver weg, maar wel naar spectaculaire bestemmingen. Ten eerste zijn we voor anderhalve dag naar Lake Tahoe geweest op slechts drie uur rijafstand. Dit is een van de grootste meren in Californië en ook nog eens op grote hoogte (1900 m). 63 kreken/stroompjes komen hier tezamen terwijl er slechts één rivier het water weer afvoert naar lagere gebieden. Een populaire bestemming voor skiërs in de winter vanwege een piste, maar ook druk in de zomer. Wij hebben diverse wandelingen gemaakt naar een waterval en enkele meertjes. Zeker de moeite waard, maar de volgende bestemmingen een paar uur naar het zuiden overtrof dit zeer zeker. 

alt

Emerald Bay, een baai van Lake Tahoe.

De laatste vier dagen van de reis zijn we in Yosemite National Park en omgeving verbleven. Dat had ik vorig jaar al willen doen met mijn ouders maar dat lukte toen niet vanwege een fysiek ongemak. Gelukkig zijn we doordeweeks geweest voor het merendeel van dit bezoek, want het is enorm druk in de weekenden zoals we zaterdag konden zien. Het gesteente dat te zien is in Yosemite is diep in de aarde gevormd in een grote magmakamer, waarna het gesteente is opgeheven door gebergtevorming. De rivieren en ook de ijstijden inclusief gletsjers hebben de dalen gevormd en verder uitgeslepen. Enorme vergezichten, hoge bergen zoals de bekende Half Dome, hoge watervallen en de dalen maken dit park tot een van de bekendste vakantiebestemmingen in de VS met ~4 miljoen bezoekers per jaar. Supermooi om een keer gezien te hebben. Maar er is meer. De laatste dag kwamen enorme sequoia bomen op ons pad in het zuiden van het park. Niet zoveel en zo groot als sommige bomen in Sequoia National Park, maar nog steeds indrukwekkend met hun grootte en ouderdom van enkele duizenden jaren. Net ten zuiden van het park zijn er meer te vinden in Nelder Grove, waar we vervolgens naar toe zijn gereden op een deels onverharde weg. Een deel van deze enorme bomen was helaas in het verleden gekapt, maar er stonden nog een aantal sequoia’s naast de vele andere bomen zoals sugarcone pines en andere naaldbomen. In tegenstelling tot in Yosemite waren hier erg weinig mensen te vinden en dus was het lekker stil en ook nog eens gratis. Een mooie afsluiting van onze reis!

alt

Bij de Tunnel View met de Bridalvail waterval rechts en de Half Dome net boven mijn hoofd.

alt

De Grizzly Giant sequoia in zuidelijk Yosemite National Park heeft een doorsnee van ca. 8 meter. Wij lijken groter dan we in werkelijkheid zijn ten opzichte van de boom want we staan er meters voor.

Tot over twee weken,
Adiël

 
Lassen Volcanic National Park PDF Print E-mail
maandag, 05 augustus 2019 07:25

Hallo iedereen,

Lassen Volcanic National Park! Daar zijn we afgelopen weekend geweest na vrijdagmiddag vertrokken te zijn. Het park is ca. 3:30 uur naar het noorden toe en dus hebben we een tweetal overnachtigen gedaan. Dichtbij het park was al niet meer mogelijk, maar nog wel in Redding, een klein uurtje er vandaan. Op zaterdag wilden we eerst naar brokken kalksteen met fossielen kijken dichtbij Redding, maar dat was helaas niet toegankelijk. We zijn daarna naar Lassen Volcanic National Park gereden, tot op een hoogte van ca. 2600 m waar je met de auto kon komen. In de twee weekenddagen hebben we een aantal mooie wandelingen gemaakt naar smeltwatermeertjes en watervallen. Het is een vulkanisch actief park en dus er waren warme modderpoelen en zwavelafzettingen te zien hier en daar, al was de mooiste niet toegankelijk. Overigens is het al meer dan 100 jaar geleden dat er een vulkaanuitbarsting in het park te zien was (wat directie aanleiding was voor het benoemen van dit gebied tot nationaal park), waarvan de sporen nog te zien zijn in het park (lees: stenen). Op zo’n hoogte lag nog sneeuw hier en daar (en heerlijk voor een verkoelende worp), ook al was het ruim boven de 20 graden overal waar we kwamen. Dat was overigens beter vertoeven overdag dan in Redding, waar het ca. 40 graden was. Leuk feitje: op de eerste dag kwamen we toevalligerwijs een collega tegen van het werk bij een van de meertjes. Het was niet enorm druk en op sommige plaatsen ver weg van het asfalt kon het fijn stil zijn. Wij vonden het zeker de moeite waard en hebben lang niet alles kunnen doen in twee dagen. Hieronder alvast een paar foto’s.

alt

Monzanita Lake, een van mijn hoogtepunten.

alt

Kings Creek Falls.

alt

Een deel van Sulphur Works met een klein beetje stoom op de voorgrond.

Zonder al te veel bijzonderheden was het lekker doorwerken in de afgelopen twee weken. Naast het reviseren van een artikel over parasieten en sporen daarvan, heb ik veel foto’s gemaakt van fossielen die later deze maand weer terug gaan naar diverse musea in de VS en Europa. En dan ben ik nog eens flink bezig geweest met een artikel over krabben uit de Jura en het Krijt, wat nu bijna af is na een kleine twee jaar werk. Voor het artikel over hurkkreeften samen met Cristina  (zie vorige blog) willen we proberen dit in de pers te krijgen. Daarvoor is het zeker geschikt, maar het is nog even de vraag of de persmensen van Berkeley happen. Zij kunnen elke week uit vele verhalen tegelijk kiezen. Volgende keer meer daarover wellicht. Het wetenschappelijke artikel zou al gepubliceerd zijn overigens, maar we hebben het uit kunnen stellen totdat een eventueel persbericht klaar is. En anders kan ik er zelf eventueel eentje schrijven, wat ik al een aantal keren eerder heb gedaan toen ik nog promovendus was in Ohio. Aankomende week vlieg ik overigens naar Alabama om daar een praatje te geven op de University of Alabama. Ook ga ik daar diverse mensen ontmoeten zoals te doen gebruikelijk.

Tot over twee weken met meer nieuws.

Doei,

Adiël

 

Laatst aangepast op maandag, 05 augustus 2019 07:36
 
Stanford PDF Print E-mail
zondag, 21 juli 2019 23:27

Hallo vanuit Californië!

Voor het eerst in de afgelopen 12 maanden heb ik geen vliegreisje deze maand. Het is ook wel eens lekker om gewoon flink door te werken op eenzelfde plaats. Maar begin volgende maand staat er wel een reisje gepland, naar Alabama in dit geval en misschien komt er nog een reisje bij!

Een kleine twee weken heb ik eindelijk een praatje kunnen geven op Stanford University. Waarom eindelijk? Twee keer kon ik niet vanwege een reisje dat er ineens tussenkwam en een flinke verkoudheid. Het was leuk om enkele collega’s weer eens gesproken te hebben en goede feedback te krijgen op lopend onderzoek. De rest van de twee weken was het vooral werken aan lopend onderzoek om een aantal artikelen dit kalenderjaar de deur uit te krijgen en het maken van een verslag naar aanleiding van een bijzonder leuk onderzoeksreisje naar New York oktober vorig jaar. Dat verslag gaat over fossiele kreeftachtigen en sporen daarvan in het Late Krijt tijdperk in de Amerikaanse staat South Dakota op basis van museummateriaal. Over artikelen gesproken: onlangs is er een wetenschappelijk artikel van Cristina en ondergetekende geaccepteerd over hurkkreeften uit het Late Jura tijdperk van Oostenrijk. Dat deel van Europa lag toen onder water; zelfs koraalriffen waren alom te vinden daar. Enorm veel oude soorten hurkkreeften in of tussen de riffen en een deel had parasietaire zwellingen in de longen. De proefdrukken zijn inmiddels nagekeken en het verhaal zal mogelijk eind augustus of september gepubliceerd worden. Ik ben benieuwd naar de reacties van collega’s, al is het natuurlijk al gereviewd door twee specialisten.

alt

Het middelste gedeelte van Stanford University gezien vanuit de Hoover Tower. Dit is een van de rijkste en hoogst genoteerde universiteiten ter wereld. De campus is dan ook schitterend.

Het academische jaar loopt op z’n eind en dat betekent de laatste bijeenkomsten voor sommigen. Zo hebben we een biertje gedaan met postdocs afgelopen week tijdens een schitterende zomerdag – net zoals eigenlijk bijna alle zomerdagen hier. Dit weer geeft ook de gelegenheid om er af en toe op uit te trekken. Vorige week zondag zijn we naar naar een park ten noorden van Richmond geweest: Point Pinole Regional Shoreline. Mooie wandeling gemaakt langs de kustlijn van de San Pable Bay. Braampjes plukken en eten was er ook bij overigens! We willen in de komende periode ook nog enkele andere tripjes maken in Californië.

alt

Kijk eens wie hier aan de bramen zit? Er zaten zeker een aantal zoete exemplaren bij.

Tot de volgende keer rond 4-5 augustus.

Adiël

 
terug in CA PDF Print E-mail
zondag, 07 juli 2019 21:56

Hallo,

Groeten vanuit Californië ditmaal. De vorige blog kwam vanuit Nederland net na de conferentie in Slovenië. De dagen erop was het zaak een aantal vrienden en familieleden nog zien toen het nog kon, inclusief een vriend die naar het buitenland ging vertrekken voor een aantal jaar voor zijn werk. Afgelopen 12 maanden heb ik het geluk gehad maar liefst viermaal in Nederland te zijn, maar dat is erg uitzonderlijk – dat is de afgelopen tien jaar nog nooit voorgekomen. Bovendien had ik die laatste dagen in Nederland een online sollicitatiegesprek en er moest natuurlijk gewoon gewerkt worden tussendoor aan enkele lopende paleontologische onderzoeken. Helaas kwam in mijn keel een flinke verkoudheid opzetten vanaf woensdagavond, maar mijn stem heeft zich toch redelijk gehouden tot de reis terug naar de VS op vrijdag. Via Dallas en Phoenix ben ik weer terug naar Californië gevlogen, een reisje dat meer dat ca. 26,5 uur duurde van deur tot deur. Twee keer overstappen was ditmaal de meest economische manier, want ik had behoorlijk laat geboekt ditmaal.

alt

Soms ga ik even ons kleine balkon op. Veel te luid (snelweg dichtbij) en winderig om lekker te zitten, maar wel leuk voor een uitzicht.

De dag na aankomst zou ik een telefoongesprek hebben voor een baan, maar dat gesprek kon gelukkig verzet worden naar de woensdag de week erop want het ging gewoonweg niet vanwege mijn stem/de verkoudheid. Zo’n reisje is een flinke optater voor een lijf dat een behoorlijke verkoudheid aan het bestrijden is. De dagen erop ben ik daarom in het appartement gebleven om daar verder te werken aan enkele spannende projecten over met name fossiele krabben. Naar het kantoor gaan zou onverantwoord zijn geweest met deze verkoudheid, voor mij en mijn omgeving. Donderdag 4 juli was een vrije dag vanwege de Amerikaanse onafhankelijkheid. Traditioneel was er veel vuurwerk, maar van het vuurwerk op die dag heb ik niet veel gezien, omdat er laaghangende bewolking te over was. De avond ervoor was er echter ook een vuurwerkshow ten noorden van ons die wel een stuk beter te zien was! De dag erna ben ik weer op kantoor geweest, de eerste maal in een ruime maand vanwege de reis naar Europa. Het was echter behoorlijk rustig en heb weinig collega’s gezien, enigzins tot mijn verbazing. Volgende week zal ik meer collega’s terugzien, al staan er ook andere activiteiten op het programma zoals wederom een sollicitatiegesprek en een dagje naar Stanford University om een praatje te geven en andere collega’s te ontmoeten.

Tot over twee weken, met zeker meer nieuws!

Doei,

Adiël

 

 

 

 
Slovenië PDF Print E-mail
maandag, 24 juni 2019 14:04

Hallo!

En dat was weer een reisje! Ik was al in Nederland, maar een ruime week geleden op zondag de 16e ben ik naar de hoofdstad van Slovenië, Ljubljana, gevlogen vanaf Schiphol. Maar in de week ervoor ben ik nog een aantal vrienden wezen bezoeken, eentje in het zuiden van het land en twee anderen in de regio Amsterdam. Met de eerste van die twee ben ik naar de Zaanse Schans geweest voor het eerst, met veel windmolens zoals bij de Kinderdijk. Best aardig voor toeristen als uitstapje tijdens een verblijf in Amsterdam. Bij de andere ben ik in de avond geweest in hartje Amsterdam, en heb daar ook kort overnacht want mijn vliegtuig naar Ljubljana ging al om 6:35 in de ochtend. Het was wel op vaderdag, en das was jammer, want ik was liever in Nederland gebleven, maar de conferentie begon officieel al maandag. Een kleine twee uur later op het kleine vliegveld aangekomen ben ik neergeploft op een stoel en ook nog dichtbij een stopcontact. Tot ca. 17 uur heb ik daar gewerkt aan een wetenschappelijk artikel over fossiele krabben. Tegen die tijd kwam Cristina aan vanuit Californië via twee tussenstops. 

De dag erna zijn we naar het natuurhistorisch museum van Slovenië geweest, op de fiets nog wel want die zaten zelfs bij ons erg goede Airbnb appartement in. Daar was namelijk de opening van de conferentie, waar we veel collega’s en vrienden weer eens hebben gezien op deze conferentie die eens in de drie jaar wordt georganiseerd ergens in Europa. De volgende dag mocht ik het eerste praatje geven, en ook nog eens een langer praatje op uitnodiging van de organisator. Dat was leuk en eervol om te doen. De mijne ging over diverse aspecten van de evolutie van Decapoda door de geologische tijd heen. Ook Cristina heeft die dag een praatje gegeven over nieuwe ontdekkingen in hurkkreeften van de Late Jura. De volgende dag zat weer vol met leuke praatjes en een afsluitend diner, maar dat was de laatste twee dagen van de conferentie anders met twee veldwerkdagen naar gesteenten van Miocene, Eocene, Laat Jura en Midden Trias ouderdom. Over het algemeen is er niet heel veel aan fossiele decapoden gevonden, maar ik heb er toch een aantal gevonden, allemaal in de Late Jura rifgesteenten.

alt

Laat Trias gesteenten op steile helling in het noorden van Slovenië.

Het weekend was het even tijd om bij te komen van de lange dagen inclusief avonden. Nou ja bijkomen was het eigenlijk niet, want het was zeker actief. We hebben de stad Ljubljana rondgelopen op de zaterdag en Bled en omgeving mogen zien op zondag. We hebben slecht een klein deel van Slovenië kunnen zien, maar het lijkt mij wel een aanrader voor een vakantie. Op maandag in de ochtend ben ik weer naar Nederland gevlogen en Cristina terug naar Californië. Op moment van schrijven zit zij nog in het vliegtuig. Wel vroeg opstaan met 3:45, maar het vliegtuig missen is ook zonde.

alt

Vanaf het kasteel van Bled met uitzicht op het kleine eilandje in het smeltwatermeer.

Groeten vanuit Nederland en tot over twee weken,
Adiël

 
Nederland PDF Print E-mail
dinsdag, 11 juni 2019 10:40

Hallo vanuit Nederland,

Na het reisje in China ben ik slechts een aantal keren op kantoor geweest. Dat kwam vooral omdat ik vanuit huis heb gewerkt vanwege verkoudheid en een flinke ook. Zelfs mijn goede pillen bleken nauwelijks effect te hebben, maar na een aantal dagen werd het gelukkig beter. Op zondag zijn Cristina en ik nog een schilderijtje met een waterval wezen maken in San Francisco. Een andere reden is dat ik vorige maandag al ben vertrokken naar Nederland voor deze zomer. Dat was een reis met twee overstappunten ditmaal, via Phoenix en Londen. Zonder vertraging ditmaal, maar wel in een matig vliegtuig en met een breed persoon naast me voor de langste vlucht die zich nog breder maakte door een kussen tussen zijn oksel te plaatsen! Over de prijs had ik niet te klagen overigens. Na aankomst kwamen mijn ouders me ophalen op Schiphol in de vroege avond. Normaal gesproken kom ik de ochtend of middag aan, maar omdat de reis langer was, werd het de avond ditmaal.  

In de dagen erna heb ik alle breurs/vriendinnen en de twee kleine neefjes gezien. Dat is dus inclusief de allerkleinste van drie weken oud, Tycho, en de inmiddels relatief grote Iven van nog geen jaar oud. Wat is die Iven al gegroeid ten opzichte van januari toen ik hem in België tijdens een familievakantie heb gezien. Kruipen is er nu ook bij. Voor de rest heb ik nog andere familieleden mogen zien in de afgelopen week tussen het werk door op bijvoorbeeld de Stakenberg en bij een nicht van me.

alt

Het spel van de ballen op een pad op weg naar de grote toren op de Stakenberg.

Tot over twee weken, wanneer we beiden in Slovenië zijn voor een wetenschappelijke conferentie over fossiele krabben en kreeften. Maar daarvoor heb ik er nog eentje. Daar ga ik niet het huis voor uit, maar ik geef een presentatie via het internet. In de volgende blog meer daarover.

Vr.gr.,

Adiël

 
reisje Azië PDF Print E-mail
maandag, 27 mei 2019 06:36

Hallo iedereen,

Hoe is het? Sinds dinsdag ben ik terug van een nieuw reisje. De bestemming was ditmaal Wuhan in China. We hadden gelukkig rechtstreekse vluchten vanuit San Francisco, maar het was nog behoorlijk lang met 12-13 uur vliegtijd. Eerder die week had ik visums opgehaald in San Francisco. In maart was ik hier al geweest voor een forum, maar nu is Cristina ook mee geweest. Donderdag vliegen en vrijdag in de vroege avond zijn we aangekomen, want we gingen 15 uur vooruit in de tijd. De dag erop, zondag, hebben we het rustig aan gedaan en de stad een beetje verkend. Zo zijn we bij het natuurhistorische Yifu museum, de Yellow Crane Tower en een deel van het East Lake park geweest. Ter afsluiting van de dag was er een voorstelling te zien in het theater met veel acrobatiek en water. Een poncho was heel erg nodig als je op de eerste rij zit! Een leuke en warme dag om even bij te komen. De dagen erna hebben we vooral met mensen gepraat, met name onder het genot van goed eten. 

alt

Uitzicht vanaf de Yellow Crane Tower in Wuhan, China.

Op de dag dat we aan zijn gekomen in China en mijn computer voor het eerst aanzette, was er een heuglijk e-mailtje. Mijn tweede kleine neefje van mijn kant, Tycho Klompmaker, was geboren eerder die dag! Hoera! Anderhalve week eerder dan was uitgerekend, maar hij was al een flinke kerel. Helaas kon ik er dit jaar niet bij zijn in Nederland zoals vorig jaar met Iven, maar ik kom over een paar weken al naar Nederland om het in te halen. In ieder geval hebben we al veel foto’s gezien.

Sinds dat we er weer zijn ben ik enkele manuscripten aan het reviseren. Eentje over kreeftachtigen die leefden rondom methaanbronnen in de oceaan samen met Amerikaanse en Japanse collega’s en eentje over hurkkreeften uit de Jura samen met Cristina. Daarnaast zijn er een tweetal verhaaltjes gepubliceerd met paginanummers nu: over een tweetal fossiele nieuwe kreeftachtigen uit Noord-Spanje en eentje over spieren en spieraanhechtigen in fossiele kreeftachtigen. Beide artikelen zijn gratis te downloaden in de komende 45 dagen!

De volgende blog komt niet uit Californië, maar waarschijnlijk uit Nederland. Ik vlieg namelijk daar naar toe om vervolgens naar een conferentie in Slovenië te gaan later in juni. Tot dan,

Adiël

Laatst aangepast op donderdag, 11 juli 2019 04:50
 
dolfijnen PDF Print E-mail
maandag, 13 mei 2019 05:18

Hallo allen,

Deze maand ben ik nog niet in een vliegtuig geweest, maar daar komt verandering in deze week. Zowel Cristina en ondergetekende gaan vanaf donderdag naar de miljoenenstad Wuhan in China voor een kleine week inclusief rechtstreekse vliegreis. Daar gaan we de stad bekijken en met mensen van de universiteit praten. Voor mij zal het na maart de tweede keer zijn; de afgelopen keer was het leuk tijdens een forum met veel andere jonge wetenschappers. Ik heb het visum voor mij en Cristina vorige week aangevraagd en ik hoop ze morgen op te halen. Dat zal het enige vliegreisje zijn van mei, maar in juni gaan we naar Europa voor een conferentie in Slovenië, al zal ik ook Nederland bezoeken om zo familie en vrienden te kunnen zien in de vrije uren. Dat zal niet zo lang zijn als vorige zomer overigens.

Inmiddels loopt het semester op z’n einde hier. Dat betekent ook dat de vijf studenten die ik begeleid klaar of bijna klaar zijn met hun onderzoek. Op dinsdag krijg ik de laatste twee. Denk niet dat ik er veel terug zal zien, maar hoop contact met ze houden voor het lopend onderzoek waar ze aan bijgedragen hebben. Nu het semester bijna klaar is, zijn er diverse activiteiten van de universiteit. Zo hadden we een BBQ afgelopen zaterdag en woensdag is er een bijeenkomst van ons lab bij Seth Finnegan thuis. Om bij werk te blijven, kregen we een erg positieve review van een artikel met Cristina terug en is er eentje gepubliceerd over twee nieuwe kreeftachtigen uit de steengroeve in Noord-Spanje, waar een groot deel van mijn proefschrift over ging. Dit artikel was onder leiding van René Fraaije van het Oertijdmuseum. Dit is mijn vijfde wetenschappelijke artikel alweer van dit jaar, vijfmaal zoveel als vorig jaar. 

alt

Risso dolfijnen, die ik nog nooit had gezien op eerdere vaartochten op de Stille Oceaan.


Zondag was er tijd voor ontspanning. Ben met Cristina walvissen wezen kijken in de Stille Oceaan bij Moss Landing, al hebben we er maar twee gezien ditmaal. Als goedmakertje waren verschillende risso dolfijnen te zien en een zeeleeuw die aan een maaltijd bezig was. Daarna zijn we doorgereden naar Monterey, waar de rotskusten met roze bloemen er mooi bijlagen, net zoals vorig jaar met mijn ouders. 

Tot de volgende keer als we er weer zij uit China.
Adiël

 
Noorwegen PDF Print E-mail
maandag, 29 april 2019 02:38

Hallo!

De vorige blog had ik het over een klasperiode waarvoor ik gevraagd was om die te verzorgen. Het ging ditmaal over hoe dieren in de oceaan zich gedragen ten opzichte van andere soorten in het verre verleden. Niet zo best voor veel dierensoorten. Een maaltijd moet toch op de brood- of vleesplank komen en dat gaat ten koste van een anders leven of maaltijd. Toch zijn er ook samenwerkingsvormen waarbij de één er baat bij heeft, terwijl de ander er niet zoveel van merkt. Denk bijvoorbeeld een zeepok die op een nog levende schelp groeit. Deze interacties tussen dieren kun je tegenwoordig zien op de oceaanbodem, en dat zal ook zo zijn geweest miljoenen jaren geleden. Voor het eerst kwam ik in een klaslokaal terecht waar ca. 6 schermen tegelijk aanstonden op verschillende muren. De studenten zaten in groepjes rondom tafels en keken dus verschillende kanten op. Prima voor een practicum, maar toch echt niet voor een klasperiode tenzij je deze opvult met vele oefeningen zoals in een practicum. De studenten leken het wel interessant te vinden. Heb zelfs nog van een studente gehoord die meer over paleontologie wil praten aankomende week.

De volgende dag betekende het volgende praatje, ditmaal over parasieten in krabben en kreeften in het verre verleden. Niet voor een klas maar voor professoren, postdocs en studenten die ziektes inclusief parasieten in het heden bestuderen. Ik was enorm benieuwd hoe zij tegen het onderzoek van een paleontoloog aan zouden kijken. Ik kreeg veel vragen en aantal opmerkingen, precies waar ik op hoopte!

alt

Uitzicht over Tromso.

De week erop was het tijd voor een volgend reisje, namelijk naar Tromso in noordelijk Noorwegen. Immers, ik had alweer een kleine maand niet gevlogen ;). Dat was me nogal een reis van meer dan 20 uur van deur tot deur en via Oslo. Op donderdag was het een beetje bijkomen van de lange reis. In de middag heb ik de op een eiland liggende stad kunnen bekijken. Een kabelbaan naar de besneeuwde bergen hielp met een schitterend uitzicht op de stad op de relatief warme dag. Mijn winterjas was zeker niet nodig in de sneeuw op ca. 400 m hoogte! Weer beneden waren een Arctische kathedraal en een poolmuseum ook leuk om mee te pakken. Het poolmuseum had een Nederlands tintje met informatie over Willem Barentsz, die Spitsbergen heeft ontdekt, en spullen van die expeditie die ook leidde naar Nova Zembla. De volgende dag heb ik, net zoals drie andere onderzoekers, een praatje gegeven, met diverse mensen gepraat en het Tromso museum kort gezien. Op zaterdag was het alweer vliegen terug naar Californië met een lange overstap in Oslo. Hopelijk kan ik de jetlag snel achter me laten!

Tot over twee weken.

Adiël

Laatst aangepast op donderdag, 11 juli 2019 04:52
 
CalDay PDF Print E-mail
zondag, 14 april 2019 23:32

Hallo iedereen!

Afgelopen twee weken ben ik niet op reis geweest maar wel op kantoor en in en rondom huis. Toch was er voldoende te doen. Niet afgelopen week maar de weer ervoor was mijn vroegere supervisor uit Florida, Michal Kowalewski, op bezoek in Berkeley. Hij was door postdocs (in dit geval ongetekende) genomineerd en vervolgens uitgekozen om een praatje te geven op de universiteit voor de faculteit Integrative Biology. Hij heeft er zelfs nog eentje gegeven voor een ander publiek een uur nadat hij aan is gekomen vanuit Florida. Tijdens diner en op zaterdag hebben we bij kunnen praten en over nieuwe/lopende projecten. Er is nog veel onderzoekswerk te doen zeg!

De week erop was het de open dag van de universiteit op zaterdag: #CalDay. Zoals gebruikelijk heb ik meegeholpen en jong en oud verteld over fossielen achter een tafel met fossielen. Ik vond het leuk en het was ook schitterend weer! Crisina heeft dat ook gedaan en nog een praatje gegeven zoals ik dat vorig jaar mocht doen.

alt

Gedurende CalDay. Bron: https://twitter.com/sara_kahanamoku/status/1117102094006095873

In de afgelopen jaren heb ik niet veel meer aan Nederlandse fossielen gewerkt. Dat is niet zo gek omdat er niet zoveel zijn in ons kleine landje en ben al ruim een decennium niet meer in Nederland woonachtig. Maar vorig jaar deed zich toch een kans voor want ik kreeg een uitnodiging om mee te werken aan een boek over fossielen uit de Winterswijk steengroeve (in een uitgave van Staringia van de Nederlandse Geologische Vereniging). In een eerdere blog schreef ik al dat het hoofdstuk over geleedpotigen af en ingediend was. Dat is nu ook het geval voor de andere invertebraten waar ik co-auteur van ben. Er is nog meer publikatienieuws want het artikel over gefossiliseerde spieren en sporen daarvan op de schaal van fossiele kreeftachtigen is geaccepteerd en al gepubliceerd. Hier kan je het geaccepteerde en uiteraard Engelse verhaal (nog voor de proefdruk) lezen. Dit vind ik een bijzonder leuke publikatie want het is begonnen als onderzoeksproject als onderdeel van een klas Paleontologie nog op de University of Florida. De studenten zijn co-auteurs geworden van het verhaal, ook in samenwerking met Europese en Amerikaanse collega's.

Aankomende week wordt wederom niet een normale week vol onderzoek (met en zonder studenten). Ten eerste ben ik uitgenodigd om een les te verzorgen omdat de professor niet kan op dinsdag en een dag later geef ik een onderzoekspraatje voor en groep biologen over parasieten waarvan de zwelling is bewaard in fossiele kreeftachtigen. Ben heel benieuwd wat zij ervan vinden!  

Tot over twee weken, wellicht met nieuwe over een nieuw reisje.

Doei,

Adiël

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL