Logo
 
Nederlands
Blog
Conferentie San Francisco PDF Print E-mail
maandag, 15 januari 2018 01:52

Hallo iedereen,

De tweede conferentie van het academische jaar stond op het programma van 4-7 januari. Geen vliegreis weg maar gewoon in San Francisco. De bus naar SF (aan de andere kant van de baai) stopt direct voor ons appartmentencomplex dus je bent er met een klein uurtje al. Dit was vooral een conferentie voor biologen, maar ditmaal waren er ook enkele sessies voor/door paleontologen. Omdat het dichtbij was en een aantal andere leuke sessies waren, ben ik gegaan. Voor veel studenten is het een ideale conferentie omdat het buiten het semester valt en zed us geen klassen hoeven te missen. Via de postdoc vereniging waar ik lid van ben hier op de universiteit was er een eenmalig beursje om alle kosten te dekken gelukkig want registratie kost al zo honderden dollars. De laatste dag was mijn presentatie over het voorkomen van parasitaire zwellingen in fossiele tienpotigen door de tijd heen, waar ik vanaf de zomer aan heb gewerkt samen met Amerikaanse, een Nederlandse en een Italiaanse collega. De presentatie ging goed en ik kreeg een mooi aantal vragen toen bleek dat de volgende presentator er niet was. Al snel daarna ging overigens een (vals) alarm af dus het aantal vragen bleef beperkt daardoor. Daarna heb ik geluncht met enkele biologen die ook kreeftachtigen bestuderen dus heb weer wat nieuwe collega’s leren kennen, inclusief één die deze parasieten in de huidige kreeftachtigen bestudeerd. Ik vond het een geslaagde en leuke conferentie. Op naar de volgende die ofwel in mei of in de zomer zal zijn.

alt

Flink wolken zijn gearriveerd in januari, met soms een dagje regen, maar nog geen lekkages dit jaar zoals vorig jaar. Avondrood, mooi weer aan boord gaat niet altijd op.

Na de conferentie was het weer terug naar kantoor. Het semester begint officieel pas op dinsdag dus het was nog behoorlijk rustig afgelopen week, al ben ik maandag thuis gebleven om even uit te rusten. Later deze maand komen waarschijnlijk een aantal van mijn bachelorstudenten terug om hun onderzoek op te pakken, en ik hoop op een aantal nieuwe studenten. Deze maand staat vooral in het teken van het klaarstomen van een groot beursvoorstel die we met een aantal collega’s af hopen te krijgen in de eerste week van februari. Dat zal heel druk worden, want ik zal een groot gedeelte ervan voor mijn rekening gaan nemen (omdat hier mijn toekomstige salaris van betaald zou kunnen worden). De eerste vijf pagina’s van de maximaal vijftien zijn klaar en collega’s zijn nu aan zet. De twee artikelen die eind vorig jaar zijn verzonden, zijn nu bij reviewers dus daar hoeft even niets aan te gebeuren. Wel blijf ik actief op de banenmarkt en had vrijdagochtend een Skype gesprek en aankomende dinsdag een telefoongesprek. Op het eind van de maand zijn nog een aantal banen waar ik op ga solliciteren.

Tot over twee weken!

Adiël

 
Pinnacles National Park PDF Print E-mail
dinsdag, 02 januari 2018 04:11

Hallo allemaal,

Ten eerste een gezond 2018 toegewenst! Afgelopen twee weken was behoorlijk hectisch. Ten eerste was er een normale werkweek in de week voor kerst en oud en nieuw met nog maar eens een kerstdineetje (de vierde). In die weken heb ik flink gewerkt aan een aantal artikelen, want wilde er graag twee verzenden voordat 2018 zou beginnen. Dat is ruimschoots gelukt voor een artikel over competitie tussen soorten in de oceaan door de tijd heen, in samenwerking met mijn supervisor hier. Voor dat andere artikel is het ook gelukt maar wel iets later op oudjaarsdag. Dat artikel, op uitnodiging van een collega uit Polen voor een speciaal boek, gaat over fossiele kreeftachtigen (Crustacea) in de diepzee, met name daar waar methaan omhoog kwam borrelen wat gebruikt wordt door bacteriën, wormen en schelpen. Daar komen ook veel kreeftachtigen op af, en zo zijn dat echte hotspots van leven in de grotendeels kale zeebodem. Erg leuk artikel om aan te werken, waarbij een Japanse en Amerikaanse collega ook een bijdrage hebben geleverd. Hopelijk worden beide werkjes in 2018 gepubliceerd. 

De week na kerst zijn we er een paar dagen op uitgetrokken naar Pinnacles National Park, 2,5 uur ten zuiden van waar we wonen. Dit was een vulkanisch actief gebied in het verleden, wat nu te zien is aan de enorme pilaren van vulkanisch gesteente van vooral roodachtig gesteente genaamd rhyoliet. Er waren echter ook twee grotten te verkennen, waarin we zaklampen nodig hadden en soms moesten bukken om onze weg te kunnen vervolgen. Vooral de tweede dag was het flink wandelen, met 500 m hoogteverschil langs steilwanden en zwevende condors. Ander bijzonder wild dat we hebben gezien zijn een roadrunner, kwartels, specht, coyote, en een bobcat (een soort lynx). In de lente moet het nog een stukkie mooier zijn als het groen is en de veelkleurige bloemen eindelijk water hebben gekregen na de regens vroeg in het jaar. Het gaat inderdaad regenen aankomende week. Zeker de moeite waard; vond het mooier dan dat ik had gedacht.

alt
Een foto uit Pinnacles National Park, dichtbij het reservoir aan de zuidkant van het park.

Zoals aan gememoreerd in de vorige blog, nog even kort terugblikken op 2017. Het was absoluut geen saai jaar. Dat begon al vroeg met vier sollicitatiegesprekken in januari t/m maart. Dat leverde helaas niets op om diverse redenen. Wat wel wat opleverde was een gesprek over een permanente verblijfsvergunning voor mij in San Francisco in februari samen met Cristina. In mei hoorde ik dat ik een geldbeursje had gescoord voor onderzoek in Europa in de zomer, inclusief veldwerk in Cyprus en collectieonderzoek in Nederland, Wenen en Florida. Echt erg mooi! Nog mooier qua werk was het artikel gepubliceerd in Science. Voor wie dat weinig zegt: dat is iets wat veel wetenschappers toch wel graag wil halen. In de zomer in Nederland hebben Cristina en ik de bruiloft van breur Bernie en Karin kunnen bijwonen; zeker ook één van de hoogtepunten. Gelukkig was er ook nog enige tijd om een aantal vrienden en familieleden te bezoeken in de zomer. Dit jaar ben ik maar eenmaal verhuisd: eind juli zijn we op de 4e in plaats van de 11e verdieping gaan wonen in hetzelfde appartementencomplex, vanwege de jammerlijke verkoop van het andere appartement door de eigenares. Voor de rest was het druk met wetenschap en studenten begeleiden met hun onderzoek. Tot zover 2017 in een paragraaf.

Aankomende week heb ik een conferentie in San Francisco, dus daarover later meer.
Tot de volgende keer over twee weken,
Adiël

 
Sinterklaas PDF Print E-mail
zondag, 17 december 2017 21:26

Hallo allemaal,

Dit is de op één-na-laatste blog van dit kalenderjaar: er volgt er nog maar eentje op 31 december of op 1 januari voor de meeste lezers waarschijnlijk. Volgende keer een terugblik op dit toch mooie jaar met diverse reizen.

Het is alweer bijna twee weken geleden dat de goedheiligman en zijn zwarte vrienden vertrokken zijn naar Spanje. Op hun terugweg zijn ze ook langsgekomen in Californië. Ook al was het een behoorlijke omweg, er zijn speculaaskoekjes én stroopwafels bezorgd. Mijn schoen had ik vergeten te zetten, maar toch lagen er pakketjes, en wel naast mijn tas op een ochtend. Ze hadden de cadeaus ook achterwege kunnen laten omdat ik mijn schoen met wortel én hooi vergeten was, maar ze hadden al een lange reis achter de rug en wilden het waarschijnlijk niet meer mee terug nemen. Het zou ook te maken kunnen hebben met de nieuwe pantoffels die ook cadeau zijn gedaan en wellicht als “schoen” hebben fungeerd. Hoe dan ook, ik zal me wel redelijk hebben gedragen dit jaar.

Een aantal dagen later kreeg ik nog een cadeautje, maar ditmaal van de Nederlandse overheid. Nou ja, cadeautje? Dit nieuwe paspoort kostte wel $150, maar is geldig voor tien jaar in plaats van vijf jaar zoals mijn oude paspoort. Mijn visumperiode in de VS is voorbij nu ik een permanente verblijfsvergunning heb en dus komen er geen visumplakplaatjes meer bij. Genoeg ruimte voor een hoop nieuwe stempels in het komende decennium dus.

alt

Aan de andere kant van de heuvel waarop we wonen.

Ondertussen is het semester hier afgelopen voor de studenten, inclusief de vier bachelorstudenten die ik heb begeleid afgelopen semester. Verleden week was dé toetsweek voor hun vakken. Aangaande hun onderzoek hebben ze met statistische analyses van de gegevens die ze verzameld hebben het semester afgesloten. Alle resultaten zien er best veelbelovend uit. Een aantal van hen zal waarschijnlijk doorgaan met het onderzoek, en tegelijkertijd zoeken we ook naar nieuwe studenten voor komend semester.

Het semester is nog niet over voor mij. Ik ben geen student meer en heb dus geen lange vakanties. Voor het einde van het jaar wil ik graag nog één maar het liefst twee artikelen afmaken, al staat er natuurlijk een verplichte korte vakantie voor de deur. Of het voltooien van de artikelen gelukt is horen jullie de volgende keer.  

Net daarna, ik begin januari, ga ik naar een conferentie in San Francisco, waar ik een klein geldbeursje voor heb gescoord afgelopen week om de registratiekosten en deelname te kunnen betalen. Ik geef daar een praatje. Een vroege versie daarvan heb ik afgelopen week nog geoefend voor onze vakgroep. Het ging een beetje stroefjes voor mijn gevoel, en heb goede commentaren gehad om het te verbeteren. Die zijn inmiddels grotendeels doorgevoerd en nu is het wachten op nieuwe gegevens van collega’s uit Florida en Italië om de laatste puntjes op de i te zetten.

Een goede kerst en oud en nieuw aan eenieder,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 17 december 2017 21:29
 
Thanksgiving in Kansas PDF Print E-mail
maandag, 04 december 2017 00:57

Hallo iedereen,

Vorige week dinsdag 21 november zijn we erg vroeg vertrokken vanaf Oakland om 06:15. Half vier in de nacht opstaan is niets voor mij, want was de hele dag slaperig en niet al te lekker, zeker in de vroege uurtjes. Het was zelfs zo vroeg dat we niet met de metro naar het vliegveld konden, maar in plaats daarvan met de dure taxi. Via Phoenix in de zuidelijke staat Arizona kwamen we aan in Wichita in Kansas. De zus Britta en zwager Sean kwamen ons afhalen van het vliegveld. Het was meteen tijd om te lunchen dus zijn we naar het bufferrestaurant Golden Corral geweest; blijkbaar een nieuwe ervaring voor sommigen. Nog net niet tonnetje rond kwamen we naar buiten huppelen, en 75 minuten later waren we in huize Robins waar Ross en Jennifer alsook de kleinzonen en peuters van 3 en 2, Olivier en Simon, ons verwelkomden. Gegroeid als kool ten opzichte van 11 maanden geleden konden we ze nog net herkennen (tenminste, als we geen digitale foto's hadden gezien in de tussentijd). De volgende dag op woensdag hebben we al de Thanksgiving maaltijd gehad met onder meer natuurlijk kalkoen, bonen, aardappelpuree en pompoentaart. En de dag erop wederom toen we oma Doris bezochten in het bejaardenhuis. Met de peuters was het flink onrustig en rennen geblazen tot zaterdag in de vroege ochtend toen ze vertrokken. In tegenstelling tot de kerstperiode, wanneer we er meestal zijn, was het behoorlijk warm met temperaturen van 15-20+ graden overdag. Niet dat we er veel gebruik van hebben gemaakt, want veel mensen van diverse plaatsen en veel reizen betekent verkoudheid dat rondgaat. Wij zijn zelf tot dinsdagochtend gebleven vanwege de veel lagere vluchtprijzen en zodat we de ouders van Cristina iets langer konden bezoeken. De vlucht terug ging prima zonder vertragingen maar met volle vliegtuigen. Met enkele gratis bonnen voor drank was het goed vertoeven, behalve dan op de tweede vlucht toen een baby de boel onder spuugde in de rij voor ons. Ik heb geen zwakke maag gelukkig. Een derde gratis Baileys van die dag – kleine flesjes welteverstaan – hielp ;).

alt

Een goede maaltijd van rood, wit, oranje, bruin en groen gevolgd door nog meer oranjebruin (pompoentaart).

Rondom Thanksgiving moest er gewoon gewerkt worden want ik had geen vrij. Gelukkig kon ik voldoende doen op afstand met twee reviews en een aantal manuscripten waar verder aan is gewerkt. Een vakantie was het dus niet echt. Het einde van het semester staat voor de deur over enkele weken en met kerst zijn we weer vrij. Wat we precies gaan doen hebben we nog niet uitgedokterd, maar we gaan waarschijnlijk wel iets ondernemen om toch een echte vakantie te hebben na een best wel druk semester waarin we beiden ook een aantal studenten hebben. De rest van dit semester is het afmaken van een aantal manuscripten hopelijk én werken aan een onderzoeksvoorstel.

Tot over twee weken en een goed Sinterklaasfeest gewenst!

Adiël

 
paspoort PDF Print E-mail
maandag, 20 november 2017 01:55

Goedemiddag iedereen,

Komende dinsdag vliegen we naar Kansas om daar Thanksgiving te vieren bij de ouders van Cristina in plaats van rond de kerst zoals de afgelopen jaren. Britta, zus van Cristina, en Sean en de twee kleine neefjes zijn er ook. Dat wordt dus veel vliegen en rennen met de peuters die we vorige kerst voor het laatst hebben gezien. Nu nog kalkoenen ‘zoeken’, die we overigens hier zo kunnen vinden in de heuvels van Berkeley en zelfs 500 m hier vandaan bij een grasveldje tegenover een school.

De kerst kunnen we nu nog gaan invullen. Of een klein reisje ergens naar toe of gewoon in de buurt blijven en wat werk verzetten. Hawaii is in ieder geval te duur want vliegprijzen zijn al ruim tweemaal zo duur, maar wellicht is dat leuk voor een ruime week in de zomer afhankelijk van hoeveel vrije uren we dan nog hebben.

Over reizen gesproken, donderdag ben ik naar San Francisco geweest om mijn paspoort te verlengen. Als het goed, is krijg ik over een maand de nieuwe in de postbus nadat dit papiertje eenmaal gemaakt is in Nederland. Die is voor tien jaar geldig in plaats van mijn oude van vijf jaar. Die dag was bijzonder regenachtig dus het gebruik van het openbaar vervoer was ideaal. Later die dag ben ik nog met enkele postdocs een biertje wezen drinken als afscheid van één van de postdocs die een permanente baan heeft gevonden bij een universiteit in de staat Georgia. Dat het maar zo mag afgelopen met eenieder van ons groepje.

Daar ben ik dit semester ook mee aan de slag. Vier sollicitaties zijn de deur uit, en over een eerdere sollicitatie heb ik begrepen dat mijn referenties zijn gevraagd voor brieven. We gaan zien hoe het begin volgend jaar gaat uitpakken, want mijn huidige contract loopt eind van de zomer af. Ten minste tot die tijd is het flink aan de slag met onderzoek en begeleiden van studenten met hun onderzoek.

alt

Nog een foto van Seattle: de kauwgommuur. Als je geen prullenmand kunt vinden, dan mag je hier blijven plakken.

Afgelopen weekend was het tijd voor iets heel anders. Er was namelijk een workshop over de communicatie van wetenschap georganiseerd door enkele promovendi. Wat is nu de beste manier om een verhaal te vertellen en hoe gebruik je sociale media zijn aan bod gekomen. Diverse gasten zoals een fotograaf en een videomaker deden ook hun verhaal. Best leerzaam, maar toch met name voor beginnende promovendi.

Tot over twee weken met verhalen uit Kansas,

Adiël

 
conferentie Seattle PDF Print E-mail
zondag, 05 november 2017 18:53

Hallo iedereen,

Vorig weekend vanaf zaterdag tot en met woensdag waren we in Seattle voor een conferentie van de Geologische Vereniging van Amerika. Op vrijdagochtend zijn we er naar toe gevlogen dus hadden we nog wat tijd in de middag en avond om de stad te verkennen. Zo hebben we het vismarkt gedeelte gezien en nog boven de staat Washington gezweefd, virtueel dan wel en voor twee minuten. Op zaterdag was het Burke Museum op de universiteitscampus van de University of Washington aan de beurt met een mooie verdieping over paleontologie en eentje over oude tot moderne culturen. Klein als het was, na anderhalf uur stonden weer naar buutn. Ook al begon de conferentie pas officieel op zondag, toch zijn er al diverse cursussen en velddagen in de dagen ervoor. In de middag ben ik naar een cursus geweest over het gebruik van chemische methoden om de levensomgeving van prehistorische beesten beter te kunnen bepalen. Weer een hoop geleerd. Zondag begon het dan echt met wel honderden praatjes en posters. Kiezen dus. Er was onder meer een praatje van Cristina van 15 minuten over de diversiteit van hurkkreeften uit de Late Jura van Oostenrijk naar aanleiding van onze 14 dagen durende studie in het museum in Wenen afgelopen zomer. Diezelfde dag was een student van me aan de beurt met een poster over de sterkte van de beribbing van schelpen gedurende de Krijtperiode en wat dit dan wel betekent. Hij heeft het goed gedaan en kreeg behoorlijk veel bezoek van geïnteresseerden waaronder mensen die er ook veel van weten. Ik noem het een succes. Diezelfde avond was er een dinerbijeenkomst van de Paleontological Society, waar we beiden lid van zijn. Goed gegeten (en dat mag ook wel voor dat geld) en vooral heel vaak geklapt voor de vele awardwinnaars. Maandagochtend was het mijn beurt om 15 minuten te spreken over competitie tussen organismen op en in de zeebodem. Later in de avond zijn we naar twee werkgerelateerde bijeenkomsten geweest. En zo vliegt de conferentie voorbij.

alt

Adrian presenteerde zijn poster op zondag tijdens de conferentie.

Dinsdag in de ochtend zijn we naar enkele posters wezen kijken, maar daarna was het tijd om meer te zien van de staat. Een oude vriend van me uit Sri Lanka, waar we mee gestudeerd hebben Ohio, was ook in Seattle voor de conferentie. We zijn samen met hem naar de slagroompunt van die streek gereden in een huurauto. Dat is Mount Rainier, een vulkanische berg met een besneeuwde piek van 4392 m hoog. Het was bovendien schitterend zonnig en warm weer, zelfs op 1650 m hoogte tot waar we zijn gekomen. Tezamen met de herfstkleuren konden we het niet beter treffen en het was ook geologisch zeer verantwoord tijdens deze conferentie. In de avond waren er wederom twee bijeenkomsten. Woensdag is de dag dat een deel van de mensen al weg is en de overgeblevenen zijn moe. Dat gold ook voor ons want je bent zo 12 uur per dag in touw. Toch waren er nog enkele zeer leuke praatjes op woensdag die ik niet wilde missen. Gedurende de conferentie heb ik diverse werkgerelateerde afspraken gehad voor lopende projecten. Daarnaast zie je ook diverse collega's, oud-collega's en vrienden. Ik vond het een zeer geslaagde bijeenkomst, al is er nooit tijd genoeg om iedereen te spreken of niet lang genoeg.

alt

De machtige piek van Mount Rainier.

Die donderdag en vrijdag kwamen mijn studenten langs op het lab dus weer vroeg in de veren nadat we rond middernacht weerkwamen op woensdag. De week erna weer volop aan het werk, en ik ben flink opgeschoten! Er zijn een heel aantal deadlines voor sollicitaties voor banen in de komende twee weken dus ik verveel me niet naast onderzoek.

Tot over twee weken,

Adiël 

 
praatje in Santa Cruz en brand PDF Print E-mail
zondag, 22 oktober 2017 03:30
Ha,
 
Deze blog komt vanuit de staat Washington en de stad Seattle. Hier zijn we afgelopen vrijdag geland om een conferentie van de geologische vereniging van Amerika bij te wonen. Niet alleen bijwonen overigens, want zowel Cristina als ik geven een praatje, en een bachelorstudent van me presenteert een poster. De conferentie begint zaterdag en eindigt op woensdag, waarna we direct terugvliegen op die avond. We gaan veel collega's uit onder meer Ohio en Florida weer zien en hopelijk veel leuke praatjes en posters zien, en hopelijk ook iets van de stad nu we er toch zijn, al is daar waarschijnlijk weinig tijd voor. Mijn praatje over competitie tussen dieren in de oceaan heb ik al tweemaal kunnen oefenen voor een publiek. Afgelopen dinsdag voor 'Fossil Coffee' en de week ervoor in Santa Cruz als onderdeel van veel langer praatje over interacties tussen oceaanbeesten zoals dus competitie, maar ook predatie en parasitisme.
 
Die dag in Santa Cruz was een mooie! Ben in de late ochtend vertrokken met de auto maar nog steeds was het langzaamrijdend verkeer in het eerste gedeelte. Een kleine twee uur later was ik er en heb nog even de rotskust kunnen zien. De campus is gelegen ten noorden van het stadje en omgeven door een sparrenbos in de heuvels. Nog nooit eerder gezien en erg mooi. Op de 5e parkeerplaats vond ik een plaatsje en daarna heb ik mijn praatje gegeven na enkele gesprekken met faculteitsleden. Na afloop nog Indisch gegeten met collega paleontoloog Matthew Clapham en één van zijn studenten, wat zeker leuk was.
 
Op de heenweg naar Santa Cruz verdween de rook uiteindelijk. Waarom? Het wijngebied ten noorden van ons (Napa en Sonoma Valley) staat al een tijdje in brand zoals groots op het nieuws is geweest. De rook komt ook onze richting op, wat duidelijk te ruiken is. Sommige mensen hadden veel last van hun luchtwegen en diverse mensen liepen met stofkapjes. Heb het ook een keer geprobeerd op de weg terug naar huis met de fiets, maar vond het maar niets. Gelukkig was het afgelopen week een stuk beter gesteld met de luchtkwaliteit, ook al woedt het vuur in het noorden nog steeds.
 
alt
Het enige voordeel van zo'n brand zijn wellicht de aardige rode zonsondergangen. Foto genomen van ons balkon.
 
Inmiddels heb ik er nog een bachelorstudente bij voor een onderzoeksproject voor een aantal uren in de week. Eén student die afgelopen semester begonnen was heeft toch besloten door te gaan waardoor ik er nu vier heb. Ondanks dat mijn supervisor op papier hun begeleider is, is hij er bij eentje echt direct betrokken bij want bij de andere drie heeft het onderzoek direct te maken met werk dat ik zelf een aantal jaar geleden heb gedaan en waar nu een vervolg op komt. Één van de studenten van afgelopen semesters presenteert overigens de poster op de conferentie. Zo zie je maar dat dit soort onderzoek, wat voor de studenten vaak een eerste mogelijkheid is om kennis te maken met onderzoek, kan leiden tot meer als de resultaten er veelbelovend uit zien.
 
Tot slot gaan we dit jaar niet rond de kerst naar de ouders van Cristina in Kansas, maar ditmaal rondom Thanksgiving eind november. De twee neefjes en hun ouders Britta en Sean uit Minnesota zijn er dan ook. We gaan van dinsdag tot dinsdag wat iets langer is dan dat we officieel vrij krijgen voor Thanksgiving, maar mijn werk is niet plaatsgebonden dus dat mag geen probleem zijn. De vluchten direct rondom Thanksgiving zijn ook peperduur, en een paar dagen later vertrekken scheelt honderden dollars met z'n tweeën.
 
Dat was het voor deze keer. Volgende keer over twee weken meer over deze jaarlijkse conferentie en Seattle.
 
Groeten vanuit Seattle,
Adiël
 
wetenschap PDF Print E-mail
zondag, 08 oktober 2017 20:27

Hoi,

Daar ben ik weer na twee weken! Deze weken heb ik veel op kantoor gezeten om diverse onderzoeksprojecten vooruit te stuwen. Een groot project over (sporen van) roofdieren in de oude oceanen heeft weer een update gekregen, maar dat duurt nog even voordat dit af is. Een project over de bewaring van spieren én spieraanhechtingen in fossiele tienpotigen is ook een stukje verder. En momenteel ben ik bezig met het klaarstomen van een manuscript over competitie tussen dieren in oceanen voor een hoogaangeschreven blad. Daarnaast is er werk gedaan aan het project waar ik deze zomer en in Florida aan heb gewerkt: de parasieten in tienpotigen door de tijd heen.

De laatste twee projecten zijn onderdeel van een praatje dat ik dinsdag ga geven aan de University of California Santa Cruz. Dat is een praatje voor de faculteit waar ik een aantal maanden geleden voor ben uitgenodigd. Tegelijkertijd kan ik daar (verder) kennismaken met enkele collega’s die overlappend onderzoek doen. Kost een dagje + de tijd om een praatje ik elkaar te zetten, maar het is leuk om te doen. Gedeeltes van dit praatje zal ik over twee weken en begin januari weer presenteren op wetenschappelijke conferenties. Twee vliegen in één klap dus.

De meeste praatjes die ik geef op universiteiten, althans die in 2017, zijn voor een mogelijke baan. Het sollicitatieseizoen is nu echt aangebroken. Er zijn drie sollicitatiepaketten verstuurd en er gaat er nog eentje de deur uit over een paar dagen. In de komende maanden zijn er nog een aantal deadlines. Het gaat minder tijd kosten dan vorig jaar denk ik, want er zijn minder posities beschikbaar, zeker in de VS. Dat is zeker jammer omdat mijn CV nu beter is dan ooit volgens diverse mensen door het artikel in het blad Science.

Co-auteur van dat verhaal en mijn huidige supervisor Seth Finnegan heeft een kleine twee weken geleden heel goed nieuws gekregen. Alle faculteitsleden hebben voor zijn aanblijven gestemd. Als diverse comité’s hogerop in de universiteit er ook zo over denken (wat waarschijnlijk is) dan krijgt hij een permanente positie en de daaraan gekoppelde promotie. Dat zou natuurlijk geweldig zijn voor alle mensen (studenten, postdocs, etc.) die in zijn onderzoeksgroep werken want zo houdt het niet op te bestaan. We hebben het al voorzichtig gevierd met een biertje of twee. Hopelijk horen we in de lente meer goed nieuws. Hij is een erg goede supervisor en onderzoeker en we hopen allemaal dat het goed komt.

alt

Een drankje op vrijdagmiddag om het goede nieuws te vieren.

Over twee weken ben ik bij een conferentie in Seattle in de staat Washington, waar zowel Cristina als ik een praatje geven en om diverse collega’s te ontmoeten. Ik zal trachten om dat weekend een blog online te zetten voordat de conferentie begint.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op zondag, 08 oktober 2017 20:32
 
reisje naar Florida PDF Print E-mail
maandag, 25 september 2017 03:22

Hallo iedereen,

De schade van de orkaan Irma bleek relatief mee te vallen in Gainesville (Florida). Hier zou ik namelijk een week naar toe gaan voor onderzoek in het Florida Museum of Natural History, dat nu omgedoopd is tot het Florida Museum overigens en waar ik ruim drie jaar heb gewerkt alvorens hier in Berkeley te beginnen. Van vrijdagnacht de 16e op zaterdag 17e ben ik van San Francisco via Charlotte (North Carolina) naar Gainesville gevlogen. Het is bij dommelen gebleven in het vliegtuig. In Gainesville waren de vele omgewaaide bomen bijna allemaal opgeruimd en ook ondergelopen gedeelten van de stad waren leeggepompt of het waterpeil was alweer gezakt. Collega en collectiedirecteur Roger Portell is me komen afhalen van het vliegveld. We zijn gelijk het museum ingedoken om daar aan de slag te gaan, want hij is er ook vaak in het weekend om al zijn werkzaamheden af te krijgen. De eerste nacht heb ik in zijn enorme huis mogen overnachten en ook de laatste nacht, maar de vijf nachten ertussen heb ik in het Reitz Union Hotel geslapen op 5 minuten loopafstand van het museum. De andere nachten was het namelijk al vol in dat hotel vanwege American footbalwedstrijden van het universiteitsteam. Om zo dichtbij te verblijven van het museum was heel fijn want ik kreeg ook een steutel om het museum in te kunnen en zo dus verder te gaan in de collecties in de avonduren. Het doel van dit bezoek was om te kijken hoeveel parasitaire zwellingen er nu te vinden zijn in fossiele krabben en kreeftencollecties van diverse perioden in de aardse geschiedenis om te weten te komen of deze zwellingen nu meer of minder voorkomen door de tijd heen en wat dit dan betekent. De gebruikte collecties in Florida heb ik overigens deels zelfs verzameld gedurende mijn tijd daar, maar ik heb ook een collectie uit Jamaica gebruikt die Roger heeft gevonden. Je zou zeggen dat het tellen van het aantal individuen met zwellingen snel gaat, maar daarvoor moeten de fossielen wel helemaal zichtbaar zijn. Daarom heb ik honderden individuen geprepareerd met een hogedruknaaldje wat helpt om het gesteente rondom de fossielen te verwijderen. Dan ben je al zo een paar dagen verder. Bovendien moesten nog veel individuen gedetermineerd worden, en het liefst op soortniveau natuurlijk. Kost ook dagen. Tussendoor nog diverse mensen gezien en gesproken, waaronder mijn vroegere supervisor Michal Kowalewski, met wie ik nog een aantal projecten heb lopen. Het was een heel druk en leuk weekje waarin alles toch is afgekomen en ik heb ook lekker gegeten overigens. Afgelopen zaterdag ben ik weer terug gevlogen en heb in het vliegtuig kunnen werken aan een tweetal reviews en de data uit Florida.

alt

Deze boom in Gainesville op de campus van de Universiteit van Florida heeft de orkaan overleefd, maar veel takken en bladeren niet. Opvallend genoeg hangt spaans mos er nog wel aan.

De avond voordat ik naar Florida ging, op donderdagavond, ben ik nog naar een concert geweest in Berkeley op 5 minuten van mijn kantoor. Echter, die dag heb ik vanuit huis gewerkt omdat er weer demonstraties zouden zijn op de universiteit tegen bepaalde conservatieve sprekers, en dus mogelijk rellen zoals eerder dit jaar. Maar in de avond was het weer rustig en heb een mooi rockconcert van een Italiaanse en een Nederlandse band bij kunnen wonen. In de komende weken zal het nog wel onrustig blijven vanwege mogelijke demonstraties, zoals ook vandaag op zondag, al is het vandaag zonder problemen verlopen zo las ik net in een email. Ik doe in ieder geval niet mee met dit soort activiteiten die op onrust kunnen uitlopen.

Tot over twee weken!

Adiël

 
Point Reyes PDF Print E-mail
maandag, 11 september 2017 04:26
Hallo iedereen,
 
Na een aantal weken hard werken met relatief weinig vrije tijd, was het zondag tijd om er een dagje op uit te trekken. We zijn naar Point Reyes National Seashore geweest, ruim een uur naar het noordwesten. De ingang van het park ligt op de beruchte San Andreas breuk die de Noord-Amerikaanse van de Pacifische aardplaat scheidt. Het park schuift langzaam naar het noorden toe, wat letterlijk te zien is na flinke aardbevingen. Veel bekender is Point Reyes om de natuur en spectaculaire rotskusten. We zijn naar de vuurtoren en rotskusten geweest waar ook tientallen zeeolifanten lagen te bakken in een temperatuur van zeker 25 graden. Lekker enkele wandelingen gemaakt en uitgewaaid in het nu dorre landschap. Dat zal in de lente anders zijn als de regens het landschap veelkleurig zullen maken. Een mooie reden om nog eens te gaan, en bovendien hebben we slechts een deel van het park gezien.
 
alt
Om de vuurtoren te bereiken moet je 308 treden naar beneden. En weer naar boven dus. Sommige mensen zoals Cristina gaan uit hun dak als ze weer (bijna) boven zijn. 
 
De meeste jaren ga ik slechts naar één conferentie, maar dit academisch jaar zeker naar twee. Er is namelijk een conferentie in San Francisco begin januari, waar met name biologen maar ook een groepje paleontologen op afkomen. Waarom je onderzoek niet eens presenteren voor een ander publiek om zo hopelijk nog meer mensen te leren kennen? Bovendien wilde ik nog graag dit academisch jaar mijn onderzoek over parasitaire zwellingen in fossiele krabben en kreeften presenteren. Daar heb ik vooral deze zomer onderzoek naar gedaan op Cyprus, in Wenen en in Nederland. Voor dit onderzoek, gesponsord door de Paleontological Society, moet ik nog wel naar Gainesville in Florida eind deze maand. Of dit door kan gaan is de vraag vanwege de orkaan Irma die over de stad Gainesville raast momenteel.
 
Het semester is weer in volle gang. Praatjes op dinsdag, genaamd Fossil Coffee in een museumzaaltje, zijn weer begonnen alsmede praatjes voor de hele faculteit elke donderdag. Van het museum heb ik vorig jaar financiële ondersteuning gehad om naar een conferentie te kunnen. Net zoals een jaar geleden heb ik voor hun website een verhaaltje geschreven over onlangs gepubliceerd onderzoek (een soortgelijk verhaaltje zal binnenkort ook verschijnen in het Nederlandse blad Grondboor & Hamer overigens).
 
Afgelopen week zijn twee van mijn studenten verder gegaan met onderzoek waar ze vorig semester mee gestart zijn. Leuk om ze weer te zien en bij te praten. Ben zeer benieuwd naar hun resultaten aan het einde van het semester want de voorlopige resultaten aan het einde van vorig semester zagen er veelbelovend uit. Wellicht krijg ik nog twee studenten om te begeleiden overigens. Ons labgroepje is compleet nu een nieuwe postdoc, Peter Smits, is begonnen. Het belooft weer een leuk (en druk) jaar te worden.
 
Tot over twee weken met hopelijk verhalen over Florida,
 
Adiël 
Laatst aangepast op maandag, 11 september 2017 04:29
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL