Logo
 
Nederlands
Blog
dolfijnen PDF Print E-mail
maandag, 13 mei 2019 05:18

Hallo allen,

Deze maand ben ik nog niet in een vliegtuig geweest, maar daar komt verandering in deze week. Zowel Cristina en ondergetekende gaan vanaf donderdag naar de miljoenenstad Wuhan in China voor een kleine week inclusief rechtstreekse vliegreis. Daar gaan we de stad bekijken en met mensen van de universiteit praten. Voor mij zal het na maart de tweede keer zijn; de afgelopen keer was het leuk tijdens een forum met veel andere jonge wetenschappers. Ik heb het visum voor mij en Cristina vorige week aangevraagd en ik hoop ze morgen op te halen. Dat zal het enige vliegreisje zijn van mei, maar in juni gaan we naar Europa voor een conferentie in Slovenië, al zal ik ook Nederland bezoeken om zo familie en vrienden te kunnen zien in de vrije uren. Dat zal niet zo lang zijn als vorige zomer overigens.

Inmiddels loopt het semester op z’n einde hier. Dat betekent ook dat de vijf studenten die ik begeleid klaar of bijna klaar zijn met hun onderzoek. Op dinsdag krijg ik de laatste twee. Denk niet dat ik er veel terug zal zien, maar hoop contact met ze houden voor het lopend onderzoek waar ze aan bijgedragen hebben. Nu het semester bijna klaar is, zijn er diverse activiteiten van de universiteit. Zo hadden we een BBQ afgelopen zaterdag en woensdag is er een bijeenkomst van ons lab bij Seth Finnegan thuis. Om bij werk te blijven, kregen we een erg positieve review van een artikel met Cristina terug en is er eentje gepubliceerd over twee nieuwe kreeftachtigen uit de steengroeve in Noord-Spanje, waar een groot deel van mijn proefschrift over ging. Dit artikel was onder leiding van René Fraaije van het Oertijdmuseum. Dit is mijn vijfde wetenschappelijke artikel alweer van dit jaar, vijfmaal zoveel als vorig jaar. 

alt

Risso dolfijnen, die ik nog nooit had gezien op eerdere vaartochten op de Stille Oceaan.


Zondag was er tijd voor ontspanning. Ben met Cristina walvissen wezen kijken in de Stille Oceaan bij Moss Landing, al hebben we er maar twee gezien ditmaal. Als goedmakertje waren verschillende risso dolfijnen te zien en een zeeleeuw die aan een maaltijd bezig was. Daarna zijn we doorgereden naar Monterey, waar de rotskusten met roze bloemen er mooi bijlagen, net zoals vorig jaar met mijn ouders. 

Tot de volgende keer als we er weer zij uit China.
Adiël

 
Noorwegen PDF Print E-mail
maandag, 29 april 2019 02:38

Hallo!

De vorige blog had ik het over een klasperiode waarvoor ik gevraagd was om die te verzorgen. Het ging ditmaal over hoe dieren in de oceaan zich gedragen ten opzichte van andere soorten in het verre verleden. Niet zo best voor veel dierensoorten. Een maaltijd moet toch op de brood- of vleesplank komen en dat gaat ten koste van een anders leven of maaltijd. Toch zijn er ook samenwerkingsvormen waarbij de één er baat bij heeft, terwijl de ander er niet zoveel van merkt. Denk bijvoorbeeld een zeepok die op een nog levende schelp groeit. Deze interacties tussen dieren kun je tegenwoordig zien op de oceaanbodem, en dat zal ook zo zijn geweest miljoenen jaren geleden. Voor het eerst kwam ik in een klaslokaal terecht waar ca. 6 schermen tegelijk aanstonden op verschillende muren. De studenten zaten in groepjes rondom tafels en keken dus verschillende kanten op. Prima voor een practicum, maar toch echt niet voor een klasperiode tenzij je deze opvult met vele oefeningen zoals in een practicum. De studenten leken het wel interessant te vinden. Heb zelfs nog van een studente gehoord die meer over paleontologie wil praten aankomende week.

De volgende dag betekende het volgende praatje, ditmaal over parasieten in krabben en kreeften in het verre verleden. Niet voor een klas maar voor professoren, postdocs en studenten die ziektes inclusief parasieten in het heden bestuderen. Ik was enorm benieuwd hoe zij tegen het onderzoek van een paleontoloog aan zouden kijken. Ik kreeg veel vragen en aantal opmerkingen, precies waar ik op hoopte!

alt

Uitzicht over Tromso.

De week erop was het tijd voor een volgend reisje, namelijk naar Tromso in noordelijk Noorwegen. Immers, ik had alweer een kleine maand niet gevlogen ;). Dat was me nogal een reis van meer dan 20 uur van deur tot deur en via Oslo. Op donderdag was het een beetje bijkomen van de lange reis. In de middag heb ik de op een eiland liggende stad kunnen bekijken. Een kabelbaan naar de besneeuwde bergen hielp met een schitterend uitzicht op de stad op de relatief warme dag. Mijn winterjas was zeker niet nodig in de sneeuw op ca. 400 m hoogte! Weer beneden waren een Arctische kathedraal en een poolmuseum ook leuk om mee te pakken. Het poolmuseum had een Nederlands tintje met informatie over Willem Barentsz, die Spitsbergen heeft ontdekt, en spullen van die expeditie die ook leidde naar Nova Zembla. De volgende dag heb ik, net zoals drie andere onderzoekers, een praatje gegeven, met diverse mensen gepraat en het Tromso museum kort gezien. Op zaterdag was het alweer vliegen terug naar Californië met een lange overstap in Oslo. Hopelijk kan ik de jetlag snel achter me laten!

Tot over twee weken.

Adiël

 
CalDay PDF Print E-mail
zondag, 14 april 2019 23:32

Hallo iedereen!

Afgelopen twee weken ben ik niet op reis geweest maar wel op kantoor en in en rondom huis. Toch was er voldoende te doen. Niet afgelopen week maar de weer ervoor was mijn vroegere supervisor uit Florida, Michal Kowalewski, op bezoek in Berkeley. Hij was door postdocs (in dit geval ongetekende) genomineerd en vervolgens uitgekozen om een praatje te geven op de universiteit voor de faculteit Integrative Biology. Hij heeft er zelfs nog eentje gegeven voor een ander publiek een uur nadat hij aan is gekomen vanuit Florida. Tijdens diner en op zaterdag hebben we bij kunnen praten en over nieuwe/lopende projecten. Er is nog veel onderzoekswerk te doen zeg!

De week erop was het de open dag van de universiteit op zaterdag: #CalDay. Zoals gebruikelijk heb ik meegeholpen en jong en oud verteld over fossielen achter een tafel met fossielen. Ik vond het leuk en het was ook schitterend weer! Crisina heeft dat ook gedaan en nog een praatje gegeven zoals ik dat vorig jaar mocht doen.

alt

Gedurende CalDay. Bron: https://twitter.com/sara_kahanamoku/status/1117102094006095873

In de afgelopen jaren heb ik niet veel meer aan Nederlandse fossielen gewerkt. Dat is niet zo gek omdat er niet zoveel zijn in ons kleine landje en ben al ruim een decennium niet meer in Nederland woonachtig. Maar vorig jaar deed zich toch een kans voor want ik kreeg een uitnodiging om mee te werken aan een boek over fossielen uit de Winterswijk steengroeve (in een uitgave van Staringia van de Nederlandse Geologische Vereniging). In een eerdere blog schreef ik al dat het hoofdstuk over geleedpotigen af en ingediend was. Dat is nu ook het geval voor de andere invertebraten waar ik co-auteur van ben. Er is nog meer publikatienieuws want het artikel over gefossiliseerde spieren en sporen daarvan op de schaal van fossiele kreeftachtigen is geaccepteerd en al gepubliceerd. Hier kan je het geaccepteerde en uiteraard Engelse verhaal (nog voor de proefdruk) lezen. Dit vind ik een bijzonder leuke publikatie want het is begonnen als onderzoeksproject als onderdeel van een klas Paleontologie nog op de University of Florida. De studenten zijn co-auteurs geworden van het verhaal, ook in samenwerking met Europese en Amerikaanse collega's.

Aankomende week wordt wederom niet een normale week vol onderzoek (met en zonder studenten). Ten eerste ben ik uitgenodigd om een les te verzorgen omdat de professor niet kan op dinsdag en een dag later geef ik een onderzoekspraatje voor en groep biologen over parasieten waarvan de zwelling is bewaard in fossiele kreeftachtigen. Ben heel benieuwd wat zij ervan vinden!  

Tot over twee weken, wellicht met nieuwe over een nieuw reisje.

Doei,

Adiël

 
China PDF Print E-mail
zondag, 31 maart 2019 21:42

Hallo allemaal,

Ben weer terug van het volgende reisje, ditmaal naar China zoals gemeld in de vorige blog. Na een aantal dagen op het kantoor ben ik op donderdag de 21e in de middag vertrokken. Gelukkig had ik een rechtstreekse vlucht van San Francisco naar Wuhan in China, maar die vlucht duurde wel ca. 13 uur en 40 minuten lang. Gelukkig kreeg ik een goede zitplaats aan het raam met niemand naast me. Heb een aantal uren geslapen om de tijd te overbruggen, maar ook om niet helemaal kapot aan te komen. Aangekomen werd ik opgehaald door een wetenschappelijke doctor en een chauffeur op een regenachtige avond. Ik was best vermoeid en na avondeten dichtbij het overigens erg goede hotel ben ik naar bed gegaan die zaterdagavond. Zaterdagavond? Ja, want inmiddels was het een dag later want China ligt maar liefst 15 uur voor op de westkust van de VS. De dag erop heb ik kunnen uitslapen, een goed ontbijt gehad en daarna naar de universiteit om met de professor te praten die me had uitgenodigd. Bovendien was er een lunch met hem en een aantal van zijn studenten van de China University of Geosciences. Inmiddels had ik Chinese yuan biljetten kunnen krijgen uit de muur na veel geldautomaten te hebben geprobeerd. De volgende dag wilde ik graag een gedeelte van de stad zien en samen met de man die me had opgehaald op het vliegveld, ben ik zowel naar het Hubei Provincial Museum (vooral archeologie) als de Yellow Crane Tower geweest. En beiden waren zeer de moeite waard! In de avond begon het forum waar ik voor uitgenodigd was met enkele traditionele dans- en komiekvoorstellingen.

alt

Yellow Crane Tower op een bewolkte maar mooie dag.

De volgende dag heb ik een praatje gegeven en met verschillende mensen gepraat over een mogelijke positie aan de universiteit en datzelfde gold voor de dag erna: een praatje over mijn onderzoek en nog meer ontmoetingen, waaronder een goed diner met andere jongere mensen en professoren aan een enorme ronde tafel. De dag erop ben ik samen met drie mensen inclusief een chauffeur naar een nieuwe campus, die nog niet helemaal af is, geweest. Die campus was een eindje uit de stad; daar zal een deel van de mensen naar toe verhuizen over een aantal maanden. Na een zogenaamde en populaire hotpot lunch ben ik naar het vliegveld gebracht. Via Guangzhou ben ik weer teruggevlogen op woensdag, wederom aan het raam met niemand naast me op de langste vlucht. Heb enig werk kunnen verzetten in het vliegtuig waaronder twee reviews.

alt

Eén van de twee poorten naar de universiteit in de binnenstad van Wuhan. Zoals je ziet, was dit één van de officiële dagen.

De rest van de week ben ik thuis gebleven om uit te rusten van de leuke maar vermoeiende reis en vanuit huis te werken. Heb zelfs langer dan 12 uur geslapen twee nachten geleden en dat is erg lang geleden. Het lijkt erop dat ik nogmaals naar China ga binnenkort en wel met Cristina ditmaal om Wuhan nogmaals te bezoeken.

In de afgelopen weken was er ook enig wetenschapsnieuws. Een artikel samen met Cubaanse en Braziliaanse collega’s over boorgaten door slakken in de schelpen van fossiele mosselkreeften is online gepubliceerd in het bekende tijdschrift Palaeontology. Daarnaast heb ik samen met Cristina een artikel over fossiel hurkkreeften afgemaakt en verzonden naar een tijdschrift. Ook leuk om even te vermelden was een concert van Nederlands grootste muziekexportproduct in San Francisco alweer bijna twee weken geleden: Within Temptation was goed!

Tot over twee weken!

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 31 maart 2019 21:48
 
nog een vliegtuig PDF Print E-mail
maandag, 18 maart 2019 05:13

Hallo allemaal,

De vorige keer was ik er net weer van een reisje naar de oostkust van de VS en dat is anderhalve week later niet anders. Dit nieuwe reisje was slechts drie dagen. Ik heb het prima naar mijn zin gehad in de buurt van Boston waar ik faculteitsleden heb ontmoet en een praatje van een half uur heb mogen geven. Afgelopen maandag vroeg in de ochtend ben ik vertrokken met een rechtstreekse vlucht vanuit San Francisco, met gelukkig slechts een uurtje vertraging in tegenstelling to andere reisjes onlangs waarbij vluchten geannuleerd werden tot twee maal toe. Met een taxi ben zo bij het goede hotel, gelieerd aan het Hilton, beland en daar direct naast was een goed restaurant te vinden voor het avondeten. De volgende dag ben ik ca. 12 uur druk geweest om met diverse mensen te praten en een praatje te geven dus. Vroeg in de ochtend van de volgende dag weer vliegen. Dit was wederom een rechtstreekse vlucht en bovendien had ik ditmaal niemand in mijn rij zitten in het vliegtuig. Zo heb ik lekker ruim enig werk kunnen verzetten en een filmpje kunnen kijken, terwijl de meeste mensen aan het slapen waren.

alt

Mooie hotelkamer!

Direct na terugkomst in San Francisco heb ik mijn Chinese visum opgehaald. Die had ik de week ervoor aangevraagd, maar ik moest mijn paspoort en de aanvraagformulieren achterlaten. Dit is overigens een normaal toeristenvisum om de enorme stad Wuhan later deze maand te bezoeken. Daar ben ik uitgenodigd om diverse mensen te ontmoeten en een praatje te geven. Nou, die aanvraag is gelukt en met enkele uren wachten voor de aanvraag zelf én iets korter voor het ophalen afgelopen week kan ik naar Wuhan toe. Sterker nog, donderdag vlieg ik al, rechtstreeks naar Wuhan vanuit San Francisco, dus dat is erg fijn. Op de terugweg wel eenmaal overstappen binnen China. Dit wordt mijn tweede keer ik China want ik ben er 9 jaar geleden ook al geweest (Shanghai en Peking, waar ook blogs over te vinden zijn), samen met Cristina.

Tussen het reizen door en in de vliegtuigen terug kom ik aan normaal werk toe. Daartoe behoort onder andere het begeleiden van bachelorstudenten hier op de UC Berkeley. Ik help vijf studenten dit semester, al moeten we constant schuiven met de tijden vanwege mijn reisjes. Zo had ik ze afgelopen vrijdag alle vijf tegelijk, wat een record voor me is! Gelukkig werken de meesten redelijk zelfstandig dus het was te doen. Qua onderzoek is een artikel over fossielen uit Spitsbergen nu officieel publiceerd met paginanummers. Hier is het artikel gratis te downloaden. Vandaag kreeg ik hert verzoek van Elsevier of ik nog een keer naar proefdrukken van een groot artikel over predatie in de vroegere oceanen wilde kijken, en wel graag binnen 24 uur. Dat is gelukt. Tussendoor ben ik voor het eerst sinds jaren bezig geweest met Nederlandse fossielen. Dit was op uitnodiging en heb ja gezegd omdat het me leuk lijkt. Dit omvat een Engelstalig boek over fossielen van ~245 miljoen jaar oud uit de Winterswijkse steengroeves. Mijn hoofdstuk gaat over de geleedpotigen en is inmiddels ingediend en ik werk samen met een collega aan andere invertebraten. Ook ben ik flink bezig samen met Cristina om de laatste hand te leggen aan een – denk ik – opzienbarend artikel over fossiele hurkkreeften van ~150 miljoen jaar gevonden in oostelijk Oostenrijk halverwege de vorige eeuw en door ons geleend uit het natuurhistorische museum Wenen. Later meer daarover.

Over twee weken ben ik weer met een blog over de volgende reis.

Adiël

 
weer op reis PDF Print E-mail
woensdag, 06 maart 2019 05:48
Hallo,
 
Daar ben ik weer na ruim twee weken na twee reisjes naar de oostkust van de VS. Laat in februari ben ik vertrokken naar Virginia voor gesprek voor een baan. De reis ging prima tot de laatste van de drie vluchten. Die werd geannuleerd maar gelukkig kon ik worden opgehaald door één van de mensen van het museum. De anderhalve dag daarna heb ik twee praatjes gegeven, met veel mensen gepraat en het museum inclusief de enorme collectie gezien. Het waren leuke maar vermoeiende dagen. De volgende reis was naar Florida naar de stad Gainesville, waar ik al drie jaar heb gewerkt in het museum in het verleden. De positie in de faculteit geologie daar is vooral gericht op lesgeven, maar op die faculteit had ik al drie vakken lesgegeven dus ze kenden me al een beetje. Dat duurde twee volledige dagen want er zijn behoorlijk veel faculteitsleden om te ontmoeten. Mijn onderwijspraatje over aardbevingen ging best aardig, ook volgens de faculteitsleden. Natuurlijk heb ik collega’s in het museum, waar ik nog steeds mee samenwerk aan onderzoek, ook gezien en gesproken over verschillende projecten die bijna af zijn. Heb zelfs mogen blijven overnachten bij een goede collega en vriend en wat natuur kunnen zien in Gainesville. Al met al geslaagde reisjes en heb veel mensen kort leren kennen. De positie in Virginia gaat niet lukken heb ik al vernomen en van Florida heb ik nog niets gehoord, maar het kost vaak tijd voordat je überhaupt iets hoort vanwege de vele regels en papierwerk op veel universiteiten. Het is wel lekker om nu weer even terug te zijn en minder te reizen voor een week+. Het minder reizen geldt vooral voor april overigens, want in maart ga ik weer airmiles sparen. De komende twee maanden zijn erg spannend voor zowel Cristina en mij. 
 
alt
Paynes Prairie Preserve State Park.
 
Tussen de reisjes door probeer ik zo goed als mogelijk mijn studenten te begeleiden met hun onderzoek. De meesten zijn redelijk zelfstandig gelukkig en hebben niet heel veel hulp meer nodig. Zij werken allemaal aan spannend onderzoek wat zo goed als zeker publikaties gaat opleveren in de toekomst. Over publiceren gesproken: een artikel over eten en gegeten worden in oceanen in het verleden in samenwerking met verschillende collega's in de VS, Europa en India is gepubliceerd na enkele jaren werk, maar vooral vorig jaar zomer. Hier is alvast de proefdruk te zien.
 
Cristina is afgelopen week weer volledig aan het werk gegaan na haar operatie van vorige maand. Dat is erg fijn. De week ervoor heeft ze een aantal halve dagen kunnen maken. Nu maar hopen dat de operatie enig effect sorteert. 
 
De volgende blog komt uit Californië na weer een reisje, wederom naar de oostkust. 
 
Tot de volgende keer!
Adiël
 
Nog een reisje PDF Print E-mail
zondag, 17 februari 2019 21:56

Hallo iedereen,

Een paar maanden geleden dacht ik dat februari de eerste maand zonder een vliegreis zou zijn sinds juni. Dat bleek niet zo te zijn want ik heb drie reisjes gepland, waarvan er inmiddels één voorbij is. Dat was een kort reisje naar Milwaukee in Wisconsin afgelopen. Gelukkig heb ik er wel naar toe kunnen gaan ondanks dat de vlucht naar Milwaukee geannuleerd was door regenweer en technische problemen in Oakland. Via Las Vegas in plaats van Denver ben ik er drie uur later dan gepland toch nog geland in Milwaukee. De terugreis was een stuk gemakkelijker want ondanks een stop in Denver kon ik gewoon blijven zitten in hetzelfde vliegtuig. In Milwaukee, waar ook een schaatsbaan is zoals de schaatsliefhebbers weten, heb ik een praatje heb gegeven op de universiteit over mijn onderzoek en met diverse mensen waaronder studenten en professoren gepraat. Het was een leuke ervaring en de mensen waren bijzonder aardig! Natuurlijk was het er koud met een flinke laag sneeuw, want Milwaukee ligt in het noorden van de VS aan Lake Michigan, een anderhalf uur ten noorden van Chicago.

Tussen de reisjes door ben ik natuurlijk normaal aan het werk, zoals het afmaken van een beursvoorstel voor een onderzoek en het reviseren van manuscripten. Eén onderzoek in samenwerking met collega’s uit Polen, Zweden, Duitsland en Japan is overigens onlangs gepubliceerd! Dat gaat over een vroegere oceaanbodem op Spitsbergen waar methaan omhoog borrelde. Dat gas diende als voedsel voor bacteriën en schelpen. Er kwamen ook kreeften en gewervelden in deze omgeving voor. Kijk hier eens om het artikel gratis te bekijken. Nu het semester een paar weken bezig is, begint het onderzoek in samenwerking met bachelorstudenten weer. Twee van vorige semesters gaan door met hun onderzoek, één is er nieuw en nog twee nieuwe studenten beginnen later deze week (Seth helpt hun op weg in de komende weken en later neem ik het over). De studenten doen onderzoek naar krabben van diverse vindplaatsen en schelpen van Panamese wateren. Leuk om weer aan de slag te gaan met hen!

Niet afgelopen vrijdag maar de vrijdag ervoor was een ongewoon spannende dag. Cristina moest namelijk naar het ziekenhuis voor een operatie. Dat is allemaal goed gegaan gelukkig en ze is nu herstellende. Dat betekent ook dat ondergetekende het huishuiden alleen doet, maar gelukkig hebben niet een heel groot appartement vanwege de enorme kosten voor de huur hier. Misschien dat ze aankomende week weer met wat werk kan aanvangen.

Aankomende week ga ik op reis maar naar de oostkust van de VS, maar over twee weken ben ik er weer voor de volgende blog.

Doei,

Adiël

 
Belgenland PDF Print E-mail
zondag, 03 februari 2019 23:42
Hallo allemaal,
 
Waar was ik gebleven? Even kijken naar de vorige blog. Oh, ik zie het al: België. Om verder te gaan met dat verhaal kan ik ten eerste vertellen dat het huisje erg groot en mooi en hoog gelegen was met uitzicht op het dorpje Trois Ponts. Zelfs zo hoog dat één auto moeite had om de heuvel op te komen soms. De hele familie van 11 nu in totaal was er inclusief de kleine Iven, wiens favoriete bezigheid slapen en drinken is - uiteraard. Ondanks het regenachtige weer en later iets sneeuw die week, hebben we diverse activiteiten buitenshuis kunnen doen. Zo zijn we op een berg met uitkijktoren geweest, naar een heuse Belgische bierbrouwer (met bierproeven uiteraard), naar een behoorlijke waterval te voet, bowlen waar ik ze weer eens heb laten zien hoe het moet haha, en naar een echt kasteel.
 
Dat kasteel was erg leuk ondanks de kou want lang niet overal was verwarming in de vele vertrekken. Dat kasteel Reinhardstein lag niet op een heuvel maar in een dal langs een oude handelsroute in het verre verleden. Omdat breur Barney in het Engels i.p.v. Nederlands sprak over te telefoon om na te gaan of ze open waren, hadden ze een Engels-sprekende gids laten komen. Natuurlijk was er ook een Nederlands-sprekende gids en dus zijn Cristina en ik met de Engelse mee geweest en de rest met de andere gids. Bovendien duurde die van ons zelfs 25 minuten langer. Kastelen blijven boeiend!
 
alt
Het valt niet mee om een foto te krijgen waarbij iedereen naar de camera kijkt....maar hier is een poging. Foto: Dominick
 
De rest van de vakantie was vooral binnen zitten en spelletjes spelen zoals darts, klaverjassen en nog andere spelletjes. Ik heb bijzonder goed geslapen moet ik zeggen en lang ook tijdens die vakantie. Ten dele waarschijnlijk omdat we met een jetlegje te maken hadden, maar het was ook redelijk stil en niet te warm op zolder waar Cristina en ik sliepen. Na een weekje was het alweer afgelopen en terug naar Nederland. Het was een mooie en ook unieke vakantie in België. De volgende dag zijn we op de verjaardag van Renée geweest, waar ik nog nooit geweest was, want wanneer ben ik nu half januari in Nederland? De volgende dag was het terug vliegen naar Californië. Wel jammer dat zo’n leuke vakantie, al heb ik niet helemaal niets gedaan, alweer zo snel voorbij is.
 
De volgende weken ben ik deels op het kantoor geweest en thuis. Dat kwam door een aantal videogesprekken en door een reisje naar Tampa in Florida waar ik een praatje heb gegeven op de universiteit en met mensen heb gepraat. Tussendoor flink werken aan een revisie van een groot artikel. Overigens, net voor de vakantie naar België heeft de stichting Imara van mijn ouders en de buren een gemeentelijke erepenning mogen ontvangen omdat ze er al 20 jaar mee bezig zijn. Veel mensen en projecten in Oekraine zijn ondersteund met het opgehaalde geld middels diverse markten waar vooral veel zelfgemaakte spullen worden verkocht. Het verhaal over de penning is hier te lezen. Ze zijn ook op FaceBook te vinden overigens.
 
Tot de volgende keer over twee weken naar schatting!
 
Hartelijke groeten,
Adiël
Laatst aangepast op maandag, 04 februari 2019 00:26
 
reisjes gaan door PDF Print E-mail
zondag, 13 januari 2019 20:47

Hallo,

De vorige blog kwam uit Kansas en deze uit België. Sinds Kansas zijn we een ruime week thuis geweest van de 31e december tot de 10e januari. De vluchten op 31 december gingen via Las Vegas en dat gaf een mooi uitzicht op de stad vanuit de lucht evenals de laatste zonsondergang van 2018 een tijdje later boven Californië. Ik had namelijk de goede kant van het vliegtuig gekozen. Met nieuwjaar waren we weer thuis en, ondanks het tijdsverschil met Kansas van twee uur, zijn we tot na middernacht opgebleven. Ook al is er al vuurwerk op de 4e juli, toch was er ook dit jaar vuurwerk van de 31e op de 1e. We konden het zelfs goed zien vanuit ons appartement! Op de 2e januari moesten we weer aan de slag op het werk, maar ik de flinke verkoudheid meegenomen vanuit Kansas en heb daarom maar vanuit huis gewerkt. Het was bijna over en toen kwam alweer de volgende vlucht naar Amsterdam via Ijsland.

alt

De laatste zonsondergang van 2018 gezien vanuit het vliegtuig boven Californië.

Op de 7e december vorig jaar waren mijn ouders 40 jaar getrouwd en ze wilden graag met het hele gezin en aanhang nog een keer op vakantie. De vertaging in San Francisco viel nog mee met ruim een uur en zo hebben de vlucht in Ijsland toch nog makkelijk kunnen halen. In Amsterdam zijn we op de trein gestapt naar Arnhem waar mijn ouders ons hebben opgehaald. Twee-en-een-half uur later waren we in Trois Pont in de Belgische Ardennen, waar een enorm huis met 6 slaapamer was afgehuurd met een mooi uitzicht op het stadje. Daar verblijven we een week. Het is koud en regenachtig in België momenteel, maar er is voldoende in het huisje te doen voor degenen die niet stil willen zitten. Een dartbord is tijdelijk van Nederland naar België verhuist en er is een tafeltennistafel beneden. Diverse uitstapjes zullen ook gemaakt worden.

Voor het werk ben ik in de ruime week in Californië bezig geweest met een revisie van een groot manuscript die nu bijna af is. Dat duurt wat langer dan verwacht omdat het iets meer werk is dan verwacht en omdat de verkoudheid niet meehelpt. Hopelijk gaat het deze week ik België over.

De volgende blog komt waarschijnlijk uit Californië op de 26e. Zondag de 27e vertrek ik namelijk naar Tampa voor een paar dagen om de universiteit daar te bezoek en een praatje te geven.

Doei,

Adiël

 
kerst in Kansas PDF Print E-mail
dinsdag, 01 januari 2019 08:03

Hallo,

Deze blog komt niet uit Kansas maar uit Californië. Een aantal uren geleden zijn we weer thuis aangekomen na bijna twee weken op bezoek te zijn geweest bij de ouders van Cristina. We zijn op de 19e vertrokken zonder veel slaap want ons vliegtuig vanuit San Francisco vertrok al om 5:40. Lekker rustig op de weg en ook op het vliegveld, maar toch maar niet meer de volgende keer als we het kunnen vermijden. Een paar dagen later zijn Sean & Britta Murphy met de neefjes aangekomen met de auto vanuit Minnesota. Aric & Melanie wonen in China en konden niet komen. Op de 25e om ca. 7:30 hebben we cadeaus uitgepakt bij de kerstboom. Waarom zo vroeg? Dat is nu eenmaal de traditie als de kinderen zo jong zijn en ze niet enorm goed in wachten zijn. Ze wilden het al een dag eerder uitpakken zelfs! Een aantal dagen later zijn zij weer vertrokken vroeg in de ochtend. Wij zijn nog een aantal dagen langer gebleven. Omdat bijna iedereen verkouden was, hebben we niet veel anders gedaan dan binnenzitten, een praatje maken, en enkele spelletjes spelen. Het is uiteraard kerstvakantie! Al met al een leuke tijd. Beide ouders van Crisitina hebben ons afgezet in Wichita

alt

Kerstdiner in Kansas. Foto door moeder van Cristina.

Sommigen kunnen het niet laten om toch wat werk te verzetten in de vakantie, of aan de hobby te werken zoals ondergetekende. Bovendien hadden we niet alle dagen dat we in Kansas waren vakantie. Nog voor de kerst heb ik twee artikelen in samenwerking met collega’s af kunnen krijgen. Ben ik erg blij mee! Eén artikel gaat over spieren en spieraanhechtingspunten in fossiele krabben, kreeften en garnalen, in samenwerking met enkele studenten in Florida en collega’s uit Frankrijk, Slowakije en Denemarken. Daar zijn we al in 2015 mee begonnen, maar in de laatste maanden is het in een stroomversnelling geraakt om een deadline te halen. Met dit soort onderzoek heb ik minder ervaring dus ik ben heel benieuwd wat de reviewers er van gaan vinden. Het andere artikel behelst parasitaire zwellingen in fossiele krabben en kreeften. Dit onderzoek is vorige jaar gestart in Wenen samen met Cristina; dit artikel is het eerste product van dit lopende onderzoek. Voor wie al een kijkje wil nemen naar de resultaten, kun je hier klikken om een zogenaamde preprint te bekijken, wat een artikel is dat nog niet door reviewers is beoordeeld. Dat geeft iedereen de gelegenheid om commentaar te geven, wat van harte welkom is. Tussen kerst en oud en nieuw ben ik zo nu en dan een groot artikel over predatie aan het reviseren geweest en ben verder gegaan met een ander leuk artikel in samenwerking met Cristina. Daar later meer over in de komende blogs.

Het verzoek om mijn permanente verblijfsvergunning te verlengen, waar ik het in de vorig blog over had, is aangekomen bij de Amerikaanse immigratiedienst. Sterker nog, ik heb nu al een brief dat het ontvangen is en waarmee ik 18 maanden verder kan totdat de aanvraag is behandeld. We gaan ervan uit dat het goedgekeurd zal worden, want we hebben voldoende documenten aangeleverd daarvoor. Voor internationaal reizen is het nu een kwestie van de groene kaart meenemen én deze formulieren. Die formulieren gelden ook als werkvergunning.

De volgende blog over ca. twee weken komt niet uit Californië, maar uit België. Mijn ouders wilden graag met iedereen nog een keer op vakantie nav hun 40-jarig huwelijk op 7 december. Uiteindelijk is het gelukt om geschikte data te vinden en daarom gaan we een ruime week naar Europa toe.

Tot dan!

Groeten,

Adiël

 

 

Laatst aangepast op dinsdag, 01 januari 2019 08:07
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL