Logo
 
Nederlands
Blog


Lake Tahoe & Yosemite National Park PDF Print E-mail
Geschreven door Adiël Klompmaker   
zondag, 18 augustus 2019 23:27

Hallo iedereen,

In twee weken kan veel gebeuren en zo ook bij ons. Anderhalve week geleden ben ik via Dallas naar Alabama gevlogen om een praatje te geven op de universiteit van Alabama en diverse mensen te ontmoeten. Dat was erg leuk om te doen en heb ook het museum en de collecties gezien. Op vrijdag wilde ik weer terug vliegen, maar mijn eerste vlucht was geannuleerd. Met twee latere vluchten ben ik toch nog in San Francisco aangekomen. Ik stond als eerste op de wachtlijst voor beide vluchten en aangezien niet alle mensen hun vlucht haalden, ben ik toch nog in beide vliegtuigen beland en geland. Voor de tweede vlucht mocht ik zelfs in de eerste klasse zitten op rij 1. In de afgelopen 12 jaar heb ik in meer dan 100 vliegtuigen gezeten, maar nog nooit in de eerste klasse. Lekker ruim en meer te knabbelen en te drinken. Niet de meerprijs waard mijns inziens die in dit geval niet voor mij gold, maar wel aardig om een keer mee te maken.

De week erop zijn Cristina en ik op vakantie geweest. Niet ver weg, maar wel naar spectaculaire bestemmingen. Ten eerste zijn we voor anderhalve dag naar Lake Tahoe geweest op slechts drie uur rijafstand. Dit is een van de grootste meren in Californië en ook nog eens op grote hoogte (1900 m). 63 kreken/stroompjes komen hier tezamen terwijl er slechts één rivier het water weer afvoert naar lagere gebieden. Een populaire bestemming voor skiërs in de winter vanwege een piste, maar ook druk in de zomer. Wij hebben diverse wandelingen gemaakt naar een waterval en enkele meertjes. Zeker de moeite waard, maar de volgende bestemmingen een paar uur naar het zuiden overtrof dit zeer zeker. 

alt

Emerald Bay, een baai van Lake Tahoe.

De laatste vier dagen van de reis zijn we in Yosemite National Park en omgeving verbleven. Dat had ik vorig jaar al willen doen met mijn ouders maar dat lukte toen niet vanwege een fysiek ongemak. Gelukkig zijn we doordeweeks geweest voor het merendeel van dit bezoek, want het is enorm druk in de weekenden zoals we zaterdag konden zien. Het gesteente dat te zien is in Yosemite is diep in de aarde gevormd in een grote magmakamer, waarna het gesteente is opgeheven door gebergtevorming. De rivieren en ook de ijstijden inclusief gletsjers hebben de dalen gevormd en verder uitgeslepen. Enorme vergezichten, hoge bergen zoals de bekende Half Dome, hoge watervallen en de dalen maken dit park tot een van de bekendste vakantiebestemmingen in de VS met ~4 miljoen bezoekers per jaar. Supermooi om een keer gezien te hebben. Maar er is meer. De laatste dag kwamen enorme sequoia bomen op ons pad in het zuiden van het park. Niet zoveel en zo groot als sommige bomen in Sequoia National Park, maar nog steeds indrukwekkend met hun grootte en ouderdom van enkele duizenden jaren. Net ten zuiden van het park zijn er meer te vinden in Nelder Grove, waar we vervolgens naar toe zijn gereden op een deels onverharde weg. Een deel van deze enorme bomen was helaas in het verleden gekapt, maar er stonden nog een aantal sequoia’s naast de vele andere bomen zoals sugarcone pines en andere naaldbomen. In tegenstelling tot in Yosemite waren hier erg weinig mensen te vinden en dus was het lekker stil en ook nog eens gratis. Een mooie afsluiting van onze reis!

alt

Bij de Tunnel View met de Bridalvail waterval rechts en de Half Dome net boven mijn hoofd.

alt

De Grizzly Giant sequoia in zuidelijk Yosemite National Park heeft een doorsnee van ca. 8 meter. Wij lijken groter dan we in werkelijkheid zijn ten opzichte van de boom want we staan er meters voor.

Tot over twee weken,
Adiël

 
Lassen Volcanic National Park PDF Print E-mail
Geschreven door Adiël Klompmaker   
maandag, 05 augustus 2019 07:25

Hallo iedereen,

Lassen Volcanic National Park! Daar zijn we afgelopen weekend geweest na vrijdagmiddag vertrokken te zijn. Het park is ca. 3:30 uur naar het noorden toe en dus hebben we een tweetal overnachtigen gedaan. Dichtbij het park was al niet meer mogelijk, maar nog wel in Redding, een klein uurtje er vandaan. Op zaterdag wilden we eerst naar brokken kalksteen met fossielen kijken dichtbij Redding, maar dat was helaas niet toegankelijk. We zijn daarna naar Lassen Volcanic National Park gereden, tot op een hoogte van ca. 2600 m waar je met de auto kon komen. In de twee weekenddagen hebben we een aantal mooie wandelingen gemaakt naar smeltwatermeertjes en watervallen. Het is een vulkanisch actief park en dus er waren warme modderpoelen en zwavelafzettingen te zien hier en daar, al was de mooiste niet toegankelijk. Overigens is het al meer dan 100 jaar geleden dat er een vulkaanuitbarsting in het park te zien was (wat directie aanleiding was voor het benoemen van dit gebied tot nationaal park), waarvan de sporen nog te zien zijn in het park (lees: stenen). Op zo’n hoogte lag nog sneeuw hier en daar (en heerlijk voor een verkoelende worp), ook al was het ruim boven de 20 graden overal waar we kwamen. Dat was overigens beter vertoeven overdag dan in Redding, waar het ca. 40 graden was. Leuk feitje: op de eerste dag kwamen we toevalligerwijs een collega tegen van het werk bij een van de meertjes. Het was niet enorm druk en op sommige plaatsen ver weg van het asfalt kon het fijn stil zijn. Wij vonden het zeker de moeite waard en hebben lang niet alles kunnen doen in twee dagen. Hieronder alvast een paar foto’s.

alt

Monzanita Lake, een van mijn hoogtepunten.

alt

Kings Creek Falls.

alt

Een deel van Sulphur Works met een klein beetje stoom op de voorgrond.

Zonder al te veel bijzonderheden was het lekker doorwerken in de afgelopen twee weken. Naast het reviseren van een artikel over parasieten en sporen daarvan, heb ik veel foto’s gemaakt van fossielen die later deze maand weer terug gaan naar diverse musea in de VS en Europa. En dan ben ik nog eens flink bezig geweest met een artikel over krabben uit de Jura en het Krijt, wat nu bijna af is na een kleine twee jaar werk. Voor het artikel over hurkkreeften samen met Cristina  (zie vorige blog) willen we proberen dit in de pers te krijgen. Daarvoor is het zeker geschikt, maar het is nog even de vraag of de persmensen van Berkeley happen. Zij kunnen elke week uit vele verhalen tegelijk kiezen. Volgende keer meer daarover wellicht. Het wetenschappelijke artikel zou al gepubliceerd zijn overigens, maar we hebben het uit kunnen stellen totdat een eventueel persbericht klaar is. En anders kan ik er zelf eventueel eentje schrijven, wat ik al een aantal keren eerder heb gedaan toen ik nog promovendus was in Ohio. Aankomende week vlieg ik overigens naar Alabama om daar een praatje te geven op de University of Alabama. Ook ga ik daar diverse mensen ontmoeten zoals te doen gebruikelijk.

Tot over twee weken met meer nieuws.

Doei,

Adiël

 

Laatst aangepast op maandag, 05 augustus 2019 07:36
 
Stanford PDF Print E-mail
Geschreven door Adiël Klompmaker   
zondag, 21 juli 2019 23:27

Hallo vanuit Californië!

Voor het eerst in de afgelopen 12 maanden heb ik geen vliegreisje deze maand. Het is ook wel eens lekker om gewoon flink door te werken op eenzelfde plaats. Maar begin volgende maand staat er wel een reisje gepland, naar Alabama in dit geval en misschien komt er nog een reisje bij!

Een kleine twee weken heb ik eindelijk een praatje kunnen geven op Stanford University. Waarom eindelijk? Twee keer kon ik niet vanwege een reisje dat er ineens tussenkwam en een flinke verkoudheid. Het was leuk om enkele collega’s weer eens gesproken te hebben en goede feedback te krijgen op lopend onderzoek. De rest van de twee weken was het vooral werken aan lopend onderzoek om een aantal artikelen dit kalenderjaar de deur uit te krijgen en het maken van een verslag naar aanleiding van een bijzonder leuk onderzoeksreisje naar New York oktober vorig jaar. Dat verslag gaat over fossiele kreeftachtigen en sporen daarvan in het Late Krijt tijdperk in de Amerikaanse staat South Dakota op basis van museummateriaal. Over artikelen gesproken: onlangs is er een wetenschappelijk artikel van Cristina en ondergetekende geaccepteerd over hurkkreeften uit het Late Jura tijdperk van Oostenrijk. Dat deel van Europa lag toen onder water; zelfs koraalriffen waren alom te vinden daar. Enorm veel oude soorten hurkkreeften in of tussen de riffen en een deel had parasietaire zwellingen in de longen. De proefdrukken zijn inmiddels nagekeken en het verhaal zal mogelijk eind augustus of september gepubliceerd worden. Ik ben benieuwd naar de reacties van collega’s, al is het natuurlijk al gereviewd door twee specialisten.

alt

Het middelste gedeelte van Stanford University gezien vanuit de Hoover Tower. Dit is een van de rijkste en hoogst genoteerde universiteiten ter wereld. De campus is dan ook schitterend.

Het academische jaar loopt op z’n eind en dat betekent de laatste bijeenkomsten voor sommigen. Zo hebben we een biertje gedaan met postdocs afgelopen week tijdens een schitterende zomerdag – net zoals eigenlijk bijna alle zomerdagen hier. Dit weer geeft ook de gelegenheid om er af en toe op uit te trekken. Vorige week zondag zijn we naar naar een park ten noorden van Richmond geweest: Point Pinole Regional Shoreline. Mooie wandeling gemaakt langs de kustlijn van de San Pable Bay. Braampjes plukken en eten was er ook bij overigens! We willen in de komende periode ook nog enkele andere tripjes maken in Californië.

alt

Kijk eens wie hier aan de bramen zit? Er zaten zeker een aantal zoete exemplaren bij.

Tot de volgende keer rond 4-5 augustus.

Adiël

 
terug in CA PDF Print E-mail
Geschreven door Adiël Klompmaker   
zondag, 07 juli 2019 21:56

Hallo,

Groeten vanuit Californië ditmaal. De vorige blog kwam vanuit Nederland net na de conferentie in Slovenië. De dagen erop was het zaak een aantal vrienden en familieleden nog zien toen het nog kon, inclusief een vriend die naar het buitenland ging vertrekken voor een aantal jaar voor zijn werk. Afgelopen 12 maanden heb ik het geluk gehad maar liefst viermaal in Nederland te zijn, maar dat is erg uitzonderlijk – dat is de afgelopen tien jaar nog nooit voorgekomen. Bovendien had ik die laatste dagen in Nederland een online sollicitatiegesprek en er moest natuurlijk gewoon gewerkt worden tussendoor aan enkele lopende paleontologische onderzoeken. Helaas kwam in mijn keel een flinke verkoudheid opzetten vanaf woensdagavond, maar mijn stem heeft zich toch redelijk gehouden tot de reis terug naar de VS op vrijdag. Via Dallas en Phoenix ben ik weer terug naar Californië gevlogen, een reisje dat meer dat ca. 26,5 uur duurde van deur tot deur. Twee keer overstappen was ditmaal de meest economische manier, want ik had behoorlijk laat geboekt ditmaal.

alt

Soms ga ik even ons kleine balkon op. Veel te luid (snelweg dichtbij) en winderig om lekker te zitten, maar wel leuk voor een uitzicht.

De dag na aankomst zou ik een telefoongesprek hebben voor een baan, maar dat gesprek kon gelukkig verzet worden naar de woensdag de week erop want het ging gewoonweg niet vanwege mijn stem/de verkoudheid. Zo’n reisje is een flinke optater voor een lijf dat een behoorlijke verkoudheid aan het bestrijden is. De dagen erop ben ik daarom in het appartement gebleven om daar verder te werken aan enkele spannende projecten over met name fossiele krabben. Naar het kantoor gaan zou onverantwoord zijn geweest met deze verkoudheid, voor mij en mijn omgeving. Donderdag 4 juli was een vrije dag vanwege de Amerikaanse onafhankelijkheid. Traditioneel was er veel vuurwerk, maar van het vuurwerk op die dag heb ik niet veel gezien, omdat er laaghangende bewolking te over was. De avond ervoor was er echter ook een vuurwerkshow ten noorden van ons die wel een stuk beter te zien was! De dag erna ben ik weer op kantoor geweest, de eerste maal in een ruime maand vanwege de reis naar Europa. Het was echter behoorlijk rustig en heb weinig collega’s gezien, enigzins tot mijn verbazing. Volgende week zal ik meer collega’s terugzien, al staan er ook andere activiteiten op het programma zoals wederom een sollicitatiegesprek en een dagje naar Stanford University om een praatje te geven en andere collega’s te ontmoeten.

Tot over twee weken, met zeker meer nieuws!

Doei,

Adiël

 

 

 

 
Slovenië PDF Print E-mail
Geschreven door Adiël Klompmaker   
maandag, 24 juni 2019 14:04

Hallo!

En dat was weer een reisje! Ik was al in Nederland, maar een ruime week geleden op zondag de 16e ben ik naar de hoofdstad van Slovenië, Ljubljana, gevlogen vanaf Schiphol. Maar in de week ervoor ben ik nog een aantal vrienden wezen bezoeken, eentje in het zuiden van het land en twee anderen in de regio Amsterdam. Met de eerste van die twee ben ik naar de Zaanse Schans geweest voor het eerst, met veel windmolens zoals bij de Kinderdijk. Best aardig voor toeristen als uitstapje tijdens een verblijf in Amsterdam. Bij de andere ben ik in de avond geweest in hartje Amsterdam, en heb daar ook kort overnacht want mijn vliegtuig naar Ljubljana ging al om 6:35 in de ochtend. Het was wel op vaderdag, en das was jammer, want ik was liever in Nederland gebleven, maar de conferentie begon officieel al maandag. Een kleine twee uur later op het kleine vliegveld aangekomen ben ik neergeploft op een stoel en ook nog dichtbij een stopcontact. Tot ca. 17 uur heb ik daar gewerkt aan een wetenschappelijk artikel over fossiele krabben. Tegen die tijd kwam Cristina aan vanuit Californië via twee tussenstops. 

De dag erna zijn we naar het natuurhistorisch museum van Slovenië geweest, op de fiets nog wel want die zaten zelfs bij ons erg goede Airbnb appartement in. Daar was namelijk de opening van de conferentie, waar we veel collega’s en vrienden weer eens hebben gezien op deze conferentie die eens in de drie jaar wordt georganiseerd ergens in Europa. De volgende dag mocht ik het eerste praatje geven, en ook nog eens een langer praatje op uitnodiging van de organisator. Dat was leuk en eervol om te doen. De mijne ging over diverse aspecten van de evolutie van Decapoda door de geologische tijd heen. Ook Cristina heeft die dag een praatje gegeven over nieuwe ontdekkingen in hurkkreeften van de Late Jura. De volgende dag zat weer vol met leuke praatjes en een afsluitend diner, maar dat was de laatste twee dagen van de conferentie anders met twee veldwerkdagen naar gesteenten van Miocene, Eocene, Laat Jura en Midden Trias ouderdom. Over het algemeen is er niet heel veel aan fossiele decapoden gevonden, maar ik heb er toch een aantal gevonden, allemaal in de Late Jura rifgesteenten.

alt

Laat Trias gesteenten op steile helling in het noorden van Slovenië.

Het weekend was het even tijd om bij te komen van de lange dagen inclusief avonden. Nou ja bijkomen was het eigenlijk niet, want het was zeker actief. We hebben de stad Ljubljana rondgelopen op de zaterdag en Bled en omgeving mogen zien op zondag. We hebben slecht een klein deel van Slovenië kunnen zien, maar het lijkt mij wel een aanrader voor een vakantie. Op maandag in de ochtend ben ik weer naar Nederland gevlogen en Cristina terug naar Californië. Op moment van schrijven zit zij nog in het vliegtuig. Wel vroeg opstaan met 3:45, maar het vliegtuig missen is ook zonde.

alt

Vanaf het kasteel van Bled met uitzicht op het kleine eilandje in het smeltwatermeer.

Groeten vanuit Nederland en tot over twee weken,
Adiël

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL